Ben kimseye güvenmeyen biriyken kabusum olabilecek biri ile nasıl olabilirdim. İnsan kabusuna nasıl kapılırdı? İşte ben tam olarak kabuslarım olacak adama karşı bir şeyler hissediyordum bu nasıl olabilirdi hala anlamıyorum. İnsan kendisi için önemli birini kaybedince yıkılıyor peki gitmek mi daha zordu yoksa kalmak mı bana sorsalar kalmaktı ama nerden bilebilirdim ki kararımın yıllar sonra değişeceğini. Her şey uykuya dalmamla başlamıştı peki ya hislerim onlar ne zaman oluştu? Rüyalarımın katili aynı zamanda hayatımın merkezi olan kişiydi siz onunla tanıştınız mı? Namı değer rüya katili aslında benim biricik sevgilimdi.🌼 Sevgi dediğimiz duygu gerçekten saf ve temizdi ama bizler o saflığın kirleriydik. Sevmek hem mutluluk hem de acıydı peki ya biz bunlara hazır mıydık?

İdil , başkalarının hayatını düşünmekten kendini kaybeden İdil. Ofiste kargaşa çıkmasıyla ofisi toplamak amacıyla bir yola girer . Bir iddia onu Sarı Köyüne götürür 🌄. Burası onun fotoğraf makinesinin karelerine çıkmaktan öte olmuştur. İki seçenek vardı ya kaybedip fotoğrafçılığına devam edemeyecek kariyeri bitecekti yada kendi kariyerinin merdivenlerini kolayca çıkabilecekti. 🚏📷🪴

“Beni koruyordu ama kimden ? Düşmanlarımdan mı ? Kaderimdeki en büyük tehlike olan kendisinden mi ?”

Aile kelimesinin ne anlama geldiği unutturulmuş, Ruhu kırgınlıklarla,bedeni yaralarla dolu kız.... Bu yaraları açanların gerçek ailesi olmadığını öğrenip, gerçek ailesiyle karşı karşıya gelir... Peki aile kelimesinden bile korkan kız, yeni ailesine alışabilecek mi?

Ve o an anladım ki; Aşkın kehaneti, birinin seni en yükseğe kadar çıkarıp hiç beklemediğin anda aşağı bırakmasıydı..

Aynada bir ruh var ama kim¿

"Bazı yanlış anlaşılmalar, insanı en doğru kalbe götürür."

"Lamia, seni tanıdıktan sonra hayatımın ortasında bir ışık belirdi. O ışığa tutundum,kendime bir şans daha verdim.Eğer seninle yeniden tanıştığıma pişman olsaydım,saniyesinde hayatından siktir olup giderdim."

"Kendi dünyasında her şeyin yolunda gittiğini sanan Eliz, bir gün öğrendiği gerçeklerle sarsılır ve tüm hayatını geride bırakır. Yaşadığı korkunç olayın ortasında bir adamla tanışır ve kendini onun peşinde bulur. Ona güvenmemesi gerektiğinin farkındadır ama ne yapacağını bilemez halde onu takip ederken kendisini bir anda şehrin Yasak Bölgesi TİAZZA`nın önünde bulur. Buraya girdiğinde bir daha çıkamayacağını bilir. Gidecek başka bir yeri olmayan genç kız, kendisini kurtaran adamın zoruyla Tiazza`ya adım atmak zorunda kalır. Ardında kalan oyunlardan ve düşmanlardan habersiz olan Eliz`i Tiazza da yeni bir hayat bekler. Her şeyin bir nebze düzeleceğini sanan Eliz, tüm gerçeklerle daha da sarsılacaktır. "Burası..." derken sesimin titrediğinin farkındaydım. Nefes almak zorlaştı ve bir anlığına gözlerim karardı. Kötü insanlardan kaçmama yardım eden adam aslında kötünün ta kendisiydi ve o an ben bir şeytanla anlaşma yapmıştım. Üst dudakları yukarıya doğru keyifle kıvrıldı. Halinden oldukça memnun görünüyordu. Dudakları aralanırken ortaya attığı sözler bomba etkisi yarattı. "Tiazza`ya hoş geldin kaçak!" NOT : Tiazza herhangi bir ülkede bulunan bir mahalle/cadde/ bölge vs. bir yer değildir. Tamamen benim hayal gücümle uydurduğum bir isim ama siz kendi yaşadığınız şehirde bir yermiş gibi hayal edebilirsiniz.

Alaranın yeni gideceği okulda yaşayacağı maceralardan bahsediyor devamı kitapta

"Sen benim için en büyük yasaksın mavi," dedi Ege, sesi bir fısıltıdan farksızdı. "Emre’nin emanetisin. Seni başka türlü görmek... Bu kendime ihanet etmek gibi olur."

Eski sevgilimden gelen konum

Oksijen kriziyle boğuşan bir dünya var artık. İnsanlığa sunulan tek çözüm: yeraltı devletleri. Kurallarla çevrili, yaşamakla sınırlandırılmış yeni bir düzen… Tek bir farkla: –gökyüzü. Peki, buna gerçekten yaşamak denir mi? İtaatle özgürlük, yaşamla vicdan arasında sıkışıp kalmış bir kadın… Ve tüm sınırlara, tüm bu düzene karşı duran bir adam… Hangisi haklıdır sizce? Dünya ikiye bölünmüştür artık: yer üstü ve yer altı. Bir protokol bozulduğunda, bir isyan başladığında ve gökyüzü ilk kez gerçekten kaybedildiğinde… Soru nettir: Sen hangisinde yaşamak isterdin?

Özge Naz adlı yazara ait kitap

Yazarın notu;okudum tüm mafya kurgularında kadın karakter sürekli ya şiddet yada fakirlik içinde ama benim yazacağım kurgumdaki kadın güçlü bir vibe vereceğim

Okulda fazla aktif olmayan fakat okul dışında çok farklı bir hayata sahip olan sessiz kız..

Bir çift Kehribar göze sevdalı. Nefret ile aşk tanıdık hisler ama farklı karakterlerin hikayesi.. Gizem, ihanet, intikam tüm duyguların barındığı hikaye. Parla ve Boran Aslan’ın hikayesi.. Tutku dolu aşk mı? Yoksa intikam ve nefret mi kazanacak! TÜM TELİF HAKLARI SAKLIDIR. ÇALINMA, KOPYALANMA DURUMUNDA HUKUKİ YOLLARA BAŞVURULACAKTIR.

17 yaşında üvey babasının ve üvey annesinin işkencelerine maruz kalan azranın türkiyenin en büyük mafyası olan barlasın ona aşkı...

Bu arkadaşımmın kitabıdır.🫠

21122025 __________ "Giray, Mine...çok uyumlu olmasada uyumlu isimler aslında ya ?"...."Haklısın güzelim.".."Ya dediklerime azıcık yorum yap bari ?"..."Ne dersen tamamım ondan güzelim benim." Giray`ın sözü ile şok içinde kalmış olmama rağmen ağzımdan çıkan kahkahayı tutamadım. Zaten tutma gibi bir amacım da yoktu. Sonuçta gülümserken elimle ağzımı kapatmamam gerektiği öğreten de Giray değil miydi ? ________________

Sadece bir aşk hikayesi...

🕯"Ölülerin hatıraları, yaşayanların kabusudur. Bir ölü, hiç ölmeyenlerin en büyük korkusudur."🕯 Geçmiş... bazıları için bir hatıra, bazıları içinse bir zincir. Onlar içinse; hem bir ceza, hem de asla kaçamayacakları karanlık bir orman. Farklı hayatların içine doğmuş, farklı acılarla büyümüş, farklı yollarla can almayı öğrenmiş bu insanlar, kaderin tek bir noktada buluşturduğu seri katiller...... Her biri kendi karanlığında boğulurken, aynı zamanda bu karanlıktan kurtulmanın yolunu arıyor. Katiller... ama hâlâ insan olduklarını unutmadılar. Günahkârlar... ama hala içlerinde umut taşıyorlar. Hayatlarının büyük bölümünü ölümle geçirmiş bu kişiler, şimdi ilk kez yaşamı seçmeye çalışıyorlar. Temiz bir gelecek kurmak için geçmişlerini gömmek zorundalar. Ama geçmiş kolay gömülmez, özellikle de seninle birlikte nefes alıyorsa. Bir yanda kendilerine kurulan ustaca tuzaklar, diğer yanda yıllardır güvenilen dostlukların paramparça oluşu… Güvendikleri herkes, her şey, her bağ yavaşça çürürken; katillerin kirli dünyasında tek temiz kalan şey inanç olabilir mi? Peki ya o büyük düşman? Her hayatı gölgeleyen, görünmeyen ama hep hissedilen o varlık… Asıl düşman kim? Kimi zaman bir insan, kimi zaman bir düşünce, kimi zaman sadece kaderin ta kendisi. Kirli olan sadece katiller mi? Yoksa onları böyle yapan sistem, insanlar ve sahte masumiyetler mi? Bu hikâye, sadece kanın ve cinayetin değil; pişmanlığın, yüzleşmenin, inşa etmenin ve yeniden doğmanın hikâyesi. Kirli dünyalarda temiz kalmak mümkün mü? Yoksa bazı hayatlar baştan kirletilmek için mi yazılmıştır? Geçmişten gelenler geleceği değiştirecek. Ve bu kez, ölüm değil, seçim kazandıracak.

Geçmişinde büyük bir sırrın olduğuna inanan ama hatırlayamadığı için bunu ispatlayamayan genç bir kadın... Yaşadığı ihanetten sonra ailesinden başka herkese gönlünün kapılarını kapatan, kendini yalnızca işine adayan genç bir adam... Ve DOLUNAY... Her şey dolunaylı bir gecede başlamıştı. Dolunaylı bir gecede devam etmişti. Ama dolunaylı bir gecede son bulmayacaktı. Çünkü kader buna izin vermeyecekti. Genç kadın, var olduğuna inandığı sırrı açığa çıkarmak için çok fazla beklemişti. Ancak ansızın masasında bulduğu not, daha fazla beklemeyeceğinin kanıtıydı. Artık yola çıkma zamanıydı. Hem de hiç tanımadığı genç bir adamla beraber.

Bazı insanlar hayata bir adım geriden başlar. Mihri de onlardan biri. Yetimhanenin soğuk duvarlarından çıkıp, kendi ayakları üzerinde durmaya çalışan genç bir kız… Sessiz, dikkatli, kırılgan ama inatla hayatta kalmaya kararlı. Baran Karayel ise bambaşka bir dünya. Ünlü, güçlü, yalnız. Herkesin tanıdığı yüzünün ardında kimsenin konuşmadığı karanlık taraflar var. Kurallarla yaşayan, duygularını kilitlemiş bir adam. İkisi aynı yerde, aynı anda karşılaştığında… Zaman tuhaf bir oyun oynuyor. Mihri, Baran’ın gözlerinde adını koyamadığı bir ağırlık hissediyor. Baran ise Mihri’de, yıllardır görmezden geldiği bir boşluğun yankısını. Bu bir aşk mı, bir hata mı, yoksa sadece iki yaralı ruhun birbirine fazla yaklaşması mı? Geçmiş suskun, gelecek belirsiz. Ve bazı karşılaşmalar vardır… İnsanın hayatını sessizce yerinden oynatır. Çünkü bu hikâye bir aşk hikâyesi değil sadece. Bu, kimsesizliğin neye dönüştüğünün meselesi.

Ben Meyra. 23 yaşındayım. Hayvanlarla, sessizlikle ve kendi kurduğum küçük dünyayla yaşıyorum. Herkesin “büyü” dediği yerden bilerek uzak durdum. Çünkü bazı hayaller, kalabalıkta soluyor. Bir gece, bu sessizliğin ortasına yaralı bir yabancı düştü. Adını sonradan öğrendim. Atlas. Onun dünyası gürültülüydü, benimki yavaş. Bir haftalığına aynı çatı altında kaldık. Hayvanlar, sabah sesleri, toprak ve iyileşen yaralar arasında Atlas ilk kez durmayı öğrendi. Ben ise kurduğum dünyanın ne kadar kırılgan olduğunu fark ettim. Gitti. Ama bazı insanlar giderken arkalarında sessizlik bırakmaz. Bu hikâye; iki ayrı hayatın, aynı yerde nefes almayı öğrenmesini anlatıyor. Ve evet, bizim anlatıcak çok şeyimiz var.