GECE YARASI "Işığı görmek için önce karanlıkta kalmalısın." Caroline Karina Caruso. Güçlü. Tehlikeli. Soğukkanlı. Herkes onu böyle tanıyor. Ama kimse geceleri yalnız kaldığında ruhundaki çatlakları görmüyor. Bir mafya imparatorluğunun varisi olmak özgürlük demek değildi. Bazı kafeslerin parmaklıkları görünmezdi. Kaçmaya çalıştı. Başaramadı. Çünkü bazı insanlar zincirlerle değil, korkularıyla tutsak edilir. Bir yanda kendisini yaratan adam... Bir yanda yıllardır ulaşamadığı ailesi... Bir yanda ise ilk kez duvarlarının ardındaki çocuğu gören bir yabancı... Peki insan, en büyük kabusunu geride bırakabilir mi? Yoksa bazı yaralar geceyle birlikte yaşamaya mı mahkûmdur? 🕯️ "Ben Caroline Karina Caruso." "Ben şu an parmaklıklar ardında değildim, hep öyleydim." 🕯️🕯️🕯️

Adam, abisinin katili olduğunu düşündüğü kadının peşine düşer ve kadınla yanlışlıkla bağ kurarsa... Dela Ezgi Abacı. Abisinin söylemiyle Dela. Babasının söylemiyle Ezgi. Bir beden içinde acının hakimiyetini sürdürdüğü iki karakter... Alaz Ali Aldar. Kanlı koltuğun asıl sahibi. *** Abisinin ölümünü bile içine atan adam, benim yaralarım için gözyaşı döküyordu... *** 🥂 TIMARHANE KAÇKINI 🥂

kraliçem emrinize amâdeyim Emretmeniz yeter isteğiniz sizin olur" "İstediğim herşeyi verebileceğinden emin misin" "Elbette" "SENİ İSTİYORUM"

Yeni bir acıyla hafifler eski acı. Ben aşkı bilmeyen, sevmeyi bilmeyen, zavallı bir ruhtan başka bir şey değildim. Beni sevmesi benim için ölümdü.. ♧