Ölümle burun buruna yaşıyorum. Karşımda ki adamın ayaklarına baktım. Yüzüne bakmak midemi bulandırdığı için bakışlarımı ayakkabılarından çekmedim. Boğazımı temizleyip merdivenlere yöneldim. Tam o an kolumdan tutmasıyla durdum. "Biz bu karanlık Dünya`nın içine doğduk. Beni bu kadar garipseme..korkuyor musun benden?" Yüzüne boş boş baktım. Önce yutkundum sonra konuşmaya başladım." Haklısın biz bu dünyanın içine doğduk. Babanın yaptığı iş belli babamın yaptığı iş belli..ama ben nasıl bu kanlı dünyada temiz kalmayı başarıp kimsenin canına kıymadıysam herkes yapabilirdi.." işaret parmağımı ona doğru diktim." Ama sen böylesin bunu kabullenmedim ama senin bu olduğunu sindirdim..ve senden korkmuyorum. İlerleyen zamanlarda kim kimden korkmalı onu o zaman konuşuruz" kolumu elinden kurtarıp yukarı çıktım böyle bir konuşmayı bende beklemiyordum ama bu saatten sonra herkes sonra..önce ben sonrası sonra

“Bazen insan kendi acısına bile yabancılaşır. Yaşamakla ölmek arasında sıkışmış bir kız, geçmişini hatırlayamayan bir adam ve kimseye anlatılmamış bir deneyin karanlık izleri...” Elizya, kendi hayatına son vermek üzereyken hastaneye kaldırıldığında hiçbir yakını yoktur. Bir yabancı, Atlas, onun hem koruyucusu hem de doktoru olarak görevlendirilir. Ancak Atlas’ın da geçmişi karanlık bir boşlukla çevrilidir: sekiz yaşından öncesini hatırlamıyordur. Üstelik hatırlamak istemediği bir şey vardır... Klinik duvarları arasında başlayan bu terapi süreci; bir aşk, bir deney, bir yüzleşme hikâyesine dönüşür. Her seansta gerçek biraz daha çözülür, her suskunluk bir çığlığa dönüşür. * Kitap Türü: Psikolojik, Romantik, Dram

"Niye öyle dedi o, Aslan?" "Bir şey yok ya, aramızda bir meseleydi, hallettik biz." Kırılmıştım. Boğazımda, şimdi kimsenin çözmeyi başaramadığı o düğüm vardı. "Peki, ben karışmayayım o zaman, aranızdaysa." Aslan, dediğinin farkına varmış gibi yüz ifadesini değiştirdi. "Alev, anladığın gibi değil." Başımı iki yana salladım. "Dünyan benim etrafımda dönmüyor ki, Aslan. Tabii ki de başkalarıyla aranda özel bir şey olabilir." Ona, belki de daha önce ne ona ne de başkasına hiç göstermediğim en kırılmış tebessümümü gösterdim ve arkamı dönerek okuldan çıktım. 🦌🦌🦌🦌🦌 Ve bu cümle, bünyemde belki de en derin hasarı bıraktı. Gözlerim tekrar onun yüzünü bulunca, buruk tebessümünün hâlâ yüzünde olduğunu gördüm ve hiç düşünmeden ona sımsıkı sarıldım. Sanki bunu bekliyormuşçasına şaşırmadı ve ellerini belime koyarak o da bana sarıldı. Benim kafam onun omzundaydı; onun kafası ise benim omzumdaydı. İkimizin de omzu, ağladığımız için ıslanıyordu ama bu, ikimizin de umurunda değildi. 🦌🦌 Okulun patavatsızı ve enerjiği Alev; içine kapanık ve kimseyle konuşmayan Aslan’la aynı sınıftadır. Bir gün Aslan derse gelmeyince, Alev ona mesaj atma kararı alır. Bu basit mesaj, ikili arasında beklenmedik bir bağın başlangıcı olur.

İzmir`de yaşayan Hayal`in İstanbul`a taşınmasıyla Hayal İstanbul`da ne yaşayacak?

Ben Nefes Kırca yaşamayı seven ama bir o kadarda nefes alamayan o kız.

Bu kitap gecmişinin tutsağı olan ve geleceğe esir düşenlere gelsin...

Bir intikam için Papatya SEREN ajan olarak psikolojik destek merkezine öğretmen olarak gider ama takı onun öldürceği kişiye aşık olacağından haberi yoktu

Dolunay, karanlığı aydınlatmaz; sadece her şeyi görünür kılar. Bazı geceler nefesin kesilir, kalbinin ritmi gecenin sessizliğini belirler. Bazı geceler ise hiçbir yerde saklanamazsın; geçmişin, hataların, korkuların bir anda önüne düşer. O gece, her şey farklıydı. Hiçbir adımın seni geri götürmeyecek, hiçbir seçim güvenli olmayacak kadar kesindi. Gözlerini bir kez kitaba diktiğinde, her sayfa seni içine çeker; sayfalar ilerledikçe, kendi karanlığınla yüzleşmek zorunda kalırsın. Ve o gece, bir isim gölgelerden çıktı: Kael Nox. Sessiz, soğukkanlı ve tehlikeli… Lina’nın hayatına dokunduğunda her şey değişti. Onun bakışları, her hareketi bir sınav gibi. Ve o, ilk kez seslendiğinde ona bir lakap taktı: “Ay Işığım.”

Her Fırtına`nın içinde kaybolmuş bir ruh vardır. Kumsal, sevilmeyi bilmeden büyümüş, kendini sessiz bir acının ortasında bulan bir kız. Ailesinin sevgisizliğiyle başlayan bu fırtına, onu kendi iç dünyasında savururken... Bir gün, kaybolduğu o karanlıkta bir ışık belirir. Ama bazı ışıklar ısıtmaz... Bazı ışıklar yakar. "Kimsesiz Fırtına" ----- Sevilmeyi öğrenememiş bir kalbin, kendini bulma hikâyesi. Belki de bu hikâye, sadece Kumsal`ın değil --- kendi içindeki fırtınada kaybolan herkesin hikâyesi. Birlikte savrulmaya ve yeniden toparlanmaya ne dersiniz?

Sahne ışıkları kimleri parlatır, kimleri yakar? Lara lider. Merkezde. Kontrolde. Mira ise geri planda kalacak biri değil—hiç olmadı. Aynı grupta, aynı sahnede, aynı ritimde… Rekabetle başlayan şey, zamanla başka bir gerilime dönüşür. Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu bir güç hikâyesi. İki hırslı, başarılı kadının; kontrolü bırakmadan yakınlaşmayı, birbirini ezmeden yan yana durmayı öğrenme hikâyesi.

Unutulmayan Bir Aşk, Çözülmeyi Bekleyen Sırlar... ​Başak, hayatın yorgunluğunu omuzlarında taşıyan, kalbi babasının terk edişiyle sarsılmış genç bir kadındır. Umutları azalmışken, çocukluktan kalma bir gölge aniden hayatına düşer: Barış. ​Barış, Başak`ı ilkokul sıralarından beri unutmamış, yıllarca süren bu platonik aşkı bir acıya dönüştürmüştür. ​Başak bu zorlayıcı aşka tutunmaya çalışırken, geçmişin karanlık dehlizlerinde kaybolan bir sırrın peşine düşmek zorundadır. Ölen babası ve metresinin bıraktığı tek bir iz: Üvey kardeşi. Üvey kardeşini bulma şartıyla bir anlaşmaya giren çift. ​Barış`ın ilkokuldan tanıdık bir yüz olduğunu öğrenmesiyle şaşkınlığı artarken, etraflarını saran karanlık işler ve mafyatik gölgeler onları hiç beklemedikleri bir yol ayrımına sürükleyecektir. Peki bu anlaşmalı evlilik, her şeyi çözen bir kalkan mı olacak, yoksa Başak`ı daha büyük tehlikelerin tam ortasına mı atacaktır?

Ortaokulda shiplenen çift aynı liseye düşerse?...

Hikaye kurgu içermektedir. Sevdiğine kavuşamayan bir genç kızımız bu kitabı ayrıldığı gece yazmıştır. Hepsi hayal ürünüdür.

Işığın da fısıltısı vardır elbet.

Bu iki bir birine zıt karakterin tutkulu aşkına şahit olucaz.... Onların tutkulu bu aşkı sonuç bulucak mı? ikisininde en iyisi olması bir engel mi? james Leo, 21 yaşında kanadalı-türk buz hokeycisi. gaddar ve inatçı olmasıyla bilinir.james, daha çok güçlü biri olmasıyla bilinir , ona göre hokey güçle ilgilidir. Buz hokeyinde 2 büyük bir numaradan birincisidir. Glacier Hawks`da ( Buzul Şahinler) oynamaktadır. Onur Kara, 21 yaşında türk buz hokeycisi. Onur Crya Blazers ( Soğuk Ateşliler) takımının kaptanıdır. Onur`a göre buz hokeyi zeka işidir ve ancak böyle oynanır. Onur , dünya buz hokeyinde diğer birincidir. Bu kitap eşcinsel kurgudur. homofobik yorumlar engellenecektir.

O güne kadar sıkıcı bir hayatı olan Ada`nın sadece bir telefonla hayatının düzelmesi sizce nasıl olurdu? Merak ederseniz Ada`nın hayatını tek bir tuşa basarak öğrenebilirsiniz.

Liseye yeni başlamış kız bir gün okula giderken tramvaya binmek ister fakat aynen şu sesi duyar "yetersiz bakiye" ne kadar sinir bozucu bir ses dimi, ve tam o sırada arkadan gelen o çocuğun sesini duyar "bu sana benden küçük bir iyilik olsun ;), belki tanışmamıza vesile olur "

Bilinmeyen numara: Seviyorum seni. Bilinmeyen numara: Deliler gibi. Bilinmeyen numara: Geçer diye bekledim. Bilinmeyen Numara: Geçmiyor. Sana olan sevgim gün geçtikçe artıyor. Bilinmeyen Numara: Elimden hiçbir şey gelmiyor. Bilinmeyen Numara: Bembeyaz saçlarını, küçük ela gözlerini her gördüğümde aklım bulanıyor. Bilinmeyen Numara: Sevsene beni, Ayda.

Kendi okullarında bulunan yan okulun casusunu bulmak için bir serüvene başlayan kız grubunun karşılaşacağı sonuçlar...

Bazı yerlere dönmek cesaret ister. Deren için bu dönüş, geçmişin susturulan cümleleriyle yüzleşmek demektir. Değişmeyen bir ev, yarım kalan duygular ve iç sesinin susmadığı geceler arasında; kalmanın mı yoksa gitmenin mi daha zor olduğunu anlamaya çalışır. Eve Dönmek, kayıplarla büyüyenlerin ve susarak yaralananların hikâyesi.

Son aşka duyulan özlemin anlatıldığı derin duygu

Her şey daha ne kadar kötü olabilir dedikçe dahada kötüsü olması ne kadar hoştu, değil mi? Gerçek ailemi bulduğumda her şeyin düzelebileceğine bir an olsun inanmıştım ama geçmişim ve geçmişimdeki insanlar beni bırakmamıştı. Üvey babam hayatımı mahvetmişti. Ama o mahvettikçe, gerçek ailem ve sevdiğim adam beni toparladı. //You drew stars around my scars But now I`m bleedin`//

Tanrı, bazı çocukları bataklığın ortasına bir mücevher gibi bırakır; sadece kimin onu ilk parçalayacağını görmek için. On sekiz yıl boyunca bir gecekondunun rutubetli duvarları arasında, "fazlalık" olduğunu düşünerek büyüdü Kutsal. Altın sarısı saçları, o evin kasvetine bir hakaret gibiydi. Bir gecede, bir kavgada öğrendi gerçeği: Ait olduğu yer o döküntü ev değil, İstanbul’un soğuk zirvesindeki Sancaktar Malikanesi’ydi. Ve onu almaya gelen beş adam... Abileri. Beş farklı öfke, beş farklı güç ve tek bir yemin. "Onu bir kez kaybettik, dünyayı yakmadan bir daha kaybetmeyeceğiz." Kutsal, bu beş devin arasında sadece bir kız kardeş mi olacaktı, yoksa hepsinin sonunu getirecek olan o büyük günahın başlangıcı mı? Kan fobisiyle mühürlenmiş bir geçmiş, demir parmaklıklarla çevrilmiş bir gelecek... Gerçek aileniz, sizi kurtarmak için dünyayı yakmaya hazırsa... O yangından sağ çıkabilir misiniz?

Birçok insanın yazdığı gerçek ailelem, üvey kardeş, zorbalık, nefretten sevgiye dönüşen aşk hikayesi, homofobik bir aile, sorunlu bir çocuk vb gibi klişelerin toplandığı bir hikâye yenilik aramayın. ~~~ !Homofobikler ve köpekler giremez!

Birlik içinde olduğumuz huzurla yaşadığımız yerdi Sevgi Mahallesi. Sokağında oyun oynayan çocuklar, bilgi aktarımı yapan teyzeler, mis gibi kokan rengarenk çiçekler. Sıcak bir temmuz gününde açılan kapı ve karşılaşan iki genç...