“Her zamanki gibi görüyordum, o garip sis gibi duran insanların etrafında dolanan renkleri. Kendimi bildim bileli böyleydi. O renkler bazen değişiyordu; kimi zaman mavi kimi, zaman kırmızı, kimi zamansa sarı oluyordu. Zamanla anlamıştım ki bu renkler o insanın duygu durumuna göre değişiyordu, mesela bir insan kızgınsa o renkler kırmızıya dönüyordu. Her duygunun bir rengi var ve ben o renkleri görebiliyordum.„ 𓇼 ⋆.˚ 𓆉 𓆝 𓆡⋆.˚ 𓇼

ALACA KÖYLÜ Sezgin Gülru

Arkadaşının anisine aşık olan kız ... İçimdeki duyguları saklamakta güçlük çekiyordum bi şekilde söylemem lazıödı bende çareyi ona yazarak buldum tabi anonim olarak ama başıma bunların geleceğini hiç bilmiyordum

Yeni bir şehire taşınarak yeni bir arkadaş grubu kuran ve belkide hayatının aşkını bulan Ada` nın hikayesi...

Yula, yaşamın getirdiği acılardan fazlasıyla payını almış bir gençti. Yine de önünde daha çok yol vardı.

Işıl, 11 yaşındayken annesinin ölümüyle yüzleşmesinden sonra artık 19 yaşına gelmiştir. Hâlâ ne olmak istediğini bilmiyordur. Bir gün annesinin ona öğrettiği gibi çaresiz kaldığında yıldızlara bakar. O anda yıldızları bu kadar çok sevdiği içindir kitap yazabileceğini düşünür. Ertesi gün bilgisayarını alıp yıldızların apaçık olduğu bir parka gider. Tam yazmaya başlayacakken top sesleri dikkatini dağıtır. Tek başına basketbol oynayan biri: Rüzgar.

Avukatlık görevine yeni başlamış olan Hisar aldığı ilk davada zorlanmaktadır, müvekkilinin suçsuz olduğundan emindir ama kanıtlayamamaktadır.Bu sürede ise Davanın Savcısı ile aralarında bir çekişme başlamaktadır, çekişme farklı bir hal aldığında ise ikisi arasındaki samimiyet farklı bir boyuta evrilir... (eşcinsel -Frenemies to Lovers,kurgudur,köpekler ve homofobikler giremez, keyifli okumalar.)

.shsjhshsjkssmsm shsjwkamakdhshwj

"Penguenler ruh eşlerine yüzük diye taş veriyorlarmış biliyor musun?" ____

Her şey Ada Asil ile Çağrı Soylu`nun lise dönemlerinde sevgili olmalarıyla başladı. Onların ilişkileri geçmişte ailelerine çok büyük zararlar verdi ve bu zararın bedelini hafızalarının silinmesiyle ödediler. Hayat onlar için çok zorlaşmıştı; çünkü hem geçmişi hatırlamıyorlardı hem de gelecekleri için nasıl kararlar vereceklerini bilmiyorlardı. İkisi de her şeye yeniden başlamaya karar verdi ve yurt dışında kendi şirketlerini kurdu. Fakat hayatlarına ne kadar sıfırdan başlasalar da içlerinde hiç gitmek bilmeyen o huzursuzluk hissiyatı hep baki kaldı...

"Lalin Hanım" adımla seslenilmesi ile hemen arkamı döndüm. "Buyrun?" "Bu size." Kasanın önündeki mermere koyulan süslenmiş mavi çiçekler ile kaşlarımı çattım. Unutmabeni çiçeği... bir not... Kartı alıp açtım. "Unuttun mu beni?"

Bir babanın mafyaya olan borcu yüzünden kızını satması

"Ben ve o mu? Hayatta olmaz! Ondan o kadar çok nefret ediyorum ki..." dedim Aoi`ye. O da aynen, inandım kanka der gibi baktı. Akito ile yakıştırılmaktan nefret ediyorum!

Sedef Baysel lisenin son yıllarında ona atılan bir mesaj ile hayatı değişti. Monoton hayatının tam ortasında gelen bu mesajla belki de ilk defa bir şeyler hissetti. +90***:*6 Fotoğraf* +90***:Belki de bu bana düşmez canım ama aldatılıyorsun. +90***:Üzgünüm.

Siz:Hee tamam Sormadın ama bende Leyla Memnun oldum Ukala:Her şeyi yoluna koyalım bende memnun olacağım Siz:Koyarsın ya inanıyorum sana Ukala:Telefonu diyorum Siz:Hee o mu Dedim ya telefonun bende güvende Ukala:Umarım öyledir Siz:Öyle öyle *ੈ✩·₊˚༺☆༻*ੈ✩·₊˚ Leyla bankta otururken yanlışlıkla yanında ki kişinin telefonunu alır ve işler tamamen karşır, konuşmalar ise bundan sonra başlar.

Hasret, abilerinin en büyük düşmanıyla aynı masaya oturduğu gün kaderi çoktan belirlenmişti. Bu evlilik ne aşk içindi ne de mutluluk... Sadece yapılması gereken bir anlaşmaydı. Ötesi yoktu. Fetih için Hasret, düşmanının kardeşinden fazlası değildi. Hasret için ise Fetih, nefret edilmesi gereken son adamdı. Fakat aynı çatı altında geçirilen her gün, kurulan bütün kuralları yıkmaya başladı. Aşk öyle bir duyguydu ki, en sağlam duvarları bile yıkabilirdi. Nefretin yerini sessiz bakışlar, mecburiyetin yerini ise inkâr edilen bir aşk aldı. Tam her şey düzeliyor sandıkları anda, geçmiş yeniden kapılarını çaldı. Çünkü geçmiş, ne kadar kaçarsan kaç, insanın peşini bırakmaz. İki düşman... İki inatçı ruh... Ve birbirlerini sevmemeleri gerekirken, birbirlerine en çok bağlanan iki kalp. Çünkü kumarın en ağır bedeli para değildi. Aşktı. Gerisi ise koca bir yalandı. Kumarın ağırı aşktı. Gerisi yalandı.

Terzi kendi söküğünü dikemezmiş ya... Peki ya aşık? O kalbinde açılan yaraları sarabilir mi? Yoksa illa sıcak bir kucak mı gerekir, unutmak için? Ama... Unutamıyorum. Dalına uzandığım her çiçeğin kokusunda ben... Seni arıyorum. Gözlerim uzaklara dalıyor, bir şiir gibi. Ankara`nın ayazı, hiç olmadığı kadar yakıyor canımı bu gece. Bekliyorum, sessizce. Yokluğunun yarattığı küskünlüğün dinmesini, Bekliyorum öyle, bitkince. Elimde bir ip ve iğne. İşliyorum, ince ince Kasnağım hüzün doluyken ben, Yine bekliyorum seni, çaresizce. Kitabın bütün hakları tamamiyle yazar Judgement Lane`e aittir. Çalınması, kopyalanması veya izinsiz herhangi bir alıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

Sadece bir anlaşma mı?

İki hayat karardı ve iki hayat kurtarıldı bencilsiz bir şekilde. Bir hayat mahkum oldu ama o hayat umut kuşuna büründü ve çırpınmaya başladı...

BUZ kadar keskin bir adamla, cam kadar kırılgan, naif bir kadının hikayesi.

Bazı insanlar var, bilir misiniz? Tam umudunu kaybettiğine inandığında hayatlarına bir ışık doğar ve inanamaz...

Çocukluğunda ve okul yıllarında yaşadığı dışlanmalar yüzünden insanlara güvenini kaybeden ve erkeklerden uzak duran 26 yaşındaki acil servis doktoru Elmas, zorlu bir tıp eğitiminin ardından görev yaptığı Yeşilkent Hastanesi’nde yoğun bir nöbet gününe başlar. Şehirde gerçekleşen bir terör saldırısı sonrası hastaneye getirilen acil vakalar nedeniyle, hayatında ilk kez ameliyathanenin dışında, kurşunlanmış bir adama açıkta müdahale etmek zorunda kalır. Ancak tam neşteri eline aldığı o kritik anda beklenmedik bir elin bileğini kavrayarak onu durdurması ve sedyede yatan siyahlar içindeki o adam, Elmas`ın aşka ve insanlara karşı ördüğü duvarları zorlayacak bir sürecin başlangıcı olur. Hikaye, geçmişin travmalarıyla yüzleşen bir kadının mesleki ve duygusal çatışmalarını, gizem ve romantizm ekseninde ele almaktadır.

Alo 112 mi acil aşk aranıyor

Sevgili öğrenciler,ders zamanı. İyi dersler. Okulun zil sesi bazen birilerin canını almaya yeterli... Lütfen lanet zil sevdiklerimin canını alma...

"Kendini kaybetmiş bir kadının, küçük bir İngiliz kasabasında yeniden yaşamayı öğrenme hikâyesi." Bazen insanın kaybolması için yolunu şaşırması gerekmez. Her sabah aynı saatte uyanıp, aynı kahveyi içip, aynı işe giderek de yavaş yavaş kendinden uzaklaşabilir. Clara Bennett bunu çok geç fark etti. Bir telefon konuşması, yağmurlu bir gece ve saniyeler içinde değişen bir hayat... Onu yalnızca yaşadığı şehirden değil, kendisinden de uzaklaştırdı. Abisinin düğünü için gittiği İngiltere`nin küçük ve sessiz bir kasabasında ise ilk kez kimse ondan yetişmesini, kusursuz olmasını ya da güçlü görünmesini beklemiyordu. Orada insanlar isimleri hatırlıyor, günaydın demeyi unutmuyor ve sessizlikten korkmuyordu. Sonra bir pederle tanıştı. Birlikte inancı, şüpheyi; düzeni, dağınıklığı; huzuru, boşluğu temsil ediyor gibiydiler. Ama bazı insanlar hayatımıza bizi değiştirmek için değil, uzun zamandır unuttuğumuz hâlimizi yeniden hatırlatmak için girer. Bu, yasak bir aşktan çok daha fazlasının hikâyesi. Bu; kaybetmenin, affetmenin, yeniden başlamanın ve insanın bir gün dönüp aynaya baktığında kendi gözlerini yeniden tanıyabilmesinin hikâyesi. Belki de hepimiz, fark etmeden kendi hayatımızın kıyısında yaşamaya başlıyoruz. Ve belki de melankoli, sadece üzgün olmak değil; kendine döneceğin yolu uzun süre hatırlayamamaktır. [Yetişkinler için uygundur.]