"Benim yaşamam için senin ölmen gerek..." Sadem, 17. yaşının sonlarında hayatını düzene sokmak için çalışan bir kızdır. Yaşadığı onlarca olayın üzerine bir de aynı okulda okuduğu İnanç`a aşık olur. Fakat bilmediği, farkında olmadığı, hatırlamadığı şeyler vardır. Birgün İnanç da Sadem`e aşık olduğunu itiraf eder ve sevgili olurlar. Ama hesaba katmadıkları bir şey vardır. Ne kadar uğraşsalarda kurdukları bu aşk hep inişli çıkışlı olacaktır. Birlikte olmalarını doğup batan Güneş bile istemiyordur. "O gün de böyleydi. Güneş batıyordu, hayallerim gibi." 19.01.2023

“Onu sevmek değil sorun… ona karşı kaybetmekti. Bazı insanlar çocukluktan beri hayatındadır… ama hiçbir zaman gerçekten yanında olmaz. Arven ve Atlas aynı ilkokul koridorlarında büyüdü. Aynı sınıflar, aynı bahçeler, aynı arkadaş çevresi. Ve bitmeyen bir didişme. Arven için Atlas, fazla özgüvenli, sinir bozucu ve tehlikeli derecede kendinden emindi. Atlas içinse Arven… baş belasıydı. Sivri dilli. Kaçan. Her zaman ters yönde yürüyen kız. Yıllar geçti. Hiç yakın olmadılar. Olmak da istemediler. Sonra bir gün— İsimsiz mesajlar başladı. Kim olduğunu bilmediği biriyle sohbet ederken Atlas ilk kez maskesini indirdi. Arven ise ilk kez gerçekten görüldüğünü hissetti. Sorun şuydu: Atlas, konuştuğu kişinin her gün tartıştığı kız olduğundan habersizdi. Motorlar, hazırlık maçları, alaycı lakaplar ve söylenmemiş cümleler arasında nefret ile çekim arasındaki çizgi silinmeye başladı. Çünkü bazı insanlar çocukluktan beri hayatındadır… Ve bazen en büyük hikâye, en çok kavga ettiğin kişiyle başlar.

Aynı okul, aynı sınıf, aynı apartmanda komşu olan iki yabancı. Bu bir aşk hikâyesi değil… en azından başta. Kuralları olan, süresi belli bir anlaşma. Ama kalbin imzaladığı hiçbir sözleşme yoktur.

Yasemin... Kalbi yaralı bir genç kız... Ve yaralarını saklayan bir maske... Bu kitap yaralarına ilaçlar arayan bir kızın hikayesi... Bu kitap bir genç kızın iyileşme hikayesi... Bu kitap bir kızın en gerçek ilaç olan rabbine sığınmakla tanışmasının hikayesi... Bu kitap tüm acılarına rağmen umutlu hayaller kurmayı bırakmayan kızların hikayesi... Her şeye rağmen bitmek bilmeyen umutlu hayallerin hikayesi

Alt tarafı lise de arkadaşım sandığım çocuğa aşık oldum. Ne olabilir ki?

Şehrin gürültüsü, yerini devasa çam ağaçlarının uğultusuna bıraktığında anlamıştım: Geri dönüş yoktu. Aurelian Koleji`nin o meşhur dökme demir kapıları, ardımdaki dünyayı silip atmak istercesine ağır ağır kapandı. Taksi şoförü dikiz aynasından bana acıyan bir bakış attı. "Buraya girenlerin çoğu," dedi sesi titreyerek, "çıktıklarında tanıdıkları kişiye benzemezler, küçük hanım." ​Cevap vermedim. Çantamdaki sprey boyanın metalik tıkırtısı ve cebimdeki sahte kimliğim, bu lüks hapishanedeki tek dayanağımdı. Okulun ana binası, sislerin arasından yükselen bir şato gibi göründü. Binanın en tepesinde, altın varaklı harflerle o slogan parlıyordu: ​"Veritas in Auro" (Gerçek Altındadır) Ama o an bilmiyordum; Aurelian`da gerçekler altın değil, kan ve sırla kaplıydı. Ve benim sıram geliyordu.

Başka bir ihtimalde, sevilebilir miydim?

Bazı kızlar, iki kişiye aynı anda aşık olabilir. Sedef de öyle ama farkında değil. Bazılarıysa, iki kişi arasında seçim yapmak zorunda kalır. Bu hikâyede Sedef, kendine en iyi geleni seçecek. Diğeri… sadece üvey kardeşi olarak kalacak. "Işıkları kim söndürürse, en son o uyur." Kısaca; Masum bir cana kıyanlar, huzura eremez. Vapur iskeleleri, beklenmedik kazalar, cinayetler, mizah dolu sahneler ve unutulmaz anlar sizi bekliyor!

Siz:Mevzu Derin Konu Gözlerin Hanelerine Hapsettin Sözlerin yakar durur beni Duyamadım birileri buna Aşk mı dedi ? Aras:Yanlış numara galiba

Eski okullarında yaşadıkları bir kavga sonucu kendi istekleriyle farklı bir okula nakil aldıran Işık ve en yakın arkadaşı Aslı yeni okullarında yaşayacaklarından ve tanışacakları kişilerden habersizdi. Okul başlamadan bir gün önce Işık`a az kalsın motorla çarpacak olan çocuk ve onun en yakın arkadaşı ise bu olayların tamda merkezindeydi... Keyifli Okumalarr

"Gitmene izin vermem." Sürekli aynı şeyi sayıklıyordu Emir, bizi kilitlediği odada. Kilitli kapıya bakarak, güldüm. "Soldurduğun çiçeklerin yasını mı tutacaksın, alfa?"

05**: Salıncağı hâlâ ayağınla itiyorsun. Siz: Sapık mısın sen? 05**: Mahallede senden başka bu saatte salıncağa binen yok, Elzem.

Hikâye yazmaya tutkuyla bağlı olan genç bir kız, duygularını en güvenli yer olarak gördüğü kelimelere emanet eder. Kimliğini gizleyerek paylaştığı hikâyelerinde, gerçek hayatta cesaret edemediği hisleri satırlara döker. Okul koridorlarında sadece uzaktan baktığı, kalbinin sessizce seçtiği bir çocuk vardır; o çocuk, farkında olmadan bu hikâyelerin başkahramanı hâline gelir. Yazılanlar anonimdir, ama hisler fazlasıyla gerçektir. Zamanla hikâyeler yayılır, okunur, konuşulur… ve bir gün, o çocuk bu satırlarla karşılaşır. Okudukça kendine benzeyen ayrıntıları fark eder; bakışlar, küçük alışkanlıklar, söylenmeyen cümleler. Tesadüf sandığı şeyler, yerini meraka bırakır. Gerçek ile kurgu arasındaki çizgi silikleşirken, kelimeler iki yabancı gibi başlayan bu hikâyeyi yavaşça birbirine yaklaştırır. Kız için yazmak bir kaçışken, çocuk için okudukları bir çağrıya dönüşür. Ve anonim satırların ardındaki kalp ortaya çıktığında, geriye tek bir soru kalır: Bazı aşklar, söylenmeden de karşılık bulabilir mi?

Eğer eski sevgiliniz, Türkiye`nin en büyük futbol takımlarından birine yeni transfer olmuşsa hayat sizin için çekilmez bir hâl almaya başlıyordu. Özellikle bu, sizinle aynı kulüpte çalışıyor olduğu anlamına geliyorsa. Hayat bunu bana birinci elden öğrenme şansı vermişti. "Sana maçlarını izlediğimi düşündüren ne?" Buz gibi çıkan sesimle duraksayıp yutkunduğunda ben bile sesimin tonuna şaşırmıştım. Yine de rahatsız değildim. "Beni hâlâ sevdiğine olan inancım." "İkimiz de yanlış şeylere inanmışız desene,"

Bilinmeyen numara: Günüm gün olmaz seni görmeden Bilinmeyen numara: Gözlerim ayrılmaz penceremden Bilinmeyen numara: Gözlerimin karasına Bilinmeyen numara: Bak kalbimin yarasına Bilinmeyen numara: Dertlerimin arasına Bilinmeyen numara: Karıştın sen komşu kızı Siz: Sarhoş musun? Bilinmeyen numara: Ah senin sesini duyunca sarhoş olmamak ne mümkün… Bilinmeyen numara: Vicdansızsın komşu kızı. Bilinmeyen numara: O kafanı kitaplarından kaldırmıyorsun ki…

Merhaba sevgili okurum.Şu anda çok heyecanlıyım bu yüzden yazamıyorum.Kafamda sana anlatacağım çok şey var ama heyecandan yazamıyorum. İlk olarak kitabımın konusuyla başlamak istedim.Kitabım depremde anne ve babasını kaybeden kendini karanlığın içinde bulan bir genç kızın,tekrar hayata tutunmak için bir çıkış yolu aramasını ve bir ışık bulmasını anlatıyor.Bu ışık aslında bir insan ama onunda kendi içinde bir karanlıkla savaşı var.O karanlığın içinde birbirlerini bulan bu iki genç birbirlerine ışık oluyorlar. Bu kitabı yaklaşık 1,5 senedir bir deftere yazıyorum.Nihayet artık sizlerle buluşturuyorum.Benim için önemli olan kitabımın okunması değil,karanlıkta kalmış ve bir ışık arayan herkese ilham olması.Biliyorum şuanda hepinizin hayatında ters giden olaylar var.Hepiniz bir ışık arıyorsunuz ama bulamıyorsunuz. Çok şanslısınız çünkü bu kitabı okumaya karar verdiniz.Umarım sizinde karanlıkta bir ışık bulmanıza yardımcı olur bu kitap. Bu benim ilk eserim.İyi okumalar :)

Malihülya: Kimsenin okuyup da anlamayacağı dilden, defterime sayfalarca senden bahsettim. (gözleri dolu dolu bakar.) Malihülya: Söylesene! Sen değer miydin buna? Adam öyle sert öyle kırıcıydı. Peki, şimdi neden karşısındaki kadına akmakta olan yaşlarla bakıyordu? Bu bir oyunsa, o çok iyi bir oyuncuydu. Yabancı: Sen beni sayfalara yazmışsın. Bense seni gözlerine baktığımda kaybettiğim o aklıma yazdım. Yabancı: Sen söyle değer miymişim?

Ses yeteneği olan bir kızın gitariste ihtiyacı vardır. Fakat seçenek çok olduğu için kura çekilir. Çıkan kişi ise kıza yıllardır aşık olan Poyraz`dır. ~ALINTI "Devo spiegare una cosa alla donna che in futuro sará Mia moglie." "Hangi dil bu?" "İtalyanca" "Ben random attın sandım." Beni öldürüyorsun, la Mia donna." , "La Mia donna, sevdim bunu. Sana artık hep böyle sesleneceğim, Solin."

Sinan okulun asi ruhu. Kuralları hiçe sayan, kimseyle yakınlık kurmayan, kendi dünyasında kaybolmuş bir genç. Ve Çolpan , okulun onur listesinde adı yazılı olan birincisi. Dışarıdan kusursuz görünen ama içten içe bambaşka hayaller kuran bir kız. Aynı koridorda yolları kesiştiğinde, ikisinin de hayatı değişmeye başlar. Bir yanda düzen, disiplin ve beklentiler… Diğer yanda özgürlük, başkaldırı ve bilinmeyenler… Peki, kurallarla dolu bir dünyada hayallerine ne kadar tutunabilirsin? Ve bir kalp, görmezden gelmeye çalıştığı duygulara ne kadar karşı koyabilir?

Kış günü İKİ GRAM KASINI göstermek için tişört giyen çocuk muuuuuuu(TİKSİNDİM) Kavga ile başlar sonrası bir molal çözelti gibi erimeli💫 11.sinif biz kız dershenede neler yaşayabilir kiiiiii? Eğlenmek istiyorsanız okuyun canikolar(ilerki bölümlerde fenal espriler olacak arkadaş grubuyla bile yapabilirsiniziz tam dalga geçmelik)

Bilinmeyen numara; Benimki geliyorrr Bilinmeyen numara; O da biliyorrr, kalbimii yerden yere vuruyorr Bilinmeyen numara; Ah bi gülüyoo, of bi bakıyoo Bilinmeyen numara; Aklımı başımdan hemen alıyorrr Seren; Kimsin? Bilinmeyen numara; Seninkiyim;) Kitabım yarı texting kitabıdır.

Eğlencesine yazılan bir kurgudur!! Klasik bir lise kurgusu dörtlü bir arkadaş grubu ve kediler... (Kitap adı duman`ın şarkısından geliyor!!!!!)

"Bu kadar işte, hepsi bu." Annem cümleye girdi o kadar az konuşuyordu ki, sesini duymak bir mucizeydi. O konuştuğunda sesini zihnime bir çivi ve çekiçle asmak istiyordum. Bir daha ne zaman duyulacağı belli değildi çünkü. "Kızım sen neden böyle yapıyorsun? Bugüne kadar neyini eksik ettik? Ne istediysen almadık mı?" Duyduğum, duyduğun nice cümle... "Biraz sevin..." sesim öyle kısıktı, bir ben duymuştum. Sesimi karşıya, anneme aktaramadım, babama aktaramadım. Bir ben duydum, hep. Lise üçüncü sınıfa başlayan Mehir, hayatının her zamanki gibi sıradan geçeceğinin kanaatindeydi. Ancak zengin ailesi ve sosyeteyle mücadelesi yaşıyla beraber büyümüştü. Şimdi de başında bu bela vardı. Hacker... Onun kim olduğunu bulabilecek miydi? -LİSE KURGUSU- Kitap kapağını tasarlayan Sevgili: bataklikyakamozu` na teşekkürlerimi sunuyorum.

Okulda ismi bela olarak anılan Deniz Mehir Karaca sürekli bulaştığı adamın aslında başına bela olacağını bilmiyordu. Geçmiş ve şimdi arasında gelgitlere uğrayan Deniz artık kendini değiştirmeye yemin etmiş gibiydi. Yemininin bozulmasına sebep olacak şey ise küçük motorcu çetesinin iki gizli üyesiydi. Gizli üyelerin asıl amacı Denizin başına aldığı beladan onu uzaklaştırmak ve bir hırs uğruna dağılmasını engellemekti. Denize göre oldukça saçma olan bu olay zamanla gerçekliğini kanıtlamış ve Denizin sekteye uğramasına neden olmuştu. Peki, Deniz aynı yolun yolcusu olduğu Asil ile beraber mi savaşacaktı, yoksa dik başlılığını sürdürerek karşı mı gelecekti? ••• Gözlerime yerleşen duygusuzluğun aksine bağırıp çağırmak, elimdeki kaskı beynine geçirmek istiyordum. Başımı kaldırdım “Ben Denizim,” inatla Mehir diyeceğini bilerek devam ettim. “Yüzmeyi bilen kurtulur, bilmeyen boğulur” Beni dumura uğratan, alık alık yüzüne bakmamı sağlayan şey ise sözleri olmuştu. “Boğulduğum Denize zaafım bitmiyor” •••

Lisede başlayan düşmandan aşk