Ravza dışarıdan bakınca sakin ve zarif biri gibi görünüyor. Şalı düzgün, duruşu ciddi… Ama aslında o çok güçlü bir kız. Elindeki bilgisayar onun için sıradan bir şey değil. O bilgisayarla insanların göremediği şeyleri görüyor, gizli olanları ortaya çıkarıyor. O bir yazılım mühendisi ama aynı zamanda vatanı için çalışan biri. Silah yerine zekâsını kullanıyor. Kodların ardından savaşıyor. Gözleri ekrana bakarken aslında çok büyük bir sorumluluğu taşıyor. Hem inancına bağlı hem de cesur. İçinde korkuları olsa da belli etmiyor. Ravza’nın hikayesi biraz mücadele, biraz sabır ve biraz da güçlü durmaya çalışmanın hikayesi.

Geçmişte birbirlerini seven fakat yolları ayrılmak zorunda kalan ikili. Hafızasını kaybeden Efsun her şeyi unutmuştu. Fakat aşkından vazgeçmeyen Karan yıllar sonra tekrar Efsun`un karşısına çıkmıştı.

"Karanlık bir geçmişin gölgesinde, Karadeniz’in kalbinde filizlenen bir umut." Şeyma ve arkadaşları için sıradan başlayan bir gün, hiç beklenmedik bir anda tehlikeli bir oyunun parçası haline geldi. Geçmişin hesapları Bora’nın gölgesiyle üzerlerine çökerken, Şeyma’nın tek dayanağı, her zaman sert ve otoriter bildiği Enes’ti. Ancak bu kez düşman sadece dışarıda değil, kendi kırgınlıklarındaydı. Vurulmanın verdiği acı, bir yuva kurmanın heyecanı ve bir kadının "anne olamam" korkusuyla yüzleşmesi... Enes ve Şeyma’nın hikayesi, kurşunların arasından çıkıp bir beşik başında noktalanan zorlu bir yolculuk. İki insan, bir kurşun yarası ve her şeye rağmen yeniden başlayan bir hayat. Senin masalın, onların mucizesi. Peki, gerçek bir aşk her yara izini silebilir mi?

Güzel seven bir adam Barlas... Bu sevgiden habersiz yıllarını geçiren Benan... Sıcacık, eğlenceli bir aile... Tatlı cadı bir görünce...

Sevmek imkansız yaşamayan biri için sen ayın en güzel yerinden bak bana..

Sabır dünyadaki en güzel şeydir

FRAGMAN: Bir Kelebeğin Ömrü Kadar Aşk Rüzgar, eski bir sandığın tozlu kapağını araladığında, zamanın fısıltısı duyuldu. İçinden çıkan sararmış bir fotoğraf, genç bir kadının hüzünlü gülümsemesini taşıyordu. Gözlerinde, Boğaz`ın derin sularında kaybolmuş bir aşkın yası vardı. Yanında duran yakışıklı adamın bakışlarında ise, sonsuzluğa uzanan bir sevda... Bu fotoğraf, Asel`in eline geçtiğinde, hayatının rotası beklenmedik bir şekilde değişecekti. Bilmediği bir geçmişin, unutulmuş bir aşkın izleri onu İstanbul`un gizemli sokaklarına sürükleyecekti. Her köşe başında bir sır, her fısıltıda bir ipucu saklıydı. "Boğazın fısıltısını dinle, Asel," diyordu sandıktan çıkan o tek cümle. Ama bu fısıltı, sadece dalgaların sesi miydi? Yoksa yüzyıllık bir aşkın yankısı mı? Asel, bu fısıltının peşine düşerken, kendi kalbinin derinliklerinde de bir arayışa girecekti. Kayıp bir aşkın hikayesi, onun kendi geleceğine ışık tutacaktı. Ama bilmediği bir şey vardı: Aşk, bazen bir kelebeğin ömrü kadar kısaydı ve en güzel anılar bile, acı bir vedayla sonlanabilirdi. İstanbul`un büyülü atmosferinde, geçmişin izlerini sürerken, Asel, aşkın en kırılgan ve en güçlü yanıyla yüzleşecekti. Acı, kayıp, umut ve yeniden doğuş... Hepsi, bu kadim şehrin taşlarına sinmişti. Peki, Asel, bu yarım kalmış aşkın sırrını çözebilecek miydi? Ve en önemlisi, kendi kalbindeki o derin boşluğu doldurabilecek miydi? BİRİNCİ BÖLÜM: Sandığın Sırrı ve Bir Şehrin Çağrısı Asel, dedesinden kalan eski evin tavan arasında, tozlu kutuların arasında kaybolmuştu. Çocukluğunun geçtiği bu ev, şimdi anılarla dolu bir labirent gibiydi. Güneş ışığı, çatının kırık kiremitlerinden süzülerek loş bir aydınlık yaratıyordu. İşte o köşede, diğerlerinden daha eski ve yıpranmış görünen bir sandık ilişti gözüne. Merakına yenik düşerek sandığın kapağını araladı. İçinden çıkanlar, onu bambaşka bir dünyaya taşıdı. Sararmış mektuplar, solmuş çiçekler, bir zamanlar canlı renklerini taşıyan ipek bir mendil... Ve en altta, sedef kakmalı, zarif bir kutu. Kutuyu eline aldığında, içini hafif bir ürperti kapladı. Sanki bu kutu, uzun yıllardır saklanan bir sırrı fısıldıyordu. Kapağını yavaşça açtı. İçinde, az önce fragmanda bahsettiğim o hüzünlü gülümsemeli fotoğraf ve arkasında titrek bir el yazısıyla yazılmış o tek cümle vardı: "Boğazın fısıltısını dinle, Asel." O an, Asel`in hayatı bir dönemece girdi. Bu fotoğraf kimindi? Bu cümle ne anlama geliyordu? Ve neden bu kutu, bunca yıl sonra onun eline geçmişti? İçinde yeşeren yoğun merak duygusu, onu İstanbul`a doğru bir yolculuğa çıkmaya itecekti. Bilmediği bir çağrı, kalbinin derinliklerinden yükseliyordu...

İnsanın varlığı ve bu dünyaya geliş amacı yaşamak, insanlar ile olan etkileşimleri insanların sınıflandırılması, insan beğninin ve kendisinin bu hayattan beklentisi var olmak. Herkes kendisinden bir parça bulucaktır. Keyifle okumanız dileğiyle.

Bir yaralı yürek.. O yaralı yüreğe tek derman yine yaralayan.. Urfa da sevdaları konuşulacak kadar büyükken ayrı düşen iki kalp.. Yıllar sonra bir araya geldiklerinde sevdalarına yenik düşecekler mi? Peki geçmiş yılları telafi etmek mümkün mü? Senem, Siyabend`in Güneşi.. Siyabend, Senem`in Araf`ı Güneşi gittiğinde hayatı karanlığa hapsolmuş, döndüğünde yeniden açacak mıydı Güneşi. Araf`ta yeniden Güneş açar mıydı? Hadi hep beraber şahit olalım bu ikilinin savaşına aşkına... Başlama Tarihi: 01.10.2018

🌾 Bir insan bu dünyaya sadece imtihan olmak için değil, aynı zamanda onu tamamlayıp ona ayna olacak Ruhu bulmak için de gelmişti. Ve zorluklarla harmanlanıp kavuşan ruhlar birbirini görünce tanırdı. Kimileri hemen.. Kimileri zamanla.. Kimileri ise ömrünün sonunda.. Konya`da başlayıp Bursa`da devam eden masum bir Aşk hikayesi...

🍃Rüzgar hangi yönden eserse essin savrulmayan asi kanatlarım vardı. En yakınlarıma olan güvenimi geçmişin delik çuvallarına doldururken onca gürültünün arasında tek başıma kaldığımı hissettiğim ilk anda; Aşkı da Sevgiyi de Güveni de Rüzgarın kollarında aradım. Benim güneşim hiç batmaz sanırdım. İnancımı tek azığım bellediğim bu yolculukta o gece tatmıştım, bir sözün kaç güneşe mezar olduğunu. Esma`yım ben. Bozkırda biten başak destanını yeniden uyandıracak olan... Benliğini dahi geçmişinde bırakan bir genç. Yalancı aşk ve yanlış dostlar ağında kaybolan... Yûsuf`um ben. Ayaz`ın cambaz heveslerinin bedelini sürgün kuyularda ödeyen. Gelinciğin duvağı kadar narin ve masum bir hayatın ayazdan hırpalanmış her yaprağının telafisi mümkün müydü? Kâinatta hiç bir zaman tesadüf yoktur tevafuk vardır ve mucizeler o tevafuğun içinde gizlidir. Bu isimle yazılan İLK KİTAPTIR. © Tüm hakları saklıdır ve aksi durumda her türlü yasal başvuruda bulunulur.

Nilüferleri bilir misin? Kökleri yoktur. Suyun üstünde salınır, bir o kıyıya bir bu kıyıya savrulurlar... Ya da Elif’i bilir misin? Tektir. Eğilmez, bükülmez. Hiçbir harfle birleşmez. Elif, hayatı boyunca köksüzlüğün su yüzeyinde dolanan boşluğuyla, dimdik durmanın ağırlığı arasında sıkıştı. Şimdi geçmiş geri dönüyor. Bir harf... Bir mezar taşı... Ve kendisine tıpatıp benzeyen bir kadının fotoğrafıyla başlayan o gece... Bildiği her şey sarsılacak. Çünkü bazen, insan kim olduğunu öğrenmek için… `önce ne olmadığını keşfetmek zorundadır.`

Uzak mesafenin bir zamanlar kötü olduğu ancak sonrasına mükemelliyeti ortaya serecek hikayesi.

Gerçek Hayat Hikayesidir. Bir asker sadece düşmana karşı değil ,hasrete karşı da savaşır … Ruhuna gizlemişti ışıklı günlerin mutluluğunu , anlamak istedikleri ile anladıkları karanlığın içinde bir tilki gibi dolanıyordu …Yüzünü buz tutmuş yoldan kaldırdı ve derin bir nefes aldı ciğerlerine doğunun ve batının rüzgarı esiyordu memleketinin kokusu dans ederek geçmişti gözlerinin önünden , eline baktı dallardan çizilen yaraların yerini soğuk kabuklar almıştı. Boğazını temizledi ve komutanım dedi… son bir kez daha söyleyeyim mi , ardından kahkahalar atarak “ Vatansızın birini Kürdistan hayaliyle kandırıp dağa çıkarmışlar nerede benim bozuk keleşimle sarı torbam demiş “ deyiverdi Ali yanına yaklaşıp bokunu çıkarttın oğlum dedi, sesleri yavaş yavaş yankılandı.

Bu kurgu bir sınıf kurgusudur.Tamamen can sıkıntısından yazılmıştır. Yani beklentilerinizi yüksek tutmayın

Bu kitap bir sınıf kurgusudur.Tamamen can sıkıntısından yazılmıştır.Beklentinizi yüksek tutmayın

Bu kitap bir sınıf kurgusudur. Tamamen cen sıkıntısından yazıyorum. Beklentilerinizi çok yüksek tutmayın

“Kaderin ne getireceğini kimse bilmez; bazen bir gülüş umut olur insana, bazen de bir gözyaşı yol gösterir. İnsan sadece yaşar, fakat yaşadıklarının ardındaki hikmeti zamanla anlar…” Yıllardır süren kan davası, iki ailenin kaderini karanlıkta sıkıştırır. Bir yanda sert kabuğunun ardında merhamet taşıyan Ömer Asaf, diğer yanda sessizliğiyle direnen ama zamanı geldiğinde korkusuzca ayağa kalkan Evsa. Töre onların yollarını kesiştirdiğinde, geçmişin kanı mı yoksa geleceğin umudu mu galip gelecek ? Her karar ya bir son ya da yeni bir başlangıç olacaktır… Evsa ve Ömer Asaf`ın bu güzel yolculuğuna hoş geldiniz. Bu yol, sadece iki kalbin değil; imanla, umutla ve teslimiyetle yürüyen tüm gönüllerin yoludur... Kitabın tüm hakları saklıdır. İzinsiz alınması ve çoğaltılması halinde hukukî işlem uygulanacaktır.

Gözlerim, babamın ölümüyle başlayan bu karmaşık yolculuğun kararmış sokaklarında dolaşıyordu. Kalbim, bir yandan intikam ateşiyle yanarken diğer yandan geçmişin karanlık koridorlarında kaybolmuştu. Babamın ölümü bir sır perdesini aralayarak beni gizemle örülü dünyanın içine çektiğinde ; anılar, beni her adımda daha da sarhoş eden bir içki gibi acıydı. Gerçekler yanan bir mum gibi içime damlıyordu. Geceleri, şehrin sessizliğinde kaybolmuşum gibi hissediyordum, iz süren bir avcının pençesindeymişim gibi... Kimdi babamın gerçek katili? Cevapları ararken, kendi geçmişimle yüzleşmekten kaçamamıştım. Görünmez bağlantılar, aile sırları ve yıllarca örtbas edilmiş gerçekler arasında kaybolmuştum. Her ipucu, beni daha derinlere götürüyordu, adeta geçmişin kilitli kapılarını kırar gibi... Katilin izini bulmaya çalışırken aralanan güven kapısı, Ateş’i benliğime davet ediyordu. Ben bu yolun rüzgarında savrulurken, Ateş benimle beraber her defasında takılıp düştüğüm karanlık çukura dalıyordu. Ben zehirli bir sarmaşıktım, o ise her yeri küle çeviren ateşti...Beni yakıp kül mü edecekti? Yoksa toprağımı ısıtıp yeşermeme bir sebep miydi? Belki de en zorlayıcı olanı, babamın ölümüyle başlayan bu serüvenin, aslında benim kendi içsel gizemlerimi çözmeme yol açmasıydı. Kim olduğumu, nereden geldiğimi sorgularken, kendi karanlık köşelerimde yabancılaştığımı hissediyordum. Bu yolculuk, sadece bir katili bulma değil, aynı zamanda kendi varoluşumu sorgulamam için bir dehlizdi. O halde Ben bu hikayede kimdim?