En güzel yıllar lisede olur derlerdi, gerçekten öyle miydi?

Arkadaşlar merhaba Ben bu kitabı yeni yazmaya başlıyorum önceden yazmıştım bir taslak olarak onu düzelte düzelte yazacağım kesinlikle bunların hepsi kurgu tamamen.kalemim güzel olmayabilir ama kitapta cinayet var aşk var Gizem var patron çalışan ilişkisi var. Yani kısaca genel bir Wattpad kitabı gibi düşünürseniz sevinirim

Duyguların lanetli sayıldığı bir ülkede doğmak, kaderlerin en kötüsüdür. Ve Lyra, bu kaderin lanetlilerindendi. Binlerce kişi arasında lanete sahip olmak, onun eline düşmüştü. Lyra, bir bataklıktak çıktıktan sonra özgürce yaşayabileceğini düşünürken, üstlerdeki öncülerden biri onun eğitmeni olur. Bu duyguları herkesten saklayan Lyra, Ondan da saklayabilecekmiydi?

Güzel olacağını umuyorum şans vermeniz dileğiyle

kız,boksörün maçlarının skorunu hep önceden tahmin ediyor skoruna kadar. Bu durum bir gün boksörün dikkatini çekmeye başlıyor.

055********: Bir gün beraber rap dinleyeceğiz. 055********: Aklıma seni getiren cümleleri bu sefer sen yanımdayken dinleyeceğim. 055********: Ve sana bakacağım o cümlelerde. 055********: Gülümseyerek... Alkım: Güzel hayal. Alkım: Gerçekleşeceğinden nasıl bu kadar eminsin? 055********: Umudumu yitirmiyorum sadece. 055********: Umudumun kırıldığı zamanlar oluyor elbette ama, 055********: Kırıldığı yerden toplamaya çalışıyorum.

053* *** ** **: Akşam sekizde gel başla. Yiğit: Yanlış numara. 053* *** ** **: Yoo. 053** *** ** **: Akşama bekliyorum. Yiğit: Konum at. "Yanlış numara değil, yanlış plan."

𝓑𝓮𝓵𝓴𝓲 𝔂𝓮𝓷𝓲 𝓸𝓴𝓾𝓵𝓾𝓶𝓪 𝓰𝓲𝓽𝓶𝓮𝓼𝓮𝓶 𝓱𝓮𝓻ş𝓮𝔂 𝓫𝓪𝓶𝓫𝓪ş𝓴𝓪 𝓸𝓵𝓪𝓬𝓪𝓴𝓽ı 𝓫𝓮𝓵𝓴𝓲 𝓸 "𝓹ö𝓹ü𝓵𝓮𝓻" 𝓰𝓻𝓾𝓹 𝓸𝓵𝓶𝓪𝓼𝓪 𝓱𝓮𝓻ş𝓮𝔂 𝓼ı𝓯ı𝓻𝓭𝓪𝓷 𝓫𝓪ş𝓵𝓪𝔂𝓪𝓬𝓪𝓴𝓽ı 𝓭𝓮ğ𝓶𝓮𝓭𝓲...

"Herkes onun bir pırlanta gibi parladığını sanıyordu; oysa Saye, o parıltıyı yaratmak için ruhundaki karanlığı yakan bir ateşti. Işığın altında duruyordu ama sadece gölgelerin dilini konuşuyordu."

Siz: Kız seni yerler yerler 03:35 Ufuk: Nw diyprsun gecw gece 03:40 Siz: Seni ham yapar bu zilliler 03:40 Ufuk: Ne? 03:41 Siz: Yaylanmadan yürü 03:41 ‘Ufuk adlı kişi tarafından engellendiniz

Neden herkes masum olsunki

Gerçek ailesinizi bulsanız ve sırlarla dolu bu ailde aslında insan olmadığınızı keşfetseniz? Gerçek ailem + aşiret + mafya Mühür + kurtadam + denizkızı bazen sadece gerçeklikden kaçıp eğlenmek isteriz.(çezerlik hikaye)

Bazı insanlar kaderin oyunu değildir. Bazı insanlar, bilerek gönderilmiş bir felakettir. Güneş Korkmaz, geçmişin yükünü sırtında taşıyan güçlü bir avukat. Erdem Atabey, babasının karanlık mirasının gölgesinde yaşayan bir adam. Birbirlerini sevmeleri yasak değildi. Ama imkânsızdı. Erdem`in hayatına girişi bir tesadüf değildi. Güneş`in kalbine düşüşü ise en büyük hatasıydı. Aşk bazen birlikte kaçmak değildir. Bazen, sevdiğini yaşatmak için yalnız kalmayı seçmektir. Sesini Duymalıyım Geçmiş, günümüz ve geleceğin iç içe aktığı; Sırlar, ihanetler ve fedakârlıklarla örülü, Tutkulu ama acıtan bir aşkın romanı. ( Kitap Editleri için instagram: @my.elra )

"Tanıştığımıza memnun oldum." Dedi ben elini sıkarken. Dur dedim içimden. Daha dur! Öyle hemen konuşma. Tanıştığımıza mahvolacaksın. Tanıştığımıza kahrolacaksın. Tanıştığımıza rezil olacaksın. Tanıştığımıza bir gün neler neler olacaksın. Ama hiç memnun olamayacaksın. İçimdeki şeytan dayanınca kapına, ne demek istediğimi mutlaka anlayacaksın. Kırlangıçlar karıncaları yer... Ama tek bir kırlangıç var, herşeyden önce kendini karınca için siper eder...

(Kitap ismi yakında değişecektir) Dedektif Ayla Arın aslında gizli bir ajandır. Ayla ile eskiden aynı şirkette çalışan ve şimdi baş düşmanlarından olan Sinan Kılıç ın şirketten kovulmasının aslında başka bir nedene bağlı olduğunu keşfeder. Bir yandan kanına bulaşan zehir ile uğraşırken diğer yandan da bu gizemi çözmek için peşine düşer. Ama işler istediği gibi yürümez ve kendini bir karmaşanın içinde bulur. Hiç bilmediği ve düşünmediği şeyler yavaş yavaş açığa çıkar.

“Ölümden kaçamazdı insanoğlu, korkardı. Tıpkı aşk gibi…” diyerek, ellerimi sıcacık avuçlarının arasına aldı. Gözleri, gözlerimle buluştu. Bana aşkla bakan o, iki çift kahverengi göz, Sonbaharın pastel tonlarıyla bürünmüş hastane bahçesinin kaosunu bile unutturmuştu. Sesler, konuşmalar, kulağıma yalnızca bir uğultu gibi doluyordu. Hastane duvarlarının zamana karşı tuttuğu ritim bile durmuştu sanki. Kalbim, ellerimin arasında beni saran o sıcaklıkta yeniden pusulasını arıyordu; belki de çoktan bulmuştu. Aşk… Adını koyamadığım bir sığınaktı benim için. Saklandığım, kaçtığım, korktuğum her adımla iç içe geçmişti. “Gönül…” diyerek ellerimizi ayırdı. Bakışlarım sorgularcasına çatıldı. Cebinden çıkardığı siyah tokayı, nazikçe bileğime geçirdi. “ Benimle yeniden şafağı karşılamaya, gökyüzünün maviliğinde kaybolmaya…Yeniden… Çocuk olmaya var mısın?” Herkese merhaba! Umarım hikayemi, kalemimi beğenirsiniz. Yorumlarınızı bekliyorum. Şimdiden çok teşekkür ediyorum… Keyifli okumalar dilerim.

İki farklı alfabe, iki farklı dünya, iki farklı benden ve iki farklı duygu bunlar birleşip ne olacaktı. Birbirlerinimi kurtaracaksın yoksa birbirlerinimi yok edeceklerdi.

İstanbul`daki gösterişli bir düğünden tokat atarak kaçan Rüya, Mardin`de dedesinin yanında huzur ararken, geçmişi peşini bırakmaz. Dedesi kalp krizi geçirince, aile içindeki sırlar dökülür ve Rüya’nın güvenliği için tek çare Miran Aslanbey’in soyadını alması olur. İki yabancı, birbirine taban tabana zıt bu iki insan, ailelerinin baskısı ve düşmanların tehdidi altında "evet" demek zorunda kalırken; bu zoraki birliktelik zamanla derin bir aşka mı yoksa büyük bir savaşa mı dönüşecektir?

Üç kişinin binada geçen aşkı. Ama daha çok iki kişinin Kızın platonikliği... Gerçek hayattan yararlanılmıştır.

Seven kız ve duyguları kesin olmayan bir çocuk

Kendi ayakları üzerinde durmak isteyen gencecik bir doktor.... Doktorluğunun başında Suriye sınırı kampına gönüllü olarak gider ve sınırda askeri kampa yardım amaçlı kalır, ve yaralı askerlere yardım eder, orda olan görevi bitmiştir, ama bir anda ağır yaralı gelen üsteğmene yardım amaçlı kalır, Yarası çok ağır olduğu için onunla bizzat kendisi ilgilenir, tam üç ay boyunca o kampta asker için kalıp onu iğleştirmek için uğraşır, lakin yaralı üsteğmen üç ay boyunca gözlerini açmaz, Doktor vazgeçmez ondan, onun için çok uğraşır, asker üç ayın sonunda uyanır, ve doktora gözükmeden çekip gider, doktor her yerde onu arar, çünkü askerin sesini çok merak ediyordu, ama nereye gittiğine dair bir fikri yoktur, O karşılaşma olmaz.... Doktor Defne tam bir yıl sonra adana Çukurova bölge komutanlığına atanır ve askeriyede doktorluğu başlar, Orda ünlü olan kasırga timinde gördüğü adamla nefesi kesilir, tam karşısına çıkan heybetli askeri tam bir yıl önce o iyileştirmiştir, Defne göreve başladığı askeriyede üsteğmen Alparslan Boztepe ile yolları tekrardan kesişir.....

Parla küçükken, ailesinden çok çekiyordu. Hatta o kadar çok çekiyordu ki 11 yaşındaki çocuk ailesinden, boşanmak istiyordu. Oda yakması gerektiğini öğrendi. Sonra yaktı. Herşeyi. Ailesini. Kendini. Yetimhaneyi. Deliler hastanesi. Sokak`ta üç tane, çocukla tanıştı sonra, onları ailesi yaptı. yaman, babası oldu. Rüzgar, abisi oldu. Atlas, kardeşi oldu. Ilgın, ise bir abla bir anne oldu ona. Ve.. O ise hayatı oldu. 𝑶 𝑲𝒊𝒎𝒎𝒊? Asil Karan Çağıl. Bir anda değil,usul usul bulmuşlardı birbirlerini. Onlar hep, Bağlılardı birbirlerine. Sonra beraber yakmaya başlamışlardı, herşeyi. Herkesi. Heryeri

Öyle biriydim ki ben var olsam da yok gibiydim. Bir hiç gibi... Ve öyle biri vardı ki olmasa da var oluyordu. O, her şeydi...

Her zaman el üstünde büyütülen Asel Arkın başına gelen olaylar ile birlikte zor bir seçim yapması gerekmektedir.. Aşk? Aile? Ya da kendisini seçecekti? Tabiki Göktuğ Sancak buna izin verirse...

✨Wattpad`de +350.000 okunma✨ Şu an sap gibi kalmıştım gerçekten. Neyse canım. Başa gelen çekilir. Yapacak bir şey yok, mecbur ıslanacağız. Gidebildiğim yere kadar kaldırımın yağmur gelmeyen yerlerinden ilerledim. O da işte beş on metre falan. Artık ıslanma vakti gelmişti. Ne diyelim, gazamız mübarek olsun. Tam besmele çekip koşmaya başlamıştım ki yağmur durdu birden. Yani durdu herhalde, yoksa ıslanmam gerekirdi. Ama hala yağıyordu. Gökyüzüne bakıp kontrol yapacağım sırada bir şey fark ettim. Islanmama sebebim şemsiyeymiş. Onun da sahibi... Yine bu çocuk! "Ne yapıyorsun?" diye çıkıştığımda sert sesiyle cevap verdi. "Boşuna direnme. Ya beraber böyle gideriz, ya da sen şemsiyeyi alıp tek gidersin. Karar senin." Allah Allah! Beyefendiye bak ya! Hayır yani kim bu çocuk? Ne derdi var benle? "Ya sen kimsin? Kimsin ki böyle bir şeyi bana söyleme hakkını kendinde görüyorsun? Derdin ne senin?" diye çıkıştığımda düz bir şekilde yanıt verdi. "Seni ilgilendirmez." "Manyak mıdır nedir ya?" diye söylenip hızla uzaklaştım yanından. Fakat hala ıslanmıyordum. "Sen bilirsin, beraber gideriz o halde."