Yeni evlerine taşınan Karadağ ailesi kendilerini bekleyen beladan habersizdir yolda kimsenin tanımadığı biri artık onların ailesi olmuştur ama aile her zaman mutluluk getirmeyebilir…

Bu kitap, Herkes yağan ilk kar tanesini konuşurken yalnız soğuğu duyanlar için... Gazetecilik kulübünün küçük çaplı yazarı Turna,kalbinin kanatlandığı çocuğu her gördüğü an için defterine bir yazı yazmaktadır.Bu anı defterindeki küçük notlardan biri,aşık olduğu çocuğun kardeşi ile ilgili gerçeklerin yazdığı gazeteye karışır.Sırlar gazete sayfalarıyla buluşurken ,cinayetin yanında insanların dikkatini çeken bir konu daha vardır;Turna`nın Ufuk Kayra`ya yazdığı not. Gazete sayfalarına bulaşan isimsiz ve dilsiz satırlar okulda büyük bir yankı uyandırır.Çünkü notun sahibi bilinmese de ithaf edildiği kişi okulda oldukça popüler olan eski basketbol kaptanıdır.

İki aile arkadaşken kılınç ailesinden Karun kırşan ailesinden Kenan kırşandan daha üştün ve daha güçlü olabilmek onu öldürür ama bilmediği birşey vardı kızı Leya...

Mina Yalçınay, on sekiz yıl önce ailesini kaybettiği o şaibeli köşk yangınının gölgesinde büyümüştür. Hayatını karartan bu trajedinin sorumlusu olarak gördüğü Kuzey Gökay`dan intikam almak için Fransa`daki yerleşik düzenini bir kenara bırakarak Türkiye`ye döner. Ancak Mina, bir yabancı olarak değil; Kuzey Gökay’ın öldüğü sanılan yeğeni Zehra Gökay’ın kimliğiyle geri dönmüştür. Sadık destekçileri Aras ve Sahra’nın yardımlarıyla, düşmanının kalesine —Gökay Köşkü’ne— sızmayı başarır.

Savcı Nazlı yok etmesi gereken mafya ayaza aşık olur. Ayazda sonunu getireceği kadın olan nazlıya. Savcı ve suçlu aşkları için savaşırlar.

Aslında daha önce yayınlanan bi kitap fakat uygulama kapandığı için burdan devam edicem umarım beğenirsinizp

Yıllarca kaçtım hem hayattan hem kendimden ama artık yeniden doğma zamanıydı ben tekrar doğdum sıra sende

Lina Kayanın yaşadığı zorluklara direnmesi sürecinde bir yıkım yaşanır ve Boran Soykırın sayesinde liderin başına geçip herkezden intikam alması bakalım Lina zirveyi görebilecek mi

Rol / Tanım İsim Ana Karakter (Erkek) - Yeni gelen çocuk MICHELLE Ana Karakter (Kadın) - Anlatıcı kızımız SOPHIE Yan Karakter (Kadın) - Sophie`nin en yakın arkadaşı VANESSA Yan Karakter (Erkek) - Michelle`in erkek kardeşi MATTHEW Yan Karakter (Kadın) - Sonradan ortaya çıkan JENNIFER Okul Adı: HOPES HIGH SCHOOL

Beş arkadaşın gizemli dolu anları ve vahşi hayat...

Bazı sırlar mürekkeple yazılır, bazıları ise kanla mühürlenir." ​Elif, Eski Şehir Kütüphanesi’nin tozlu rafları arasında yarı zamanlı çalışan, kendi halinde bir genç kadındır. Ancak gece yarısına on dakika kala bulduğu isimsiz, lacivert ciltli bir günlük, onun sıradan hayatını bir kabusa çevirir. 20 yıl öncesinden gelen bir uyarı, kendi adıyla son bulan bir not ve karanlıkta parlayan bir fener... Elif için oyun başlamıştır: Koordinatları bulmak için sadece 24 saati vardır. ​Diğer yanda, hayatını insanları yaşatmaya adamış hırslı bir cerrah: Asel Erdem. Babasının karanlık geçmişinin bedelini, düşmanları Baran Karahan ile evlenmek zorunda kalarak öder. Beyaz önlüğünü çıkarıp siyah gelinliğini giydiği o gece, Asel için bir düğün değil, bir esir takasıdır. ​Baran Karahan; yıkmayı ve yok etmeyi bilen, merhameti olmayan bir adam. "Uçmayı seven kuşların kanatlarını kırmayı severim," diyecek kadar karanlık, ama yaralarını sadece "doktorunun" iyileştirmesine izin verecek kadar karmaşık. ​Bir kütüphanede başlayan gizemli kovalamaca, bir mafya malikanesindeki kanlı taht kavgasıyla nerede kesişiyor? ​Asel, bir yandan babasını kurtarmaya çalışırken bir yandan da Baran’ın buzdan kalbindeki çatlaklara sızabilecek mi? Yoksa o meşhur Karahan cehenneminde küle mi dönüşecek?

Hayat çarkı dönüyor... Herkesin yeri, kaderi ve sonucu farklı. Asi, Asir ve Asin... üç kardeş, tamamen zıt, ama aynı karanlığın içinde sıkışmış. 🎭 Parselân`ın rengarenk, cıvıl soytarılığı mı, yoksa Porselen`in karanlık, ölümcül gülüşü mü? 🗡️ Ortada duran kadın, katana`sıyla sadece bir gölge... ama belki de tek umut ışığı. Kaderi şekillendirmek sizin elinizde değil; hazır olun, yerinizi alın ve hayatta kalın. İyi şanslar...

Her ölüm bir baloyla başlar.Her balo, yeni bir seçimi zorunlu kılar.Kızıl Sarmaşıklar, sanatın şifa sayıldığı, sahnenin kader belirlediği gizemli bir düzenin içinde; geçmişle bugünün iç içe geçtiği karanlık bir hikâye. Masal gibi başlayan bir anlatı, 1989 yılının soğuk kış gününde gerçekliğe sızar. Çocuklara anlatılan hikâye, sadece bir kurgu değildir; sahnesi kapanmış olması gereken bir oyunun yankısıdır. Ve o yankı, dört çocuğun kaderini çoktan işaretlemiştir.Babasının gözleri önünde götürülmesiyle çocukluğunu kaybeden Açelya, saklaması gereken bir kasetle birlikte cevaplardan çok sorularla baş başa kalır. Onu yalnız bırakmayan dostluklar, karanlıkta büyüyen sırlar; bu hikâyeyi sadece bir çocukluk dramı olmaktan çıkarır.Sahne ile gerçek, geçmiş ile şimdi, suç ile kader arasındaki sınırlar silinirken, Kızıl sarmaşıklar gibi dolanan yazgılar, karakterleri kaçamayacakları bir sona doğru sürükler.Çünkü bazı oyunlar perde kapandıktan sonra başlar.Ve bazı cinayetler... çok daha eskidir.

Victoria döneminde bir lordun evine sadece mürebbiye olarak giren Evelyn Blackwood sadece mürebbiye olarak kalmaz, artık öğrenmemesi gereken sırlara ortak olmuştur ve kraliyet ailesinin hiç hoşuna gitmez

dsnshjhufh jdfısuıhuhf bdjshbvkld dhbv skdvh

Gizemli bir kitapdir okumanizi isterimmm

Kendi mesleğimi uğruna feda ettiğim kızın ismi Lucia. Saçları kumral, boyu 1.70. Ama o bir suçlu. Yani eğer ona âşık olduğum etrafa yayılırsa veya onunla sevgili olursam, mesleğimin anında elimden alınabileceğinden emindim. Çünkü bu kız, normal suçlular gibi hırsızlık ya da gasp yaptığı için hapis yatmıyordu. Bana, bir başkomisere bile söylenemeyecek kadar gizli bir davası vardı. Ama yaptığı en büyük hırsızlık, kalp çalmak olsa gerek. Aslında ben, genellikle çok normal bir hayatı olan, aşk dünyasına hiç atılmamış birisiyimdir. Genellikle yakışıklı olduğumu, neden sevgili bulamadığımı falan sorarlar. Aslında haklılar da. Çünkü biraz çekingenimdir. Belki de kızın yanına gidip hislerimi açıklasam sevgili olabiliriz ama işte dediğim gibi biraz çekingenim. İstanbul Küçükçekmece’de 1+1 bir evim var. Kendimden başka kimsem yok. Çünkü bu hayat benim için fazla erken ve zor başladı. Annem, ben daha 4 aylıkken, sırf sürekli anne sütü istiyorum diye beni yetimhaneye vermiş. Orada bir süt annem olmuş ama beni daha bebekken tanıyan, o zamanlar 6–7 yaşlarında olan çocuklar, ben büyüdükçe sırf kendi annem beni emzirmedi bile diye dışladılar. Hayatın zorluğunu en iyi ben anlarım. O yüzden şimdi hayatımda ilk defa aşk duygusunu hissediyorum; Lucia’ya karşı. Ama ilk aşkım parmaklıkların ardında. Onu oradan çıkarmak için elimden ne gelirse yapacağım. Gerekirse mesleğimden olacağım ama onu o parmaklıklardan kurtaracağım. Ben Alp Taşdemir, ant içiyorum: Lucia’yı oradan çıkaracağıma. Merhaba, ben Lucia. İspanya’dan Türkiye’ye kaçan bir suçluyum. Burada yakalanmam diye düşünmüştüm ama insan bir suç işleyince büyüklüğünü anlayamıyor. Mesela ben tam 3 kişinin canını aldım. Seri katil diye anılıyorum. Ama Türkiye’ye gelip burada karşıma Alp’in çıkacağını bilseydim, daha erken gelirdim. Alp kumral tenli, 1.95 boylarında, aşırı resmî giyinen, çok yakışıklı bir başkomiser. Davamı kimseye anlatmıyorlar. Belki de polislerin bu ülkede nasıl bir seri katil bulundurduklarına dair eylemler, yürüyüşler, grevler yapılacak diye korkuyorlardır. Aslında ben de istemezdim bu kadar cani olmayı ama bir tabir vardır: suça sürüklenenler. Bu, tam olarak benim ve benim gibi diğer insanlar için var olan bir söz. Tamamıyla benim hikâyem. O öldürdüğüm 3 kişi, ben daha 2 yaşındayken anne babamı ve 2 ablamı öldüren kişilerdi. İşte içimde kin birikmişti. Gittim, araştırdım, buldum onları ve hiç acımadan, zamanında aileme acımadıkları gibi öldürdüm. Bir daha olsa bir daha yaparım. Tek temennim, Alp’in hiç gözümün önünden ayrılmaması. Bu 54 yıllık hapis hayatımda, Alp’in sürekli beni kontrol için bile olsa görmeye gelmesini isterim. Evet, bu benim ilk âşık oluşum. Çünkü annemler öldükten sonra beni teyzemler evlatlık aldı ve çok aşağılık, çok pislik insanlardı. Dışarı çıkmama bile izin vermiyorlardı. Bu yüzden Alp, benim ilk kez aşk duygusunu tadışımdı.

Bir komiserin başına gelen ilginç olaylarla ilginç bir şekilde başa çıkmaya çalışması.

Bazı insanlar suç işler. Bazıları suçu izler. Onlar ise sonuçları yönetir. Bir davetle başlayan bu hikeyede beş kişi geçmişte istemeden dokundukları bir suç zincirinin yeniden şekillendirilmesi için bir araya gelir. Amaçları adaleti sağlamak ya da geeçeği ortaya çıkarmak değildir. Onlar yalnızca dengeleri değiştirir; kimin zarar göreceğine, kimin ayakta kalacağına karar verirler. Güvenin bir zayıflık, ahlakın pazarlık konusu olduğu bu dünyada; zeka, alay ve umursamazlık hayatta kalmanın tek yolu haline gelir ...

"Gecenin insanları gecede, gündüzün insanları ise gündüzde kalır. Peki ben nerede kalacağım?" Gündüzü günün iyi saatleri olarak tanımlayan ve geceye kötülükleri bırakan insanların içinde, Beren hepsini bir arada yaşıyordu. Kendisini hiçbir yere ait hissetmiyordu, gece ve gündüz bile onu kabul etmiyordu. Ait olduğu tek yer ölüm gibi gelmeye başlamıştı... Güvensizlikler, hatalar, yalanlar ve yine sırlar... Hayat acıydı, o da bu acı hayatını köz olarak tanımlardı. Mecazen ama derin bir anlam ile öfke ve acı demekti. Tıpkı kendisi gibi... Bu sefer Beren özünden değişmeyi deneyecekti, artık Kanlı Zambak değil, Köz olacaktı... Özü gibi yanacaktı.

Clove, 17 yaşındayken gizemli bir şekilde uykuya hapsolur. Doktorlar bunun bir uyku felci olduğunu söyler; ancak bu uyku tam 10 yıl sürer. Gözlerini açtığında dünya değişmiştir… ama asıl değişen gerçeklerdir. Annesinin sessizliği, babasının kaçışı, dağılmış bir ev ve ardı ardına gelen çelişkiler Clove’u karanlık bir sırrın eşiğine sürükler. Bir telefon. Dört haneli bir şifre.

Gerçek olaylar ile ilgisi yoktur

Bazı hayaller sahnede başlar. Bazıları ise bir sessizlikle biter. İlk konserlerine haftalar kala yaşanan bir gece… Kapalı kapılar, söylenmeyen cümleler ve geride kalan sorular. Bir abla. Bir kardeş. Ve herkesin bildiğinden çok daha karanlık bir geçmiş. Cevaplar geciktikçe güven çatırdar, sessizlik ağırlaşır, dans ise bir kaçış olmaktan çıkıp bir lanete dönüşür. Yıllar geçer. Ülkeler değişir. Hayatlar susar. Ta ki geçmiş, beklenmedik bir anda kapıyı çalana kadar. Bir mektup. Kısa bir not. Ve yarım kalan bir hikâye. Geri dönmek cesaret ister. Kalmaksa bedel. Soğuk bakışların, eski bağların ve saklanan gerçeklerin arasında bir kadın yalnızca sahneye değil, geçmişine de adım atmak zorundadır. Çünkü bazı sırlar zamanla kaybolmaz. Sadece doğru anı bekler.

Eylülün geçmişte yaşadığı şeylerin bir bir gün yüzüne çıkması…

Selam Sevgilim; Bugün doğum günün. İyi ki doğdun... Demek isterdim ölüm yıldönümünde. Bilirsin önem vermem pek doğum günlerine ama ölüm yıldönümünü kutlamak benim için bir şereftir. Tüh, bak ölümünden bahsetmeyecektim ama konu açılmışken fikrimi belirteyim. Değil mi? Çok erken gittin. Hiç böyle diyeceğim aklıma gelmezdi. Sen ve... Ölüm! Cidden çok komik. Sen mezardasın, en yakın arkadaşın ise hapishanede. Ne acıklı bir hikaye. Öyle değil mi?? En yakın arkadaşından beklemezdin böyle bir şey. Eee beklemezdin sen. Çünkü herkesi kendin gibi sanırdın. Yazık oldu sana. Belki de kankin öldürmedi seni, belki de böyle bir şeyi yapacağını düşünmediğin biri öldürdü ve suçu bana takıntılı en yakın arkadaşına attı. Böylesi daha kolayına geldi, belki de. Belki de... Bendim seni öldüren. Son anında var mıydım? Desene bana! Kimseye güvenilmeyeceğini söylemedi mi annen sana? Hah, duyamadım? Şuan mezarının yanındayım. Parçalanmış kemiklerin var sadece şurada. Bir bütün halinde bile değilsin! De hadi bana, "Hak etmedim!" de! Yoook. Hak ettin! Sen de biliyorsun bunu. En yakın arkadaşınla aynı kızı sevmenin cezası bu olsa gerek! İkinizde hayatınızı doğru düzgün yaşayamadınız bile. Yazık! Çok yazık! Kahkahalar atıyorum, bunu yazarken sana. Biliyorum, okuyamayacaksın bunu. Ama çok eğlenceli. Sen de denemelisin. Son bir soru. Sen neden öldün ya da öldürüldün? Sahi en yakın arkadaşın neden hapishanede? Neyse seni çoook çok öpüyorum. İyi geceler sana sevgilim. Geri dönülmez bir gecenin sonu daha senin için. Ben hayatımı yaşamaya gidiyorum. En yakın arkadaşınla iyi geceler size. İyi uykular hayatım. Seni çok ama çoook seven sevgilin Vera GÜNAY ♥