Yıllardır süren bir aile düşmanlığı, kardeşinin intikamını almak isteyen bir adam ve bu savaşın ortasında kalan bir genç kadının hikayesi... Kimine göre yaşam; sonsuz mavi bir deniz, dalları göğe uzanan görkemli ağaçlar veya hiç ayak basılmamış bakir topraklar... Kimine göre ise keskin buz kırıkları, parçalanmış aynalar, buruk siluetler ve hazin sonlar...

kısaca yeni bir liseye geçen kim min-ji ve o lisenin en popüler kızın hikayesi ilk başta düşmanlıkla başlayan bir aşk hikayesinin sonu sizce nasıl biter

Ne seçeneği" diye sordum

Babam başını yukarı doğru kaldırdı ve gözlerimin içine bakarak konuşmaya başladı.

"ilk seçenekte benim canımı alacağını ikinci seçenekte ise senin oğlu rüzgar ile evlenmeni istediklerini söylediler."

Bir hışımla ayağı kalktım."Sen ne dedin?" diye sordum.

Yutkundu ve "Senin oğlu rüzgar ile evlenmeni seçtim." dedi.

"Ne diyorsun baba sen ya belki ben evlenmek istemiyorum.Birde herşeyi geçtim benim yaşım başım kaç evlilik benim neyime.Bana sormadan nasıl böyle bir cevap verirsin!!!"dedim.

"Yaş konusunda bir sorun olmaz ne olursa olsun evleneceksiniz.Yoksa birdaha benim yüzümü göremezsin."dedi.

Bir gece, Bir ihanet, Bir pazarlık! Ve gitmek için çalınan bir kapı… O gece Amara’nın kaderine bir bedel biçildi. Ama hesabı yapılmayan birşey vardı. Börü Tulgar… Çünkü bazı adamlar, kuralları bozmak için doğar.

Sekiz yıl. Sekiz uzun yıl boyunca şehir kan koktu. Geceleri silah sesleri rüzgâra karışıyor, gündüzleri ise insanlar hangi mahallenin kime ait olduğunu konuşuyordu. İki suç örgütü arasındaki savaş çoktan bir bölge kavgasını aşmış, nesiller boyu sürecek bir kan davasına dönüşmüştü. Bu savaşın merkezinde ise Connie Predato vardı. Yarı Titan bir kabus, yeraltı dünyasının en korkulan liderlerinden biri. İnsanlardan daha güçlü, daha hızlı ve daha tehlikeli. Adı bile birçok kişiyi susturmaya yeterdi. Sekizinci yılın sonunda düşmanları nihayet diz çöktü. Ama Connie zaferinin bedeli olarak para istemedi. Toprak istemedi. Silah istemedi. Onların en değerli şeyini aldı. Liderlerinin kızını. Liora Burton, bir barış anlaşmasının parçası olarak Connie`nin malikânesine gönderildi. Eş olarak. Ama gerçekte ne eşti ne de misafir. O bir rehineydi. Yaşayan bir savaş ganimeti.

“Benden uzak durmamı istiyorsun ama her yaklaştığımda gözlerin beni ele veriyor, Lara.”
“Belki de sorun, Aras, senin sandığın kadar kolay vazgeçemememdir.”

Lara Sancak, doğduğu günden beri düşmanlıkla örülmüş bir dünyanın içinde büyüdü. Soyadının ağırlığını, susmanın bazen konuşmaktan daha tehlikeli olduğunu ve bir kadının en güçlü silahının kendi duruşu olduğunu öğrendi.

Aras Vardar ise merhameti zayıflık, güveni ise büyük bir hata olarak gören bir adamdı. Kuralları vardı. Sınırları vardı. Ve kimsenin o sınırları aşmasına izin vermezdi.

Ta ki iki düşman ailenin kaderi tek bir anlaşmayla birbirine bağlanana kadar…

Bir gece, Lara kendini yıllardır düşman bildiği adamın evinde buldu. Aynı çatı altında iki yabancı, aynı geçmişin gölgesinde iki düşman…

Fakat bu hikâyede hiçbir şey göründüğü kadar basit değildi.

Yıllar önce yaşanan bir yangın, cevapsız sorular, saklanan fotoğraflar ve kimsenin konuşmaya cesaret edemediği bir geçmiş…

Lara gerçeği ararken kime güveneceğini bilemeyecek. Aras ise hayatında ilk kez kontrol edemediği bir şeyle karşılaşacak.

Çünkü bazı düşmanlıklar kanla başlar.

Bazı aşklar ise küllerin arasından doğar.

Peki ya ikisinden yalnızca biri hayatta kalabilecekse?

Güneş ve ayın buluşmasıyla doğan iki insanın hayatı ve çözülmesi gereken büyük sır

Görme engelli ve dilsiz bir genç kız. Hayatı toz pembeyken, hayatına giren adamla nekadar karışabilir. Geçmişi ve bu günü karanlık bir adam. Annesinin zoruyla kendine varis istediği için varisini doğuracak anlaşmalı evlilik yapacak bir kadın arar. Hayatı zor karanlık ve düşmanları olan bir adam.Bu iki insanın yolları kesişirse en fazla ne olabilir ki! Hikaye şahsıma aittir. Çalınması gibi bir durumda yasal işlem başlatılacaktır.

genel olarak mektupla başlandıktan sonra gerçek yüzleşmenin ne kadar da zor olduğunu anlatmak üzerine

22 yaşında olan arya bir gün otel evinde kendiyle basbas gelmek işte

aklın geçmiş travmaları gelir bir an sessize aldıgi telefonuna bakar ve cevapsız çağrıları görür annesini arar ve konuşur ağlayarak hasteneye gider. çünkü ikizi yoğun bakıma kaldırılmıştır.
ikisi epilepsi nedeniyle yoğun bakım kaldırılan arya onun yanına gitmek ister yoğun bakımdan çıkar arya yanına geli onlar küçüklükten beri birbirlerine veysim derler bu onlara göre dünyada en değer verdiğim veya sevdiğim kişi manasına gelir

ilerleyen bölümlerde ise atlas ve nehir gibi başrol karekterleri gelecektir

onlarında fotolarını atıcam bayyyssss

Toprağın haykırışları oldu pusulam. Benliğimi bıraktığım kanatlarım ölümün habercisiyle buluştu.
Sarmaşıklarına sarılı bedenler onun varlığında vücut bulurken, hayat verdiği topaktan can alacaktım.
O kefene sarılmamış ruhları benim için süslerken, kasvetli havasını mavi kanatlarımla dağıtacaktım.
Ruhu arşa çıkmış bu insanların, cellatlarının son tanıklarıydık biz.

Varlığım yok oluşun miladı.

Yaşamı var oluşun yok oluşu.

Küçüklüğünden beri zor şartlar altında yaşamış ama asla yıkılmayan Alara tam huzura kavuşmuşken katıldığı özel bir davette ayağının altına düşen notla huzuru altüst olur.Notta "Kim Olduğunuzu Biliyorum" yazıyordur ve Alara bunu notla bilinmezlik içine dalar.

Tüm bunlar olurken yalnız değildir Umut,Atlas ve Nazlı dışarıdan gelen tehditle soruları çözmeye çalışırken kendi içindeki sırlar ve gizemlerle açığa çıkacak mıdır?

normal bir kadın,sadece doktor olmak istiyor ve başarıyor çok iyi bir doktor oluyor ama yer altı dünyasının en büyük mafyanın dikkatini çekiyor...

Bir İspanyol mafya lideri, hiçbir şeyden haberi bile olmayan suçsuz bir kadını kendine tutsak eder.

Bu tutsaklığın altında yatan sahte bir aşk mı? Yoksa intikam mı?

Kitaptan alıntı:

"Yamaç..." sesim fısıltı gibiydi.

"Bana aşık ol küçük prenses ve o zaman geldiğinde seni mahvedeceğim."

...

Kitapta şiddet ve cinsellik bulunur. Buna göre okumanızı öneririm.

Tüm hakları bana aittir. Olaylar, kurumlar ve kişiler tamamen hayal ürünüdür.

Gizem... Bilinmezlik... Acı... Sıkıntı... Keder... Ve hepsinin içinde yeşermeye çalışan iki kalp. Bu iki kalpte birbirini yaşatmak için çabalıyor. Ama araya yalan ve ihanet girince kalplerden ikiside hayatına son veriyor. Almira Atabey... Psikolojik sıkıntılar, arayışlar, kaybedişler... Kuntay Miroğlu... Fedakarlık, yalan, koruma ve en önemlisi de bir kalbin koruyucusu... İki kalbi bir araya getiren TUTULMA... Ve ikisininde hayatını değiştirecek olan bir TUTULMA... Bir TUTULMA yaşanacak ama bu TUTULMA yaşanmadan önce çok fazla bedel ödemeleri gerekecek... Ödenecek bedeller onların kaderini nasıl değiştirecek?

İlk kitabım lütfen anlayışlı olun

Aden, sıradan bir hayat sürerken ailesinin mafya tarafından hedef alınmasıyla yaşamı altüst olur. Bu büyük trajedi onu hem geçmişiyle yüzleşmeye hem de adalet arayışına sürükler. Yeni bir hayata başlamak zorunda kalan Aden, karanlık sırların, tehlikeli düşmanların ve beklenmedik dostlukların arasında hem kendini yeniden keşfetmeye hem de intikam yolunda ilerlemeye çalışır.

Olivia: “Benden uzak dur, Alex.”

Alex: “Bunu gerçekten istediğine inanmıyorum, Olivia.”

Olivia: “Beni tanımıyorsun.”

Alex: “Yanılıyorsun. Seni tanımak için yeterince zamanım olacak.”

Rüyamda gördüğüm benden yardım isteyen güzeller güzeli Avzeme aşık oldum. Rüyam gerçek oldu. Ona yardım ettim. Hayatımı ortaya koydum. Evet meğerse hayatımı gerçektende ortaya koymuşum. Avzeme yardım edip onu kurtarırken günden güne ölmekte olan kendimin farkında değilmişim. *** "Ben sana can verirken kendi canımdan olmuşum meğerse"

ÖRGÜTTE LİDER OLAMAYAN GÜNEŞİN HAKKI OLAN TAHTI ALMA SAVAŞI VE BİLİNMEYEN NUMARA GİZEMLERI

GEÇMİŞ Küçük Efsun hiçbir şey bilmiyordu. Bu hayatta ona hiçbir şey öğretilmemişti; hayat nasıl yaşanır, nasıl yürünür, nasıl koşulur… Ailesi tarafından önemsenmez, sevilmezdi. Zaten doğduktan sonra annesiyle çocuğunu bırakıp terk etmişti babası… Ailesi ya da “ailesi” denmezdi buna; bırakmak istedikleri denirdi. Ya da sebebi… O, küçük yaşında hayatın ne olduğunu daha hiç anlayamamış, gözleri hâlâ puslu gören o minik bebekti. Çünkü duyduğuna göre babası o yüzden bırakmıştı o masumu. Bunu Efsun normalde anlamazdı ama annesi… Ah, o kendi canından çok sevdiği annesinin dediği o laflar… Her gün el kadar bebeğe ettiği sitemler ne yedisinde ne yetmişinde yenilir yutulur şeyler değildi. Annesi ona çok yüklenirdi; o yaşında bir sürü sorumluluk yüklemeye çalışırdı. “Senin yüzünden her şey,” derdi. “Senin yüzünden!” deyip suratına haykırırdı küçük Efsun’un. “Ben seni istememiştim. O da istememişti. Dile getirmedi ama söyledi bana, belli etmeye çalıştı. Benim salak kafam seni sevdi. Senden bir umut bekledi; belki sever seni dedim ama senin neyini sevsin?” Bu lafları, küçük yaşında babası onları terk ettiği günden sonra daha da artırarak Efsun’a çok zarar verirdi. Vururdu, döverdi. Annesi ona iğrenerek bakardı; hatta suratına bile bakmazdı. Eşinin onu pısırık bir kız çocuğu yüzünden bırakıp gitmesini kabullenemiyordu. Geceleri çalışırdı, sabah evde olurdu. Bu işi Efsun için yapmıyordu; kendi istediklerini alabilmek için yapıyordu. Annesi Efsun’u hiç sevmezdi. Dışarı çıksa Efsun’u yanına almazdı. Bazı zamanlar alırdı; o zamanlarda da o kadar iğrenerek bakardı ki Efsun’a, dışarıdan bakan arabada şeker gibi bir kız çocuğu değil de bir böcek olduğunu sanırdı. Oysaki Efsun, o bebek hâliyle çoğu kişiyi kendine hayran bırakırdı. Görenler bir daha görmek, bakanlar bir daha bakmak isterdi. Bunu anlayan annesi, ilk başlarda fark ettiğinde kapatırdı bebek arabasının üstünü ve Efsun’un görünmesini istemezdi. Daha sonrasında da hiç açmadı o üstü. Annesi çok, çok, çok nefret ederdi Efsun’dan. Yemek yesin, su içsin, ışık görsün istemezdi… Efsun dışarının nasıl olduğu unutmuştu artık. Evde de annesi, odasının perdesini siyah bir perdeyle kapatır, perde yapıştırıcısıyla yapıştırırdı; karanlıkta bırakırdı Efsun’u. O karanlıkta yaşadığını, o evde annesiyle tek kaldığında yaşadıklarını ne birilerine anlatabilecekti büyüyünce ne de bu günler onu bırakacaktı. En ummadık zamanında “atlattım ben” dediğinde boğazına yapışacaktı geçmişi. İnsanın geçmişi silmesi mümkün müdür? Bunu hep öğrenmek isteyecek kadar kötüydü yaşadıkları. Dedesi onlara bazen uğradığında Efsun biraz nefes alabilirdi. Çünkü annesi bir tek o zaman ona bir şey yapmaz, bir şey söylemezdi ama eline bile yine almazdı. Dedesi bunu bir süre sonra sorgulamaya başladığında annesi: “Baba, sen az görüyorsun. Hasret gider, özlersin onu görmediğinde,” derdi. Babası minnetle bakan gözlerini kendisine çevirdiğinde büyük bir nefrete dönüşmesi, Efsun’un henüz dört yaşında taşıdığı o minicik kalbine anlamını bilmediği cümleler olarak ağırlık yapıyordu. Bu ağırlık gelecekte Efsun’un hayatını mahvedecekti. Panik atak sahibi olacaktı o güzel, narin kız. Ama bundan henüz ne o masum çocuğun ne de dedesinin haberi vardı. Annesi zaten umursamıyordu…

8 arkadaş: Jeongin, Seungmin, Hyunjin, Felix, Jisung, Minho, Changbin ve Bang Chan.

Jeongin başka bir şehre taşındıktan sonra bir süre geçer ve eski yaşadığı yere geri döner. Geri dönmesiyle birlikte 8 arkadaş yeniden bir araya gelir. Eski anılar, dostluklar, aşk ve bolca romantizm onları beklemektedir.

Bu benim ilk ficim ve aşırı romantik olacak!

Karan, sevdiği kadın Lara’yı bulmak için karşısına çıkan her ipucunun peşinden gidiyordu. Lara ise kendisini kaçıran Rüzgâr Eryılmaz’la sürekli tartışıyor, onun kibirli tavırlarına boyun eğmiyordu. Peki, bu bitmek bilmeyen tartışmalar zamanla bambaşka bir hâl alırsa? Ya Rüzgâr Eryılmaz, en büyük düşmanı Karan Arsla`nın karısına karşı hissetmemesi geren duygular beslemeye başlarsa?

bazı insanlar karanlıktan korkar bazıları ise karanlıkta yaşamayı

Her gün bölüm atmaya çalışıyorum atmazsam aynı gün içinde bir kaç bölüm falan atıyorum umarım beğenirsinizzz🍯😋

Birkaç adım attıktan sonra arkamdan seslendi.

— Bu arada…

Döndüm.

— Ne?

—Her şey için teşekkür ederim.