Lavinia Ervural, kendi halinde olan tek hedefi başarı olan bir hukuk öğrencisiydi. Çok yakın bir arkadaşı vardı. Ünlü işadamı, Saykaras Holding’in kurucusunun küçük kızı Sezgi Saykaras. Babasının zoruyla ekonomi okuyor. Abisi var, Ömer Eren Saykaras. Babasının zoruyla işletme okumuştu, ama liseden beri ünlü boksördü. Babası şirketin başına geçsin istiyordu. Bir gün Sezgi onu abisinin maçına götürür ve olaylar gelişir..

Belirsizlikde ve beklemedigin anda bulursun kendini

Tam elli yıl boyunca çocuklardan saklanan o büyük sır, iki ailenin amansız düşmanlığının tek sebebiydi. Her şey, elli yıl önce birbirinin en yakın dostu olan iki genç kızın, Ayşe ve Nuran’ın hayatıyla başladı. Kaderin bir cilvesi olarak ikisi de istemedikleri evlilikler yaparak birer "Hanımağa" oldular. ​Ziyan Ağa, Ayşe ile evlenmek istediğinde tek bir şart koşmuştu: "Benim ve Mirzan Ağa’nın çocukları beşik kertmesi olacak." Mirzan Ağa ise Nuran’ı alıp giderken ona fısıldadı: "Senin doğurduğun evlat, Ziyan Ağa’nın çocuğu ile evlenecek." Nuran, çaresizce bu anlaşmaya "Tamam" demek zorunda kaldı. O günden sonra, bir zamanlar kardeş gibi olan bu iki aile, birbirine kan davalı gibi düşman kesildi. ​Yıllar geçti... Ziyan Ağa’nın "Dilda" adında güzelliğiyle nam salmış bir kızı oldu. Dilda, İstanbul’da üniversite okuyor, Urfa’daki bu karanlık sırlar ve törelerden uzakta bir hayat sürüyordu. Ancak kader onu çağırmıştı; bir ay sonra Urfa’ya dönecekti. Mirzan Ağa’nın ise "Emir" adında yiğit bir oğlu vardı. Mirzan Ağa, Emir’i her zaman başköşeye oturtur, "Sen bir gün ağa olacaksın!" diyerek onu geleceğin sert lideri olarak yetiştirirdi. ​Fakat kader oyununu bir kez daha oynadı: Emir, en büyük düşmanlarının kızı Dilda’ya gönlünü kaptırdı. Aralarındaki düşmanlık ateşi, büyük bir aşkın kıvılcımına dönüştü. Mirzan Ağa, bu aşka engel olmak ve intikamını almak için Emir’i Ziyan Ağa’yı öldürmeye gönderdi. Ancak Emir, babasının emrini yerine getirmek yerine Dilda’yı kaçırmayı seçti. ​Ezeli düşmanlar sonunda bir araya geldi ve Dilda ile Emir’i zorla evlendirmeye karar verdi. Dilda, daha mezuniyet hayalleri kurarken okulundan koparılıp gelin edildi. Hiçbir şeyden haberi olmayan genç kız, bir anda kendini bu nefret dolu evliliğin içinde buldu. Ancak kim bilebilirdi ki; nefretle başlayan bu karanlık yolculuk, sonunda sönmeyecek bir aşka dönüşecekti?

"Sana hala aşık olmak, bir ateşe dokunmak gibi." © Hynjinnnwq Wattpad: @Hynjinnnwq oradada hikayem vardır!

Yetiskin sahneler vardir boksor ve ögrenci❤‍🔥

Salonun tam önüne gelip bir anda içeri girdiğimde tüm ağalar dönüp şaşkın bakışlarla bana bakıyolardı. Aralarından en büyük olan konuştu. - Destur! Bilmez misin sen buraya girilmez! -Ya sen bilmez misin ağa burada konuşup karar aldığınız benim hayatımdır. Şimdi o kulaklarınıız açın ve beni iyi dinleyin. Odamdan aldığım ve elbisemin kuşağına koyduğum silahı çıkartıp ortadaki masaya koydum. - Şimdi bu berdel ya Asaf Ağanın yiğeni Beratla yapılır ya da bu konuktan gelin çıkaracak bir kız kalmaz geriye!! -Sen bizi mi tehtit mi edersin ne bu cürret! Hiç tanımadığım bir ağanın konuşması üzerine ben daha cevap bile veremeden Asaf ağanın tok ve gür sesi tüm odayı doldurdu. -Benim yiğenim sakattır kızım bunu bilir kabul ede misin? - Yüreği sakat olmasın Asaf Ağa kabulumdur. - Karar verilmiştir ağalar Asmin Beratla evlenecektir. Bir haftaya düğünümüz vardır.

Hayatın acısıyla mesleğine tutunan Eliska Petrova ve hayatını işine ve kızına adamış Arven Karahanlı; tesadüfler onları bir araya getirdiğinde, tutku ve sırlar her şeyi değiştirecek.

Romantık. Elis adında bır kızın askı bulus hıkayesını anlatıyor. Elis buna hazır mı? Neler olacak.

Yetimhaneden kaçmaya çalışan iki çocuğun hikayesi. 🫠

Nolur bakın bi şans verin okuyun

Ruhundaki karanlık tarafa fedakarlıklar vererek aydınlık tarafını hayatta tutmaya çalışan bir adam ve adam`a adanmış bir ruh... Hiçbirşeyden habersiz diyarsız kalmış bir kadın... Ruhuna ulaşmak için herşeyi göze almış bu adamı kim durdurabilir peki?

Azad sustu. Çünkü sevdiği halde gitmeyi seçenler sonunda sessiz kalır. Boran konuştu. Çünkü sevmeyi cesaretli yapanların, korkacak hiçbir şeyi yoktu.” Roza… İki adamın arasında sıkışmış kalbin adıdır. Biri geçmişiyle acıtan, diğeri sarmaya gelen… Bir veda, bir yüzleşme. Ve bir genç kızın en gerçek tercihi. “Beyaz Güvercin” Aşkın yarım kalanından, tamamlanma ihtimaline uzanan bir hikâye. Yüreğine dokunan satırlar arasında kendini bulduğun o kitap… sadece bir karakteri değil, kendini bulacaksın. Zamanı değil, kalbini emanet edeceksin her satıra. Benimle bu yolculuğa çıktığın için öncelikle hoş geldin. Bu hikâyede yalnızla satırlar arasında gezmeyeceksin; yeri gelecek suskun bir yüreğe, yeri gelecek cesur bir seçime tanıklık edeceksin. İki adamın arasında sıkışmış bir kızın, yüreğini kendi elleriyle özgürleştirme çabasını okuyacaksın. Bu sadece bir aşk hikâyesi değil; bu, kırılmalarda büyüyen bir ruhun kendini bulma serüveni. Ve inan bana, bu kitabı okumakla kalmayacak, hissedeceksin. Yüreğine dokunan satırlarda kaybolmaya hazır mısın?

Tanem sıradan bir lise son sınıf öğrencisiydi.Platonik olduğu sınıftaki o çocuklada araları normaldi herşey gibi.Taki o gün bir partiye davet edilene kadar..

Bangchan ve Mirea , Changbin ve Dora’nın zor koşullara rağmen aşklarını sürdürebilecekler mi (somut var merak etmeyin)

Sera, çocukluğunu bir gecede kaybetti. Aras, o gecenin içinde büyüdü. Yıllar sonra aynı şehirde, aynı üniversitede, aynı merdivenlerde karşılaştılar. Biri bunun tesadüf olduğunu sandı, diğeri kaderin çoktan yazıldığını biliyordu. Aşk, bazen iki insanı iyileştirir. Bazen de en derin yarayı açan şey olur. Geçmişin gölgesi, saklanan bir sır, yarım kalan hayatlar ve unutulması imkânsız bir aşk… Kelebek Vadisi, birbirlerine aşık olan iki insanın aslında birbirlerinin hayatını yıllar önce değiştirdiğini öğrendikleri o anın hikâyesi. Ve bazı hikâyelerde, en büyük ters köşe aşktır.

Öyle güzel bakıyordu ki aşık olmamak elde değildi

İtalya’ya tatile giden bir Türk kızı. Başlangıçta bir tatildi ama kalması için fazlasıyla yakışıklı bir nedeni vardı.

Mafya ailesinin oğlu Kutay ile mafya liderinin kızı umayın aşk hikayesini anlatmaktadır

Giriş Bölümü Yağmur, şehrin gri sokaklarını nazikçe yıkarken, Elif elindeki şemsiyeyi sıkıca tutuyordu. Her adımda sokak lambalarının sarı ışığı su birikintilerine yansıyor, şehir neredeyse büyülü bir hale bürünüyordu. O gün, her zamanki gibi sıradan başlamıştı; kahvesini alıp işe gitmek, toplantılar, yüzler… Ama bir anda hayatının akışı değişecekti. Çünkü bir kafede, yanlışlıkla çarpıştığı adam, sadece birkaç saniye için bakışlarıyla kalbini hızlıca çarptırmıştı. Adamın gözleri, yağmurdan ıslanan saçlarından süzülen damlalar gibi parlak ve derindi. Elif, bir an için nefesini tutmuş, zamanın durduğunu hissetmişti. O an, bir şeylerin farklı olduğunu biliyordu; belki de kaderin sessiz bir fısıltısıydı bu. “Özür dilerim,” dedi adam, sesi Elif’in kulağına çalınan hafif bir melodi gibi. Elif gülümsedi, ama kelimeler boğazında düğümlendi. O an, ikisi de bilmiyordu ki bu tesadüf, hayatlarının en unutulmaz hikayesinin başlangıcı olacaktı…

Yazdığım şiirleri burada paylasacagim

Asuman gözlerini devirip gömleği onun giyebileceği şekilde havada tuttu. "Giy ve git yeter ki." diye mırıldandı. Çako sırtını dönüp kollarını tam geçirecekti ki Asuman öylece kala kaldı... Karşısındaki çocuğun sırtındaki bu yara izleri, onun kaskatı kesilmesine sebep olmuştu. Boğazına bir yumru oturdu. Bu manzarayı görmek bile onun canını acıtmaya yetmişti. "Sırtın." diyerek zar zor fısıldadı. Çako, o an fark etti... Sırtındaki o izler aklından tamamen çıkmıştı. Dişlerini sıktı. Kıpırdayamadı. Gömlek, Asuman`ın elinden kayıp yere düştü. Bütün yara izlerine tek tek göz gezdirdi. Kim yapmıştı bunu ona? Gözleri doldu. Kendi bacakları geldi aklına. Karşısındaki çocuğun bütün yaralarını öpüp iyileştirmek geldi içinden. Ama o da biliyordu bu görünen kısım, yaraların en küçüğüydü aslında. Ruhlarında açılan yaraların yanında oldukça ufak kalırdı. Neler çekmişti? Neler yaşamıştı? Asuman bu düşünceleri bir kenara bırakıp, Çako`nun sırtına yanaştı ve dudaklarını herhangi bir yaranın üstüne örttü. İstemsizce yapmıştı. Engel olamadı bu tepkiye. İçindeki acıma duygusu muydu? Dudaklarını sırtından ayırdığında, tekrar bir öpücük kondurdu başka bir yara izine. Gözleri yanıyordu. Dudaklarını geri çekip alnını çocuğun geniş sırtına dayadı ve gözyaşlarını artık tutamaz halde saldı. Çako, sırtında hissettiği öpücükle beyninden vurulmuşa döndü. Hissettiği nasıl bir çileydi. Bütün hücreleri ürperdi. Bu temas, bu öpücük, kanının deli gibi akmasına sebep oluyordu. Dudaklarını ısırdı. Bu kız, ona ne yapıyordu. Ece gibi neden sormamıştı ne olduğunu? Asuman, yaraların sebebini sormadan, bu yaraları sarmaya, iyileştirmeye çalışıyordu. Bir hamleyle arkasını döndüğünde, onun ağladığını gördü. Şaşırdı. Bu kız kendisine mi akıtıyordu bu gözyaşlarını? Bu nasıl değerli bir şeydi... Elleriyle yanaklarını sildi karşısındaki kızın. Eğildi. O an tek yapmak istediği şeyi yaptı. Kızın dudaklarını öpmeye başladı. Çileden çıkıyormuş gibi delicesine öptü. Sanki ona yaşattığı şu kısa süreli güzel an için teşekkür ediyor gibiydi. Kızın akıttığı bu gözyaşları bu zamana kadar ona verilen en güzel hediyeydi. Ve de en değerlisi. Bu zamana kadar kimse onun için gözyaşı dökmemişti belki de... Dudakların temasıyla, kalbi kulaklarında büyük bir gürültüyle atıyordu. Bu heyecan o kadar kuvvetliydi ki, teni alev alev yanmaya başladı. Dudaklarını kızdan ayırdığı zaman ikisi de nefes nefese kalmıştı. Birbirlerinin gözlerinin içine baktılar. Deli gibi atan kalplerinin sesinden başka hiçbir şey duymuyorlardı.

“Ne bakıyorsun?” -Bakmak yasakmı? “Yasak,çek o gözlerini” -Ben tadına bakmayı kastetmiştim

Aşk zirveye oynar... Ortalama aşk yoktur! Ya kal ya da git... Arada bırakma bizi... Ya sev ya terk et... Kalbimi bulandırma benim... Ya güven tut elimi, İnanmıyorsan kapıları kapat çık git... Böyle arafta sallandırma kalbimi... Güvenle yıkım arasında kalan bir aşk... Tutku ile aşkın arasında yaşanan savaş... Ve iki güzel masal gibi sevda...

Uyarı=hassas bir okuyucu iseniz okumanızı tavsiye etmiyorum fazlasıyla +1& içerir. Zalmar Volkov, yeraltı dünyasının gölgelerinde doğmuş, babasının kanıyla sulanmış bir adamdır. Soğuk, hesapçı, acımasız bir vigilante. İnsan ticareti çetelerini avlar, düşmanlarını yok eder, ama içindeki boşluğu hiçbir şey dolduramaz. Terk edilme korkusu damarlarında dolaşır; sevgi onun için zayıflık, bağ kurmak ise ölüm demektir. Silah tüccarlığı, hacker yetenekleri, kanlı intikamlar ve gölgelerdeki gücüyle yükselir. Herkes ondan korkar, kimse ona dokunamaz. Ama Zalmar’ın dünyasında her zafer bir yara bırakır hepsi onun hikâyesidir. Karanlıkta büyümüş, karanlıkla yaşamış, karanlığı yöneten bir adam. Zalmar Volkov – sahip olan, yok eden, asla terk etmeyen… ve asla terk edilmeyecek olan. Zalmar’ın dünyasına bir kez girerseniz, o karanlık sizi bırakmaz.

"Adaletin sesi olmalıydı… ama kalbi, karanlık bir sırra aitti.” (Sizce Savcı Ada Korkmaz mafya lideri Alaz Karahan`ın zorla evliliğini yapmayı kabul etmiş midir?)