Bazı insanlar hayatına yaz gibi girer. Sıcak, parlak, gürültülü… ve bir anda sonbahar gelir. Derya’nın yaz tatili, hiç beklemediği bir karşılaşmayla başladı: gülüşü rüzgârı andıran, gözleriyle dünyayı susturan biriyle. O yaz; sahil akşamları, gizli buluşmalar, ani kavgalar ve barışmalarla doluydu. Ama hiçbir şey sonsuza dek yaz kalamazdı. Şimdi okul koridorlarında yalnız yürürken, aklında tek bir cümle dönüp duruyor: “Rüzgâr gibi geçtin… ama içimde hâlâ esiyorsun.” Bir yazın bitişi, bir aşkın unutulmayışı ve büyümenin tam kalbinde yaşanan o ilk kırılma hikâyesi.

Ünlü anonim bir YouTuber olan Ahu bir gün yurtta otururken gelen bir aramayla doğum esnasında karışmış olduğunu öğrenir. Ona önyargılı yaklaşan abileri büyük hayranı oldukları anonim YouTuber`ın kız kardeşleri olduğunu öğrendiklerinde tepkileri ne olacak? Ahu yeni ailesine alışabilecek miydi? Soruların cevabı için kitabı okumaya davet ediyorum sizi. ✨ -Oha koşun Çiçek sonunda yeni bir video yayınladı. +Sonunda bee, son çektiği videodan sonra ortadan kayboldu. Neler yaptı acaba. Kemoterapiye başlamış mıdır? - Onu bunu bilmem ama kanser olduğunu öğrendiği andaki sesinin titreyişini ölsem unutmam. Ahu merdivenlerden inerken abi tayfasının heyecanlı heyecanlı televizyonu açmaya çalıştıklarını gördü. Küçük kardeşine neler olduğunu sorunca büyük hayranı oldukları bir hesabın aylar sonra video yayınladığını söylemişti. -Videonun başlığı `Ufak bir karışılma meselesi` mi? Ne alaka şimdi. +Ben kanserle ilgili olur sanmıştım. Furkan şaşkınca ekrana bakıyordu - Allah aşkına bu ülkede her gün çocuklar mı karıştırılıyor önce Ahu şimdi de Çiçek

Hakimin tokmağı vurması ile mahkeme salonunda derin bir sesizlik oluşmuş herkes hakime odaklanmıştı. “Söz Hakkı Sizindir Avukat Hanım” Yavaşça hakime baktım, yüzü hafif gerilmiş ve konuşmamı bekliyordu. Bu ay ki iki davayıda aldığım için şüphe ile bana bakıyordu, eğer yanlış karar verirse bir masumun hayatını elinden alanilirdi. “Sayın hakim…..”

“Buraya neden geldin?” Karanlık bakışlı, sessiz ve soğuk duran adam sordu. “Karanlığı durdurmak için,” dedim, sesim kendi kulağıma bile sert geldi. O bana baktı, gözlerinde bir şeyler okunuyordu… belki merak, belki meydan okuma. “Öyleyse dikkatli ol,” dedi yavaşça. “Buraya giren çoğu geri dönemez. Ve geri dönenler… artık aynı kişiler değildir.” Kalbim hızla çarptı. Bir adım attım ve anladım: Bu yolun sonunda ya karanlık bitecek, ya da ben onun bir parçası olacaktım.

“Bu hikâye, yazma yolculuğumdaki ilk adımım… Kelimelerim tökezlese, cümlelerim yolunu arasa da bu denemede en çok samimiyetimi bırakıyorum sizlere. İlk deneyimimin heyecanı içimde hâlâ taze; bu yüzden karşılaşacağınız küçük aksaklık ve hataları hoş görürseniz çok mutlu olurum. Eleştirileriniz yolumu aydınlatacak, anlayışınız ise bu yolda bana güç verecek.”

"Buzdan bir hayata, ateşten bir aşk düştü." Karam… İstanbul’un zarif sokaklarında baleye tutunmuş bir kadın. Ama soyadında karanlık taşıyor. Gözlerinin ardında saklanan sırlar, geçmişten gelen bir gölge gibi peşinde. Ailesi, yeraltı dünyasının susturulmuş çığlığı. Araz… Bir zamanlar bir kalbi kurtaran doktordu. Şimdi elleri kanlı, yüreği sessiz bir adam. Karadeniz’in hırçınlığını taşıyor damarlarında. Babasının mirası, onun kaderi oldu. Sakladığı şey ise yalnızca silahlar değil… Yıllardır gömülmüş ölüler, unutulmamış günahlar var topraklarında. Bir sokakta kesişen yol, Bir bakışta tanınmayan tanıdıklık. Karam’ı kurtardığında, aslında kendini de ateşe atmıştı. Ve o ateş, zemheride yanıyordu. Yalanlar, geçmişten gelen kan izleri, ölü sanılan dedeler, saklanan cesetler… Her şey ortaya çıktıkça, aşk bir yangına dönüşüyor. Ama bazen yanmadan sevemezsin. Bazen tüm sevdiklerin ölür… Sen hayatta kalırsın. Ve bu, bir kurtuluş değil; kefarettir. "Zemheri Ateşi", buzun içindeki kıvılcımla yanmaya başlayan bir aşkın, sırlarla örülmüş kanlı bir geçmişle yüzleşmesinin hikâyesi. Bu romanda herkes susar. Ama kalpler bağırarak konuşur.

Normal bir hayatı olan nehir ışık yine her zaman ki gibi okula gider. Okulda bir kavgaya karışır ve onu görür Ilgaz `ı işte her şey orda başlar ve bir döngü oluşur intikam mı. Aşkmı. Nehir hangisini seçecek

Okulda ardı sıra bırakmayan ölümlerin sayısı giderek artınca çocuklar ne yapacağını elbette şaşırır.

"Aşk, ait olduğu yeri unutan bir Ayışığıydı." Mihrimah Umay KESKİN`in hayatı, babasının holding kulesinden bakınca görünen İstanbul kadar kusursuz ve soğuktu. O, yüksek sosyetenin altın kurallarını yaşayan, duygularını bir zırh gibi taşıyan Gündüz`dü. Alphan Toygar DEMİRTAŞ ise, şehrin kalabalık sokaklarında, alın teriyle ailesini ayakta tutmaya çalışan bir savaşçıydı. O, gururunu ve mücadelesini cebinde taşıyan, sıradanlığın içindeki parıltıydı; Gece`ydi. Bir trafik kazasıyla kesişen yolları, zorunlu bir ortaklığa dönüştü. Mihrimah, bu küstah ve dürüst adamı, ailesinin kirli sırlarını gizlemek için asistanı yaptı. Alphan ise, borçları yüzünden gururunu yutarak Mihrimah`ın gölgesine girmek zorunda kaldı. İki zıt dünyanın çarpışması, karşı konulmaz bir kimyayı doğurdu. Ancak bu yasak yakınlık, Mihrimah`ın babası Koray KESKİN`in karanlık geçmişinden gelen bir gölge tarafından tehdit ediliyordu. Ayışığı, Gündüz`e sızarken, kimin kimi yaktığı, kimin kimi kurtardığı belirsizdi. Ama tek bir gerçek vardı: Bu aşk, ya tüm duvarları yıkacak ya da her ikisini de yakıp küle çevirecekti. "O, Gündüz`ün en keskin kuralı; o, Gece`nin en asi gölgesiydi. İki zıt dünyanın çarpışması, yalnızca Ayışığı`nda mümkündü."

Benim kalbim sınıfta kaldı. Ya sizin ?

Küçüklükten beridir birbirlerine olan aşkaları az bile olsa asla bitmemişti her geçen gün daha çok alevleniyordu Fakat aileleri karşı çıkıyordu ama artık büyümüşlerdi

biseydiyipcikicam: selam bu arada. pirayeahber: selam? biseydiyipcikicam: Bişey deyip çıkacağım. pirayeahber: Dinliyorum. biseydiyipcikicam: Seni seviyorum.

Hırçın denizlerin karalığına tutulup ailem için aşkından vazgeçen bir kadın oldum. Buradayım ve hep olacağım, ben Defne Karabekiroğlu asi denizlerde savaşan ama kaybetmeyi bilmeyen o kadınım. Bilemezdim ki kızımın babasına yeniden aşık olup imkansız olacağımızı. Miran Demirhan Mardin’in en güçlü aşiretinin veliahtı. Ben ise Trabzon’un en köklü ve en düşman sahibi Defne Karabekiroğlu bu ise bizim hikayemiz.

Saplantı masumiyeti seçti. Aşk, özgürlüğü esir aldı… Leonardo … İtalya’nın en büyük iş ağlarını yöneten soğukkanlı bir mafya lideri. Gücün, paranın ve karanlığın hüküm sürdüğü bir hayatın imparatoru. Bir iş gezisi için geldiği İstanbul’da, gittiği sade bir kafede sahneye çıkan o kadını gördü: Rüya. Sade ve güzel … Leonardo için bu kadının varlığı bile artık fazlaydı. Onu ya yanında tutacak… ya da dünya altüst olacaktı. Rüya ise ailesine destek olmak için garsonluk yapan, hayalleri müzikle dolu bir genç kadındı. Geceleri sahnede söylediği şarkılarla hayatla savaşırken, farkında olmadan karanlık bir adamın takıntısı haline gelmişti. O gece bir bakış, bir şarkı… ve bir karar yetti. Leonardo onu almak için hiçbir sınır tanımadı. Ama aşk, sadece bir tutsaklık mıydı? Yoksa karanlığın içinden filizlenen bambaşka bir şey mi? Tutkunun, tehlikenin ve çaresizliğin birleştiği bu hikâyede aşk; özgürlükle esaret arasında ince bir çizgide yürüyor

Duru sevgilisini takip eder ve bir mekana gelirler mekanda hic tanimadigi bir cocukla kacarlar

İlk görüşte aşık olup peşinden deli gibi koşan karan sevdiği halde konuşmaya utanan gece

Belkide herşey bır yalandan ibarettir hani derler ya insan neyı inkar ederse neyden kaçarsa o başına gelirmiş benım suçum neydik el kadar bebekfen ne istemiş ola bilirler İlk kitabım olduğu ıçın yazım yanlışları ola bilir kusura bakmayın

Hiç aşık oldunuz mu? Evet, ben olmuştum. Hayatımı mahveden bir adama aşık olmuştum. Babamın ölümünden sonra hayatımı eski haline getirip sonra daha da beter eden bir adama... Siz hiç aşık olduğunuz adam tarafından ihanete uğradınız mı? Ben uğradım. O gün, o hastane odasında duyduklarım benim hayatımı tekrar altüst edecekti. Ama kaçırdığım bir şey vardı: Sercan Kaya... Beni toparlayacak ve eskisinden daha mutlu edecekti. Abimin çıkardığı bütün huzursuzluklara rağmen beni bırakmayacaktı... "Her ormanın bir okyanusu, her yeşilin bir mavisi vardır." Ben de bir ormanın okyanusuydum. Yeşilin yanına en çok yakışan maviydim...

"Derler ki, Okyanusun kalbinde boğulduğunuzda, İki kişi çok üzülür. Birisi okyanusun kalbinde boğulmayı hak etmediğini düşünen kişi, Diğeriyse onu tam kalbinde boğan okyanus. Ama sorsanız, Kendinden en çok nefret kişiyi, Okyanus olurdu, Her zaman."

Okyanusun Kalbinde Boğulduk kitabının baş karakteri olan Asır`ın günce defteridir, bölüme başlanmadan önce okunması gerekir♡ "Bir mezar kaz, kalbimin ağrısı. Oraya beni göm, Sonra bırakıp git olur mu? Ama merak etme, Bana gelmeni beklerim, Ya da, Ben seni bulurum."

6 yaşındaki bir çocuk olan Ezher ailesiyle birlikte gittiği kurt dağında ki kampta kayboluyor. Uzun aramalar sonucunda Ezherden geriye kalan tek ipucu parçalanmış kanlı bir gömlek. Arama çalışmaları Ezherin kurtlar tarafından yendiği düşünülerek son buluyor. Aile buna inanmasada yürüttükleri özel aramalar sonuçsuz kalınca çocukların öldüğü düşüncesiyle bir gün onlarda çaresizce aramayı bırakıyor. Peki gerçekten kurtlar tarafından yendimi yoksa yoksa kurtlar tarafından kurtarıldı mı? Onu asıl öldürmek isteyen kim yada neydi ? Gelin cevabını hep birlikte okuyarak öğrenelim.

Kaderin oyunu.. Daha yeni başlıyoruz.. Nerden bilebilirdim hayatımın aşkının ablamın yakın arkadaşı çıkacağını..

hisler rüyalar ve zaman birbirini kovalayan apansız bir yol gibidir diye başlar devamı malum…

Uzak bir ütopik evrende geçen, sırlarla dolu yepyeni hikayem çok yakında sizlerle buluşacak. Şu an son dokunuşları yapıyorum ve sizlere en kısa zamanda daha fazla detay paylaşacağım. Hazır olun… Bambaşka bir dünyanın kapıları açılıyor. ✨

Alt tarafı bı çocukla yazistigim ne olabilir ki?