Ejderhalar… Çoğu masalda prensesin hapsedildiği karanlık kulenin gardiyanı, bazen de tenha mağaralarda biriktirdikleri ganimetleri saklayan kötü canavarlar. Masalın sonlarında cesur bir şövalye ortaya çıkar ve kötü ejderhayı öldürerek halkın kahramanı ilan edilir. Sizce bu kadar basit olabilir miydi her şey? Hayır, bunlar sadece çocuk masallarında olur. Burada değil. Ejderhalar evrenimizi şekillendiren canlılardır. Onlar kâinatın denge taşları, özgürlüğün daimî temsilcileridir. Uçsuz bucaksız gökyüzünde kanat çırparak yeryüzündeki bütün canlılara hükmederler. Peki, bir ejderhanın ölmesi diyarların karanlığa sürüklenmesine sebep olabilir miydi? Belki de olurdu… Bilinenin aksine her karanlık kötü değildir, aydınlığın da karanlığa ihtiyacı vardır. Tıpkı aydınlık ve karanlığın sürekli değişmesi gibi biz de değişiriz. Hiçbir zaman olduğumuz yerde kalmayız. Alisa`nın da hayatı değişti ve o bu kadar hızlı olacağını tahmin etmemişti. Ama oldu, bilmediği geçmişi yüzünden başka bir diyara sürgün edildi. Onu öldürmeye çalışan saplantılı bir katil ve kendisinin gizemli geçmişi peşini orada da bırakmadı. Yaşadıkları sadece başlangıçtı. Bugünü tehlikelerle doluydu, geleceği ise sorularla…

Rible`ye soğuk bir kış vurmak üzeredir. Kral ve kraliçe kışı atlatmanın planalrı içinde boğulmuşken, krallıkta hapsolmuş Avcı Angela`nın omuzlarında ise çok daha ağır yükler bulunmaktadır. Mantıklı kararlar almak zorunda olan avcının önüne ise büyük engeller tek tek gün yüzüne çıkmaktadır.

Elara, ait olmadığı bir dünyada büyüdü. Köklerini bilmeden, çağrının nereden geldiğini anlamadan. Ailesiz, sefil bir hayat... Bir uçurum… Bir düşüş… Ve geri dönüşü olmayan bir uyanış. Yüzyıllar önce mühürlenmiş bir bağ, iki düşman dünyanın kaderini birbirine zincirledi. Kanatlıların ışığı, kurt ruhlarının ilkel gücü ve vampirlerin karanlığı tek bir noktada kesişti. Elara’nın varlığı artık bir sır değil, bir tehdit. Geçmiş, ondan vazgeçmedi. Gelecek, ondan bedelini istiyor. İki dünya arasında sıkışmış bir ruh… Seçilmemiş ama çağrılmış bir kader… Ailenin buluşu, huzurun yaratılışı... İki Dünyanın Mührü Her çağrı bir bedel ister!

Altı krallık vardı. Barış, ince bir cam gibi aralarında dururdu ve cam her zaman kırılmaya mahkumdur Averia`nın kadim topraklarında Voltrixler yıldırımı, tenebrynler karanlığı, varonlar rüzgarı, frovalar soğuğu, ignariler ateşi taşırdı damarlarında. muhafızlar ise iki dünyanın arasındaydı - ne insan ne de safkan. Sonra üç adam korkaklığın en eski suçunu işledi Kanlarından olan bebekleri oramanın soğuk kalbine bıraktılar ölüm için fakat orman ölüm değildir orman hatırlar bir alfa ejderha, küllerle kaplı kanatların açtı onları yutmadı besledi Kutsal ejderha sütü ile büyüyen o terk edilmiş bebekler, zamanla efsanelerin karanlık kıyısında fısıldanan isme dönüştü: Ejderha Muhafızları Ateş göz bebeklerinde yanıyor, damarlarında kadim bir kudret akıyordu safkan krallıklar korktu korku savaşı doğurdu savaş ise göçü Muhafızlar Endowa diyarına geçti Ama Endowa bir mezarlıktı; yalnızca gömülenlerin değil, unutulmak istenenlerin mezarlığı orada morganlar vardı sürgününün kaslı zinciriyle büyüyen, yüz yıl boyunca intikamı bekleyen bir ırk ve yüz yıl sonra, kan yeniden konuştu Dalya. Annesinin çığlığı kulaklarında hala diri Adı, geceleri çocukları susturan bir fısıltı: Pençe Bir kahraman değil Bir kurtarıcı hiç değil Bir seri katil Ama belki de dünyanın ihtiyaç duyduğu tek şey, bir canavardır Morganları durdurabilecek tek şey, efsanelerde yazan ilk ejderha muhafızına ait kılıçtır Söylenen göre o kılıç morganlarına kıyameti, muhafızların kurtuluşu olacaktır Tam o sırada, yüz yıllardır mühürlü duran Averia-Endowa geçidi tekrar açılır Kanın mı, yoksa barışın mı iki diyar arasında yol bulacağını kimse bilmez çünkü bazı kapılar ışığı bazı kapılar ise karanlığı serbest bırakır Ve bu hikayede... Hiç kimse masum değildir

Güneşin hiç doğmadığı Lexis’te yaşayan Elis, karanlığa alışmış bir hayat sürerken Aidis adlı Güneş Krallığı’na dair umutlarla yaşamaktadır. Ancak karşısına çıkan gizemli bir anahtar, onu kadim büyüler, yasaklı geçitler ve Beş Süvari’nin gölgeleriyle dolu tehlikeli bir yolculuğa sürükler.Bu yolculukta Elis, yalnızca karanlıkla değil, kalbiyle de yüzleşir. Güvenin zor, sırların ölümcül olduğu bu dünyada filizlenen beklenmedik bir aşk; kaçış mı olacaktır, yoksa onu karanlığa daha da mı bağlayacaktır? Elis, gün ışığına ulaşmak için sadece cesaretini değil, kalbini de riske atmak zorundadır.

Çok eski bir kehanet vardır küçüğüm... Derler ki bu diyarın tek bir varisi vardı. Fakat bir gün o hapsedildi. Bu gördüğün çöller eskiden dört krallığa aitti. Krallıklar varisin sesi ile hayattaydı. Şimdi hepsi varisinin yasını tutuyor... Ve onun sesini son duyan bendim. onu son gören bendim. Bu yüzden bana lanetli varis muhafızı diyorlar. Son gördüğümde varis ve kıyameti sırt sırta duruyorlardı... Varis`i kıyameti ile ayrı yola düşürdüler. Amaçları varisi düşürmek ve yok etmekti... Varis yaralı ve güçleri olmadan bir başına kalmıştı. Varise ne olduğunu ben de dahil kimse bilmiyor. Kıyameti de varisini kaybettiği günden beri kayıptı. Rivayete göre varis hala bir yerlerde sesini güçlendiriyor. Kıyameti ise küçük kıyameti o güne hazırlıyor. *** Kehanetleri takip et Muhafızım. Sana lanetli diyorlar, aldırma. Siyahlarına beyazlarımı karıştırdım. İrsia`daki en özel parçamsın. Yeryüzünün de yer altının da sesini ben duyarım! Sen benim parçamsın! Parçaları birleştir, Eksikleri tamamla! Sesim diyara ulaştığında, Düzen yeniden sağlandığında, Cezalar dağıtıldığında, Taşlar diyarı uyandıracak! Sevgili muhafızım, Pelsi`m... Beni bulmalısın, Diyarı tamamlamalısın! ~°Yağmur Özcan°~

Evrenin her köşesinde aynı anda var olan, içine girenin bir daha asla terk edemediği devasa bir hapishane ya da kutsal bir sığınak olan gezegen...Trynox. Bugünlerde bu gezegen, element krallıklarının ve tanrıların hüküm sürdüğü, barışın az çok pamuk ipliğine bağlı olduğu bir diyar haline gelmişti. Ancak bu huzur dolu yüzeyin altında, sadece birkaç kişinin bildiği karanlık bir sır yatıyordu. Çok eskiden Trynox, uçan arabaların gökyüzünü yardığı, teknolojinin ve büyücülerin el ele verdiği gelişmiş bir medeniyetti. Ejder Tanrısı’nın kurduğu bu denge, o kişinin gazabıyla sadece iki günde yok oldu ve Trynox yeniden şekillendirildi. Aradan binlerce yıl geçti ve bu evrene ait olmayan biri gözlerini bu gezegende açtı

"Güneş battığında ve gökyüzü laciverte döndüğünde, ufukta beliren o ilk parıltı sadece bir yıldız değildi; o, kadimlerin İnanna`sı, gecenin ise Ñocha`sıydı."

Güç, bazen sadece bir maskedir. Karanlık ise bizzat kendin olabilir. O doğduğunda, geleceği çoktan silinmişti. Kaynak yoluna kapalıydı; kırık, eksik, umutsuz. Ama kimse onun karanlığı seçebileceğini öngöremedi. Yuna, geçmişin gölgelerinde büyüdü; reddedildi, unutuldu. Şimdi ise, Akademi`nin en parlak isimlerinden biri. Fakat kimse onun gücünün kaynağını bilmiyor. Kimse, yasak bölmelerde açılan eski bir kitabın ve kanla mühürlenmiş bir sırrın taşıdığı laneti görmüyor. Kutsal gözlemciler uyanıyor. Sırlar açığa çıkmak üzere. Ve Yuna, gerçek benliği ile yüzleşmeye hazırlanıyor.

TARİH: Gölgeler Barışı’ndan 412 yıl önce Vampirler kuzey şehirlerini işgal etmişti. Kurt sürüleri her dolunayda şehirleri yakıyordu. Cadılar ise Ley Hatlarını kapatmış, büyüyü çekmişti. Dünya tamamen çökmek üzereydi. Üç krallık çaresiz kalınca görüşmeyi kabul etmek zorunda kaldı. Ama kimse kimseye güvenmiyordu. Sislerin arasından yürüdü, yanında rünle donatılmış bir baston. İlk gelen cadılar kraliçesi Lunara Evermyst’di. Hava anında aydınlandı. Taş onun enerjisini kabul etti. Ayağını yere vurdukça taşlar titredi. Arenaya girer girmez dönüşmeye hazırdı. Eşik Taşı hafif mavi ışık yayarak Ragnar Fenrheim’in içindeki vahşiliği bastırdı. Son gelen ise Valefor Draven’di. Kara rüzgârla göründü. Geldikten birkaç saniye sonra arena tamamen soğudu. Eşik Taşı, kırmızı bir ışıkla onun güçlerini nötrledi. Üç imparator taşın etrafındaki masaya oturdu. Birden taşın içinden üç renkli ışık belirginleşti. Saf beyaz cadıları, koyu mavi kurtları, kızıl gri ise vampirleri simgeliyordu.

Ben Rivera Rushell. Bir avcı olan üvey babam Zyran`ın haberi olmadan yaşadığım krallığı terk etmeye ve Renilda Okuluna kaydolarak bir savaşçı olmaya karar verdim. Planımı gerçekleştireceğim gün Zyran bana bir görev verdi ve bu görev benim için son görevdi. Tabii Zyran`ın bundan haberi yoktu...

Luminara Krallığı tehlikede… Prenses Elarya, Draven’ın karanlık zindanına düşer. Cesareti ve zekâsıyla hayatta kalmaya çalışırken, Prens Lorian onu kurtarmak için zorlu bir mücadeleye atılır. Bir aşk, cesaret ve fedakârlık hikâyesi: “Işığın ve Gölgenin Prensesi Elarya”, sizi fantastik bir maceraya sürüklüyor.

🖤Kael ve Lyra: Yeminli Düşmanlar, Ortak Kader. Asırlık nefretin iki kutbu... Karanlığın prensi Kael (Moria) ve Işığın prensesi Lyra (Elyria). Krallıkları arasındaki savaş, yeraltı dünyasını kaosa sürüklemek üzere. Bu felaketi durdurmanın tek yolu ise, atalarının tüm hakikatleri kaleme aldığı, gücünü hayal bile edemeyeceğiniz bir kaydı bulmaktan geçiyor. Ancak o kayıt, şimdi yedi ayrı kumaş parçasına işlenmiş, çözülmesi imkânsız Yedi Erdem Şifresi`nin arkasına kilitli. Muhafızlar yıllardır kayıp... Çünkü büyünün en kadim sırrı, bu bilginin sadece sınırlı sayıda kişiye fısıldanmasıdır: Kitap, yalnızca düşman el ele verdiğinde açılacaktır! Tarih tekerrür ediyor. Krallıklarının kurallarını hiçe sayan Kael ve Lyra, o kaydı bulmak için kimseye haber vermeden yola çıkar. Yolculukta yanlarında, sadece prens ve prenseslere özgü kuşları var: Karanlıktaki her tehlikeyi çığlığıyla duyuran Nyx (Kael`in kuşu) ve ölümcül yaraları bile iyileştiren Lumin (Lyra`nın kuşu). Bu tehlikeli arayışta, ezeli düşmanlar olarak başlayan Kael ve Lyra, sadece şifreleri değil, birbirlerine karşı koyamadıkları o yasak ve yıkıcı çekimi de keşfedecekler. Gücü birleştirmek kurtuluş mu getirecek, yoksa bir ihanet zincirini mi başlatacak?

Son Taht Dört krallığın hükmettiği topraklarda, ihanet ve kanla çizilmiş bir kader gizleniyor. Eryndor’un kudretli prensiyle, düşüşün eşiğindeki Valeria’nın genç prensesi, Diyar’ın düzenini korumak için evlenmek zorunda kalır. Fakat bu birliktelik, kurtuluş değil; ihanetle yoğrulmuş bir mayın tarlasıdır. Sevgiyle nefretin, sadakatle ihanetin birbirine karıştığı bu yolculukta; krallar yıkılacak, diyarlar küle dönecek ve entrikalar her adımı kanla boyayacaktır. Ve sonunda… Diyar’a hükmedecek olan yalnızca bir kişi kalacak. Son Taht, tek sahibini bekliyor.

Ben glamour prensesi prenses Amber. Bir cadı tarafından üzerime kara büyü yapıldığı söylensede ben buna inanmıyordum. * Herşey bahar festivalinde başlamıştı. Babamı ve krallığımı geride bırakıp aşık olduğum kralın yanına gidiyordum . Öyle birine kaptırmıştım ki kendimi bunun geri dönüşü yoktu. Zaten geri dönmeye de hiç niyetim yoktu. Aşık olduğum adam normal biri değildi. O herkesin korkup kaçtığı , zalim , korkusuz, kötü kraldı. #### düzenlemeye alınacak. diğer bölümler bu yüzden yayından kaldırıldı bilginize‼️‼️

yüzyılda bir gelen buz elementalistinin intikamla başlayan hikayesi.

Bir kehanette bulunmuştu bir adam yüzyıllar önce. İki yüzük ve sahipleri. Diyarın düzenini bozacak, kuralları yok sayacak ve diyarı yükseltecekti. İki kişi. Yüzüklerin sahipleri. O yüzükler parmaklarına takıldığı anda hissedeceklerdi birbirlerinin kalp atışlarını ve belki de duruşlarını.

Tears of the Night Ancak bir gece, hayatının tüm dengeleri altüst olur. Bir ittifak, kanla mühürlenen bir anlaşma ve gölgeler arasından izleyen gözler... Dante Ravenblood. Gelmiş geçmiş en güçlü safkan vampir, adının geçtiği her yerde korkuyla anılan bir Varis. Ve o gece, gözlerini Nyxara`ya dikti. Bu bir aşk değildi. Bu bir savaştı. Kaçınılmaz bir nişan, esaretle mühürlenen bir evlilik ve içindeki ateşi söndürmeye çalışan bir adam... Nyxara bir mahkum mu olacaktı, yoksa kendi kaderini baştan yazacak kadar güçlü müydü? Gecenin gözyaşları düştüğünde, aşk mı kazanacaktı, yoksa savaş mı? ... Hikayede her şey olabilir, herşey. Yazım hataları, yetişkin içerik, komik veya soğuk espriler, ölüm, kan ve çekilmeyen aile üyeleri gibi unsurları vardır bu kitabın şimdiden iyi okumalar düşüncelerinizi belirtmeyi unutmayınız... Sizleri seviyorum vampirler 🧛‍♂️🧛‍♀️

Gerçekliğe Dönemeyenlere.... Dört mevsim. Birbirleri ile her daim uyum içinde. En azından bir zamanlar öyleydi. Kim bilebilirdi ki? İntikam hırsı bütün bir döngüyü altüst edecekti. Kami Laneti diyarı sarsacaktı. Kahramanlar tarih olacaktı... Mevsimlerin tek bir umudu vardı. Bir gün bir kahraman daha doğacaktı. Güçleri diğerlerinden de kudretli olacaktı. O gün mevsimlerin bir şansı olacaktı. Yeni bir kader yazılacaktı. O gün geldi. Diyarın yeni kahramanı gözlerini açtı. Görünüş olarak diğerlerinden bir farkı yoktu. Bu yüzden onu ciddiye almadılar. Dünyadan dışlarılar. Ama kader ona inandı. Onu zafer ile bitecek bir yola götürdü. Lanet kimi zaman canını yaksa da pes etmedi. Çünkü bunun sadece bir başlangıç olduğunu biliyordu.

Ruhu çok ağlıyordu, her zaman gülüyor olsa bile.

Krallıklar ve kuralları.

Lina 21 yaşına basmakta olan sıradan bir insan olup sıradan bir hayat yaşadığını sanıyordu ta ki bir gece tam doğum gününde gökyüzünde üç farklı ay belirdiğinde her şey değişene kadar. Kehaneti yazılmıştı bile. Diyar kendisine ait olan şeyi geri istiyordu. Lanet ve kadim büyü onu hiç bilmediği bir diyara sürükledi: Eldor’a Eldor, dört büyük krallığın hüküm sürdüğü, sihir, savaş ve ihanetin eksik olmadığı bir diyardır. Ancak bu diyar tehlike altındadır. Kül Krallığı, bir asır önce Ateş Tanrısı’nın lanetiyle yok olmustur. Fakat kehanet der ki: “Ateşin varisi geri geldiğinde, krallık küllerinden doğacak.” Bu kimisi için iyi kimisi için büyük bir tehdit oluşturacaktır. Engel olmaya çalışan çok olacak. Ancak başarabilecek mi? Hızla bu eşsiz diyar Eldor’a sürüklenen Lina ya bu diyarın kaderini değiştirecek, ya da bu diyarın kaybedeni olacak. Karşısında çok engeli olacak en baştada Gölge Krallığının soğuk ve acımasız kralı Rivan. Lina ona karşı koyabilecek mi ya da kaderleri bir olan iki düşman krallık birbirlerine karşı koyabilecekler mi?

Irmak hayatında herkesi kaybetmiş annesinin ölümüyle daha da yıkılmış genç bir doktordur. Bir sabah uyandığında aslında evinde olmadığını bambaşka bir evrene yani BERCESTE ALEMİ`NE uyandığını fark eder. Su kralı Akın onun kendisinin karısı klanının kraliçesi olduğunu söyler. Fakat Irmak tüm bunları anlamaya çalışırken bir yandan da evine dönmenin yollarını arar. Bu yolda kendisine bile güvenmemelidir...

"Hayatta kalma arzusu iki ucuda keskin bir kılıçtır." Büyük bir trajedi meydana gelmiş ve ona adıyla seslenmenin bile tanrıya büyük bir hakaret olacağını düşünen insanların karşısına bir kraliçe olarak çıkmıştı. Ve o günden sonra halkın istediği tek şey onun öldüğünü görme arzusu olmuştu. Aynı kaderi arkasında kimsesiz bırakacağı bu kız çocuğuna da yaşatmak istemiyordu. Zaten bu savaştan sonra geriye kalan herhangi birinin onu bulduğu an yaşatmayacağına da emindi. Dünyadaki tek onyx ruhu ve var olan gücü de kendisiyle birlikte yaşadığı bu topraklarda yok olup gidecekti. Tıpkı yıllarca halkının da istediği gibi. Keskin rüzgar kadının saçlarını geriye doğru savurduğunda kendilerini bekleyen sona ulaşmak üzereyken gözlerini sıkı sıkı yumdu ve kucağındaki kızı göğsüne doğru çekerek etrafındaki uğultunun izin verdiği ölçüde kulağına fısıldadı. "Seni seviyorum Valeria, gökyüzü şahidim olsun ki baban da bende durmuş kaplerimize rağmen seni sevmeye sonsuza dek devam edeceğiz. Her zaman güçlü ol... ve ne olursa olsun hayatta kal."

Toprağı kanla beslenmiş bir diyar… Bu diyarın ezelden beri birbirine düşman iki krallığı… Aralarında sessiz bir barış vardı uzun zaman sonra. Savaşlar durulmuş muydu yoksa her şey daha yeni mi başlıyordu? İntikamlar, akan kanlar bitmiş miydi? Belki de… Gizli tuhaf şeyler dönüyordu bu diyarda. Gölgelerde gizliydi belki de her şey.