Kendi ailesinin katili olan bir kızı duydunuz mu hiç? Ben duydumda gördüm de, o kişi bendim Yudum Mahver. Aile... 4 harf tek kelime. Benim için aile kavramı sadece annemden ibaretti ve ben kendi ailemin katili olmuştum. Annemi kurtaramamış kaçmıştım. Ben ailemi ölüme terk etmiştim. Ya da ben öyle sanıyordum? Üvey babamdan kaçmak için yardım istedim, hayatımın tamamen değişip altüst olacağını nerden bilebilirdim? Ben bir aileye sahip olmak ne demek bilir miydim? Bilebilecek miydim? ..... "Ben sadece sizden bir aile istedim." "Ben size sevgi verdim, verdiğim sevginin karşılığını istedim." "Ben size küsmedim ben size kırıldım." "Ben sizin yerinizde olsam hiç bir insanı kırmazdım çünkü bir özür ile geçmez." "Söyleyin bana beni sevebilecek misiniz şimdi?"

Her hikaye mutlu başlamazdı bazen.Sonunun nasıl olacağını bilmez okumaya devam ederdik.Merak eder,heyecenlanır,okuma hevessimizle ilerlerdik. Peki hayatta bu şekilde değil miydi? Bir olaya bağlı kalarak yaşamak.. Anlatırken gözümüzün dolduğu çokça şeyler vardı belkide.İçimize atmak zorunda kaldığımız,kalbimizin sesini dinleyerek uyuduğumuz.. Belki her hikaye mutlu bitmezdi. Kim bilir.

Birbirini tanımayan iki üvey kardeşin aşkı

" Fazlalıksın sen. " " Yeter artık! Kapa çeneni! " " Bizden gibi gözükmek için sinirli taklidi yapma. Sen fazlalıksın. İsmindeki harf sayısı bile fazlalık baksana. P-e-r-i. 4 harflisin sen kızım. Sevilmiyorsun. Üvey gibi bir şeysin sen. Gitsene bu evden. " " Kaşınma daha fazla Ada! " " Kaşınsam ne olacak! Annem seni sevmiyor ki! Babamın kızı bile değilsin sen! " " Ada yeter! " dediğimde elim havaya kalkmıştı. " Peri sakin ol! " diye Atlas`ın sesiyle durmuş ve anında sakinleşmiştim. Ada`nın ise hayal kırıklığıyla omuzları çökmüştü.

Abimin arkadaşı mı hayatta olmaz... Çok büyük konuşan Asmin Abisinin arkadaşı Baran Ve abi olan Mert Klasik değil çünkü ne yapış yapış ne de çok mıy mıy bence seveceksiniz...

İki büyük aşiretlerin bebeklerin karışması sizce bu tesadüfmüdür... Bozkurt ile Ateşoğlu aşiretleri

Neden kimse beni sevmedi ne yaptım ben onlara 🥺

Açelya`nın abisine olan siniri ama sevgisi ağır basacak.

Geçmişin izlerini silmeye çalışan bir ruhun, geleceği inşa ederken ödemek zorunda kaldığı ağır bedellerin hikayesidir. 17 yıl... Yabancıların İçinde geçen tam 17 yıl. Sıradanlıktan uzak bir gerçek ailem kurgusu

Daha isimlerini bile bilmediğim ve benden nefret eden insanlarla aynı evde bir sene yaşamak mı bunu daha önce söyleselerdi çok gülerdim ama şuan hayat bana çok farklı bir yerden gülüyor o yüzden kabullenip savaşmayı seçtim bu da benim hikayem

Zeynep, abisi Mert’in en yakın arkadaşı Kerem’e, hiç beklemediği bir anda kalbini kaptırır. Neşeli, konuşkan ve biraz da sakar olan Zeynep için Kerem; mesafeli, ciddi ve duygularını kolay kolay belli etmeyen biridir. Basit bir mesajla başlayan sohbetleri, zamanla sessizliklerle, yanlış anlaşılmalarla ve içten içe büyüyen bir aşkla şekillenir. Zeynep sevdikçe bağlanırken, Kerem mesafesini korumaya çalışır. Bu hikâye, sevilmeyi beklerken sabretmeyi öğrenen bir kızın ve duygularını fark etmekten kaçan bir erkeğin yarım kalan cümleleri üzerine kuruludur.

Texting… Abisinin arkadaşından hoşlanan Cemre, karşılık alacak mı? Yoksa aşkını içinde yaşamaya devam mı edecek?

3 kitabım bu benim spoi vermek istemiyorum okudunuz zaman anlarsınız iyi okumalar şimdiden

Güvensizlik sorunu olan, kendi ailesine bile güvenmeyen Işık doğduğunda hastanede karıştırıldığını öğrenir. Yeni ailesine alışmaya çalışırken neler olacak?

Bazen hayatı akışına bırakmak gerekir. Ben Çağla. Çağla Deniz Soylu yani...öyle dediler. Hayatınin her santimini planlayan ben bu durumu hiç düşünmemiştim. Merak etmiştim ama gerçek ailemin beni istediğini, sevdiğini düşünmemiştim. Peki yeni ailemle ne yapacaktım? Yada onlar benimle ne yapacaktı? Her zaman abla olmak isteyen benim karşıma çıkp senin kardeşin var demişlerdi. Beni yurttaki çocuklar sevmezdi ki.. beni kimse sevmezdi. Kardeşim beni sever miydi? 6 abi mi? neydi bu kadın tavşan mi?

Zenginlik içinde büyüdüğünü sanıyordu. İstanbul’un en elit semtlerinde,lüks içinde geçen bir hayat… Alara için her şey kusursuz görünüyordu. Ta ki o gece hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığını öğrenene kadar. O,başkasının kızıydı

Hayatının On Altıncı Yaz`ın da doğumda karıştığını öğrenen Liva öz ailesine alışabilcek mi? Peki öz ailesi Liva`ya alışabilcek mi?

Bazen bazı kapıların açılması için bazı kapıların kapanması gerekir. İnsan bunu ilk anda bir kayıp sanır; gidenin arkasından uzun uzun bakar, ne yapacağını bilemez. Oysa kapanan kapı, ardında bırakılan bir hayattan çok, taşınamayan bir ağırlıktır. Herkes her yere sığamaz; her umut her zamanda yeşermez. İki kişi tarafından aldatılmanın ağırlığını taşımaya çalışırken, görüş açıma giren bir çift kahverengi göz dağıttı dikkatimi. Uzun zamandır fark edilmenin ağırlığını taşıyan hareler içime oturuyordu. "İkimiz de mutsuz ailenin çocuklarıyız Toprak-" "Bu birlikte mutlu olamayız demek değil, mutsuz olursak da birlikte mutsuz oluruz." elleri yanaklarımı kavradı, alınlarımızı birleştirirken çaresizliği sesinden anlaşılıyordu, "Bize bunu yapma, sana bu kadar yaklaşabilmişken beni tekrar elinin tersiyle itme." hissettiği kırılganlık, sözcüklerin arasına sıkışmış bir yalvarış gibi titriyordu.

12 yaşında annesi şehit vermiş Bir kız piskolojik tedavi görüp Alanya`da eğitim alır 21 yaşında başarılı bir doktor olur ülkesine geri döner ve onun için zorlu eğlence aşk dolu Bir hayat beklemektedir

Herşey O Akşam Babamın İçtiği Viski İle Başladı…Hayatımın Aşkını Böyle Bulacağım Aklımın Ucundan Geçmezdi….🦋

Abimin arkadaşından hoşanırsam ne olur...........

Bir gece sokakta Ahmet tarafından bulunan Biricik o gece evlatlık edinilir. Yıllarca beraber yaşadığı aile bir ttafik kazasında ölünce abisiyle yalnız kalır ve hayatın acı darbelerini bir bir yemeye başlar.

--- Gerçek ailem --- Acı bir insanın ruhunu oluşturur. Hiç kimse ruhu olmadan yapamaz. Acılar kişiliği oluşturur, kişilikse davranışları. Bu hikayede ana karakterimiz Hayal. Hayalin çocukken en büyük hayali mutlu bir ailesinin olmasıydı. Büyüdükçe imkansız olduğunu anlayıp kendini tek bir şeye adamıştı, Kardeşine. Ama kader onun istediği gibi gitmeyecekti, kardeşine adadığı hayatı tekrar karışacaktı. O kendine Elis dedirtsede çocukluğundaki Hayal ona seslenecekti. İçinde o istemesede bir umut yeşerecekti. Peki bu umut büyüyecek miydi yoksa yok mu edilecekti? Geçmişindeki sırlar ortaya çıkacak mıydı? Acı gerçekler ona ulaşacak mıydı? "Ege ben çok korkuyorum, Merti almazlar benden dimi?" "Ege kim bilmiyorum, kafayı sıyıracağım." "Ege ailemiz neden sevmemiş bizi?" "Egenin kim olduğunu nasıl bulacağım?.." "Baba yapma noolur, küçücük o!" "Merti koruyamadım çünkü küçüktüm!" "Baba değilsin sen canavarsın!" "Bazen canavarlar yatağın altında değil üstünde olurmuş."

Her şey abimin arkadaşı doktor olan Taner yerine abimin arkadaşı olan asker Tanere yazmam ile başladı ִֶָ. ..𓂃 ִֶָ🦋་༘࿐ 𓆝 𓆟 𓆞 𓆝 𓆟 ☼ 𓍼 જ⁀➴ ♡

21 yıl ailesiz büyüyen Lara… Ansızın çalan bir kapı, hayatını tamamen değiştirebilir mi? Karadağ Ailesi’nin yıllardır içini yakan evlat hasreti, sonunda sona mı erecek? 🌺 Bir hırs… İnsana nelere mâl olurdu? Küçük bir kızın hayatına mı… Yoksa 21 yıl boyunca ailesiz büyümesine mi? 🌺 “Ben… nasıl davranacağımı bilmiyorum…” Sesindeki titremeye engel olamıyordu. “Şşt… Kendini bana bırak, yeter…” Genizden gelen bu kısık sesle beraber, belimdeki baskısı biraz daha arttı. Başını bana doğru eğmeye başlamıştı. Yaklaştıkça küçülüyordum. Parmaklarıyla saçlarımı geriye atıp, başını boynumun boşluğuna yaklaştırdı. Gözlerimi sımsıkı kapatmış, olacakları bekliyordum. “Bu kokun… beni öldürüyor…” Burnunu boynumda gezdirdiğinde nefesim kesilmişti. Bana doğru iyice yaklaştı, nefes almakta zorlanınca destek almak için ceketinden tutundum. Başını hafifçe kaldırdı, bu kez rotası dudaklarım olmuştu. Ellerini yüzüme götürüp, başparmağıyla yanağımı okşamaya başladı. Dudaklarına dokunan dudaklarım… Savunmasızdım. Üzerimde hissettiğim o baskı, kalbimin derinliklerine inmişti. Kendini yavaşça geri çektiğinde gözlerimi açtım. Onun koyulaşmış bakışları, gözlerime saplanmıştı.