``Orjinal ,cezbeden ismi ve kurgusuyla Tek" Bak....işte yine buradasın.. Sanırım Tanrı yakışırsın diye koymuş seni mor çukurlarıma... Hep sararıp uçuşan birseyler var aklımda, Her gün doğumunda bir çıkmaza sürüklenip toplanan, Ruh halimi yansıtan,beni boğan,acıtan, Cahil bir yanı var acımın, "yeter" lafından anlamayan,beni yoran.. "Kendine neden bunu yapıyorsun..?" dedi, üstüne basa basa "neden bunu yapıyorsun..?" Öyle bir söyleyişi vardı ki,sandım ki aklının ertesine sarkacağım.Bir gün daha düşünecek beni.. İnsanın bir sığınağı olmalı evet, Ateşler içinde telaşlı bunalımlardan kaçarken ruhunun yanık yanlarını saklayacağı,bir an olsa da unutup huzur bulacağı,yeri gelince utanıp sıkılmadan ağlayacağı,anlaşılacağı, İnsanın hislerinin bir ayracı olmalı evet, Hüzünle arasına koyup mutlu anlarına sıçratmadığı,bazen aldığı nefeslerin bir kaçında zorlanmadığı,ruhundan geçip başka bir ruhta başı boş bir konuk olmadığı, İnsanın çok fazla can kırığı olmamalı evet, Toparlanmaya çalışırken her seferinde kendine batırdığı,kendi canını yaktığı,kelimeleri yutturuyorken içten hıçkırıkları,umutlarını uçurumdan atmadığı...

İlk doğarken kaderim alnıma yazılmış ve ismimle kulağıma üflenmişti. Adım Zemheri, anlamı ise kara kıştı. Hayatımın özetini taşırdı ismim ama tek bir farkla, benim sadece kışım değil her bir mevsimim kara geçerdi. Ağa kızıydım. Tabi sadece sözde, icraat de evin hizmetçisi ve `acuze` diye çağırılan zavallı birinin tekiydim. Çirkinliğim öyle bir üzerime yapışmıştı ki, insanlar benimde bir insan olduğumu unutuyorlardı. Bu yüze sahip olmayı ben seçmişim gibi her zaman kötü bakışlara ve sözlere maruz kaldım. Kalbimi camla kaplayıp, korumak istedim ama bu sefer de her kırılan parçası canımı daha çok yaktı. Aldığım her nefesi, ağlarken boğazımda oluşan düğüm gibi tıktılar kursağıma. Hatta, annesinden dahi sevgi göremeyen çaresiz biriydim ben. Oysa...Annelerin ayakları altında değil miydi cennet, peki benim annemin yüreği neden bana cehennemdi? Annesi tarafından sevilmeyen çirkin bir kız, bir adam tarafından nasıl sevilecekti ki..? Hele ki, bu adam yıllarca sevdiğim, herkesin ölümüne korktuğu Midyat`ın ağasıyken. Her adımını takip ederdim. İçimdeki bu platonik aşkı; düşlerimde öyle bir büyütmüştüm ki, gerçek olmamasına hayret ediyordum ama sonra aynanın karşısına geçip yansımamla yüzleşince, buruk bir tebessüm dudaklarıma oturuyordu. İç sesim ve tek arkadaşım, "Şu haline bak Zemheri. Vazgeç,üzülürsün." derdi. Haklıydı. Dayanamadım...içimdeki koca aşkı üç beş cümleye sığdırarak, döktüm içimi beyaz bir sayfaya... Küçük bir mucize yaratmak istedim ellerimle ancak o mucize ne gerçekleşe bildi, nede bir yanıt bulabildi..?

Bir kızın yükselişi ama hangi yolda ve nasıl?

Sadece..ya da boşver öylesine.

Dila çok sevdiği nişanlısı Cem ile evlenme hayalleri kurarken nişanlısı tarafından aldatılır. Annesi Aliye Hanım ise genç kıza İstanbul`dan biraz uzaklaşması ve üzüntüsünü atması için teyzesi Mebrure Hanım`ın yaşadığı Mardin`e gitmesini söyler. Dila ise başta buna karşı çıksa da sonradan Mardin`e gitmeyi kabul eder ve Mardin`e gider. Genç kız Mardin`e vardığında yörenin en büyük ailelerinden Şanoğlu ailesinin tek oğlu olan Ferhat ile tanışır. Bu tanışma zamanla arkadaşlığa, daha sonra da aşka dönüşür.

Her zaman büyük aşklar mıdır büyük acılar getiren? Bazen küçük aşklar da Büyük acılar doğurur....

Balım arkadaşı olan Bartu`nun ondan hoşlandığı öğrenir. Sizce Balım ne yapıcak. Bu kitapta Bartu ve Balım`ın hikayesini okuyacağız Arkadaştan aşka kurgusudur İyi okumalar

Adımı bilmenize gerek yok. Çünkü bu kitap bir kimliğe değil, bir direnişe ait. Ben sadece tanıklık ettim. Yalanlara, zulme, suskunluğa… Ve sonra karar verdim: Yazacağım. Ne pahasına olursa olsun. Korkmamı beklediler. Saklanmamı, susmamı, eğilmemi... Ama ben korkmadım. Çünkü korkaklık bulaşıcıysa, cesaret de öyledir. Ben korkmuyorum. Siz de korkmayacaksınız. Çünkü bu karanlık düzenin en büyük düşmanı, korkusuz bir halktır. Bu satırlar sadece benim değil. Bu kitap, susturulmaya çalışılan herkesin sesi. Adaleti arayanın, hakkı savunanın, kimseye eyvallahı olmayanın kalemidir bu. Ben "Kefilsiz Tanık". Ve bu kitap, artık hepimizin tanıklığıdır.

Vaha &Vade `nin gençliğini her bulunduğu bir fotoğraf karesinde geçmişe yolculuk yapıcamız bir kısa hikaye.

Kendine bir hayat kurmak isteyen Mukaddes`in töre ile mücadelesi...

Mafyalıktan aşka

İlk mektubu açtı. Yazdığı mektup Levent’e aitti. Onun için yazdığı mektubun ilk satırları sesli okudu. Yenildim Levent. Ben içimdeki canavara yenildim. Kâbuslarıma, umutsuzluğuma yenildim. Ben bu hayata karşı yenildim.

Bu benim ilk kitabım umarım beğenirsinizz💗💗

Polis Serisi 1.Kitap: Komiserim? Lina, canı sıkıldığı için rastgele bir numara sallar ve ona yazmaya başlar. Yazdığı numara Lina`yı korkutmaya başladığında polise gitmeye karar verir. Ama işler hiç umduğu gibi gitmez. Yabancı bir numara onun hayatını nasıl etkileyebilirdi ki? KİTAP TAMAMEN BANA AİTTİR, ÇALINMASI VEYA KOPYALANMASI YASAKTIR.

umarım beğenirsiniz, iyi okumalar….

Yaşadığı herşey üst üste gelirken birde kanser olduğunu öğrenen İnci daha ne olabilir derken yanında o kabus dolu hayatı yaşadığı ailenin gerçek ailesi olmadığını öğrenir.... TÜM HAKLARI SAKLIDIR.

"Başlayalım mı küçük canavar " "Başlayalım ormanın devi " Bana bakarak sinsice sırıttığını da derince yutkundum ........

Karadeniz`in sert ve soğuk havası, senin içimi yakan bakışların. Ateş ve barut misali. Bakışların içimi yakıp geçerken, Karadeniz`in soğuk rüzgarları harlıyordu içimdeki ateşi. Ve ben yanıp kül olmaya razıydım.

"Lan adi köpek bıraksana beni" "Sus!" "Susmamkine" "Abin ne şırmartmış be seni!"

"Sen ol da, ister yâr, ister yara. Lütfun da başım üstüne, kahrın da." HİKAYE DE GEÇEN HER ŞEY, KURGU`DAN İBARETTİR! GERÇEKLİK İLE ALAKASI BULUNMAMAKTA`DIR!

Özenle çizilmiş bir hayat... Herşeyi bozan bir kız... Ölen bir baba... Felç kalan bir anne... Boşuna hapis yatan bir kız... Bir tomar para uğruna cinayete kurban giden bir kız... Herşeyden habersiz iki kardeş... Dahası özenle hazırlanmış bir hayat ama bunun dışında yaşayan iki kardeş...

" Aşk mı? Ülke bu haldeyken?" Dinçel mavi gözlerini, koyu gözlere sabitlemişti. Karşısında içten içe acı çeken bir baybars vardı. " Evet aşk, çocuk. Ülke bu haldeyken. " " Ya sende bırakırsan beni?" Tek acı çeken Baybars değildi o durumda. Az önceki haz dolu öpüşmenin ardından bir vazgeçiş-kabulleniş arasında gidip geliyorlardı ikiside. Baybars büyük ellerini küçük yüzde sabitledi. Alnını Dinçel`in alnına bastırdı. " Devrim tadında seveceğim seni, faşistlik yapmak yok." Dudaklarını günlerdir arzuladığı dudaklara tekrar bastırdı.

Nereden geldiği belli olmayan bir davetiye ve Dünya`nın öbür ucunda bir okul. Gizem kokan geçmiş kim olduğu belli olmayan bir isim kirli geçmişinden kaçmak isteyen bir genç ve boynuna dolanan zincirli bir lanet. Yosun tutmuş taş duvarlar ortasında koyu kapkara bir is. Çıktığı yolda peşini bırakmayan tuhaflıklar. Ona gelen daveti kabul edip egitim almak için gittiği okulda onu karşılayan, planın tamamen dışında olan olaylar ve tuhaflıklar zilzilesi. Tanıştığı üç yakın arkadaşıyla çıktığı yolun sonu sende de merak uyandıracak. MADALYONA HOŞ GELDİN!

Savaşıyorduk, canımızı feda ediyorduk, bir kurşun kalbimizi delip geçerken bile son nefesimizi özgürlüğümüze veriyorduk. "Bu bir savaş, ve ben son defa özgürlüğümüz icin çırpınıyorum. Gökyüzündeki semaya bakmadan önce gözlerindeki vatanı koruyorum. Eğer bana bir ömür daha verilseydi gökyüzündeki vatanımı korurdum. Ama ben gökyüzündeki vatanıma kavuşuyorum." Bu kitapda geçen kişiler ve olaylar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

Ayazın Gölgesi Hayatın acı tatlı ders verdiği milyonlarca kişiden biriyim. Ben Seray Anja Vertrauen. Her şeyi öğrendim desek de hayat bizi sınamaya devam eder. Kapıyı açtığımda somut hayal kırıklığımı gördüm. Kıvanç Aydemir. İnsanlar yanıldığını kolay kolay kabul etmez. Yıllarca sadece Kıvanç`ın yalanlarının gölgesinde yaşadım. Yanıldığımı kabul ediyorum. Eğer şimdi her şeyi geride bırakıp yeni bir hayata gitmiyorsam sebebi bu yalanın mağdur ettiği binlerce insan. Günlerdir kendimi o insanların yerine koyuyorum. Gerçek er ya da geç ortaya çıkar. İçimde yanan ateşi gerçeklerden cesaret alarak yalanların gölgesine düşüreceğim. Ben kapıyı açar açmaz Kıvanç dizlerinin üstüne çöktü. Büyük bir özlemle bacaklarıma sarıldı. Ateşe sarıldığının farkındaydı. Ona dönmemek için bütün yolları yaktım. “Yalan söylemek de aldatmaktır. Evliliğimizdeki güneşli günler artık geride kalmıştı. İlişkimize ayazın gölgesi düştü.”