Bu dünyada sırlar sadece saklanmaz. Beslenir. Lira, herkes gibi bir gölge mühürle doğduğunu sanıyordu. Ama onun mührü bir sır saklamıyordu — bir gerçeği kilitliyordu. Sessiz Muhafızlar’ın sırları kontrol ettiği, gerçeğin fısıltıyla bile yasaklandığı bir dünyada Lira’nın içindeki karanlık uyanır. Bu karanlık bir düşman değildir. Konuşur. Korur. Ama bedelsiz değildir. Her müdahalesinde Lira’dan bir parça ister. Her kurtarışında kim olduğunu biraz daha siler. Geçmişin küllerinden yükselen gerçekler, annesinin ölümüyle başlayan sessizlik ve dünyanın kaderini değiştirebilecek bir sır… Lira bir seçim yapmak zorundadır: Gerçeği öğrenip kendini kaybetmek mi, yoksa susup herkes gibi yaşamaya devam etmek mi? Gölgenin Sırrı, karanlığın içinden doğan umudu, kimlik arayışını ve gerçeğin bedelini anlatan çarpıcı bir fantastik roman. Bazı sırlar açığa çıkmak için değil… uyanmak için vardır.

Hayatı mahvolmuş bir kızı sadece bir kolye mi koruyacaktı? Annesinden kaldı diye mi o kadar önemliydi o kolye? "Bazen küçücük birşeyin bir işe yaramadığını düşünürsün, asıl işe yaramayanın güvendiğin insalar olduğunu anlayana kadar... " demişti annesi ama Diora o zaman kolyeden haberdar değildi ki. 19 yaşında bir kız belki de bir prenses olmak yerine herhangi bir kölenin kızı olmayı tercih ederdi... Devamı kitapta 😊

Elara, ait olmadığı bir dünyada büyüdü. Köklerini bilmeden, çağrının nereden geldiğini anlamadan. Ailesiz, sefil bir hayat... Bir uçurum… Bir düşüş… Ve geri dönüşü olmayan bir uyanış. Yüzyıllar önce mühürlenmiş bir bağ, iki düşman dünyanın kaderini birbirine zincirledi. Kanatlıların ışığı, kurt ruhlarının ilkel gücü ve vampirlerin karanlığı tek bir noktada kesişti. Elara’nın varlığı artık bir sır değil, bir tehdit. Geçmiş, ondan vazgeçmedi. Gelecek, ondan bedelini istiyor. İki dünya arasında sıkışmış bir ruh… Seçilmemiş ama çağrılmış bir kader… Ailenin buluşu, huzurun yaratılışı... İki Dünyanın Mührü Her çağrı bir bedel ister!

Victoria Averleigh hiçbir zaman seçilmek istemedi. Ne bir hanedan için. Ne bir taç için. Ne de 600 yıllık bir lanet için. Ama dünya dört soyun kurduğu görünmez bir dengeyle ayakta duruyor. Ve o denge her yüzyılda bir iki kişiyi birbirine zincirliyor. Bu kez sıra onda. Adrian Valmont doğduğu gün kral ilan edildi. Seçme şansı yoktu. Ama bu kez bir seçim yapması gerekiyor: Taht mı? Yoksa onu yıkabilecek tek kadın mı? Bir mühür aktive oldu. Bir savaş bekliyor. Bir aşk her şeyi değiştirebilir. Ama bazı bağlar kalbi değil, imparatorlukları yakar. Ve bu hikâyede kimse gerçekten özgür değil.

Nicole her kötü hissettiğinde, bu his bir şekilde geçiyor. Ama geçerken… sanki bir şey eksiliyor. Hatırlamadığı bir geçmiş, adını bilmediği bir bağ, ve her defasında bedel ödeyen başka biri var... Bir söz tutuluyor. Bir mühür çalışıyor. Ama kimse bunun farkında değil. Nicole iyileştikçe biri siliniyor. Ve bazı fedakârlıklar vardır ki kim için yapıldığını bile bilmezsiniz. Bu, kaderin merhametsiz olduğu bir hikâye. Çünkü bu dünyada bazı mucizeler… başkasının hafızasında gerçekleşir.

Eğer ruh eşiniz biriyle birlikte olursa, çiçeklerinizin üstünde yıldızlar çıkardı.

Büyük savaştan yüzyıllar sonra; Alfa, Beta ve Omegalar barışı bir şekilde sağlamış, geride Vitalara dair hiçbir iz kalmamıştı.

Lizen in sıradan hayatına 17 yıl sonra değişir yeni okul yeni hayat yeni abiler ve yeni aşkı kapısını çalar. Bol ters köşeli bir kitaptır . Okumanız ve oy vermeniz dileğiyle .

Ölmek, her şeyin bittiği anlamına gelmez. Bazen asıl hesap, o andan sonra başlar. Aurora, Okdoll Krallığının varisiyken bir gecede her şeyini kaybetti. Tahtını, bedenini, hatta ölümünü bile. Ve en kötüsü, kendi kaderi üzerindeki söz hakkını... Artık kimse onu göremiyor. Ama o her şeyi hissediyor. Akademinin soğuk duvarları arasında gizlenen sırlar, saray entrikaları, yarım kalan büyüler, gizlenen gerçekler ve geri dönmemesi gereken ruhlar arasında Aurora`nın tek amacı kardeşini korumaktı. Fakat zamanla her şey değişti. Geçmiş sandığından daha karanlıktı. Ihanetler tesadüf değildi. Ve bazı ölümler, asla olması gerektiği gibi yaşanmamıştı. Aurora bilmediği gerçekleri öğrendikçe amacını da kaybeder. Yerine daha tehlikeli bir arzu gelir: intikam. Artık mesele geri dönmek ve hayatta kalmak değildir. Mesele, ona bunu yaşatanlardan hesap sormaktır. Çünkü bazı ruhlar ölmez, bekler. Peki, bir ruh hâlâ acı çekiyorsa gerçekten ölü sayılır mı? Bölümler zaman geçtikçe düzenlenebilir. Lütfen bunu bilerek okuyunuz.

İnsanlarla cadılar arasındaki savaşın üzerinden üç yüz yıl geçmesine rağmen etkilerini silmek çok uzun zaman almıştı.İnsan sarayının başbüyücüsü iki ülke arasına mühürlü bir duvar ördükten üç yüz yıl sonra duvarda boyut kapıları açıp casus cadıların girmeye başlamasıyla insanlar ülkesinin haberi alan saray yetkilileri casusları aramaya koyuldu.Onları gören bir gözün her adımlarını takip ettiğini bilmeden.Ötelenen,büyülerle zihni uyutulan bir kadının alacağı intikamın ateşi ise ilk kez harlanacaktı.

Herkesin Tanrı’dan bir iz taşıdığı bu dünyada, insanlar derilerinin altına kazınmış sembollerle doğar. Sembol, ruhun yansımasıdır; gücün ve kaderin sessiz hükmüdür. Yüzyıllar önce Tanrı’nın kurduğu düzen ilk kez sarsıldığında dünya ikiye bölündü. Ruhunun kusurlu olduğuna inanılan insanlar doğduklarında, sembolleri okunamayacak kadar silikti. Rivayet edilir ki bu ruhlar, cehennemin bekçisiyle anlaşma yaptı ve yıkım böyle başladı. Dünya, anlamlandıramadığı gücü felaket ilan etti. Zamanla bu yıkımın izleri zihinlerden silindi. Ta ki ormanın karanlığında terk edilmiş bir bebek bulunana kadar. Kaira, tüm dünyanın kaderini değiştirmeye, kahkahalar eşliğinde geldi. O, bir sembolle değil; gerçeğini yalnızca Tanrı’nın bildiği kadim bir mühürle hayata tutundu. Kaira büyüdükçe saklanmayı, susmayı ve görünmez olmayı öğrendi. Çünkü bu dünyada farklı olan ya gizlenir ya da yok edilir, ancak bazı güçler vardır ki karanlıkta büyür. İnsanların şeytan olarak gördüğü Kaira, ruhunda kusur arayanlara cehennemi vaat etti. Onun adını fısıldayanlar korkuyla sustu, onu gölgeye itenlerse neyle karşı karşıya olduklarını henüz bilmiyordu. Aydınlığın hükmettiğini iddia eden bu düzende; lordlar, leydiler, asiller ve halk kutsal sembollerin arasında yürürken, dünya göründüğü kadar masum değildi. Ve Kaira… O ne aydınlığa aitti ne de karanlığa. O, ikisinin arasındaki çatlağın ta kendisiydi. Bir katil mi, bir kurtarıcı mı, yoksa yüzyıllar sonra gelen ikinci bir felaket mi olduğu sorusu yalnızca onun vereceği bir karar değildi. Çünkü bazı ruhlar kaderi seçmez; kader, onları seçer. Düşmüş Melek: Bir Yanılgının Doğuşu Ruhların yalanlarla dans ettiği, iyiliğin kirlenmiş olduğu ve karanlığın bazen tek sığınak haline geldiği bir dünyanın hikâyesi.

"Zaman, yalnızca saatlerde mi saklıdır?" Zeynep, İstanbul Üniversitesi’nde tarih okuyan sıradan bir öğrenciydi. Ta ki Süleymaniye Kütüphanesi’nin tozlu raflarında, el yazması bir kitapta gizlenen mühür onu başka bir yüzyıla çekene kadar. Gözlerini açtığında artık ne kütüphanedeydi… ne de kendi zamanında. Karmaşık entrikaların içinde, geçmişin gölgeleri arasında kim olduğunu ve neden orada olduğunu sorgularken, kader ona hiç ait olmadığını sandığı bir rol biçmişti: Bir suikastçının kimliği. Ama Zeynep’in bildiği tek bir şey vardı: Tarih yazılmış olabilir ama henüz bitmedi. * Kitapta geçen kişiler ve olaylar tamamen hayal ürünüdür.*

Ay ışığında saklanan bir sır, yıldızlarla mühürlenmiş bir kader... Daphne herkesin bildiği adıydı. Ama ay yükseldiğinde, rüyalarında yankılanan bir kelime vardı: Stella. Ormanların kıyısında, geçmişinden habersiz bir kadın ve içinden yükselen, tanımlayamadığı bir çağrı. Karanlık pusularla dolu ormanın derinliklerinde, onu izleyen başka biri vardı. Arzhel, mühürlü kaderin taşıyıcısı. Bir yıldız soylunun uyanışı. Bir kurt adamın sezgisi. Ve kaçınılmaz bir karşılaşma... Bazı isimler fısıldanır. Bazı kehanetler kanla yazılır. Daphne’nin sırrı, yalnızca ayı tanıyanlar tarafından duyulabilir.

Elera Draven, büyüsünü bile kontrol edemeyen bir acemiydi. Aren Luchen ise Akademi`nin en güçlü öğrencisi... ve en kibirlisiydi. Birbirlerinden nefret ederken başlayan bu çatışma, geceleri gizli antrenmanlara ve beklenmedik bir bağa dönüşecekti. Ama Caeloria Krallığı`nda hiçbir şey göründüğü gibi değildir. Uyanmakta olan bir mühür, hem kaderlerini hem kalplerini yeniden yazacaktı.

Ay ışığıyla mühürlenmiş, kanla yazılmış bir kader… Ormanın derinliklerinde, her adımı gölgelerin izlediği lanetli topraklarda, yüzyıllardır eşini arayan kurt adam kral Leon, bir gece havayı dolduran o büyüleyici kokuyu fark eder. Tatlı ama hafif mayhoş… sadece bir eşin kokusu olabilir. O kadın, geçmişinden kaçan, ailesi tarafından terk edilmiş Luna’dır. Yeni bir başlangıç umuduyla lanetli ormana giren Luna, bilmeden hem kaderini hem de ölümünü davet eder. Çünkü bu orman yalnızca aşka değil, kana da açtır. Vampirler, periler, cadılar ve kurt adamlar… her biri kendi yasasına göre yaşar, her biri kendi kurbanını seçer. Kral Leon, onu bulmak için ordusunu peşine takar; ancak karşısına çıkan ilk manzara, kanla lekelenmiş toprağın ortasında iki vampirin dişleri arasında can vermek üzere olan Luna’dır. Bir uluma bütün ormanı titrettiğinde, kaderin çarkı dönmeye başlar. Artık bu hikâyede aşk, sadece bir his değil, hayatta kalmak için verilen bir savaştır. Ve bazen… aşkın bedeli, özgürlükten daha ağırdır. Siz… ne cüretle eşime dokunursunuz?” “Eşin mi? Bu topraklarda herkes bizim avımızdır, kral bile.” “O zaman avcı ile avın yer değiştirdiği anı izleyin.” “Beni neden kurtardın? Sana hiçbir şey ifade etmiyorum.” “Tam tersine, sen… her şeysin.” “Kaçmayacaksın.” “Peki ya kalmak istemezsem?” “Kalmak isteyeceksin… çünkü artık kalbin bana ait."

Talya bir alfadır. Üstelik saklaması gereken çok fazla sırrı vardır. Peki ya bu sırlardan biri vampirin tekine mühürlenmeyi barındırıyorsa... Talya her seferinde daha fazla ne getirebilir ki başıma derken sizce başına neler gelmiş olabilir? Sürüsüyle yeni bir başlangıç yapan Talya acemiler bölgesine doğru bi yol çizer. Peki bu yolda onu neler beklemektedir?

Her sey bitmişti! Gözlerim doldu. Düz bir şekilde oturur duruma geldim. aynı zamanda korkudan geri geri ilerliyordum. Ve bir anda onu gördüm! koca Kurt gelmişti o tamda dibimdeydi! Öylece durmuş hırlayarak beni izliyordu. O... o cidden korkutucuydu! Her an ölebilirdim ve de öyle olucaktı. Burada olmam bir hataydı. İstemsizce gözlerimden yaşlar süzülüyordu. Korkmak hiçbir işe yaramıyordu. Gözlerimi kurda dikerek ölmeyi bekledim. Ondan kurtulmam imkansızdı o çok büyüktü. Bekledim, bekledim ve sadece bekledim. Fakat çok tuaf bisi oldu! Onun sarı gözleri parlamaya başlamıştı, Bu inanılmaz bir şeydi! Şaşırdım. Kurdun yüz ifadesi benim gibi sasirir bir hal aldı. korkudan bana öyle geldi diye düşündüm. Ama cidden şaşırmış gibiydi! O simsiyah tüylü kurt az önce bana sinirli bakarken birden ne olmustu anlamamıştım. Ama her an ölebilirdim. *****

Ninesinin hikayeleri ile büyümüş genç bir kızın bir gün bir kolye aracılığı ile kendini ve iki arkadaşını o masaların geçtiği evrende bulan Pera`nın hikayesi.

Güneşin ışığı ile ayın gölgesi, yüzyıllardır aynı gökyüzünü paylaşır. Ama şimdi, unutulmuş bir sır onları yeniden karşı karşıya getiriyor. Liminya... Doğanın kalbinde, bahçelerin ve hayvanların arasında büyüyen sıradan bir elf kızıyken, ansızın kaderin merkezine çekilir. Geçmişin sessiz fısıltıları, annesinin gölgelerde gizlediği sırlar ve babasının adını saklayan anılar, onun tüm hayatını altüst eder. Işığın ve gölgenin çatışmasında, üç kadim bilgenin kehaneti ve düşmanın karanlık yükselişi arasında Liminya`nın yolu çizilecektir. Ama o yol, sadece kaderini değil, tüm dünyanın geleceğini belirleyecek. Ve Vals... Derisinde doğuştan gelen dövmelerle, gölgeler kadar eski bir sırla Liminya`nın kaderine bağlanmış bir savaşçı. Onların karşılaşması, bir başlangıcın habercisi olacak. "Liminya & Vals" - Güneşin ışığı ile ayın gölgesinin birbirine dokunduğu yerde, efsaneler yeniden yazılacak.

"Gizemli yolculukların içinde bazen kaos, bazen de ebedi dostluk gizlidir. Belki de hayat, aynı anda hem çıkmaza girip hem de yolunu bulabilmenin hikâyesidir."

Karşımdaki yabancının hayatımda bir yeri hep var gibiydi ya da ben öyle sanmıştım çünkü bu adam aslında hayatımın merkeziydi... Gerçek aile ,mafya vampir ,kurtadam ve kendini tanıyamamış bir kız.Bu kurguda birçok konu bir arada... Taşındığı kasabada hiç umulmadık şeylerle karşılaşan bir kız.Ailesinin işi için bir kasabaya taşındığını düşünen Angela kasabadaki olağanüstü durumlarla karşılaşır...

Anıtın içindeki mühür zayıflıyor. Astria`nın yıllar önce mühürlerinizi kalp atmayı bırakıyor. Yedi kişi günahına kurban gidecek. Vampir kanı uyanıyor. Geçmişten gelen ruhlar dört bir yanı sarıyor. Tek ihtiyaç biraz kan. Kalbi kendi elleriyle söküp mühürlemesi gerekiyor. Vampirler her yerde. Astria bunları göze alabilecek mi? Kanlı ay yaklaşıyor. Zaman doluyor...

Sevdiği adam tarafından ihanete uğradıktan sonra ormana kaçar ve aslında bilmediği bir şey vardı. Ormanda gerçek aşkı ile karşılacağını bilmiyordu. Gerçek aşkının yanında kendini güvende his ediceğini ve ona bu kadar çok bağlanacağını bilemezdi

“Seninle bir derdim yok. Sana zarar vermeyeceğim. Hatta çıkarın olacak bir anlaşma bu, alacağın da olacak elbet.” Kafam kazan gibi olmuştu. Ustam tarafından verilen bir görevdeydim, görevi yaptım, görev tuzak çıktı ve tuzağı da kura kura bu eleman mı kurmuştu yani?! Daha sıradan biri gelemez miydi? Hem ustam da anlaşılan bu işin içinde bir yerdeydi. Aptal moruk, umarım elime geçmezdi. “Anlaştık. “ dedim hiç düşünmeden. Sanki başka bir çarem vardı. Yenilgi, diye düşündüm. Böyle bir şey mi?

Sarhoş olmanın etkisiyle kedimi kaybetmişken ona olan duygularımı anlatmak istiyordum . Ve öylede yaptım . "Sen geçen sarhoşken " diyip biraz tokezliyerek elimi havaya kaldırıp işaret parmağımı ona çevitdim ." Benimle oldun . Ama ben sana bunu söyliyemedim . Neden biliyormusun beyfendi "diyerken ağlamaklı sesimin titremesini istemediğim için ona dahada yaklaştım. Oturduğu koltuğun önune geldiğimde . Ne kadar uzun olsam`da onun boyunu geçemiyordum . Yanında resmen küçük bir çocuktum . " Ayağa kalk." Dediğimde soğuk ve donuk yüz ifadesini bozmadan kalkmıştı. Sarhoş olmamın etkisiyle sesimde baya değişmişti . Ve o buna tebessüm etmişti. Elerini tutuğumda olduğumuz yerleri değiştirerek koltuğun üstüne çıktım. Bana tepkisizce bakarken elerimi boyuna sardım ve ardından ayaklarımı beline doladım . Düşmemem için elerini kalçamın altında birleştirerek beni tuttu . "Dön ve otur " dediğimde beni ikiletmeden koltuğa yeniden oturdu. Elerimi saçlarına geçirerek "Çünkü sana zarar gelsin istemiyorum . Çünku seni seviyorum ." Dedim gözlerimi kapatarak dudaklarına yapıştım . Gözlerimi yavaşca açtığımda bana karşılık vermediği için hafif gözlerim dolmuştu . Başımı yavaşca geriye doğru çekerken . Elleri belimi sıkıca kavradı ve beni kendine çekti . Bu duruma tebesüm edip beni öpmesiyle gözlerimi tekrar kapatarak ona karşılık veriyordum . Ayağa kalktığını hisetsemde dudaklarımız sanki birbirine mühürlenmiş gibi ayrılmıyorduk en son sırtıma değen soğuk yatak çarşafıyla gözlerim irice açılmıştı. (Arkadaşlar kitaptan küçük bir alıntı kitap`ta babasını küçük yaşta kaybeden bor kızın hikayesi var. Özüm 7 yaşındayken anne ve babası ayrılır o günden sonra bir daha asla babasını görmez . Annesi bir süre sonra çok zengin bir iş adamıyla severek evlenir ve 2 kız çocukları daha olur. Bu arada özümün uvey babası sert ve baskıcı birisidir ama özüm`ü hiç bir zaman diğer kızlarından ayırmamıştır. Özüme çok destekçi olsada bütün kızlarını çok fazla kısıtlamıştır. Ve tüm çocukları için sürekli karar alan kişide odur . Hatta özüm istememesine rağmen onu avukat yapmıştır . Özüm ne kadar istemesede mesleğinde çok başarılıydı ve kısa bir sürede ( lafın gelişi 3 yılda )türkiyedeki en başarılı avukatlardan biri olmuştu .