Açı ne dır sizce

Bir askerin dudaklarından en zor dökülen şeyi istedim ondan her zaman... `Söz ver,` dedim ona. Geri döneceği belli olmayan bir adamdan, her seferinde geri dönmesi için sözler biriktirdim kalbimde. ​Evet, gün bitecek, güneş batacak ve o bana elbet dönecekti... Aksel Karahan, İdil Gökçe’sine her zaman dönecekti. Çünkü bazı sözler sadece dudaklardan değil, toprağa düşen yeminlerden doğardı.

Valentina ile vural boran keskin

Merhabalar ben Umay Aydoğan 26 yaşında Özel kuvvetler de Astsubay çavuşum. Kumral, kahverengi gözlü başörtülü normal bir askerim. Şimdiler de nefret ettiğim saçlarım stres ve sinir başta olmak üzere birçok sebepten griye çalan bir beyaz olmuştu. Saçlarımdan nefret ettiğim için onları siyaha veya başka bir renge boyamayı hiç düşünmedim ve düşünmüyorum da. Sevdiklerimin yanında çoğu zaman eğlencenin dozunu kaçırıyordum. Gerçekten de sevdiğim insanların yanında yanında çok cıvık, herşeyin dozunu abartan biriydim. Özellikle de Rüzgar komutanımla beraberken birbirimize söylemiyorduk ama birimize bir şey olsa yardıma ilk biz koşardık. Ama sevmediğim bir kişiye karşı alaycı ve çok soğuk davranırım. Çünkü o kişiyi sevmiyorum bence gayet makul bir sebepti. Çocukluk hayalim olan mesleği yapmak için çok şey çektim küçükken ama hiçbiri beni yıldırmadı ve ben ailemin beni sileceğini bilerek ailemdeki herkesten gizli kuzenimin yardımıyla askeri lise seçmelerine katıldım ve kazandım.Geçen seneye kadar hiçbiri benimle konuşmuyor benden nefret ediyorlardı. Ta ki şehadete çok yaklaştığım o ana kadar... Onun sayesinde şehit olmamış, şehadet haberim aileme ulaşmamıştı. O, Miraç komutanımdı. İyileştikten sonra onun timine verildim ama o yoktu. Esir düşmüştü. Onu timiyle onu kurtardığımızda içimden bir ses onunla aramızın diğerleri gibi olmayacağını söylemişti. Öyle de olmuştu. Asla diğerleri gibi değildik. Karşılıklı olarak birbirimizi biraz yıprattık. Fakat yine de birbirimizden vazgeçmedik.

Asker kurgu okuyun baciskolarim............🙈😻🤍

“Çocuklukta aynı sitelerde oturan Turan Alpsoy Cengiz ve Asena Kılıç yakın arkadaşlardı fakat Turan Asenayı kardeşi olarak gördüğü için işler biraz Asena için zorlaşır ama aradan 20 yıl geçer ve Turan Alpsoy bir asker ve Asena ise bir doktor olmuştur onlar hayellerindeki kişiler olmuşlardı. Ama bu süre zarfında bazı şehit düşen kişiler oldu.” “Peki Turan Alpsoy Yıllar önceki aşkını mı seçecek yoksa Vatanını korumayı mı ?” Mazileri derinden soğuk ama ya kalpleri ısınırsa ve bu soğukluk bir aşka dönüşürse…

Hain bir saldirk sonucu anne ve babalarını kaybeden ikiz kardeşler intikam yemini ederler. Ancak intikam yolunda karşılarına birçok engel çıkar. Bakalım ikizlerimiz bu engellerden kurtulabilecek mi?

Bir dolunay gecesi terör!stler tarafından kaçırılan mareşalin kızı ve bir bordo berelinin hikâyesi.. Sonları güzel olacak diye umuyorum?

Bazı karşılaşmalar tesadüf gibi görünür ama aslında insanın hayatını ikiye böler: Öncesi ve Sonrası.. Onlar kolay bir hikayenin insanları değildi. Biri emirle yaşayan , diğeri zamanla yarışan.. Biri gitmeye alışık , diğeri tutmaya mecbur.. Henüz konuşmamışlardı. Henüz dokunmamışlardı. Ama bazı hikayeler daha başlamadan insanın içinde bir ateş yakar. Ve onların hikayesi , tam olarak öyle bir hikayeydi..

Çok spoiler vermek istemiyorum o yüzden yazmıyorum.

Yetimhende büyüyen ve sonunda hayalindeki gibi asker olan Feride`nin hayatına hiç hesap etmediği biri girer ve yavaş yavaş hiç yaşayacağına imkan vermeyen duygular yaşamaya başlar.

2 yaşında kaçırılan Yüzbaşı Tomris`in meslek aile ve aşk hayatını yer alan bir kitaptır.

Kas katı kalmış bir şekilde karşımdaki adama bakıyordum. Çocukluğum olan, yıllarca yollarını gözlediğim adam şimdi karşımda evli ve çocukluydu. Bu sahneyi görmek yerine ölmek istiyordum. Nişanlım evli ve çocukluydu. Ağlamamaya çalışarak karşıya baktım. “Karın mı?” İçim yanıyordu, her şeyi yıkıp parçalamak istiyordum. “Çok güzelmiş, yakışıyorsunuz.” Bana bile bakmıyordu; belki vicdan azabından, belki pişmanlıktandı. “Karım.” Tek kelimesine öldüğüm o sesi beni yıkıma uğrattı.

Cepheden yazılan bir mektup… Adaletle savaş arasında kalan iki kalp… Erdem, vatanı için canını ortaya koyan genç bir askerdir. Öykü ise adalet uğruna mücadele eden güçlü bir avukat. İkisi de farklı cephelerde savaşır. Biri silahla, diğeri kelimelerle… Aralarındaki tek bağ, gecenin karanlığında yazılan mektuplardır. Her satırda özlem, her kelimede korku ve umut vardır. Ancak bazı gerçekler vardır ki, ortaya çıkarsa her şeyi değiştirebilir… Karanlık, görev ile aşk, vicdan ile sadakat arasında kalan iki insanın unutulmaz hikâyesi.

Sınıra göreve giden doktorun ve askerin yaşadığı gerilim dolu olayları

İki askerin birbirine olan aşkı...

Yıllar önce birbirlerini çok seven iki dost, şimdi ise yok oldu...

İnsanların çoğu özgürlüğü gökyüzünde arar. Ama bazı insanlar başlarını yukarı dahi kaldıramazlar...

“Ben geçmişimi kırık sanırdım..Seninki paramparçaymış..” Yalandan nefret ederdim,çünkü yalan söylediğim için hayatım mahvoldu. Tercihlerden nefret ederim çünkü,tercih edilmediğim için ben asla ben olarak kalmadım. Veda Akdağ..25 yaşında bir anasınıfı öğretmeni.Her zaman hayat dolu,neşeli,güler yüzlü bir öğretmen,bir kadın,bir cesaret timsahı.O yaşından bu yaşına kadar kendisine asla ikinci bir seçenek sunmadı..Çünkü sunarsa seçmediği seçenek için her zaman vicdan azabı çekecekti.O yaşından bu yaşına kadar asla yalan söylemedi..Çünkü o hayatında söylediği ufacık bir yalandan bile dağ yaratmış biriydi..Peki o yaşında neler yaşamıştı? Alp Arslan Özdemir..Vatanına bağlı,vatanı için her şeyi göze alabilen ve almış olan bir asker..Bu yaşına kadar yaptığı hiçbir şeyden pişman olmazdı,çünkü o her zaman bir adım atmadan yüz kere düşünürdü..Tabi konu vatan olunca bir kere bile düşünmeden kararlar verirdi..Allah işte o kararlardan birinde onu ölmek isteyecek kadar pişman bırakacaktı.Peki neden?Şayet konu vatansa neden pişman olacaktı?

KÖR NOKTA; İLKİM TURHAN BARIN ALP AKTÜRK

İnsan var olabilir mi ruhu olmadan? Sevebilir mi bedeni olmadan? Hissedebilir mi dokunamadan?

Türk Silahlı Kuvvetleri’nin adını fısıltıyla duyuran, resmi kayıtlarda varlığı neredeyse görünmeyen bir tim… Hançer Timi. Yedi kişi. Birbirleri için ölür, geri kalan herkese karşı duvar örerler.

Herkes gitti. Acıttı. O da gitti. En çok da o acıttı.

Savcı Dilay Alkım ve Üsteğmen Alphan Koray`ın kaderin onlara oynayacağı bir oyun ile hayatlarının değişmesi, yaşamanın sonucunun ağır olacağı bir dünyaya adım atmaları. Savcı&Asker kurgusu

Babası ve annesinden çocuk yaşta koparılan Manolya, dedesi ve anneannesi ile hayatını sürdürür. Ecel anneannesi ve dedesini aynı anda teslim alınca Manolya derin bir depresyona kurban gider. Onu bu ölüm çukurundan çıkaran ise hayatına yeni adım atmış Pamir`dir. Manolya`ya ise miras kalan tek şey anneannesinin büyük, yeşil taşlı yüzüğüdür. Zaman ilerledikçe Manolya, hayatında bazı şeyerin yön değiştirdiğini hisseder ve bunun peşine düşer...