Otizme farkındalığı artırmak içinİlk romanım Masumiyet Çağı 2019/Ekim ayında yayımlandı ve 2020/Ekim ayında ikinci baskısı yapıldı burada da görmek istedim.....

Uzun yıllardır içinde birçok cadının , büyücünün yaşadığı bir kasaba. Arazi. Yıllar önce bir cadı tarafından yapılmış bir büyü sonucu , bir takım güçler kazanmış olan altı kişi. Onlar kendilerini keşfetmeye başlamışken , bir yandan da onları bekleyen tehlikeyle karşı karşıyadırlar. Ölüm tehlikesi.

Elara atalarından gelen gücü öğrendiğinde en fazla neler yapabilir? Sınırlarını ne kadar zorlayabilir? Her şeyi kontrol edebilse bile... Buna duyguları dahil mi? Aşkı bu denklemi bozuyor mu?... Kaelios ise Fırtınanın içinden çıkmış bir de bunu Karanlıkla birleştirmişti. İkisi de güçlerinin sınırlarını birlikte öğreneceklerdi. Öğrenirlerken de bir sürü zorlukla karşılaşacaklardır. Bunların en önemlisi de aralarında ki bağın çözülmez bir aşk olmasıydı. Fırtına Lordu ve İplerin Sahibinin atalarından onlara kalan aşkıydı bu. Kendilerinin haberi olmasa bile onlar bunun sürdürücüsü olmaya yemin etmişlerdi.

Çöl Krallığı, kum taneleri gibi kayıp giden hayalleri, serap gibi parıldayan illüzyonlarla takas ederdi; Ve Uçurum Diyarı gölgeler arasında dolaşır, ama ışığın ortasında boğulurdu. Ve o ,Donmuş Taht`ın hükümdarı, egemenliğini ölümlü kalplere yayar ve oraya ızdırap ekerdi. Ben ise kaderin yankısından doğan bir Gözyaşı Toplayıcısıydım. Ağlayan ruhları toplardım, anılarına dokunurdum ve soğumuş kalpleri şefkatle sarardım. Gözyaşı Diyarı işte böyle korunurdu ;kutsaldı, boyun eğmezdi ve kaybolanlara karşı acımazdı.

Sıradan novellerden, aynı senaryolardan veya kadınların obje olduğu eserlerden mi bıktın? Hoşgeldin:) * Ai yazımı değildir. Paylaşım, dağıtım için izine gerek yok, serbesttir * ~~~ Fotoğraf: Gemini ~~~ [HDKK;)]

"Bazı yaralar merhemle değil, sadece vahşi bir sadakatle iyileşirdi." Ailesinden kalan tek miras, karla kaplı bu ıssız dağdaki sessizliğiydi. Ta ki o fırtınalı geceye kadar... Kapısının eşiğinde, karların üzerinde bir leke gibi yatan o devasa, kanlar içindeki siyah kurdu gördüğünde sadece bir canı kurtardığını sanmıştı. Oysa o gece, karların üzerindeki o kanlı izler, kaderini gümüşün zehri ve bir canavarın mühürlü yeminiyle birleştirdi. Şimdi bir karar vermesi gerekiyordu: Hayatını kurtardığı bu vahşi karanlık, onun koruyucusu mu olacaktı yoksa sonu mu?

"Sevdiğin adamın yeniden nefes alması için, senin dünyadan silinmen gerekseydi... Ölümü değil, hiç doğmamış olmayı kabul eder miydin?" Eun-soo için hayat, yasemin kokulu bir evde, babasının eski radyosunun cızırtısında ve Kang-ho’nun güven veren kollarında kusursuzdu. Ta ki o yağmurlu geceye kadar. Metalin metale çarptığı o saniyede zaman durdu ve karanlığın içinden asırlık bir gölge süzüldü: Shin. Pazarlık basitti ama bedeli ağırdı: Kang-ho yaşayacak, yaraları iyileşecekti. Ancak o iyileştiği her gün, Eun-soo’nun ruhu Shin’in avuçlarında eriyecek, anıları hafızalardan silinecek ve sevdiği adam ona bir yabancı gibi bakacaktı. Şimdi Eun-soo, kendi evinde bir kiracı, öz annesinin gözlerinde bir yabancı ve sevdiği adamın dünyasında bir hayalet... Vade doluyor, Kang-ho ayağa kalkıyor ve Eun-soo her nefeste biraz daha yok oluyor. Bir kalp, hatırlanmadığı bir aşkı ne kadar süre taşıyabilir? Ve bir gölge, kendi yarattığı bu kederin içinde boğulmadan ne kadar bekleyebilir?

Özel Fantastik Kadim Kolyeler Evreni Sizin Ufkunuzu Açacak Bir Diyara Sürükleyen Mükemmel Bir Eserdir...

Onun adı Rama. İnsanlığın var oluşundan beri gölgelerde yaşayan, dualarda lanetlenen, korkunun kendisiyle özdeşleşmiş en eski düşman. O, çağlar boyunca değişen yüzlere, yıkılan medeniyetlere ve unutulan isimlere tanıklık etti. Ölüm onun oyuncağıydı; ama aynı zamanda alt etmesi gereken bir şah. Çünkü Rama için ölüm bir son değil, sadece kazanılması gereken bir savaştı. Ateşten yaratıldı. Yakmak, yok etmek ve geride kül bırakmak onun doğasında vardı. Fakat hayat, en büyük çelişkisini tam da burada yazdı. Bir varmış, bir yokmuş. Zamanın henüz bir adı yokken, geceler gündüzlere itaat etmezken, ateş kendi gölgesinden bile korkmazken bir cin varmış. Ölümle oyunlar oynar, kaderle pazarlık eder, dünyayı bir satranç tahtası gibi izler dururmuş. Bir de insan varmış. Topraktan yaratılmış, şefkatli, kırılgan ve ölümlü. Ve hiçbir masalda yazmaması gereken bir şey olmuş: Ateş, toprağı seçmiş. Bu seçimle birlikte dünya sessizleşmiş. Kehanetler yön değiştirmiş.Çünkü ilk kez bir iblis, yok etmek yerine yaşatmak istemiş. O andan sonra hiçbir şey masum kalmamış. Çünkü ateş seçimini yaptığında, geriye yalnızca KÜL ya da İZ kalırmış.

Nicole her kötü hissettiğinde, bu his bir şekilde geçiyor. Ama geçerken… sanki bir şey eksiliyor. Hatırlamadığı bir geçmiş, adını bilmediği bir bağ, ve her defasında bedel ödeyen başka biri var... Bir söz tutuluyor. Bir mühür çalışıyor. Ama kimse bunun farkında değil. Nicole iyileştikçe biri siliniyor. Ve bazı fedakârlıklar vardır ki kim için yapıldığını bile bilmezsiniz. Bu, kaderin merhametsiz olduğu bir hikâye. Çünkü bu dünyada bazı mucizeler… başkasının hafızasında gerçekleşir.

Hiç kitap karakterine aşık oldunuz mu? Hayır, hayır. Soruyu değiştiriyorum. Hiç dilek tuttunuz mu? Peki, o dileğiniz gerçekleşti mi? Galiba benim dileğim gerçek oldu. Yoksa balkonumun ortasında yayılarak yatan bu yarı çıplak prensin bir açıklaması olamazdı. Tek sorun vardı. Bu adam Grondal Krallığı`nın korkulu rüyası olan Prens Lokii. 2024 yılında balkonunuzda yatan yarı çıplak prensle karşılaştığınızda ne yapabilirdiniz ki?

Kehanet susmuştu. Ta ki Azra onu duymaya başlayana kadar... Seperius Akademisi’nin ortasında kaderin zincirleri kırılıyor. Burası Medeiros. Her şeyin başladığı, hiçbir şeyin unutulmadığı yer. Uykunun Ötesinde Başlayan Bir Hikâye Azra, İstanbul’un gri sokaklarında sıradan bir genç kız olarak yaşarken, hayatın sıradanlığı içinde sıkışıp kalmıştı. Günlük rutinlerin, soluk ilişkilerin, küçücük umut kırıntılarının arasında varlığını sürdürüyordu.Ta ki geçmişin yankıları onu çağırana, ruhundaki kadim miras uyanana dek. Medeiros... Düşüncenin maddeye dönüştüğü, sezgilerin pusula olduğu, görünmeyen yasaların hüküm sürdüğü büyülü ve tehlikeli bir dünya. Azra burada sadece bir yabancı değil, yüzyılda bir gelen önemli bir varistir. En önemlisi de herkesi bir arada tutabilecek nadir bir varis. Gerçek dünyanın tanıdık sokaklarından, Medeiros’un mistik ve çalkantılı diyarına uzanan bu yolculukta Azra, kaderle yüzleşir; ruh avcılarıyla yapılacak bir savaşın ağırlığı omuzlarına biner. Sevdiklerini koruma içgüdüsü, ruhunda derin ve acı dolu yankılar bırakır. Arkadaşlarıyla kurduğu bağlar, direnişin ve kontrolün ağır yükünün temel taşları olur. Ama güç, beraberinde fedakarlık ve sorumluluk getirir. Gerçekler, en çok da kalbi acıtır. Ve her seçim, geride gölgeler, yarım kalmış umutlar bırakır. Geceleri Medeiros’ta, gündüzleri gerçek hayatta devam eden çift katmanlı bu hikâyede, Azra’nın yolculuğu hem dış dünyadaki tehlikelerle hem de kendi içindeki karanlıklarla doludur. En büyük savaş, bazen insanın kendisiyle verdiği sessiz mücadeledir. Bazı kapılar yalnızca uyurken açılır… Ama içinden geçenler uyanık kalmak zorundadır.

Asil, meşaleyi duvardaki halkaya sanki taşı kırmak istiyormuş gibi çarparak astı. Bir adımda dibime girdi, göğsü hırsından inip kalkıyordu. "Burada ne halt ediyorsun?" diye kükredi. Sesi dar hücrede yankılanıp kulaklarımda patladı. "O lağım çukurunun içinde, o delinin yanında ne işin vardı senin?" "Sana ne!" diye bağırdım, gözyaşlarımın arasından ona nefretle bakarak. "Beni rahat bırak! Ne yapıyorsam yapıyorum, seni ne ilgilendirir?" Asil üzerime doğru bir hamle yapıp kollarımı demir bir kıskaç gibi kavradı. Beni sarsarken gözlerinden resmen ateş çıkıyordu. "Beni ilgilendirir! Çünkü seni o zindanda görselerdi şu an kellen surlarda sallanıyordu! Ölmeni istemiyorum, anlıyor musun aptal? Ölmeni istemiyorum!" Kollarımı ondan kurtarmak için sertçe geri çekildim ama bırakmadı. "Ölürsem ölürüm, sana ne be?" diye haykırdım yüzüne karşı. "Sanki çok umrunda! Beni buraya bir leş gibi fırlatıp atan sensin! Şimdi gelmiş başımda hayat dersi mi veriyorsun? Senin o sahte korumacılığını sikeyim Asil!" "Seni korumaya çalışan kafamı sikeyim asıl!" diye bağırdı o da, sesinin tellerini yırtarcasına. "3 gündür seni hayatta tutmak için kaç takla atıyorum haberin var mı? Sen gidip bile isteye celladının kucağına oturuyorsun! O kuyuya nasıl düştün, ne işin vardı orada?" Hayatta tutmakmış, karşılaştığımız andan itibaren hiçbir işim yolunda gitmedi ki.

O katiline aşıktı bense nefret ettiğim kişiye..Yine yapayalnızdım yine herkes beni suçlamaya başladı ama ne için? ... Seni düştüğün bataklıktan kurtaracak birini beklemen saçmalıktan ibarettir. Ama bazen aniden çıkan bir şans, bir umut senin kaderini baştan aşağı tekrardan değiştirir. Eğer bu romana Davetli biriysen başta Eridea olmak üzere bu romandaki herkesten "Hoşgeldiniz"i hakketin ama eğer Davetsizsen düşeceğin bataklığa karşı dikkatli ol ve başta Eridea olmak üzere sakın kimseye güvenme.

-Vera "beni korkutuyorsun" yüzünde yalandan bir tebessüm belirdi -"Bu yüzden buradasın" Bazı dönüşümler bir seçim değildir. Bazıları bir suçtur. Vera, geçmişinden kaçtığını sanarak küçük ve sessiz bir kasabaya taşındığında, dokunduğu insanların zihninde gördüğü karanlığın normal olmadığını henüz bilmiyordu. Onu kimse kontrol edemiyordu. Ta ki o gelene kadar. Her vampiri ve her insanı zihniyle yönetebilen alfa, Vera üzerinde hiçbir güç kuramadığında merak, takıntıya... takıntı ise yasak bir dönüşüme dönüştü. Bir büyücünün vampire dönüşmesi yasaktı. Ölümcüldü. Türler arası barışı yıkacak kadar tehlikeliydi. Vera hayatta kaldı. Ama artık hiçbir yere ait değildi. Vampirler onu sahiplenmek istiyordu. Büyücüler onu kullanmak. İnsan dünyası ise onu geri istemiyordu. Ve uzaktan izleyen biri vardı... Özgürlük bir ödül değildi. Bir bedeldi.

Binbir gece boyunca ölümü erteleyen o kadim hikayeler sona erdi. Şehrazat sustuğunda, kelimelerin gücü tükendi ve şimdi kaderin konuşma vakti geldi. Mor alevlerle yanan tekinsiz bir gökyüzünün altında, çölün altın şehri tüm ihtişamıyla kervanları yutmak için bekliyor. Ancak kumların üzerine terk edilmiş, paramparça bir el aynası, bu ışıltılı görüntünün ardındaki karanlık hakikati fısıldıyor. Görünenin ötesine bakmaya cesaret eden gizemli bir kız, o kırık yansımaların arasında sadece kendi geçmişini değil, yaklaşmakta olan felaketi de görüyor. Aynanın her bir parçası farklı bir yalanı gösterirken, doğruyu bulmak ölümcül bir oyuna dönüşecek.

Rible`ye soğuk bir kış vurmak üzeredir. Kral ve kraliçe kışı atlatmanın planalrı içinde boğulmuşken, krallıkta hapsolmuş Avcı Angela`nın omuzlarında ise çok daha ağır yükler bulunmaktadır. Mantıklı kararlar almak zorunda olan avcının önüne ise büyük engeller tek tek gün yüzüne çıkmaktadır.

Ben hiçbir zaman ailem tarafından onların çocuğu olarak görülmedim. Ben bir süs bebeğiydim. Beni istedikleri gibi giydirdikleri, istedikleri gibi hareket ettirdikleri bir süs bebeği. Ağzımı açmamıştım tüm bu yapılanlara. Çünkü ağzımdaki dikişler konuşup karşı gelmeme izin vermiyordu. Ancak bir gün artık bir şeylerin farkına vardığım zaman, herşey değişmişti. Kendi hayatımı zor da olsa kurmaya başlamıştım. Baskılara ve şiddette maruz kalsam bile hayallerimi gerçekleştirmem herşeyin bedeline değerdi. Ben Umay Taşkın yani artık Eraslan, 21 yıllık hayatımın, yaşadığım zorlukların çöp olduğunu öğrendikten sonra gerçek ailemle yaşamaya başlamıştım. İki aylık deneme sürecim ne kadar uzayacaktı ki? Hadi gelin hep beraber benim hayatımı okuyalım.

I`m dragon adlı filmden esinlenilerek yazılmaya başlanmıştır.

Lisa Allen, kendini bildi bileli kontrol edemediği dokunuşlarının, insanlara zarar veren gücünün, yıllardır çözümünü aradığı sorununun bir hastalık değil; tüm dengeleri alt üst edecek bir yetenek olduğunu öğrendiğinde hayatı tamamen değişecektir. İhanetle sarsıldığı bir gecede, annesinin yıllardır sakladığı gerçek de ortaya çıkar; Daha bebekken terk ettiğini sandığı babası, aslında Rahlia`nın kralıdır ve Lisa, insanlarla birlikte yaşaması bile yasak olan Bekçi Irkı`nın melez varisidir. Kırılan kalbi ve yeni kimliği arasında sıkışıp kalmış olan Lisa, kendi gücünü keşfetmek için bilinmeyen bir diyara adım atarken; yıllardır saklanan sırlarla, karanlık bir ırkla ve doğuştan bağlı olduğu bir kaderle sınanacaktır. Bir melezin varlığı, lanet midir yoksa bir mucize mi? Peki ya... İki melezin varlığı?

KADİM AYNALAR: ASALET VE HANÇER "Bin yıllık bir sabrın, bir saniyelik bir şımarıklıkla imtihanı başlıyor." Kadim aynaların koruduğu evren çatlıyor, tanrılar uyanıyor ve kehanet, dünyanın kaderini hiç olmaması gereken bir ikilinin ellerine bırakıyor. Bir yanda Orion; asaletle yoğurulmuş, disiplinli, soğukkanlı ve binlerce yılın yükünü omuzlarında taşıyan bir savaşçı. Diğer yanda ise Arora; her soruya "lavabolu" bir cevap veren, dünyayı kendi etrafında dönüyor sanan, şımarıklığıyla tanrıları bile çileden çıkarabilecek o kız. Orion, bu tehlikeli yolculuğa çıktığında karşısında bir düşman görmeyi bekliyordu. Ancak onun yerine, her fırsatta saçının bozulmasından şikayet eden ve aynadaki yansımasına hayran hayran bakan bir "bela" buldu. "Benim bu kızla daha çok işim var..." diyen Orion’un sabrı her adımda biraz daha tükenirken, Arora’nın her şeyi hafife alan tavırları bir hançer kadar keskin bir gerçeği saklıyor.

Dünya`nın göğünde ki sır kapısının ardında yaşan Mısır. Antik Mısır.

Bir gün gözümü açtım ama her yer karanlık nerdeyim burası neresi burdan kurtulmalıyım

"Ben bu sonu kendi ellerimle Göğ`e armağan ettim!"

"2 asır önce Adel öldüğünde efendimiz onun anısına bir tapınak ve heykel yaptırdı. Adel`in gözleri o kadar güzeldi ki tanrı Aerion onu sadece kendi hatırlamak istedi, böylece Varanya tapınağı Adel dönene kadar kör kalacaktı."