Ve her şey… benim attığım o ilk mesajla başladı: "Komşu Komşu Hu Hu…" Her masal kötü cadının lanetiyle başlamaz. Bazıları bir prenses tarafından yazılır ve sonsuzluğa kadar yaşar. Fakat bu masalda her şey tek bir şeye bağlı: Önce prens, prensesi hatırlamalı... · · ─ ·𖥸· ─ · · O küçük mesaj, yıllardır kalbimin bir köşesinde bekleyen heyecanı uyandırdı. Küçükken yalnızca arkadaşım olan Miraç’la yollarımız ayrı düşmüştü; ama işte şimdi, hayatımın en tatlı karmaşası olarak geri dönmüştü. Her bakışı, her sessiz mesajı kalbimi hızla çarptırıyor, hem gülümsetiyor hem de içimdeki heyecanı kabartıyordu. Kim derdi ki “hu hu” ile başlayan bir mesaj, yılların özlemini ve gençliğin bütün renklerini tekrar getirecek? Ve ben, her anında hem neşeyi hem de kalp çarpıntısını hissederek, bu hikâyeye adım attım.

Voleybol takım kaptanı Ceylin, aynı okulda olduğu ve nefret ettiği basketbol takım kaptanı Barış`a bir gün mesaj atar. Sürekli birbirlerine karşı hamle yapan Ceylin ve Barış kaçınılmaz sona adım adım yaklaştığının farkında değildir... Birbirlerine duydukları nefret mi daha ağır basacaktı yoksa yüreklerine düşen kor mu? Kitabın tüm hakları bana aittir. (Küfür içerir!)

ANDREİ SAVİNKOV: Ölmeyi seven biririsini ilk defa görüyorum. SİZ: Bu da demek oluyor ki son görüşün olucak. ANDREİ SAVİNKOV: Neden öyle dedin ? SİZ: Öleceğimi biliyorum çünkü ANDREİ SAVİNKOV: Hiç kimse ne zaman öleceğini bilemez.. SİZ: Ama belirleye bilir intihar gibi mesala ANDREİ SAVİNKOV: Ölümün kurtuluş olacağını ne yaşıyarak öğrendin . SİZ: Öğrenemedim ama deniye bilirim. ANDREİ SAVİNKOV: Denemekle kalırsın. NOT: KİTABIMA BENZER BİR ŞEKİLDE YAZIPTA ÇALAN KİŞİYİ HİÇ UYARMA`DAN DİREKT YASAL İŞLEM BAŞLATIRIM... •UYGUNSUZ BÖLÜMLER İÇERİR!!

Herşey beklenmedik bir anda başlar. Nöbetten yorgun dönen Ayça beklenmedik bir mesajla karşılaşır ve olaylar bu şekilde başlar...

0 5** *** ** **: Bu gün gördüm seni seyircilerin arasında, çok güzel gözüktün gözüme. Bi’ merhaba demek istedim.

Bu bir peri masalı. Kitabı tersten okumalı.

Zeynep: Neriman ben Zeynep ablan. Annem sahur için yufka ıslatmış, akşam onları almaya gelir misin? Zeynep: Ben uğradım ama evde değilsiniz galiba. Kuzennero: Neriman değilim ama yufkaya hayır demem. Zeynep: Of Nihat ver şu telefonu ablana da uğraştırma bizi. Kuzennero: Bence mesajı atmadan önce numarayı tekrar kontrol etmeni öneririm. Zeynep: Bak mübarek Ramazan’a girerken tepenin tasını attırma! Zeynep: Neyse senle uğraşamayacağım Nihat. Teravihe geç kalıyorum. Kuzennero: Merak etme tek geç kalan sen değilsin. Çevrimdışı .... Merhabalar yeni bir seriye başladım. Tam Ramazan da çıtır çerez, tatlı bir hikaye okumak isteyenleri davet ediyorum...

Siz: Hey, naber insanoğlu? (17.08) Siz: İddiayı kaybettim. Siz: Cezam da birine yazmak oldu. Siz: Şansıma sen çıktın. Dediler: “Al bu numarayı, olmayan aşkını ilan et.” “Bu yolun sonu ya veda ya sevda… ama benim adımlarım hep sana doğru, Doktor.”

Cemre: Selam, yavru ceylanım. :) Yavru Ceylan: Pardon?? Yavru Ceylan: Kimsiniz? Cemre: Beni nasıl tanımazsın yaaa! Yavru Ceylan: Yabancı numara; numaramı nereden buldunuz? Sizi tanımıyorum. Cemre: Karınım, çocuklarınla bırakıp gittiğin karınım

+90: Bu neydi şimdi? +90: Gönderdiğiniz bayan gecelik olarak geldi ama yarım saat bile kalmadan bir bahane ile odadan çıktı ve gitti. +90: 20.000 lira parayı bunun için mi ödedim ben? not: kitabın tüm hakları şahsıma aittir. herhangi bir kopyalama, çalma, alıntılama durumunda yasal işlem başlatılacaktır. bilginize.

Canı sadece tiramisu çekmişti tek isteği tiramisuydu ama başına neler geleceğini o da bilmiyordu.

Bazı hikâyeler bir bakışla başlar, bazılarıysa yanlışlıkla atılan bir topla. Söylenemeyen duygular bazen en güvenli yolu seçer: anonim kelimeleri. Bir ekranın arkasına saklanan cümleler, gerçekte söylenemeyenleri fısıldar. Masum bir bahane, beklenmedik bir yakınlığa dönüşürken; kelimeler, cesaretin yerini tutabilir mi? Yoksa gerçekler, er ya da geç kendi yolunu mu bulur? BASKET, kalp atışlarının mesaj bildirimlerine karıştığı, gençliğin en sessiz ama en gürültülü duygularına dokunan bir hikâye.

Yeni kitabımı çıkarıyorum iyi okumalar herkeze🫶💖

"Kızım okulun popüler çocuğunu aşık etmekte zor. Sen nasıl tavladın bu çocuğu?" dedi gülerek. "Sahte hesapla." Kitabımı okuyanlara sesleniyorum. Bir tık değişimler yaptım.

Sosyal medyadan tanımadığın birisine yazarsan ve bu kişi okuldaki zorban çıkarsa n`olur?

0530: Pişt gizemli… Bir şey soracağım. 0530: İnsanlardan niye böyle köşe bucak kaçıyorsun? Sanki biri sana baksa yere çökeceksin. 0530: Bir kere bile kafanı kaldırıp etrafına bakmıyorsun. Dünya sadece önündeki kaldırımdan ibaret değil yani… haberin olsun. 0530: Kendini korumaya mı çalışıyorsun gerçekten? Yoksa milleti fazla mı abartıyorsun? 0530: Kafana taktığın şey… Tamam, iyi hoş da… seni bu kadar mı içine kapatıyor? İnsan bir bakar etrafına, iki saniye bir nefes alır. 0530: Zaten cevap vermezsin biliyorum. Sessizlik oyununu çok iyi oynuyorsun. 0530: Ama bil istedim… Bu kadar görünmez olmaya çalışan biri, fark edilmek için fazla iz bırakıyor.

Kitabın telif hakları bana aittir. Kopyalanması halinda dava açarım. Bilginize. Baştan söyliyeyim. 40.bölüme kadar texting sonra düz yazı. Bunu bilerek okuyun. Sonrasında olumsuz inceleme bırakmayın lütfen. Sıradan bir abi- kardeş ilişkisinden aşka ilerleyen bir tutku. En fazla ne olabilir ki? Sizi içeriye bekliyoruz. Alaz Kara: Giymişsin kısacık elbiseyi.(00:07) Baldırlar çırılçıplak meydanda.(00:08) Göğüsler açıkta(00:08) Sonra niye sinirlerin zıpladı diyorsun.(00:09) Al işte sana asıl nedenlerini yukarıda sıraladım.(00:10) Siz: Sen beni mi süzdün?(00:10) Alaz Kara: Ben seni niye süzeyim kızım?(00:11) Kendine gel.(00:11) Kendin çırılçıplak giyiniyorsun.(00:11) Sonra tüm suç Alazın oluyor.(00:12) Yok öyle yağma.(00:13) Böyle yaparak mahallelinin de ağzına laf verdiğinin farkında mısın?(00:14) İster istemez insanın gözü kayıyor yani.(00:15) Bilerek yaptığım bir durum değil.(00:16) Siz: Giydiğim kıyafet gayet zevkliydi bir kere.(00:17) Sen modadan ne anlarsın ki.(00:18) Ayrıca mahalle ne düşünürse düşünsün.(00:19) Alaz Kara: Dediğim dedik çaldığım düdük.(00:19) Kendi bildiğimi okumaya devam edeceğim diyorsun yani.(00:20)

Gece yalnızca karanlığı değil, istekleri de getirir. Bir anonim mesajla başlayan oyun, zamanla onu dönüştürdü: İtaatkâr bir sevgiliye, bağımlı bir kadına... Kimliği bilinmeyen bir adamla girilen erotik metinleşmeler, Duru`nun hayatını altüst ediyor. Ruhunu teslim ettiği bu adamın yüzünü hiç görmedi ama bedenine her gece sahip oluyor. Ve artık bu karanlık bağımlılıktan geri dönüş yok. Gece: Diz çöktüm... Ellerim dizlerimde, gözlerim ekranında... Senin için hazırım. Ekrandaki mesajı yazdıktan sonra bir süre bekledi. Kalbi hızla atıyor, ekrandaki üç nokta belirip kayboldukça nefesi sıklaşıyordu. Anonim: Aferin küçük oyuncağım. İtaat etmek sana yakışıyor. Şimdi... parmaklarınla en çok nerene dokunmak istiyorsun?

Hiç tanımadığınız bir insanla fake hesaptan konuşursanız en fazla ne olabilir ki?

Akka Talas, 17 yaşında. Panik bozukluk ve anksiyete ile yaşayan, duygularını çoğu zaman bedeninde hisseden bir kız. Kalbi hızlanır, nefesi daralır, düşünceleri kontrolünden çıkar ama kimseye anlatmaz. Konuşmak yerine yazar. Günlüğü onun tek güvenli alanıdır. Milan, müzik bölümünde okuyan, Akka’nın varlığından haberi bile olmayan bir çocuk. Aynı sınıfı, aynı sırayı paylaşırlar ama aynı dünyada yaşamazlar. Milan için sıradan bir sınav günü, Akka için unutulmayacak bir ana dönüşür. Akka’nın Milan’a dair her şeyi, onun asla okumayacağı bir günlükte saklıdır. "Ben şey,ben Akka Talas adım bu ama unutursun garip isme sahibim zaten" dedim sesimi kontrol etmeye çalışırken. Milan dikkatle dinlerken "Pek unutulacak bir isme benzemiyor Çilli Talas" yüzünde bir gülümse oluşmuştu.

+16 yazıyorum arkadaşlar çünkü kurguda k9für ve bazı sahneler vardır açık açık birliktelik olmasada değinilmiştir. Yorumlarda lütfen şahsıma küfür ve argo bir söz olmasın. Ama kurgudaki karakterlere dilediğinizi gibi sövüp sayabilirsiniz. Yorumlarınızı okudukça bende gülerim.💖 Ceyda: Uğur abi? Ceyda: Kusura bakma bu saatte rahatsız ettim ama abime ulaşamıyorum. Ceyda: Yanında mı? Merak ettik de... Uğur: Yanımda Ceyda. Uğur: Bir sorun mu var? Ceyda: Yok hayır, sadece annemler sordu. Ceyda: Eve gelecek miymiş sorsana bi? Uğur: Sormama gerek yok, şu an pek sorulacak durumda değil. Uğur: Kafası çok güzel, gelemez o bu gece güzelim. Ceyda: Güzelin miyim?

Bilinmeyen numara: Seviyorum seni. Bilinmeyen numara: Deliler gibi. Bilinmeyen numara: Geçer diye bekledim. Bilinmeyen Numara: Geçmiyor. Sana olan sevgim gün geçtikçe artıyor. Bilinmeyen Numara: Elimden hiçbir şey gelmiyor. Bilinmeyen Numara: Bembeyaz saçlarını, küçük ela gözlerini her gördüğümde aklım bulanıyor. Bilinmeyen Numara: Sevsene beni, Ayda.

Emir, sıradan bir lise öğrencisi. Tek derdi sevdiği kız Sare`yi etkilemek. Cesaret mi doğruluk mu oyununda `cesaret` seçince hiç tahmin etmediği bir yola girer: Tanımadığı birine sahte bir iş ilanı göndermek. Ama mesaj attığı kızıl saçlı kız, bu işe gerçekten ihtiyaç duyuyordur. Ve Emir geri adım atamaz. Arkadaşlarının baskısı, Sare`nin gözündeki hayranlık ve o tanımadık kızın umutlu mesajları arasında sıkışıp kalır. Hiç var olmayan bir butiği yönetmeye çalışırken, hiç tanımadığı biriyle beklenmedik bir bağ kurmaya başlar.

"O gün kapıya bırakılan şey sadece bir sipariş değil, küçük bir mucizeydi." Bir hastalık, bir pastil ve başlayan bir aşk. Sizce tesadüf kimin oyunudur? Aşk bu oyunu bozar mı? Hayatımızdan bir sürü insan geçer, birileri geçer gider birileri ile bir bakışında kendine derin kuyular kazar. Vera`da bir bakışıyla o derin kuyuyu kazdı. Tahmin ettiğiniz gibi, kalbime. Bense ona giden yolu yürüdüğümü takılıp düştüğümde fark ettim. Hadi ama, aşık olan kim yerlerde yuvarlanmaz ki? "Eğer hemen buraya gelmezsen kaskına kaşındırıcı toz atarım Eymen! Beni delirtme! O elbisemi geri getir!" Şey, işte o ses. Benim hayatım. Sadece içinde harika göründüğü elbisesini alıp motor yağımın kapağını sıktım. Bana kıyamazdı değil mi? Eğer kıyarsa helvam fıstıklı olsun, teşekkürler.

Yarı Texting İş için yanlış numaraya her gün mesajlar atan İzel Karca`nın mesajları bir hafta sonra görüldü olur..