Aşk tesadüf ise sen benim en güzel tesadüfümsün

Babası bir örgüt lideri olan Lara Bozcu, geçtiğimiz yaz babasının ezeli rakibi tarafından kaçırılır.Bunun üzerine babası Larayı koruması için Karan Sancaktar ile iş birliği yapar. Üniversite hayatına yeni atılacak genç kız, Karan ile İstanbulda aynı evde yaşamaya başlar. Üniversitede Barlas ile tanışır ve birbirilerine çabucak ısınırlar. Barlas ve Lara giderek yakınlaşırken Laraya takıntılı olan Karan bazı gerçekleri gün yüzüne çıkarmak için büyük bir savaş içerisine girer. Lara’nın bilmediği şey ise Barlas’ın kim olduğu ve arkasında ne tür gerçeklerin yattığıdır…

Polis olan Rüya`ya birgün cinayet davası verilmiştir. Orda karşılaştığı adli tıp doktoru olan Can`la arasında elektiriklenmeler başlamıştır. Rüya hem davayı çözmeye çalışırken hem de aşık olmamaya çalışmaktadır. Rüya katili bulmaya çalışır. Bakalım hem katili bulup hem de aşka yenik düşecek mi?

"Bu arada siz beni kaçırmadınız ben hazırlandım ve kendi isteğimle geldim. Ayrıca bu patronunuz ne zaman gelecek yine kimi öldürmüşüm merak ettim. Ay ben çok fazla sisteme girdim hatırlamıyorum da sizin adınız nedir" ses yok. Bir anda içeri bir adam girdi. "Demek Ahu Kaya sensin?" evet. "Çok tanıdık bir isim" bana yaklaştı "Ben de Bora Çelik yani Girdap" bu sefer büyüğümü bulduğumu hissediyorum ama umarım sen değilsindir.

Normal bir hayat yaşayan Mavi’nin hayatı, babasının mafyaya büyük bir borcu olduğunu öğrenmesiyle tamamen değişir. Borcun karşılığı olarak, soğuk ve gizemli mafya lideri Karan’la zorla evlendirilmek istenir. Mavi kaçmaya çalışırken kendini tehlikeli sırların, tehditlerin ve karanlık bir dünyanın içinde bulur. Ama zaman geçtikçe Karan’ın göründüğü kadar basit biri olmadığını fark etmeye başlar…

Defne, yalnız hissettiği bir dönemde jihoo’nun canlı yayınlarına rastlar. Jihoo’nun ekrandan ona ismiyle hitap etmesi ("Teşekkürler Defne, cansın!"), defne`de sahte bir bağ hissi uyandırır. Bu durum kısa sürede bir hayranlıktan, jihoo’nun hayatının her anını takip etme, gittiği yerleri bulma ve onun dikkatini çekmek için her şeyi yapma takıntısına dönüşür.

Adım Derin. Babam Miran, bu şehrin yeraltı kralı. Beni cam fanusta büyütmek istedi. Ama ben camı kırdım. Karan Vardar’la evlen dedi. Zorla. "Tanı" dedi, "Söz verme" dedi. Tanıdım. Sırrımı öğrendi. Şimdi o sırla birlikte yemin ettik. Ben kimsenin bekleyeni değilim. Ben Mafya Kızı’yım. Ve bu oyunu kendi kurallarımla oynayacağım.

önce savaş sonra aşk

Yeni okul, Yeni başlangıç...ama Sahra için bu,savaşın ortasına düşmek demekti. İki renk,iki taraf,iki dünya Siyahlar ve Beyazlar Siyahların lideri Karan Beyazların lideri Rüzgar İkiside aynı kişiye bağlanırsa veya aşık olursa? Herkes bir yere ait olmalıydı,olmak zorundaydı O hariç. "Tarafını seç ya da yok ol" Ama Sahra kimsenin rengi olmadı,kimsenin rengini seçmedi. O kendi rengini yarattı: Grileri. Ama gri olmak özgürlük değildi. Sessizlikti. Ve sessizliğin bir bedeli vardı. Sahra okula adım attığında, ondan önce griyi seçmiş bir kız çoktan ölmüştü. Bir not. Bir kolye. Ve kimsenin yüksek sesle konuşamadığı gerçek ve yarım kalan cümleler... Bu hikayede herkes bir şey biliyor. Ama kimse her şeyi söylemiyor. Ve Sahra, asıl sorunun, kime güveneceği değil, kime asla güvenmemesi gerektiği olduğunu anlıyor.

Beş yıllık koca bir kaçış, bir asansör kapısının açılmasıyla son buldu. Lalin, geçmişin izlerini silmek için her şeyi arkasında bırakmıştı. Ancak Karan’ın okyanus derinliğindeki bakışlarıyla tekrar karşılaştığında, hiçbir şeyin bitmediğini anladı. Kardeşi Sarp, ablasının intikamını almak isterken Karan`ın karanlık sularında boğulmak üzereydi. Lalin bir karar vermek zorundaydı: Ya kardeşinin hırslarına kurban gidişini izleyecek ya da sarsılmaz bir maskenin ardındaki o esarete teslim olacaktı. "Git demiştin Karan! Şimdi neden beni bu binaya zincirliyorsun?" Zümrüt yeşili bir bluz, titreyen bir kalp ve bir çocuğun tehlikeli merakı... Artık kilitler kapılarda değil, Lalin`in ruhundaydı. Oyun bitti, Lalin. Şimdi sıra benim kurallarımda.

Kimse onun karanlıgından kaçamaz çünkü bazı zicirler ruha vurulur oda bilmiyordu ruhuna Tutsak edildiği adamın ruhuna ne hüküm verecegini

Yılların emeği sonucu açtığı şirketi batıran adamı öldürmek için ajan olarak arasına sızan Asel Yavuz daha büyük firsatlar sonucu Şahin Ahil`i öldürmekten vazgeçecek mi?

O gece herşeyden habersiz dışarı çıkmıştım ama nerden bilebilirdim ki hayatımı tamamen değiştirecek olan o adamla tanışacağımı... Mafya+ Aşk+ dram+ acı+= Hepsi bir arada:)

Hafızasını kaybetmiş bir kadın gözlerini ormanda açar. Yabancı bir adamın özel mülkünün sınırları içerisindedir. Onu buraya getiren kaybettiği zihni midir yoksa yabancı adam aslında yabancı değil midir? "Her insan, onu tanıdığın zamandaki senden ibarettir."

"Gözümden sakındıklarımı korumak için gözden çıkardıklarım vicdanımı sızlatmaz." Sesi fısıltı gibi çıkmıştı ama kendinden emindi. "Bunun için bir katil olabilirim, hayal edemeyeceğin kadar kötü olabilirim." "Ve vicdanın sızlamaz." Dedim aynı onun gibi fısıltıyla. "Bu seni korkutur mu?" "Korkutmamasını mı isterdin?" Dudakları kıvrıldı. "Asu" dedi şiir okur gibi, sesinde gülümsemesinden bir parça vardı. "Ne istediğimi duymak istemezsin." *** Asu bir gece eve döndüğünde kardeşinin cansız bedeni ile karşılaşır. Kardeşi, geride cevapsız sorularla dolu bir mektup bırakmıştır. Mektubun ardından intiharın sebebini öğrenmek için, kardeşinin ölümünden şüpheli beş adamla aynı evde yaşamaya başlar. Fakat bu intihardan çok daha karanlık işlerin içine düştüğünden habersizdir. Şüphelilerden birine aşık olduğunda ise işler iyice sarpa sarar.

Bilimsel olarak sadistler başkalarına acı çektirip zihnen zevk alan kimselerdir. Benim için ise bana asla zarar vermeyeceğini bildiğim karanlık bir adam. Bu kitap Beyza Temel ile birlikte yazılmıştır.

“Bu delilikse ben zaten deliyim. Onun için bir hiç olmaktansa cehennemi olmayı yeğlerim.” *** Liora Teniz, bir gece hayatında hiç görmediği bir adam tarafından kaçırılır. İlk ve ikinci hayatı onun ellerinde son bulur fakat yine kaçırılacağı o geceye geri dönmekten kurtulamaz. Üçüncü hayatında ise yaşayabilmek için yeraltı dünyasının frenkıranı ile sözleşmeli bir evlilik yapmak zorunda kalır. Bu kez ölmemek için öldürmeyi göze almalıdır.

Şuanlık bir özet bulamadım

Eylül İstanbul`da yağmur hiç bu kadar yağmamıştı ve ben elif karaca 17 yaşımda ilk kez bir ceset gördüm üstelik bahçemizde ve katil sandıkları kişi "abimdi"

"korkutuyorsun beni sensizliğin korkutuyor beni" abisinin davası yüzünden bir adamla evlenmeye hazırlanırken ilk bulduğu fırsatta kaçar ama abisi peşini bırakmaz "ya ölürüm ya biterim" diye kendini yeşil bir kamyonun önüne atar ama o kamyon onun kuruluşudur "o yeşil gözler anlatır dertlerini ama ağlama artık" "bu yeşil gözler sadece derdini anlatır zaten"

"Bazı şehirlerin havası barut kokar, bazı kadınların geçmişi ise kırık kemik sesleri." Müzeyyen Hanoğlu; geçmişini bir zırh gibi kuşanmış, adaletini kalemiyle arayan genç bir savcı. Hakkari’nin puslu sabahlarına atandığında, sadece suçlularla değil, çocukluğunun kabuslarıyla da yüzleşeceğinden habersizdi. O, kanunların koruyucusuydu; ta ki adalet, kendi kanından bir cesetle kapısına dayanana kadar. Üsteğmen Doğu Demircioğlu; dağların diliyle konuşan, sınırları çelikten, kalbi ise bir sır gibi saklı bir asker. Bir aile tarafından terk edilmenin yükünü omuzlarında taşıyan Doğu için hayat, emirler ve gerçeklerden ibaretti. Ancak bir gece, dere yatağında kesişen yollar, ona tüm emirleri unutturacak bir kadını getirdi. Biri adaletin sesi, diğeri vatanın kalkanı...

"Senden nefret ediyorum " diye tısladım . Hiç aldırış etmeden belimi kavradı ve beni göğsüne yapıştırdı "Bende seni seviyorum bebeğim " diye fısıldadı saçlarımın arasına ... ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ Kitapta cinsellik yaş farkı ve şiddet gibi unsurlar bulunmaktadır. Karakterler ve kurgu tamamen bana aittir. (Ç)alma gibi durumlarda her türlü işlem yapılacaktır

Bazı savaşlar silahla başlamaz. Bir bakışla, bir kayıpla, yarım kalan bir cümleyle başlar. Bir zamanlar aynı gökyüzünün altında büyüyen insanlar… Şimdi birbirlerinin felaketi olmaya hazırlanıyor. Mihrimah Cecila Türkmenoğlu. Aras Sancar Kozan. Küllerinden doğmaya çalışan aileler. Bitmeyen bir savaş. Affedilemeyen geçmişler. Ve denizin dibine gömülen sırlar… Fethiye’nin mavisinde başlayan bu hikâyede herkes bir şey kaybedecek. Kimi ailesini, kimi vicdanını, kimi ise hâlâ sevdiği kişiyi. Çünkü bazı insanlar yanarken bile birbirinden vazgeçemez. Bazı aşklar ise yalnızca felaket getirir. DYOSA “ Maviye sahip olan her şeye sahip olur. ”

Aşk her zaman acımasız mıdır?

Bazı hikâyeler kavuşmak için yazılmaz. Bu satırlar mutlu sonlara inananlar için değil; sevginin her şeye yetmediğini kabullenmek zorunda kalanlar için yazıldı. Çünkü aşk bazen en güzel hâliyle gelir, en gerçek hâliyle kalır… ama en acı hâliyle biter. Umay ve Alaz’ın hikâyesi iki kusurlu insanın, birbirini doğru zamanda değil; doğru hislerle sevmesinin hikâyesi. Yanlışlar yaptılar. Kaçtılar. Affetmek istediler. Affedemediler. Çünkü sevgi tek başına bir evi ayakta tutmaz; güven, sadakat ve cesaret de gerekir. Bu kitapta bir ihanet var. Bir pişmanlık var. Ve en çok da, birbirini hâlâ severken ayrı kalmayı seçen iki kalp varBelki okurken kendinizden bir parça bulacaksınız. Belki bir cümle canınızı yakacak. Belki de bir vedayı yeniden hatırlayacaksınız. Ama şunu bilin:Bazı aşklar kaybedilmez. Sadece yanlış bir anda, yanlış bir seçimle elimizden kayıp gider. Ve geriye… Ömür boyu sürecek bir “ya olsaydı?” kalır.