Tshina… bir örgüt mü, yoksa herkesi yöneten tek bir zihin mi?

Dünyayı sarsacak büyük bir deprem...Peki ya her şey bir anda dümdüz olduğunda gerçek manada kurtulabilecek miydin?

Sene 2032 Kim babasına acımadan idam eder? işte onunla tanışın; Ekim Türkler asi, saldırgan ve koruma iç güdüsü olduğu kadarda başarılı bir kızdır. Bir gün bir dava ile babasından nefret etmeye başlar. Hiç aşık olmayacağını düşünüyordu. Ta ki o güne kadar...

Hiçbir güzelleme yapılmamıştır. Çocuklar için uygun değildir. Karanlık bir yaz kurgusudur. 🌊 Her kirli zihnin, zehir gibi çalışan bir aklı vardır; eğer düşünceleri aklını ele geçirmemişse, onun gerçekte kim olduğunu asla anlayamazsın. Tıpkı arkadaşlarıyla birlikte çıktığı bu tatilde gizli bir takipçi tarafından 7/24 izlenildiğini bilmediği gibi. 🌠 Her karanlık benimseyişi aşk zannedenler, takıntının ne kadar tehlikeli bir şey olduğundan aslında bihaberler. Tıpkı takipçisinin dikkatini çekebilmek için telefonunu saklayıp kaybettim diyerek herkesi suçlaması gibi.

"Yanlış bir çarpışma, geçmişten gelen kanlı bir hesap. Babasının işlediği günahların bedelini ödemek için bir mafya liderine rehine düşen Zeynep Aksoy, celladının (Alaz Baras)gölgesinde hayatta kalmaya çalışıyor. Karanlık çöktüğünde, geriye kalan tek şey gölgedeki o son iz olacak."

Efkar Karam hayattaki mücadelesi onu bilmediği dönüşe bıraktı. Düşmanımı yoksa dostumu veya hayattaki duyguları yaşamayan ama o dönüşte Karhan Sarp Duman ile aşk yaşar Efkar Karam bir boksör maçına giderken yolda araba kazası yapar ve çarptığı araba karşı rakibi Karhan Sarp Duman. İşte Dönüş hikayesi

HAYAT KIRIKLIĞI/ÖLÜ RUHLAR Geleceklerini inşa edecekleri bir okul projesi için yola çıkan sekiz lise öğrencisi, bu yolculuğun hayatlarını temelinden sarsacağından habersizdi. Konakladıkları otelin tuhaf atmosferi, onları merakla heyecan arasındaki o ince çizgide yürütürken, bir gece yarısı sadece bir efsane sandıkları Asansör Oyunu`nu bir deli cesareti ile oynamaya kara verdiler. Katlar arasında ritmik bir kaosla ilerleyen bu oyun, fiziksel dünyayı geride bırakıp zihnin en karanlık köşelerine açılan tekinsiz bir geçide dönüştü. Gece yarısı asansörün metal kapıları son kez açıldığında, gerçeklik kaybolmuş ve ekip parçalara ayrılmıştı . O boyutu gören üç kişiden ikisi, gördükleri dehşeti ruhlarına mühürleyerek geri dönmeyi başardı. Ancak içlerinden biri, asansörün aynalarında yansıyan o boşluğa hapsoldu. Onun hapsolduğu yer; yaşarken nefesi kesilenlerin, dünyaya haykıramadıkları bir ah ile bağlı kalanların ve sönmeyen bir kinle beslenen Ölü Ruhlar’ın diyarıydı. Geri dönenler için artık ne o proje ne de gelecekleri eski anlamını taşıyor. Şimdi hayatları, hapsolan arkadaşlarının feryadı ve peşlerine takılan "lanetli" gölgelerin sessizliğiyle ikiye bölünmüş durumda. Kurtarılması gereken bir can mı, yoksa yüzleşilmesi gereken bir intikam oyunu mu bu? Bazı oyunlar bittiğinde, oyuncular artık aynı kişiler değildir.

Arkadaşının ölümünden sonra, Kolpa bir karar verir. Aslan adındaki gizemli adamı öldürmek zorunda kalacaktır. Nazlı’nın en yakın arkadaşının ölümünden sonra hayatı değişir. Nazlı birden kendini bambaşka bir hayatın pençesinde bulur.Onu takıntı hâline getiren Can peşini bırakmaz ve Nazlı`nın hayatını zindan eder. Onu elde etmek için her yolu deneyecektir.

Burda fabrika var bu fabrikada Yetim olan çocukları deneyleri sokulan yerdir. İstediği bir oyuncağı dönüşüyor ve kapasitesi yine aynı olmak üzere ama bir süre sonra artık fabrika da çalışan insanlarıda saldırıyorlar burada Ana karakterimiz biz yani Nova ve Poppy dir hadi başlıyoruz

Aysal Çetin için hayat, on yıllık ağır bir depresyonun ardından bir imza ile değişti. İyileşme umuduyla girdiği `Düzenek`, ona huzur yerine ensesine takılan bir çip ve vahşi bir av simülasyonu sundu. Kurallar basit: İtaat et ya da zemin altındaki ızgaralara düşerek parçalan. Ancak "Dört Yüz" lakabıyla uyanan Aysal, sadece bir av olmayı reddediyor. Sis`in tekinsiz varlığı, geçmişten gelen kanlı mektuplar ve bir geri sayımla açılan o ahşap kutu... Oyun başladı. Peki, senin yüzün hangisi?

Lovisa, çatı katında yaşayan sessiz bir kızdı; ailesiyle bile konuşmaktan kaçıyor, kendini sevemiyordu. Ama bir gün her şey değişti. Aldığı kalp nakliyle, içinde gizemli bir gücü uyandırdı: artık kendine güvenen, çekici ve güçlü bir kadın olmuştu. Ancak bu yeni güç, beraberinde tehlikeli sırları ve geçmişin gölgelerini de getirdi. Okulda, basketbol takımının yakışıklı kaptanıyla aralarında açıklanamayan bir gerilim baş gösterdi. Nefretin ve çekimin, geçmişte yaşanmış eski bir hikâyeyle bağlantısı olduğunu kimse bilmiyordu. Lovisa, kendi benliği ile cadının mirası arasında sıkışırken, kalbinin sırlarını çözmek ve lanetin etkisinden kurtulmak zorundaydı. Peki, bir kalbin taşıdığı sırlar, bir hayatı değiştirebilir mi? Ya da asıl soru, bir hayatı yok edebilir miydi?

☆Bu kitaptaki kişi, olay ve kurumlar tamamen hayal ürünüdür.☆ Laden Karun dışarıdan kusursuz bir hayatın içinde doğmuştu. Her şey normaldi, ta ki 14 yaşında akıl hastanesine kapatılana kadar. Tam 2 yıl orada kaldı ve iyileşti. Yani en azından o iyileştiğini sandı. Ama asıl olan tamamen yaşayan bir ölünün hikâyesiydi. Herkes ölmek ister, hayat dar gelir bazen. Ama bilmezler ki yaşayan bir ölü olmak daha zordur. Yaşayan bir ölünün hikâyesi en ağırıydı.

İki yıl önce, sıradan bir yaz günüydü. Dört arkadaş… bir oyun… ve aniden gelen bir sessizlik. Kerem o gün eve hiç ulaşamadı. Ne bir iz bulundu, ne de bir açıklama. Zaman geçti, hayat devam etti… ama bazı sorular asla kaybolmadı. Deniz, Mete, Aras ve Sena için bu sadece bir kayboluş değildi. Bu, yarım kalan bir hikâyeydi. Ve şimdi… terk edilmiş bir okulun karanlık koridorlarında, geçmiş yeniden uyanıyor. Buldukları tek bir eşya, her şeyi değiştiriyor. Kerem belki de hiç kaybolmadı. Belki de… hâlâ orada. Ama bazı kapılar açıldığında, geri dönüş yoktur.

Elyra lise bir öğrencisi olan normal bir kızdı aynı okuldaki diğer herkes gibi ama bir gün okulunda çıkan katliyam o ve tüm okulun kaderini değiştirdi. Peki bunların arasında Elyra av mı olacaktı yoksa avcı mı?

Kahramanımız izlediği videodan etkilendi peki şimdiki soru olaylar gerçekmi, hayalmi? Benim ilk kitabımdır iyi okumalar

İzel Karayel, doğum gününde ailesinin planlanmış bir suikast sonucu hayatlarını kaybetmesi ile hayatında yeni bir devrim başlamıştır. Aşk, intikam, ihanet. Hepsi birer hançer gibi kalbine saplanmış ona yük olmuştu. "​Beni de o toprağın altına canlı canlı gömmüşlerdi ama benim için ne ağlayan vardı ne de toprağıma sıkıca sarılacak birileri."

Karadeniz`in hırçın dalgaları arasında Yeşil için zaman, nişanlısı Azil’in şehadet haberiyle durmuştur. Her gün mezar başında yarım kalan bir sevdanın yasını tutan Yeşil’in dünyası, Mardin’in sınır hattında yaşanan gizemli bir mucizeden habersizdir. Hafızasını kaybeden Azil, kendisini ölümün kıyısından çekip alan Asmin’in şefkatine sığınmış, iki ay süren bu sessiz iyileşme sürecinde geçmişini bilmeden ona mühürlenmiştir. Zihninde sadece annesinin puslu sesini ve "Azil Hopalı" ismini taşıyan adam, köklerini bulmak için Asmin’in elini tutarak Trabzon’a doğru yola çıkar. Aynı anlarda Yeşil’in acısından beslenen ve ona saplantıyla bağlı olan Mustafa, en zayıf anını kollayarak Yeşil’i elde etme planları yapmaktadır. Ancak kasaba meydanına yanaşan o araç, tüm dengeleri altüst eder. Yeşil, kardeşi Tahir ve Azil’in kız kardeşi Menevşe’nin bakışları altında, öldü sanılan Azil tüm heybetiyle arabadan iner. Yeşil tam mucizesine kavuştuğunu sanırken, Azil diğer kapıyı açıp Asmin’in elini tutar. Karşısındaki kadına bir yabancı gibi bakan, sadece çocukluğunu hatırlayan bu adam için asıl fırtına şimdi kopacaktır. Beş yıllık sarsılmaz bir yas mı kazanacaktır, yoksa iki aylık kimliksiz bir vefa borcu mu? Karadeniz’in sisi bu kez gerçekleri saklamak için değil, ruhları birbirinden koparmak için çökmüştür.

Merhaba ben burda yeniyim bu kitap kan, vahşet, takıntılı, sosyopat vb. Kötü içeriklere sahiptir lütfen kitabımı buna göre okuyun lütfen hiçbir gönderimi alıp yayınlamayın veya izin alın şimdiden teşekkürler okuyan herkese☺☺

Sizce bir yamaçta ekin olur mu? Veteriner bir kadının hikayesi… Sırtımı kapıya yaslayıp elimi cebime attım ve 112’yi tuşladım. Fakat telefonu kulağıma götüremeden elimden hızla çekildi. Ağzımdan bir çığlık kaçtığı an, bir el dudaklarımın üzerine kapandı. Karanlıkta seçemesem de karşımda bana bakan koyu gözler vardı. Burnuma gelen odunsu kokudan erkek olduğunu anlayabiliyordum; boyu da bunu kesinleştiriyordu, adam 1.90’dan uzundu…

Her gerçek bir gün çıkar;ne kayıp izler vardır yolunu bulan,ne ruhlar vardır yıllar sonra karşılaşan...ama asıl yalan vardır insanın dünyası`nı yıkan. İşte kayıp izler kitabı da budur; iki ruh yıllar sonra karşılaşır, yalan ve çaresizlik dünyasını karanlığa çevirir. Bu kitap her acının kalemini yazdı. Bu kitap kayıp izlerin kalemiyle sonlandırdı.

Karanlık dışarıda değil. İçeride. Ve kapılar bir kez açıldığında, kim olduğunu bir daha asla hatırlayamazsın. Bazı şeyler unutulmaz. Bazıları ise unutulmak için seni parçalar. Ve bu kitapta, karanlık seni bırakmaz… seni tamamlar. BİLGİLENDİRME: Bu kitap korku-gerilim ve ters köşeli hikayelerin yazıldığı bir kitaptır. Her bölümde FARKLI bir hikaye yazılacaktır. Yazılmış olayların gerçek hayatla ilgisi yoktur.

Can sıkıntısı yüzünden katılınan bir oyun ve bir "sıkıntı" yüzünden yaşamları ellerinden alınan 30 genç...

Dışarıdan bakıldığında sıradan bir apartman. Sıradan daireler, sıradan insanlar, sıradan hayatlar. Ta ki ölümler başlayana kadar. Apartmanda biri ölüyor. Sonra bir diğeri. Ve kısa sürede herkes aynı gerçeği anlıyor: Bu bir kaza değil. Kaçmaya çalışanlar ölüyor. Gidenler geri dönemiyor. Kalanlar ise her gün sıranın kendilerine gelmesini bekliyor. Daha kötüsü… Katil aralarında. Kimse kimseye güvenemiyor. Herkes masum olduğunu söylüyor. Ama herkesin sakladığı bir şey var. Bu apartman artık bir ev değil. Bir sığınak da değil. Bir bekleme odası. Ve burada bekleyen herkes, hayatta kalmak için susmak zorunda. “Merhametinizi silah yaptım. Ve herkes öldü. Bu yüzden insanlık değil… Saflık tehlikelidir.”

5 yakın arkadaşın kamp için gittiği ormanda kaybolup yeni ve olağanüstü bir dünya, olağanüstü varlıklar ve terk edilmiş evler bulması...

"Yeter Şilan ne duymak istiyorsun? seni istemiyorum diyorum sana" dedi sinirle" ne duymak istiyorum söyleyeyim, beni nasıl kandırdığını benimle nasıl eğlendiğini, bana nasıl yalan böylediğini bena `seni seviyorum` derken nasıl başkkasın sevdiğini duymak istiyorum" dedi Şilan Zinar`ın gözlerini içine bakarak Gözlerinde bir umutla baktı bunun bir kabus olmasını istedi ama Zinar Şilan`dan birkaç adım daha uzaklaşıp " Şilan seninle daha fazla üğraşamam" diyip Şilan`ın yanından geçip gitti birkaç adın attıktan sonra Şilan`ın sesiyle olduğu yerde durdu. " Adını bir daha anmayacağına Nasuh tövbesi olsun mu" dedi Şilan bağırarak Zinar arkasını dönmedi "olsun" dedi Şilan daha sesli bir şekilde " olsun" dedi Zinar`da ve orda durmayıp arabasına binip Şilan`ı orda öylece bırakıp gitti.