Yananlar vardı dokununca geriye kül kalan Donanlar vardı içine gömdüğünü asla söylemeyen aynı dünyada iki uç biri ateş gibi acele biri buz gibi suskun ve kimse anlamadı; bazı hikayeler birleşmek için değil birbirini tüketmek için başlar

Aden, ailesinin maddi durumu sebebiyle taşınıp Demirhan Koleji`nde burslu olarak okumaya başlar...

Bir ayrılık, bazen sadece iki insanın hikâyesini bitirmez. Bazen yıllardır saklanan sırların da kapısını aralar. Duru Seyhan, hayatının en kötü gecesinden sonra kendini yeniden Argos Koleji’nin koridorlarında bulduğunda tek istediği şey, hiçbir şey olmamış gibi yaşamaya devam edebilmekti. Ama bazı insanlar, bazı soyadları ve bazı geçmişler buna izin vermez. Argos’ta herkes birilerinin çocuğudur. Herkesin koruduğu bir sırrı, ödemesi gereken bir bedeli vardır. Ve Vardanyan soyadı… Sadece bir aileyi değil, yıllardır süren görünmez bir savaşı temsil eder. Bir futbol maçıyla başlayan gerilim, eski düşmanlıkları yeniden gün yüzüne çıkarırken Duru, kendini hiç ait olmadığı bir düzenin tam ortasında bulacaktır. Çünkü bazı insanlar kaderine âşık olur. Bazıları ise kaderinin en büyük düşmanına. Ve bazı savaşlar. Daha ilk düdük çalmadan kaybedilmiştir.

Bir jelibonla başlayan iletişim ve bununla doğan arkadaşlık ilişkiye dönüşse ne olur?

Eski okullarında yaşadıkları bir kavga sonucu kendi istekleriyle farklı bir okula nakil aldıran Işık ve en yakın arkadaşı Aslı yeni okullarında yaşayacaklarından ve tanışacakları kişilerden habersizdi. Okul başlamadan bir gün önce Işık`a az kalsın motorla çarpacak olan çocuk ve onun en yakın arkadaşı ise bu olayların tamda merkezindeydi... Keyifli Okumalarr

Duru Asal okulda dikkat çekmemeyi seçmiş bir öğrencidir. Sessiz kalmak onun için güvenli bir alandır. Okulun en çok konuşulan ismi Koray Atlas Bağcı sert tavırları ve kontrolü elinde tutan duruşuyla herkesin sınırlarını belirleyen biridir. Duru`nun sessiz kalmayışı Koray`ın dikkatini çeker. Ama asıl karmaşa kalbin işin içine girmesiyle başlar. Duru’nun hayatında sadece Koray yoktur. Bir yanda geçmişine daha yakın duran güvenli ve tanıdık bir bağ diğer yanda ise onu sürekli sınırlarına iten öfkeyle karışık bir çekim vardır. Üç kişi tek bir denge ve sürekli değişen taraflar Sessizlik artık bir seçenek değildir. Çünkü bu okulda herkes bir taraf seçmek zorundadır-kalbin bile.

Yaren çok sevdiği öğretmeni (rehberci) bazı okuldaki öğrenciler yüzünden yalan ve dedikodu gibi şeyler ile Yaren ve öğretmeni ile arası bozulur. Yaren bunu telefi etmek için ne olursa olsun uğraşır. Atlas ailesi ile bir tartışma yüzünden ceza alır ve teyzesinin yanında kalmak zorunda kalır.

6 Şubat depreminde ailesini kaybetmesi üzerine Ela`nın hayatı tamamen değişir. Amcasının yanına İstanbul`a giderek orada hayatını devam ettirmeye çalışan Ela`nın hayatı asla eskisi gibi olmayacaktır. Hiç tanımadığı insanlarla dolu ve sadece birkaç kez geldiği şehirde onu nelerin beklediğinden habersizdir Ela. Yeni başladığı kolejde tanıştığı Miran, Gamze, Semih ve ikiz kuzenleri Melis ve Mete ile onu yeni bir hayat beklemektedir. Miran ve Ela bir zaman sonra birbirlerinin hayatlarında büyük bir yere sahip olur. Miran`ında kendi hayatında başa çıkamadığı sorunlar vardır. Birbirlerine destek olarak uzun bir yolculuğa ilk adımlarını atmak üzere birbirlerine söz verirler ve asıl hikayeleri başlar.

Mahir, sıradan bir hayat yaşayan, tek eğlencesi arkadaşlarıyla oyun oynamak olan bir gençtir. Liseye giderken bir yandan da sahafta çalışır. En yakın arkadaşı Toprak`a her zaman destek olur. Ta ki mahalleye yeni taşınan komşu kızı Feride`yi tanıncaya kadar... Komşu Kızı, Aşk mı? Bu Dünyada? kitabındaki Mahir`in hikâyesini anlatıyor. İlk kitaba dair spoiler içerir

Lise yılları boyunca, Çisen`in kalbi üç yıldır tek bir kişi için atıyordu. Okulun basketbol takımı kaptanı Kutay. Ona ulaşmak, onunla iki kelime edebilmek için her hamle yaptığında, önüne hep aşılması imkansız duvarlar çıkıyordu. Ancak o gün içine dolan ani bir cesaretle Kutay`a mesaj atmaya karar vermişti. Tek bir sorun vardı: Kutay’ın numarası onda yoktu. Ve o mesajın, tam da o an, o sıranın altından atılması gerekiyordu. Gözü kararan Çisen, yanına yeni oturan, okula fırtına gibi çöken o beşlinin üyesi Aksu’ya döndü ve o soruyu sordu: "Kutay`ın numarası sende var mı?" Aksu’nun yüzünde beliren o sinsi gülümseme, Çisen’in hayatının en büyük dönüm noktasıydı. Çünkü Aksu’nun rehberinden kopyalayıp Çisen’in ekranına yazdığı numara, Kutay’a ait değildi.. Gönderilen: Kutay "Selam, sonunda cesaretimi topladım ve yazıyorum. Aslında herhangi bir spordan anlamam ama, bugün çok iyi oynadın. " Gelen: Kutay "Kimsin sen ve ne saçmalıyorsun?" Çisen, sonunda aşık olduğu çocuğa yazdığını düşünürken, aslında okullarına yeni gelen birisine yazdığının farkında değildi. Yanlış bir numarayla başlayan bu bela, hayatlarına hiç tahmin etmedikleri o garip hisleri getirecekti.

@hayatnekadardaboş: 58 senin değildi. Notun gerçek değil, boşuna kendini üzme. @elzemakgün: Sen kimsin? Notumu nereden biliyorsun? İdil sen misin? @hayatnekadardaboş: Çok soru soruyorsun. Bizim hikayemiz, yanlış bir sınav kağıdının, yanlış bir sorusuna atılmış bir çizikle başladı. Kuralların net olduğu bir dünyada, tamamen sınırların dışına taşmış bir avuç gençtik. Herkes bizi ait olduğumuz kalıplara sokmaya çalışırken, biz kendi doğrumuzu aramaktan hiç vazgeçmedik. Oysa bilmediğimiz bir şey vardı: Hayat, bizim için çoktan bambaşka bir senaryo hazırlamıştı. Yanlış yere yazılmış isimler, yanlış adrese teslim edilmiş mektuplar ve asla yan yana gelmemesi gereken yollar... "Çünkü bazen en güzel şiirler, en yanlış duvarlara yazılır."

Bir lise kurgusu. Ömürleri boyunca hep aynı okula giden Pera Sancak ve Sare Soykan yeni geldikleri okulda tesadüfen bir mafyanın oğlu Çağan Hisar ve bir ceonun oğlu Rüzgar Aksoy ile tanışırlar. Çok naif ve masum bu iki kız, 9 raporlu bir deli ve okulun en tekinsiz kişisiyle aynı sınıfa düşer.

Bu bir fanfiction kurgusudur. Ana gerçek hikayem Lise Zorbam: Görmezden Gelenler kurgusudur. Aslında Bazı hikâyeler tek bir anla değişir. Peki ya Duru`nun hikâyesi o gün bambaşka bir yöne sapmış olsaydı? Alternatif bir evrende bu kez hikâye Doruk ve Duru`nun gözlerinden yeniden yazılıyor.

Bir lisede... aşkının peşinden giden Çağla Esme Bozok` un Karadeniz inadı tuttu tutalı Çağıl Eren Yaren` i kendisine fark ettirmesidir Esme ve Eren birbirlerine çok yakın olduklarının farkıyla yaşamaya alışacaklar mıdır... "Anılar yanarak kül olmaya mahkum değillerdi ama biz kül olana kadar yanmaya mahkûmdük." "Ve bir sıgara yaktın külü bizi kavurdu..."

Nisa okulun basketbol takımın kaptanına platoniktir ve en iyi platonikler bilir ki sevdiğim kişiye asla açılamazsın. Ama Atlas bir gün onunla konuşmaya başlar... "Kaçmayacak mısın?" "Kaçayım mı?" "Kaçamazsın ki." Gel bence bir oku;)

Sorarlarsa bu hayatta en çok nereye ait hissettin? Cevabım tek olurdu: onun gözleri. Victoria Petrow, New York’un en güçlü mafya ailelerinden birinin tek prensesi. Bembeyaz saçları, gri-mavi gözleri ve inatçı ruhuyla herkesin dikkatini çekse de, kalbi hiç ummadığı birine aitti: ailesinin en büyük düşmanının oğluna. Elias Dimitri Carsin… Simsiyah gözleriyle insanın içine işleyen, soğuk, mesafeli ve tehlikeli bir adam. Kendi ailesine bile karşı duracak kadar acımasız, tek bir kadına sahip olmak için her sınırı çiğneyecek kadar tutkulu. Aralarında yıllardır süren kan davası, kurallar ve yasaklar vardı. Ama kalplerin sesi hiçbir kuralı dinlemezdi. O, onu dünyadan bile kıskanarak sahiplenmek istedi; o ise o gözlerin büyüsüne kapılıp esiri olmaktan korktuğu kadar çekildi. İki düşman aile, iki farklı dünya ve kontrol edilemez bir tutku… Siyah gözlerin derinliğine düşen bir kalp, sonunda kanı mı yoksa aşkı mı seçecekti?

12-A sınıfının duvarları arasında nefretle, intikamla ve laf sokmalarla başlayan bu amansız köşe kapmaca, onları hiç beklemedikleri bir yere sürükleyecekti. Çünkü nefretin ve aşkın arasındaki çizgi, bir uçurumun kıyısı kadar inceydi. Ve bir kez dengeni kaybettiğinde, seni aşağı iten düşmanına tutunmaktan başka çaren kalmazdı. "Kibir ve gururun karşı karşıya geldiği o tehlikeli sınırda, ilk kim düşecekti?" İlk yazdığım lise kurgusudur Keyifle okumanız dileğiyle...

Lise son sınıfa giden Elif Elmas`ın sıradan bir hayatı vardır.Ta ki sıradan olan hayatını sıradışı yapacak olan adamla ansızın bir şirket ortaklığıyla tanıyana dek...

Mersin Anadolu Lisesi ve Derya Anadolu Lisesi yakan top oyunu turnuvalarında büyük bir rekâbet içerisindeydiler. Şehrin açısından çok önemli olan yakan top oyunu sayesinde iki lise arasındaki zıtlığı birer mücadele olarak bilip iki okulun da erkek takımlarının yerlerini değiştirirler. Peki takımlarının kaptanlarını nasıl şeyler bekliyordur?

Daha 17 dizisindeki Teoman ve Deniz çiftine yazılmış mizahi bir fan hikayesidir

"Gitmene izin vermem." Dedi Emir, ben bizi kilitlediği odada kapıya bakarken. "Soldurduğun çiçeklerin yasını mı tutacaksın, alfa?"

"Önüne baksana be!" Diye bağırdım çocuğa bildiğim bütün küfürleri savurdum onun karşımda böyle tepkisiz durması beni daha da sinirlendiriyordu. En son kendi söylediğime inanamadığım bir küfür daha söylediğimde en sonunda karşındakinin tepki vermesi beni rahatlatmıştı. Ama dur! Ben ne demiştim öyle! Korkusuz bir şekilde durmaya çalıştım ama doğruyu söylemek gerekirse korkudan altıma kaçıracaktım! "Lafını Geri Al" Söylediği tek şey buydu aslında daha büyük bir tepki bekliyordum onunla uğraşmak için "Almıyorum." Dedim daha da sinirlendi "Al!" "Almıyorum" "Al! İşte her şey bununla başladı. Bazen gülmeye, bazen üzülmeye hazır olun! ⋆⭒˚.⋆🪐 ⋆⭒˚.⋆ 𓆩♡𓆪 ♛

Düşman iki okul, kızlarla beraber biriktirilen binlerce güzel anı ve ansızın gelen aşk...

Sinan okulun asi ruhu. Kuralları hiçe sayan, kimseyle yakınlık kurmayan, kendi dünyasında kaybolmuş bir genç. Ve Çolpan , okulun onur listesinde adı yazılı olan birincisi. Dışarıdan kusursuz görünen ama içten içe bambaşka hayaller kuran bir kız. Aynı koridorda yolları kesiştiğinde, ikisinin de hayatı değişmeye başlar. Bir yanda düzen, disiplin ve beklentiler… Diğer yanda özgürlük, başkaldırı ve bilinmeyenler… Peki, kurallarla dolu bir dünyada hayallerine ne kadar tutunabilirsin? Ve bir kalp, görmezden gelmeye çalıştığı duygulara ne kadar karşı koyabilir?

“Onu sevmek değil sorun… ona karşı kaybetmekti. Bazı insanlar çocukluktan beri hayatındadır… ama hiçbir zaman gerçekten yanında olmaz. Arven ve Atlas aynı ilkokul koridorlarında büyüdü. Aynı sınıflar, aynı bahçeler, aynı arkadaş çevresi. Ve bitmeyen bir didişme. Arven için Atlas, fazla özgüvenli, sinir bozucu ve tehlikeli derecede kendinden emindi. Atlas içinse Arven… baş belasıydı. Sivri dilli. Kaçan. Her zaman ters yönde yürüyen kız. Yıllar geçti. Hiç yakın olmadılar. Olmak da istemediler. Sonra bir gün— İsimsiz mesajlar başladı. Kim olduğunu bilmediği biriyle sohbet ederken Atlas ilk kez maskesini indirdi. Arven ise ilk kez gerçekten görüldüğünü hissetti. Sorun şuydu: Atlas, konuştuğu kişinin her gün tartıştığı kız olduğundan habersizdi. Motorlar, hazırlık maçları, alaycı lakaplar ve söylenmemiş cümleler arasında nefret ile çekim arasındaki çizgi silinmeye başladı. Çünkü bazı insanlar çocukluktan beri hayatındadır… Ve bazen en büyük hikâye, en çok kavga ettiğin kişiyle başlar.