Livia Arden, milyonlarca kişinin takip ettiği başarılı bir YouTuber`dır. Hayatı kameraların önünde kusursuz görünse de, bazı insanların onu sadece bir izlenme sayısı olarak görmesinden hiç hoşlanmaz. Adrian Vale ise internetin en tartışmalı içerik üreticilerinden biridir. Gerçekleri ortaya çıkarmayı sevmesiyle tanınır. Livia`nın geçmişinden bir anı paylaşması, ikilinin arasındaki bütün dengeleri değiştirir. Birbirlerinden hiç hoşlanmayan bu iki ünlü, büyük bir telefon markasının reklam işbirliği için aynı projede buluşmak zorunda kalır. Kameralar açıldığında gülümsemek kolaydır. Peki ya kamera kapandığında? Sürekli tartışan iki insan, milyonların izlediği bir aşk hikâyesine dönüşebilir mi? Bazen en büyük rakibin, kalbinin en çok merak ettiği kişi olabilir.

Bazı kayıplar insanı ağlatmaz. Bazı kayıplar insanın aklını alır. O, sevdiği adamı kaybettikten sonra eskisi gibi olamadı. Önce anılarla konuşmaya, sonra gerçeklerle hayali birbirine karıştırmaya başladı. Günler geçtikçe daha kötüye gidiyordu. Ta ki hastane odasının kapısı kapanana kadar. Çünkü bazı aşklar ölümden sonra bile bitmez.

Hep birlikte aynı mahallede büyüyen gençler ve hepsinin birbirinden sakladığı sırlar...

madem istedeiğim gerçek ailem kitabını bulamıyorum ben yazayım dedimmmmm

Porfiri hastası olan Eylül annesi ve babasının ölümünün ardından 8 yıldır ilk defa dışarı çıkmak zorunda kalır çünkü ya evde bekleyip ilaçları bittiği İçin ölecek yada dışarı çıkıp ölme ihtimalini göze alacatı...

Not: İnt*har, depresyon, tükenmişlik, şiddet içerikli sahneler vardır. Gözlerinin önündeki gerçeğe kör olanlar, bir gün gerçeği duymak istediklerinde... Konuşacak kimseyi bulabilecekler mi? ​"Beni hiç duymadınız. Umarım son sustuğumda beni anlarsınız." ~ Not: Kitap, eski msptuber Encsa. (yani ben) tarafından msp dizisi olarak youtube`da yayınlanan "İYİ DEĞİLİM" dizisinin düzenlenerek kitaba geçirilmiş halidir.

Genç bir kadının geçmişine dönüşü doğduğu mahalleye girişi ve ilk duyguları

İrisa, lise son sınıfı okuyan sıradan bir öğrencidir. Sınıf başkanı olması sebebiyle kendisinde olan telefon numaralarından arkadaşı Efsun`a mesaj attığını sanarken beklenmedik bir şey olmuştur... Düşmanı olan Alina`nın sevdiği çocuğa mesaj atmıştır. Yaman`ın sorgulayıcı tavırları, olaya şüpheli yaklaşımları yüzünden İrisa, Sorgu Lordu lakabını ona resmen adı misali takmıştır. İlk başta intikam için iletişim sürdürürken, duygularını aşkın alacağını kabullenmekte güçlük çekmişti. Kitabımın bütün hakları bana aittir. Kopyalama, benzetilme durumlarında hâkimin harika suratı ile karşılaşman an meselesi!

"Bazen iki insanın arasındaki en büyük engel aralarındaki duvar değil sakladıkları sırdır." Gaye ,yeni taşındığı apartmanda yan balkonundaki sessiz komşusu Ayaz ile tanışır.Gün geçtikçe aralarında ki bap güçlenirken ,Ayazın geçmişi ve babasının gölgesi ikisininde hayatını alt üst etmeye başlar.Çünkü bazı duvarlar tuğladan değil kalpten örülür

Edremit Kolejinde kendi hayatını umutsuz bir aşık olarak sürdüren , lise hayatı sadece dersleri ,ve kurduğu müzik grubu ve arkadaşları İklim ile Ekinden ibaret olan Gece yolunu kaybetmişken rakip okulun basketbol takımı kaptanı olan Giray`ın aniden okul değiştirmesi Gece`nin yolunu bulmasını sağlayabilir miydi? Grup Bir Dilek Tut için yazılmış bütün şarkılar bana aittir .

Annesi gözleri önünde teröristler tarafından öldürülen asker adam ve ailesini trafik kazasında kaybeden doktor kadın. İkisinin de ortak bir noktası var, kardeşlerine olan zaafları. İlk kez karşılaşmalarının ardından yollarının tekrardan kesişeceğini ve bir daha ayrılmayacaklarını nereden bilebilirlerdi ki? Alparslan ve Asena Vatanı için çalışan bir asker ve insanları iyileştirmek için çabalayan doktor Kitabımla ilgili paylaşımlar yapacağım Instagram hesabımın adı Zeynluna. Takip ederseniz ve paylaştıklarımı beğenip, yorum yaparsanız çok sevinirim. Bana bir şans verirseniz çok mutlu olurum. Lütfen diğer paylaştığım kitabıma da bir şans verin💗💗

Ben Efsun Alya yılmaz. Ailem beni zorla evlendiriyor! Üstelik benden 8 yaş büyük bir adamla... Bu adam benim sonum mu yoksa yeniden var olabilmemin anahtarı mı olacaktı?

Yanlış kişiye gönderilen mesaj doğru kişiye ait olabilir mi?

​"Kader, kaçtığın yere seni diz çöktürerek geri getirir." ​Yavuz için Dilan, hiç dokunamadığı ama kokusunu ezbere bildirdiği en ağır imtihanıydı. Onu bir başkasının eşi olarak görmektense ölümü yeğleyip gitmişti Mardin’den. ​Ama kanla yazılan yazılar, gözyaşıyla silinmiyordu. ​Düşman kurşunları Tarık’ın göğsünü delip geçtiğinde, koca bir aşiret sessizliğe gömüldü. Dilan, kucağındaki minik Ömer’le fırtınanın ortasında yapayalnızdı. Aşiretin katı kuralları leş kargaları gibi tepesinde dolanırken, o konağa bir gölge gibi çöken adam dengeleri değiştirdi. Yavuz geri dönmüştü. ​Bir yanda intikam yemini eden düşman aşiret, diğer yanda törenin acımasız baskısı... Ve hepsinin ortasında; birbirine bakmaya bile korkan, ama kaderin aynı kadere zincirlediği iki insan. ​Yavuz, Dilan’ın gözlerindeki korkuyu silmek için kanının son damlasına kadar savaşmaya hazır. Fakat kalbindeki o devasa yarayı sarabilecek mi? ​Aşkın, intikamın ve törenin kesiştiği o bıçak sırtında; yangın mı galip gelecek, yoksa küllerinden doğan bir sevda mı?

0544**: hayır yani amacın neydi? 0544**: defterime 1 şişe su boşaltmandaki amacın neydi? 0544**: yaparken çok zevk aldın mı

"İpler Kimin Elinde?" Kuklalar Sahnesi açıldı. ipler çekildi, oyun başladı. Vane Enstitüsü’nün kasvetli surlarının arkasında, kaderin kimin parmaklarında şekillendiğini çözmek Tanem için bir ölüm kalım savaşına dönüşür. Akay, Tanem`in kurtarıcısı mı, yoksa onu daha derin bir karanlığa çeken bir kukla ustası mı? "Kuklalar ve Kargalar" ile tanışın. İpleri elinize alıp, bu karanlık akademinin sırlarını çözmeye hazır mısınız? Okumaya başlayın ve atmosferde kaybolun!

Lise kurgusudur...

"Sence ne yapıyorum?" Sesi boğuklaşmış topraklarının rengi koyulaşmıştı. Kafasını bana daha çok eğdiğinde artık gidecek yerim yoktu ve burunlarımız birbirine değiyordu. "Sevgilimi öpüyorum.." Dudaklarımız arasında santimler kala durup tekrar konuştu. "Sevgilimi seviyorum.." Ardından dudaklarını dudaklarıma doğru sürttü. "Sevgilime dokunuyorum.." Bu sefer dudaklarını tam olarak dudaklarıma bastırdığında gözlerim kendiliğinden kapanmıştı. Sanki şuan dünyadaki tek ses hızla çarpan kalplerimizin sesiydi. O an dünyada sanki sadece ikimiz vardık. Soluduğum oksijen yetmiyordu. Dudakları her dudaklarımın üzerinde hareket ettiğinde aldığım yaralar iyileşiyor gibiydi. O öptükçe kalbimde açılan her yara kabuk bağlayıp kaybolmuştu o an.

Bir taraf seçin; Zulüm mü? Ölüm mü? Seçtiğiniz taraf size hikaye boyunca eşlik edecek🩷✨ Bir oyun İki düşman Bunun sonunda kimse kazanamayacaktı. Ama bir kaybeden her zaman vardır… “Bu iş burada bitmedi Zulüm” “Ben bitti demeden bitmez zaten Ölüm“

Düşünsenize,asker bir babanız ile gayet normal -babanız askerken ne kadar normal olabilir bilmiyorum.- bir hayat yaşarken bir gece kaçırılıyorsunuz ve kaçıran kişilerden biri çok tanıdık

Bu kitabı umarım seversiniz! Lütfen bir göz atın…🙌🙇🏻‍♀️

Derya için yeni bir başlangıç vaktiydi. Çünkü babasının işi yüzünde başka bir şehre taşınmak zorunda kalmıştı. 10 . Sınıfa geçen Deryayı ikinci dönemden onu takip eden insanlar ve gizemli tehdit mesajları karşıladı. Bu notlaırn kimden geldiğini araştırırken bakalım sonuca ulaştığında nasış bir tepki verecekti? Bir dakika içinde hayatı yerlebir mi olacaktı yoksa daha iyi bir şekilde devam mı edicekti?

“Aşığım sana!”birden arkasını dönüp öfkeyle haykırdı.

“Anlamıyor musun ?! Senin yüzünden kafayı yiyorum! Senin yüzünden rastgele bir adamı öldürecek raddeye geliyorum!”

Söylediklerini idrak edemeyen beynim yüzünden affalamış ona bakıyorken o ise bağırmaktan nefes nefese kalmıştı, benden bir tepki bekliyordu.

“Ne?” diyebildim o an sadece.

“Deli gibi aşığım sana Jeongguk! Uğruna siktiğimin Paris’indeki tüm adamları öldürebilecek kadar aşığım sana!”

Acılar kalpte başlar, kalpte biter. Peki ya intikam? Gerçekten soğuk yenen bir yemek miydi? Öyleydi... Ve aynı zamanda benim hayatımı yerle bir eden şeydi. Vücudumdaki onca yara izi acımıyordu. Hiçbir şey acımıyordu. Tek bir şey hariç... Kalbim. O çok acıyordu. İçimi yiyip bitiren öfke, o bilinmezlikler... Öfkeliydim. Beni iki yaşımda bırakıp giden babama. Gözyaşlarım o gün kurudu. Gözyaşlarım kendini bana yasakladı. Ve o gün anladım: İnsan her daim yalnızdır. Düşünceleriyle, kaderiyle, savaşıyla... Bazı tesadüfler vardır, güzelleştirir. Bazılarıysa mahveder. Benimkisi hangisiydi? Zaman gösterecekti. Hayat güzeldi. Ama yaşamayı bilenlere. Hayat, güzel tesadüflerle güzeldi. Hayat, `belki`lerle, `keşke`lerle değil, yaşanmışlıklarla güzeldi. Bu da benim hikâyem. Daima yalnızlığa mahkûm olan bir kızın hikâyesi... Ben Gizem. Ve bu, iyisiyle kötüsüyle benim hikâyem.

Bazı kapılar geçmişi açar Bazı kapılar kaderi...

Okula yeni gelmiş okulda bakıştığı çocuğun Hayatının aşkı olacağını nerden bilebilirdi ?