"Geçmişin kanı geleceği kirletir " Lüks ve ihtişamın ardında saklanan karanlık sırlar, aşk ve ihanetin harmanladığı bir oyun

Yavuz hiç sevmediği kütüphaneye o gün proje ödevi için gidecekti. Tabi hayatının aşkıyla orada tanışacağını bilmeden.

“Binlerce yıl öncesinin sırlarını gömülü kalmış bir uygarlık, Hatay’ın topraklarında gün yüzüne çıkmayı bekliyor. Arkeolog Anka ve tarihçi Karan, kayıp bir uygarlığın izlerini sürerken, mistik semboller ve lanetli buluntularla karşılaşırlar. Broşlar, kılıçlar ve gizemli figürler geçmişin sırlarını fısıldarken, iki genç arasında engellenemez bir çekim doğar. Ama her keşif, sadece tarihî değil, aynı zamanda duygusal ve tehlikeli bir yolculuğun kapılarını aralar. Aşk, ihanet ve kaderin birleştiği bu hikâyede, Anka ve Karan’ın cesareti hem kalplerini hem de kayıp uygarlığın sırlarını koruyabilecek mi? “Kayıp Uygarlığın Kanatları”, geçmişin gölgesinde, aşkın ve maceranın iç içe geçtiği büyüleyici bir keşif romanı.”

Parmak uçları tenimde gezinerek boynuma kadar indi.Parmakları bir süre orada oyalandıSonra aşağı doğru inip elbisenin açıkta bıraktığı kadarıyla tenimde gezinerek "İşte böyle prenses"diye mırıldandı. "Sadece bana bakın."dudaklarında oluşan gülümseme ürpermeme neden oldu.

Aşk dolu eski zaman mahalle kitabı♡ Tüm haklar şahsıma aittir (ç)alınma durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

Henüz altı yaşında Topkapı Sarayı`na girmişti. Bir sultanın manevi kızı mı yoksa şehzadenin sırdaşı mı yahut hepsinden azade pür bir aşk mıydı bu kız? Geçmişinden taşıdığı sırları bütün dengeleri alt üst etmeye yüz tutmuşken savaşmaya devam edebilecek miydi Ayşah?

Onlar yetimhanede tanıştı ve günün birinde ayrılmak zorunda kaldılar. Ayrılırken birbirlerine söz verdiler. Giden gelecekti, kalan bekleyecekti. Yirmi yıl geçti. Giden yana yakıla aradı, kalan sabırla bekledi. Ve bir gün... Birbirlerini buldular. Ama tanıyamadılar. ✋🏻 Bu kitabın rengi kırmızı. KAN KIRMIZISI ♟ Yeraltı Kulübü, İstanbul`un en gözde gece kulüplerinden biridir. Şaşaası göz kamaştıran bu mekânda cebinin doluluğuna güvenen herkes sınırsızca eğlenebilir. Ancak perşembe geceleri içeriye girebilmek için sahip olduğunuz statü ya da ensenizin kalınlığı geçerli olmayacak. Sadece özel kişilerin erişebileceği karta sahipseniz kapılar size açılacak ve perşembe gecesinin karanlığıyla tanışabileceksiniz. Düzenlenen kafes dövüşlerinde hiçbir kural yok, ancak Yeraltı Kulübü`nün dövüş gecelerinden bile üstün tuttuğu tek kural var. Nehir ise hayatını aksiyondan uzak tutmaya özen gösteren, kendi hâlinde yaşayan bir kadındır. Fakat kader her zamanki gibi kendi planını devreye koyduğunda ve hiç ummadığı birinin sahtekârlığı yüzüne çarptığında hayatı birden rayından çıkar. Bulaştığı pislikten yakasını kurtarabilmek için sunulan teklifi kabul etmek zorunda kalır. Kimilerinin sahip olduğu statü ve parayla bile elde edemediği o kart avucuna bırakılır. Ve Nehir bir gece vakti, eline tutuşturulan paketle, Yeraltı Kulübü`nün önünde kendisini bulur. Birincisi paketin içerisinde ne olduğunu tahmin etmektedir. İkincisiyse Yeraltı Kulübü`nün yıkılmaz kuralından habersizdir. ♟ Entrika, gizem, gerilim, aksiyon okumayı sevenlere hitap edecek bir kurgudur.

Evren, tanrıların henüz hamlelerini yapmadığı; taşların ise kan ve gölgeyle şekillendiği devasa bir satranç tahtasıdır. Burada tanrılar yaratıcı değil, soğuk ve acımasız oyunculardır. Gökler sustuğunda ve Yarık açıldığında, stratejiler yerini hayatta kalma içgüdüsüne bırakır. Tahtanın bir ucunda her adımı önceden hesaplayan kadim bir akıl, diğer ucunda kendi krallığını düşleyen hırslı bir atlı vardır. Ve tüm bu kozmik oyunun merkezinde, feda edilmeye en yakın ama düzeni kökünden sarsabilecek tek taş durur: Kimsenin adını hatırlamadığı ya da hatırlamak istemediği o piyon. Ancak antik varlıklar sahaya indiğinde ve kurallar yandığında, tanrıların unuttuğu bir gerçek ortaya çıkar: Bazı piyonlar feda edilmek için doğmaz. Bu oyunda sadakat, en ölümcül silahla en büyük zayıflık arasındaki ince çizgidir. Karanlık masaya oturduğunda artık kuralları oyuncular değil, gölgeler yazar. Unutma; bu savaşta kazanan yoktur. Sadece hayatta kalanlar vardır. Ve karanlık asla berabere bırakmaz. Sancılı bir veda, kanla yazılmış bir başlangıç… Taşlar devrildi, mat kaçınılmaz.

Yaren kuma olarak geldiği Koratlı Konağında ayakta kalabilecek miydi yoksa konağın taştan duvarları içinde solup gidecek miydi? Herkesin birbirinin kuyusunu kazdığı bu konakta dengeler her an değişebilir. Gerçeği öğrenmek üzerine yapılan bu evlilik ne kadar gerçek olabilir.

Bir Sage Taylors Romanı... "Ölümsüzlüğün şifresi çözüldü, ama bedeli ağır olacak." İnsanlığın kaderini değiştirebilecek bir proje ve onu ele geçirmek isteyen güçler arasında sıkışmış iki hayat... Dr. Evelyn Hayes Forester, dünyanın en gelişmiş projelerinden birinin başındaki zeki ve tutkulu bir bilim insanıdır. "Nova" projesi, insanın genine müdahale ederek sinir hücrelerini yenileme ve değiştirme potansiyeline sahip altın bir fırsattır. Diğer yandan bu değerli bilgi, karanlık niyetleri olan insanların da hedefindedir. Logan Carter eski bir özel kuvvetler askeri, Ruslar adına çalışan bir güvenlik ajanıdır. Amacı Dr. Forester`ı kaçırarak projeye erişim sağlamaktır. Başlangıçta sadece bir görev olarak başlayan bu iş, Evelyn ile tanıştıkça karmaşık bir içsel savaşa dönüşecektir. Logan, karanlık bir dünyada doğru olanı seçmeye çalışırken, amaçları ve duyguları arasında bir karar vermek zorunda kalacaktır. "Kod Adı: Nova" aksiyon dolu bir gerilim hikayesinin yanı sıra, sevgi, kayıp ve yeniden doğuşun hikayesidir.

Vahşiler Bölgesinde kurt adamlar, vampirler, büyücüler ve insanlar olmak üzere 4 ırk ve 4 ayrı bölge vardır. Fakat bu 4 bölge kendi arasında hep savaş içindedir. Vahşiler Bölgesinin imparatoru ise çok umursamaz biridir. Savaşlar olurken o hiçbir şey yapmaz. Bir zaman sonra halkın bir kısmı imparatorun umursamazlığından bıkar ve isyan eder. Artık Vahşiler Bölgesi İsyancılar ve Karşıcılar olarak ikiye ayrılır İsyancıların tarafında Karşıcılar ve tarafsızlar öldürülür. Karşıcıların tarafında ise İsyancılar öldürülür fakat tarafsızlara seçim hakkı tanınır. Seçtiği şeye göre yaşar ya da yaşamaz. Ana karakter Sidelya İsyancıların tarafındadır ve tüm ailesi o da dahil tarafsızdır. Annesinin kimliği evde kendi başına olduğu bir zaman İsyancılar tarafından öğrenilir ve evinde asılır. Sidelya ise annesinin intikamını almak için bir maceraya atılır. Bu macerada yaşanan olayları Vahşiler Bölgesinde öğrenebilirsiniz. Tabi cesaret edebilirseniz...

Osmanlı İmparatorluğu`nun göz kamaştıran ama tehlikelerle dolu sarayında, Kafkas kökenli, genç bir cariyeyi, Lale`yi merkeze alıyor. Saraya on dört yaşında getirilen Lale, burada iki yıl süren yoğun bir eğitimden geçirilmiştir. Bu eğitim ona Farsça ve Arapça dilleri, edebiyat, musiki, dikiş nakış gibi geleneksel saray zanaatları ile birlikte, saray adabı ve harem kuralları hakkında derin bilgi kazandırmıştır. Lale`nin masum güzelliği, keskin zekası ve sarsılmaz azmi, onu Valide Sultan`ın keskin bakışlarının ve haremin acımasız rekabetinin odağı haline getirir. O, sadece bir cariye değil, bu altın kafesin içinde yeşeren bir umut, bir bilmece, belki de bir fırtınanın habercisidir. Lale`nin her adımı, onun ya yükselişine ya da düşüşüne zemin hazırlayacak, kendi kaderini yeniden dokuyacaktır.

İstanbul’un sisli sokaklarında bir konak… Yıllardır kaybolmuş bir kadın geri dönüyor: Nalan. Masum görünüşü, zekâsı kadar tehlikeli planlarının ardında saklı. Konaktaki aile üyeleri, geçmişin gölgelerinde yaşayan sırlarıyla yüzleşmek zorunda kalacak. Her bakış, her fısıltı bir tuzak; her kelime, gizli bir oyun… Rauf Bey’in eski aşkı ve ihanetin gölgesi, konaktaki sessiz ama ölümcül entrikaların merkezinde. Nalan, sabırla ördüğü planlarıyla, İstanbul’un bu sisli sabahında sessiz bir fırtına gibi hayatları altüst ediyor. Aşk, ihanet ve sırlarla örülü bu roman, sizi İstanbul’un gizemli sokaklarına, konaktaki karmaşık ilişkilerin ve zekice kurulan tuzakların içine sürüklüyor. “ŞEKİBELER”, klasik Türk romanlarının entrikalarını modern bir bakışla harmanlayan, sürükleyici ve zekice örülmüş bir hikâye.

Maddi ve manevi şeylerin yokluğunu hisseden Toprak; yeni hastanesinin torpilli, zengin, ukala doktorlarıyla başa çıkmaya çalışan ve başarılı doktorlardan birine aşık olur. Bu tür insanlarla, ikisi beraber mücadele etmeye çalışır. Aşık olduğu kadının kendisinden üst rütbede olmasıyla ve 4 yaş büyük olmasını umursamayan Toprak, bir yola girer ve bu yolda manevi yokluğunu gidermek için uğraşır.

Jandarma İstihbarat kökenli Binbaşı Metehan Alp, Ege de babasından kalan mirası geri almak için Kıbrıs Harbinden sonra, köklerinin olduğu kadim topraklara dönmek için yola çıkar. Yıllar süren savaş ve kayıplardan sonra, şeref madalyasını kazanmış ancak gazi olarak dönmektedir. Üç ailenin tek erkek evladıdır. Mirası devraldığında, çiftliğin güvenini kazmak için yola çıkmıştır ancak, kuzenleri ile yaklaşan büyük hesaplaşmaya hazırlanırken, geçmişin gölgeleri de onlarla birlikte eve dönmektedir. Uzun yıllar boyunca ailesinden ve yurdundan uzakta savaşan Binbaşı, ailesinin tehdit altında olduğunu öğrendiğinde, geri dönmeye karar verir. Ancak bu dönüş, bir kurtuluş değil; yarım kalmış günahların, bastırılmış arzuların ve babadan oğula geçen bir lanetin başlangıcıdır. Oysa savaş bitmesine rağmen, o topraklarda gerçekleştirmesi gereken çok fazla stratejik görevi varken, aile kökleri dönmeye mecbur etmiştir. Babası, gençliğinde sevdiği kadını düşmanına kaptırmıştır. Bu kayıp, onun hayatını ikiye bölmüş; aşkı nefrete, özlemi takıntıya dönüştürmüştür. Yıllar sonra kader acımasız bir oyun oynar: Sevdiği kadının kızı Laçin, iki aile arasındaki barışı sağlamak için Tekin Bey evlenmek ister. Aile eli mahkum buna rıza gösterir. Aslında bu evlilik, bir barış anlaşmasından çok, geçmişin intikamıdır. Ancak, babasının henüz on yedi yaşında bir kızla evlenmeyi düşündüğü duyan Metehan, düğün günü kızı kaçırır ve kendi nikahına alır. Babası bunu duyunca küplere biner, ancak tek evladı olan Metehan’a kıyamaz. Metehan, göreve gitmeden evvel kızı amcasına ve halalarına emanet eder. Ve tek şartı vardır, geldiğinde, kızı bıraktığı gibi bulmazsa, tüm aile mirasını Türk ordusuna feda edecektir. Henüz çok genç yaşta gelin olan Laçin, kalbiyle değil, zorunlulukla bu evliliğe adım atmıştır. Metehan, onun gözünde sadece zırhı parlayan bir kahraman, bir koruyucudur. Oysa Metehan için bu evlilik, babasının gölgesinde alınmış bir karardır; istemediği bir bağ, kaçtığı bir kaderdir. Laçin’in onurunu korumak adına evlenmiş, ardından onu geride bırakıp savaşa gitmiştir. On yıl sonra Metehan evine döndüğünde, geride bıraktığı ürkek kız artık yoktur Karşısında; büyümüş, güçlenmiş, güzelliği kadar sessiz direnişiyle de dikkat çeken bir kadın vardır. Laçin, hem kırık kalbiyle hem de gururuyla ayakta durmayı öğrenmiştir. Ve Metehan, en tehlikeli gerçeği fark eder: Artık ondan kaçamamaktadır. Ancak kader, bu aşka bile merhametli davranmaz. Resmi nikah için kurulan törende, geçmişin karanlığı tekrar sahneye çıkar. Metehan babası, yıllar önce kaybettiği kadının izini bu kez kızında bulur. Çünkü Laçin annesine çok benziyordur. Takıntısı aklını ele geçirmiştir. Oğlunun düğün gecesinde kızı kaçırır. Ama bu bir düşman baskını değildir. Bu, babanın oğlundan aldığı gelindir. Metehan, yıllar sonra dahi kendi babasının ihanetine uğrar. Laçin ise, istemediği bir evlilikten kaçarken, çok daha korkunç bir yazgının içine çekilir. Adam, kızı nikâhına almak için; evliliklerinin gayri resmi olduğunu, kızın oğluna kadın olmadığını iddia eder. Çünkü bu evlilik bir birliktelik değil, bir sahiplenme ve intikam ilanıdır. Şimdi Metehan önünde yalnızca bir seçenek vardır: Ya babasının miras bıraktığı karanlığı kabul edecek, ya da nikahına aldığı karısını ve kendi onurunu kurtarmak için, onunla dişe diş yüzleşecektir. KARANLIK ÇARK aşkın, takıntının ve kan bağının birbirine karıştığı; babanın düşmana dönüşebildiği, oğlun kendi soyuna karşı savaşmak zorunda kaldığı, karanlık bir destanıdır. Kaçmak isteyen herkesin yeniden içine çekildiği bir mekanizma, yani bu bir kader çarkı. Kim döndürürse döndürsün sonuca kader karar verecek… Bakalım bu çarkın döngüsündeyken, karanlıktan aydınlığa ilk kim çıkacak. Bazen onur düşmandan geri alınır. Bazıları ise… kendi kanından boğulur…

Bizim hikayemiz kaosla başladı. O paralı bir asker ben bir hizmetçiyken onun alınabilecek en yüksek ünvanı alıp arşidük olması başarılarının ödülü olarakta gelinini seçmesi üzerine başladı. O odada benden daha güzel daha asil ve yetenekli leydiler varken o kirden yüzü gözükmeyen çalışmaktan elleri nasırlaşmış beni seçti gelini olarak. Ve hikaye böyle başladı ülkenin yüzyıl sonra ilk arşidükü ve arşidüşesi… Biri sefil bir hizmetçi biride paralı bir asker… Ama asıl hikaye ikisininde evlilikten kaçmaya çalışıp birbiriyle evlenmek zorunda kalması.

​Geçmişin tozlu sayfalarında bir aşk mı filizleniyor, yoksa bir canavar mı uyanıyor? 21. ​yüzyılın kaotik ama güvenli dünyasında yaşayan Açelya, kendini bir anda 17. yüzyıl Osmanlı Sarayı`nın kanlı entrikaları arasında bulduğunda, elinde sadece modern zekası ve geleceğin bilgisi vardır. ​Açelya, suikast ile öldürülen Şehzade Laçin`i korumaya çalışırken, aslında çok daha büyük bir kumar oynamaktadır. ​Kaderi değiştirebilir misiniz, yoksa ona sadece hizmet mi edersiniz? ​Aşk; dilleri, yüzyılları ve idealleri birleştirecek kadar güçlü müdür? ​Adalet; bir şehzadeyi kurtarmak için tarihi yakmayı göze almak mıdır? ​"Gitme... Hangi zamandan geldiysen gel, hangi kadere aitsen ait ol... Sakın benden gitme Açelya."

Bir insan nasıl kendi ölümünü yazabilirdi ki? Bu çok saçma biliyorum fakat gerçekten olmuştu. Kendi elimle yazmıştım sonumu. Yazdığım romanın içine nasıl girebildim? Tanrım galiba deliriyorum... O kadar karakter varken neden kötü karakter olmuştum ki!

Bazı hayatlar bir kurşun sesiyle ikiye bölünür. Nazlı’nınki bir bakışla başladı, bir kayıpla büyüdü. Güçlü bir babanın gölgesinde, susarak büyümeyi öğrenmişti. Sevmenin zayıflık, beklemenin kader sayıldığı bir dünyada kalbini saklamayı bildi. Ta ki geçmişin çatlaklarından sızan bir sır, bütün bildiklerini yerle bir edene kadar. Kan bağı sandığı şeyin aslında bir suskunluk olduğunu öğrendiğinde, hayat artık geri dönülmez bir yola girmişti. Alparslan’la gözleri birbirine değdiği an... O andan sonra ne sokaklar aynı kaldı ne de geceler. Aşk, onun için bir masal değil; barut kokusunun, ihanetin ve yarım kalmış cümlelerin ortasında filizlenen bir direnişti. Depoların karanlığında yankılanan silah sesleri, kapıların ardındaki hesaplaşmalar, ailelerin kurduğu görünmez savaşlar… Nazlı, sevdiği adamın yanında durmayı seçtiğinde sadece bir kalbi değil, bir kaderi de sahiplenmiş oldu. Çünkü bazen en büyük cesaret, korkunun tam ortasında “ben buradayım” diyebilmektir. Ve bazı aşklar… Kanla değil, Ateşten geçerek kazanılır.

Yıkılmakta olan bir imparatorluk devam edebilmek için savaşlarla besleniyor. Kuzeyin donmuş topraklarında, kendi halkına işkence ederek hayatta kalmaya çalışan bir hain.

Yeni bir yapılanma devletin derinliklerinde sessizce yükselirken, Enfal Doyran yalnızca genç bir siyasetçi değildir. MİT tarafından seçilen, iki farklı kimlikle çalışan, sorumlulukları kadar sırları da ağır olan bir kadındır. 2026-2028 yılları arasında Adalet Sosyalist Partisi`nin Fatih ilçesindeki ilk kadın gençlik kolları başkanı olarak, siyasetin görünen yüzüyle, görünmeyen yüzü arasında ince bir çizgide yürür. Karşısında ise görev süresinin sonuna yaklaşan, geçmişi sırlarla dolu eski Cumhurbaşkanı Muhammed Emin Erden vardır. Yıllara yayılan dosyalar açıldıkça,güç dengeleri değişir, sadakatler sorgulanır, magazin bile bu dünyanın bir parçası hâline gelir. Ve Enfal, bu yolculukta, hayatını derinden etkileyecek bir gerçekle yüzleşir. Bu, bir kadının siyasette var olma mücadelesi kadar, devletin karanlık yüzüne tutulan bir ışıktır. "Bu kitapta geçen tüm karakterler, olaylar ve diyaloglar hayal ürünüdür. Gerçek kişi, kurum veya olaylarla olan benzerlikler tamamen tesadüfidir. Herhangi bir gerçekliği temsil etmemektedir"

Feride Su, iş mülakatına gittiği yerde bir adamla karşılaşır. İlk görüşte ondan etkilenir. Yoksul hayatından kurtulmak için başvurduğu ve onlarca aldığı redlerden sonra nerdeyse ümidini kaybetmiştir. Ancak bu adamla umudu yeşerir. Onu stolklayarak çalıştığı iş yerini bulur. Adamın stajyeri olarak iş başvurusu yapar. Kabul edilir. Ancak bilmediği bir şey vardır. Kalbi, etkilendiği adamın kuzeni olan Ceo için çarpacağını bilmemektedir.

1918… Osmanlı İmparatorluğu kan kaybediyordu. Haritalar, kalemle değil kanla çiziliyor, milletler hayal olup yıkıntılar altına gömülüyordu. Geceleri top sesleri değil, halkın içten içe çürüyen umudu yankılanıyordu. Her şey, bir devrin sona erdiğini haykırıyor; ama kimse bunu yüksek sesle söyleyemiyordu. Saraylar sessiz, sokaklar tetikteydi. Sadakat bir yemin değil, bir yük olmuştu. Dostluklar kırılgan, ittifaklar rüşvetle örülüyordu. Herkes birbirini tartıyor, her bakışta bir hainlik, her susuşta bir sır gizleniyordu. Çünkü bu, bir savaşın değil — bir çözülüşün hikâyesiydi. Ve böyle zamanlarda, gerçek savaşlar cephelerde değil, zihinlerde kazanılırdı. Tetikten önce fikir, silahtan önce strateji konuşurdu. Taşlar tahtaya dizilirken aslında insanlar dizilirdi. Her piyon bir halktı. Her vezir, ya bir ihaneti temsil ederdi ya da suskun bir kahramanlığı. Bu, görünmeyen bir savaşın hikâyesidir. İçinden ihaneti, sadakati, sükûneti ve ihtilali aynı anda geçiren bir satranç tahtasında; akıl, cesaretle; vicdan, korkuyla yüzleşir. Taşlar yer değiştirdikçe, kader de yönünü değiştirir. Ve bazen… Bir ülke yeniden doğar.

Yutkunuşu içimde fırtınalardı "Sen Efsun, sen. Büyüledin beni." "Şikayatin mi var?" "Tövbe. Büyüle Ateş`i de büyülü yangınlar çıkartalım memlekette."

Bir Yankı, Bir Düşüş, Bir Fısıltı