Ve her şey… benim attığım o ilk mesajla başladı: "Komşu Komşu Hu Hu…" Her masal kötü cadının lanetiyle başlamaz. Bazıları bir prenses tarafından yazılır ve sonsuzluğa kadar yaşar. Fakat bu masalda her şey tek bir şeye bağlı: Önce prens, prensesi hatırlamalı... · · ─ ·𖥸· ─ · · O küçük mesaj, yıllardır kalbimin bir köşesinde bekleyen heyecanı uyandırdı. Küçükken yalnızca arkadaşım olan Miraç’la yollarımız ayrı düşmüştü; ama işte şimdi, hayatımın en tatlı karmaşası olarak geri dönmüştü. Her bakışı, her sessiz mesajı kalbimi hızla çarptırıyor, hem gülümsetiyor hem de içimdeki heyecanı kabartıyordu. Kim derdi ki “hu hu” ile başlayan bir mesaj, yılların özlemini ve gençliğin bütün renklerini tekrar getirecek? Ve ben, her anında hem neşeyi hem de kalp çarpıntısını hissederek, bu hikâyeye adım attım.

Geçmişte birbirlerini seven fakat yolları ayrılmak zorunda kalan ikili. Hafızasını kaybeden Efsun her şeyi unutmuştu. Fakat aşkından vazgeçmeyen Karan yıllar sonra tekrar Efsun`un karşısına çıkmıştı.

-Mafya bey siz biraz tehlikesiniz galiba -ne? -Siz diyorum tehlikesiniz galiba sjsjjsjsj

17 yıl sonra hastanede karıştığını öğrenen İnci`nin hikayesi. peki tüm yaşadıkları düzelicek miydi, ya da geçmişinden kaçabilecek miydi? iyi okumalar dilerim...

İnci ailesi sandğı kişileri hiç tanımıyorsa hiç ailesi deilse ve 2 abisi varsa ve onlar ile illgili hiç birşey bilmiyorsa ne olabilir ki İyi okumalar

Bir rüya yedi saniye sürer. Peki ya o yedi saniye, gerçekliğin mühürlendiği yer ise? Annesinin kaybıyla sarsılan İnci, dağılan evliliğinin enkazından kaçarken kendini tuhaf bir uyanışın eşiğinde bulur. Her gece gördüğü rüyalar, yalnızca bilinçaltının oyunu değildir artık; onlar, başka bir dünyanın sesi, başka bir düzenin çağrısıdır. Kardelenler, bir baykuşun kanat çırpışı ve unutulmuş bir dil... Hepsi onu Moryveil`e götüren mühürdür. Yas, dostluk ve kadınların içsel dayanıklılığı üzerine kurulu bu hikâye, rüya ile gerçek arasındaki sınırları sorgularken okuru da kendi iç kapılarına götürüyor. Yedi saniye... Bazen bir ömre bedeldir.

( KISA HİKAYE) Instagram: azimet340 Hayatınızda büyük konuşunuz mu hiç? Ben konuştum. O günden sonra büyük konuşmaya tövbeliyim. " Valla kadın haklı. Ben bu adamın karısı olmayı bırak evde beslediği kedisi bile olmak istemem!" Dediğim adama aşık oldum.

Yaşadığı herşey üst üste gelirken birde kanser olduğunu öğrenen İnci daha ne olabilir derken yanında o kabus dolu hayatı yaşadığı ailenin gerçek ailesi olmadığını öğrenir.... TÜM HAKLARI SAKLIDIR.

Elleri, benim kanıma bulaşamayacak kadar temizdi.

"O ne?" "Kolyem." "Dört yapraklı yonca...Anlamı ne ki?" "Şans getirildiğine inanılıyor... Belki bana,bize de getirir."

0551****: kimsiniz? 0551****: dün geceden beri arayıp duruyorsunuz! Siz: yaw benim işte dostun Zübeyir! 0551****: ya ne dostu manyamısın sen! Siz: ses kaydı* Ali benim ya bir şaka yapayım dedim dostun değilim falan diyorsun. (Görüldü) ... ¹⁹ yaşımın armağanı🫀✨

İnci adlı bir kız okulda zorbalığa uğrarken zorbaların lideri Boraya aşık olacağını nereden bilebilirdi ??

Simsiyah dağılmış saçları, vahşi duran yüzü ve Onikse benzeyen gözleriyle Şifa`ya bakıyordu. Sanki onun insana dönüşmüş haliydi. Şifa`yı inceleyen gözleri yavaş yavaş öfkeyle dolmaya başladı. "Sen onu benden çaldın. Şimdi bedelini ödeyeceksin." Şifa duyduklarıyla kaşlarını çattı ve etrafına baktı. Ona mı demişti? Durduğu tarafta Oniks ve kendisinden başka kimse yoktu. Acaba Oniks`e mi demişti? İyide ne çalmış olabilirdi ki? Buraya geldiklerinden beri Oniks`i gözünden ayırmamıştı. Bir ara uyumuştu o zaman çalmış olabilir miydi? Ne kadar obur olduğunu biliyordu. Kesin koyun, at ya da herhangi bir hayvanı midesine göndermiştir. Gözlerini kısıp Oniks`e baktı. Aynı anda Oniks de ateş saçan gözlerini karşısındaki adamdan ona çevirdi. Uzun dikenli kuyruğunu havaya dikmiş, her an karşısındaki gruba saldıracakmış gibi duruyordu. Oniks`in gri dumanlı gözlerine baktığında, Sıcak nefesini sinirle havaya bırakıp kuyruğunu salladı. Pekala huysuzluğu üstündeydi ama onun çalmadığını anlamıştı. Eğer o yapmış olsaydı çoktan suçlu çocuklar gibi gözlerini kaçırırdı. "Sen neyden bahsediyorsun. Biz bir şey çalmadık." Şifa karşısındaki insanları süzdü hepsi de ona nefretle bakıyordu. Ama neden? Az önce konuşan adam ona doğru bir adım attığında Oniks`de dikenli kuyruğunu Şifa`nın beline sarıp onu kanatlarının altına aldı. Artık Oniks daha öfkeli nefesler alıyordu. Şifa, Oniks`in beline sarılı kuyruğunu yavaşça okşarken, "Sakin ol Oniks" dedi. Karşısındaki adam tekrar öfkeyle konuştuğunda ne duymayı bekliyordu bilmiyordu ama kesinlikle duymayı beklediği kelimeler bunlar değildi. "Onu. Ejderhayı. Benim ejderhamı çaldın."

Burası Boztepe Mahallesi; yuva, aile, sevgi ve kocaman bir yürek.

Kralın emri yedi denizde kayıp kara bir inciyi bulmaktı. "Ah tanrı aşkına, tanrılarınız size yardım etsin, ben devlete veya herhangi bir sisteme karşıyım. Size boyun eğmeyeceğim, eğmeyeceğiz." kral gür bir kahkaha patlattı, koskocaman sarayın kocaman odasında sesi yankılanırken gülmeyi bırakıp ciddileşti. "Senin veya yelkenlindeki piç arkadaşlarının canını düşünüyorsan yola koyul ahmak".

Bir gece ansızın iki düşman karşılaşırsa ne olabilir ki? Hem de sarhoş bir haldeyken? İnci Şimşek ve Altuğhan Şimşek, ikiside bir gece hatası yapmıştı. İki düşman aile artık birleşmek zorundaydı. Ve bir varis iki aileninde kanını taşıyacaktı. Artık evlenmek zorunda olan İnci ve Altuğhan ne yapacaktı? _____ İyi Geceler Evren’in İkinci Serisidir.

İnci~Yaman`ın hikayesi `Beynimin içindeki ses bana doğruyu söyledi o adamdan uzak durmalıydım ama dinlemedim çünkü ben deli değildim keşke deli olsaydım` -Fikir beğenildiği için yazmaya karar verdim umarım beğenirsiniz- İyi okumalar♡♡ Başlama tarihi [14.09.2024] Bitiş tarihi

İncinin ismi inci çiceğinden geliyordu (Müge çiçeği) babası ona bu ismi annesine olan aşkı ve annesinin en sevdiği çiçek olan inci çiçeği olduğu için koymuştu Taki inci isminin babasının çetesinin ismi olduğunu öğrene ne kadar... mafya kurgusudur çete,kavga,şiddet,alıkoyma gibi öğeler içerir

Gözlerimin daldığı noktada silik bir silüet bir belirip bir kayboluyordu. Ruhumdaki acının yanında bedenimde hissettiğim acı hiçbir şeydi. Şımartılmış yalanların yerini göz yaşıyla kabullenme alıyordu. Zaman geçmiyor , hisler değişmiyor , acılar hafiflemiyordu. Bana bakan hareleri , saf nefretle kavruluyordu. Benim tek yaptığım yalvararak ağlamaktı . Hayatta hep bundan kaybetmiştim. Arkamda , bana destek olan bir kimsenin yokluğundan , kimsesizliğimden .... ! Dikkat, Bu kitapta hiçbir kötü harekete özendirme yoktur.!

İnsanların geçirdiği rengarenk çocukluklardan birini geçirmek isterdim:) hatta tüm mirasımı verirdim, tabii miras bana kalsaydı... Fakat benim çocukluğum diye bir şey yoktu... Her şey o gün oldu. Annemin beyninden babamın kalbinden vurulduğu o gün... Katil ela gözlüydü ve benim annem ile babamda o ormanda kayboldu....

Yıllarca çocuk sahibi olamayan zengin bir İngiliz ailesi tarafından doğduğu gün hastaneden kaçırılan ve ajan olarak yetiştirilen Pearl, ilerde dönülmez bir hatanın eşiğine adım atacaktı. Gerçek ailesi zannettiği bu insanlar için düşmanlarının oğluyla evlenip evin içine sızacaktı. Ancak evlendiği bu adam içinde o kadar buyük bir sır taşıyordu ki artık ne geri dönüş vardı ne de kaçış, ya ölüm ya da...