Gece karanlığı Versay’ı sarmıştı. Aslıhan sessiz adımlarla taş koridorlarda süzüldü; elindeki mektup, Osmanlı’nın sırlarını değil, padişahının kalbini koruyacak bir görev taşıyordu. Her kapı, her gölge ölüm fısıldıyor gibiydi, ama o tek bir şeyden korkuyordu: Aşkını ve itibarını kaybetmek. Sarayın ihtişamı ve entrikaları arasında, her adımı hem hayatını hem de kalbini tehlikeye atıyordu. Her şeyin tahtın ve devlet-i âli osman için sultan Cihangir...

Bu roman bir prensesin annesinin vasiyeti üzerine 20. yaşına geldiğinde eline geçen ve ateş ruhunun hapsolduğu bir kolyeyle hayatının nasıl tepe taklak olduğunu anlatıyor.

Anne ve babasını üç yıl önce kaybeden Umay, babasının ölmeden önce yazdığı mektubun ona ulaşmasıyla gerçek ailesini ve kaderini bulmak için tehlikelerle dolu bir yolculuğa çıkar. Orta Asya bozkırlarında yıllardır zulüm gören ve kurtarıcısını bekleyen kabilesi Umay`ın hem ailesi, hem kaderi olacaktır. Ancak henüz varlığından bihaber olduğu güçlerini keşfetmek, taht uğruna öz kardeşini öldürmüş dayısını alt etmek hiç kolay olmayacaktır. *** Gözlerimin öfkeden karardığını hissettim ve son gücümle bağırdım. -DERHAL HAREKET ETMEYİ KESİN! O an asla inanamayacağım bir şey oldu. Tüm karargah hareket etmeyi kesti. Asla kımıldayamıyorlardı ve ben şokla onlara bakıyordum. İçimde dolanan bu güç de neyin nesiydi? Her birinin duygularını, düşüncelerini hissediyor ve sanki hareketlerini kontrol ediyordum. Sakince içimdeki güce odaklandım ve ikinci emrimi verdim. -Hareket edin! Bunu söylememle askerlerin bedenleri çözülürken herkes büyük bir şokla bana bakıyordu. Artık savaşta elimizde büyük bir koz vardı ve bu savaşın seyrini değiştirecekti.

Beni sevilmemek öldürür sanmıştım. Sevdiğim adamın, prensesin elini öptüğünü gördüğümde öleceğimi sanmıştım. Ama hayır. Hiç de öyle olmadı. Beni öldüren şehrimize saldıran bir canavar oldu. Ölürken gördüğüm son şey ise, beni kurtarmayı seçmeyen o adamdı. Kader mi yoksa kehanet mi bilmem, gözlerimi açtığımda ve zamanda geriye kaydığımda emin olduğum tek şey vardı; AŞK İÇİN 1 KEZ DAHA ÖLMEYECEĞİM!

Arianthé, esir bir prenses. Ama asıl sorunu bu değil. Gerçek kabusu, uyandığı dünyanın en bayağı romantizm klişesine dönüşmüş olmasıydı: “Lanetli prensesi yalnızca ruh eşi kurtarabilir.” Kylessa`nın sisli adalarının tek varisi olarak, siyasi bir koz olarak tutulduğu Asterionis İmparatorluğu sarayında şimdi yapması gereken tek şey, havada asılı duran o aptal, pembe ekranın talimatlarını dinlemekti. 738 gün içinde lanetini bozacak ruh eşini bulmak ve bunun için uyumu %80`e çıkarmak zorundaydı. Ama Arianthé’nin bir planı vardı: Bu oyunu kuran kim olursa olsun, hayal kırıklığına uğratacaktı. O, kurtarılmayı bekleyen bir çiçek değildi. O, labirentin kendisiydi— ve çıkış yolunu başkalarına bırakmayacaktı. "Ruh eşi mi? Çok zahmetli."

🖤The Night Heir 🖤 🗡️Gecenin veliahtı 🗡️ Bir krallık. Bir harita. Ve kaderin ortasında kalan bir kız. Sylva, Aurenia`nın sakladığı karanlık gerçekleri öğrenmek üzeredir. Ama bu yol... geri dönüşü olmayan bir yol.

Liya, saygın bir Türk boyunun kızıyken, ailesinin bir baskında katledilmesi sonucu küçük kardeşi ile birlikte Loran krallığına sığınır. Tek isteği kardeşi ile birlikte mutlu ve özgür bir yaşam sürmektir. Bunun için sıra dışı güzelliğini herkesten gizlemeye karar verir. Lakin onu hiç ummadığı birisi fark eder. O kişi Kral Leonardo`dur!

başkalarının bizim için kurduğu bir düzene piyon olmaya gidiyorduk bazen bilmeden. hayat bir oyun, onlar oyuncu ve bizler ise tahtadaki birkaç piyondan farksız insanlar... fakat bilmedikleri bir şey vardı. Bir gün o tahta devrilecek ama oyun bitmeyecekti.bitti sandıkları oyunun kuralları artık yeni oyuncularındı. Kazananlar ise,kaybettiklerini bilmeden kendi oyunlarının piyonu olma hazırlığındaydı. Bu oyunun ne gerçek bir kazananı vardı,ne de mutlak bir kaybedeni.kazanan mı kaybetmişti yoksa kaybeden mi kazanmıştı kimse bilemedi. peki ya aşk bunun neresindeydi? namlının ucunda mı, yoksa intakımın pençesinde mi? kim bilir...belki de bir alevin diğerini yaktığı yerdeydi.

Bir insan nasıl kendi ölümünü yazabilirdi ki? Bu çok saçma biliyorum fakat gerçekten olmuştu. Kendi elimle yazmıştım sonumu. Yazdığım romanın içine nasıl girebildim? Tanrım galiba deliriyorum... O kadar karakter varken neden kötü karakter olmuştum ki!

Bir gün saraya yapılan korsan saldırısında Prenses Della kaybolur.Herkes prensesin öldüğünü düşünür ancak Prenses denizlerin lordu olarak bilinen Reacher Armstrong`un elinde esirdir,Kaptan Reacher Armstrong`un istediği tek şey ise intikamdır. "Bizim hikayemiz kanla yazıldı Prenses,benim sana seni seviyorum dememi bekleyemezsin ben sana karşı hep ambivalansım."

Snowen isimli bir krallık ve yüreğini saran büyü korkusu ile bir katliam başlatan Snowen Kralı. Bütün bunların üzerine ortaya çıkan büyücü Leyal ve dövmelediği çocuklar, işte bu Kader Mahkumlarının Hikayesi... Snowen isimli Krallığın genç kralı Lord Herman bir büyücü katliamı başlatır ve şüphelendiği kadınları teker teker ortadan kaldırmaya başlar. Bu vahşi süreç büyücü Leyal`in ortaya çıkması ve seçtiği çocukları "Dövmeleme" Adı verilen yöntem ile lanetlemesinin üzerine kesintiye uğrar. Tabii ki olaylar bu kadarla sınırlı kalmaz, bütün bu yaşananlara denekler de dahil olur. Kader Mahkumları`nın hikayesine hoş geldiniz.

Eğlencesine yazıyoruz

Geçmiş yaşamlarında birbirini çok seven iki nişanlının hikâyesi... Bir yanlış anlamanın, bir iftiranın ve bir ölümün göğe kazındığı lanetli bir aşk. Ve doğanın bizzat yazdığı bir kehanet: "İki ruh, tamamlanmamış yaralarını yeni bir hayatta yeniden açacak. Birbirlerini tanımadan tanıyacak, sevmemeye yemin edip yine de birbirlerine çekilecekler. Bu kez kader, kanla kapanacak." Yüzyıllar sonra aynı ruhlar, yeni bedenlerde yeniden karşılaşır. İlk anda anlamlandıramadıkları tanıdıklık, açıklayamadıkları bir çekim... Ama geçmişin intikamı henüz bitmemiştir. Bu hikâye; ihanetin gölgesinde başlayan bir aşkın, bağışlanamayan bir hatanın, ve kaderden kaçamayan iki ruhun karanlık masalıdır.

Başka bir everen de bilinmezliklerr… Bellide bir kıralık… Belkide bir iporetiçe

Sihirli elementlerin , büyülerin olduğu bir diyarda birbirinden nefret eden prenses katilcik ve Velihat anlaşma yapmak zorunda kalırlarsa ne olur. Asi katilcik intikam almak için gittiği akademide en nefret ettiği öldürmek istediği kişiyle anlaşma yapmak zorunda kalır . Hadi gelin birlikte bakalım.

Adel küçük bir kasabada kısıtlı sosyal çevresinde sevilen sakin, çalışkan ama hırslı bir genç kızdır. Ancak rüyalarında canı için savaşan bir prensestir. Adel karşısına çıkan engelleri aşıp hayatta kalabilecek mi? Eğer tüm o kanlı savaşlardan sonra bile hayatta kalmayı başarabilirse o hala eski Adel olur mu? "Bu eser başka platformlarda da yayınlanmıştır. Tüm hakları yazarına aittir. Ticari kullanım izne tabidir."

"Eğer bir kalbim olsaydı... onu sana verirdim." Raven, Kalpsiz Cadılar Klanı`nın varisi. Duygular yasak, sevgi zayıflık, aşk, imkânsız. Çünkü o, doğduğu anda kalbi bedenden alınan lanetli bir soyun mirasçısı. Gücünü duygusuzluğundan alan, gözyaşı dökmeyen, sevgiye yer olmayan bir dünyanın parçası. Klanın kaderini taşıyan Raven, ilk kez köyünün sınırlarını aşıp bağ kurmak üzere yola çıktığında karşısına çıkan tek şey bir erkek değil, geçmişiyle yüzleştiği karanlık bir sır ve içinden çıkamayacağı kadar tutkulu bir aşktır. Aaron... Kaderinin en tehlikeli ve en unutulmaz parçası. Raven, kendi türünün ona ihanet ettiğini öğrenir. Şimdi yapması gereken tek şey tüm cadılara hükmeden Yüce Cadı`yı devirmek ve onun yerine geçmektir. Gölgeyle mühürlenmiş topraklarda, büyüyle çizilmiş sınırların, karanlık ormanların, kutsal kanların ve susturulmuş kalplerin arasında; bir cadının kaderi, bir adamın sevgisiyle sınanacak. Köyler yanarken, inançlar yıkılırken ve cadı avcılarının nefesi ensesindeyken... Raven ya kalpsizliği seçerek annesinin kızı olacak. Ya da kalbini ona verecek. “Büyüyle doğdu. Aşkla uyanacak. Dünya, onların karanlıkla kutsanmış hikâyesini fısıldarken var olmayan biri kaybettiğini ona bağışlayacak,”

İçimde bir şey yer değiştirdi. Nefesim istemsizce durdu. Duvarın içinde ince bir boşluk açıldı. Taş değil. Arası. “Bunu sen mi yaptın?” dedi. “Bilmiyorum,” dedim. Boşluk bir anlığına genişledi. Sonra kapandı. Sessizlik geri geldi. “Bir daha olursa,” dedi Kieran, “Üçümüz de güvende olmayız.”

Zeynep`in geç kaldığı bir okul sabahı çarpışmasıyla başlayan hikayesi sarışın 190 yakışıklı ve kaslı çocukla arasında kıvılcımlar saçan bir maceraya dönüşür

"Karşılığında ne veriyorsun?" dedi Ruh Cücesi. Prenses hiç düşünmeden cevap verdi. "Ruhumu"

Bazılarımız için hayat, çıplak ayaklarımız altına diken koyup öyle yaşamamızı isterken bazılarımız içinde gül yaprakları serer... Peki hiç düşündünüz mü? Hiç dikenlerin üstünden koşan biri ile gül yaprakları ile büyüyen biri ile aşk yaşaya bilir mi? "Ben senin yüreğindeki gülleri gördüm Ay Prensesi... Ve o gülleri yaşatmak istiyorum...Sence de çok bir şey mi istiyorum?" -Leon Larson Not; Bu hikâyede şiddet ve küfür bulunmaktadır. Hassas okuyucuların dikkatine. İYİ OKUMALAR DİLELİM :)

Eryndor Krallığı’nda her ay ejderha dövüşleri düzenlenir; halk kan ve şiddetle eğlenir. Ama prenses Astrid, bu acımasız geleneğe sessiz kalamaz. Gecenin karanlığında, kimsenin bilmediği bir cesur adım atarak zincirlenmiş bir ejderhayı gizlice kurtarır. Yanında sadık şövalyesi Driven, onları güvenli bir vadinin yoluna çıkarır. Ancak yolculuk burada bitmez: Kaybolmuş ejderhaların sürüsünü bulmak için elfler, cüceler ve yasak vadilerle dolu tehlikelerle yüzleşeceklerdir. Cesaret ve dostluk, krallığın kaderini değiştirecek bu epik maceranın merkezindedir.

Marsilya`da bir uğultu, kılıçların kör sesi, Onun avuçlarında söndü bir devrin nefesi. Dünya kan kokuyordu, Christian`ın kucağında bir okyanus soluyordu. .... ​İki yüz seksen dokuz kış geçti üzerinden, Ruh çekildi hayatın o buz tutmuş yerinden. Bir kalp ki soğumuştu, taş kesilmişti yasla, Isınmaz sanılıyordu, uyanmazdı bir daha asla. Ölüm bir Rönesans, yeniden doğuşun adı, Küllerin arasından sızdı o eski tadı. Gözler mi aynı? O bakış mı? Bilinmez... Bu kaderin oyunu mu, yoksa silinmez bir iz mi? ​Yoksa bu, acının en tatlı, en kanlı düşü mü?

"Eğer bu ülke için savaşacaksan onların değil bizim için savaş, kadınlar için savaş." wattpaddeki kitabımı burada da yayımlıyorum.

İntikam bir insanın gözünü kör ettiğinde onu ne duyguları, ne de mantığı durdurabilirdi. Çünkü söz konusu yaşadığını yaşatmaksa kimse gözünü kan bürümüş birinin önüne geçemezdi. Ve söz konusu intikamsa, masumların canının yanması kaçınılmazdı. Perdosteria. Yıllar önce dokuz krallığın birleşip kurdukları o krallık. Ve bu krallığın başına geçecek bir prenses. Aura Crowded. Bir prenses için gayet normal bir yaşam süren Aura`nın hayatında her şey yolundaydı. Arkadaşları, ailesi ve gelecekte çıkacağı tahtı... Her şey alıştığı gibiydi. Lakin tüm bu monoton hayatın tek gecede alt üst olacağından habersizdi. Anka Kuşu ve Davetsiz misafirin ziyaretiyle tüm hayatı değişecek ve kendini bir anda acımasız bir savaşın ortasında bulacaktı. Kayıplar verecek, canı yanacak, bu uğurda öldürecek ve hatta belki de ölecekti. Bu, bir prensesin hak ettiği taht için verdiği bir savaşın hikayesi. Bu, o prensesin savaşın ortasında aşkı bulma hikayesi. Bu, hayatını çalanların hayatına davetsiz misafir olan bir çocuğun hikayesi. Bu, intikamın yaktığı canların hikayesi. Bu, yapılan hataların harladığı bir yangının hikayesi. Aura kendini tam ortasında bulduğu bu yangından sağ çıkabilecek miydi?