"Peki o zaman... Madem her şeyi yaparsın; yatağıma gir."

"Fırtına`nın Mirası," yıllar önce Maria tarafından birbirinden koparılarak dünyanın farklı yerlerine "silah" olarak gönderilen altı çocuğun, annelerinin ölümüyle gerçeği öğrenip Rize`deki babaları Lodos`un konağına dönmeleriyle başlayan trajik bir aile destanıdır. Hikaye, Maria ve üvey anne Semiray`ın yıllardır gizlediği büyük yalanların ortaya çıkmasıyla patlak veren bir iktidar ve hesaplaşma sürecini konu almaktadır. Birbirine yabancılaşmış kardeşlerin ve Lodos`un, yalanlar üzerine kurulu bu dünyayı yıkıp kendi kan bağlarından gelen yeni bir gerçeklik inşa etmeye çalışmalarını, Karadeniz`in hırçın doğasının gölgesinde, gerilim dolu bir atmosferle işlemektedir.

Tesadüfler üzerine bir şekilde bir araya gelen liseli bir çiftin karşılaşmalarının nedeni tesadüf değil de aslında birbirlerinin kaderleri olduklarını anlamalarını anlatan gençlik kitabıdır.

"Sen kimsin de bana dokunabiliyorsun?" Dudaklarında acı ve buruk bir tebessüm oluştu "Sen kimsin ha?" dedi ve kafasını sağa sola salladı. "Ben sevdiğin adam değil miyim? Uğruna tüm Dünyayı karşına alırım dediğin zamanları niye hatırlamıyorsun be zümrüt gözlüm." işte şimdi acıyla bakma sırası bendeydi. Bizim hayatımızı bitirenler hep uğruna Dünyayı karşımıza alacaklarımızdı zaten. "Savaş... sana yıllar önce uğruna tüm Dünyayı karşıma alacağım adamın söylediği bir kaç cümleyi söyleyeyim mi ben?" dediğimde yüzüme yapma der gibi baktı ama yapacaktım benim canım o kadar yanıyordu ki kendimle beraber onu da yakmak istiyordum. "Dur bekle söyleyeyim neydi? ha! hatırladım Yapamıyorum, olmuyor. Allah kahretsin ki olmuyor senin sevgine karşılık veremiyorum. Savaş diyorum bu kız seni o kadar seviyor sen de dene seversin ama kalbimde bir kilit var senin anahtarın açamıyor be kızım." Tek tek bana zamanın da söylediği her kelimeyi, her cümleyi hatırlattım. Bu zehirli kelimeleri aklıma değil kalbime kazımıştım.  "Evlendin..." dedi. "En büyük pişmanlığım." dedim. "Çocuğun var." dedi. "Beni hayata bağlayan son dal." dedim. Sabrının sonuna gelmişti. "Neden bana böyle umursamazca davranıyorsun? Ne hale geldiğimi görmüyor musun? Yeşim neden bana bunu yapıyorsun? Kurbanın olayım yapma."  "Bu hayatta herkes yaptığı şeyin karşılığını verir Savaş Özdemir. Tekrardan uyarıyorum bu saatten sonra benim adım senin diline senin adın benim dilime yasaklı. Beni hayata bağlayan tek şey kızım ve bu hep böyle olacak. Son konuşmamız son hesaplaşmamızdı."  Bitmişti, bitirmiştim ve o da farkındaydı. Hiç başlamayan bir şeyi nasıl bitirebilirsin ki? "Yeşim biliyor musun kalbimin kapısında ki kilit kırıldı." dediğinde kalbim hızla çarpmaya başladı. Dudaklarımda acı bir tebessüm oluştu. "Savaş biliyor musun kilidi kırmaya çalışırken anahtar da kırıldı." ** Yeşim Vural artık saf duygularla Savaş Özdemir`e aşık olan bir kız değildi. Büyümüştü... Artık bekar bir anneydi ve onu hayatta tutan tek şey küçük kızıydı. Savaş Özdemir ise... Siz onu okuyun daha iyi anlarsınız.

Gece yarıldı. Kanla mühürlenen altı gölge, ölümden kaçmadı; ölüm onları unuttu. Ve Gökteki Sessiz Olan, bu küstahlığı gördü. Lanet indi. Ne yaşam onların oldu, ne de ölüm. Yürüdüler. Çağlar boyunca yürüdüler. Dokuz nefes doğdu karanlığın rahminden. Sekizi susturuldu. Sekizi toprağa döndü. Sekizi hiç isim taşımadı. Fakat dokuzuncu... Dokuzuncu saklandı. Kanın erişemediği yerde büyüyecek. Külün dokunamadığı göklerin altında yaşayacak. Onu arayacaklar. Onu öldürmek isteyecekler. Onu korumak isteyecekler. Ama hiçbiri kaderi değiştiremeyecek. Çünkü sürgün edilen çocuk, dönmesi gereken gün dönecek. Ve o gün geldiğinde; Eski dünya son nefesini verecek. Tahtlar kül olacak. Yeminler parçalanacak. Ölümsüzler diz çökecek. Çocuk bir kapı açacak. Kapının ardında ne geçmiş olacak, ne de bugün. Orada yeni bir gökyüzü yükselecek. Ve ilk taşı koyan, son kalan evlat olacak. Kan onunla başlayacak. Kan onunla bitecek. Küller arasından yeni bir dünya doğacak.

İris Kayalar, katıldığı operasyondaki suçlu tarafından kaçırılan dişli bir polistir. Ondan istenilen görevi yerine getirmesi beklenmektedir. Bu kişi, Rus asıllı Türk silah kaçakçısı Zahid Borishan`dır. Zifir lakabına sahip olan Zahid toy bir polisi kaçırırken her şeyin istediği şekilde olacağından adı kadar emindir. Bilmediği şey ise karakolda Bakır diye adlandırılan İris`in yaman bir polis olduğudur.

Sarayın gölgeleri, eski sırlarla doludur ve güç her zaman kanla ölçülür. Selene Draven, babasının hayatını kurtarmak için kendini krallığın acımasız kurallarının ortasında bulur. Babasının beklenmedik teklifi, onu istemediği bir evliliğe, sarayın en gizemli ve korkutucu varisi Lucien Veyron`un yanına sürükler. Gizem, ihanet ve ölümsüz tutku arasında sıkışan Selene, sarayın karanlık sırlarını keşfederken kendi gücünü ve cesaretini de sınamak zorunda kalacaktır. "Gecekanlı", kanın, aşkın ve ölümsüzlüğün gölgesinde, sınırları zorlayan bir hikaye.

Eira on bir kez öldü. On bir kez farklı krallıklarda gözlerini açtı. On bir kez yeni bir hayata başladı. Ve on bir kez, yılını doldurmadan öldü. İlk başlarda kaderine isyan etti. Sonra korktu. En sonunda ise alıştı. Çünkü ölüm onun için bir son değildi. Fakat on ikinci doğuş her şeyi değiştirecekti. Kendini Ahmaran Krallığı`nda bulan Eira, geçmiş yaşamlarının ardındaki gerçeği ortaya çıkarmaya çalışırken, yüzyıllardır süren bir düşmanlığın tam ortasına sürüklenir. Bilmese de omuzlarında iki krallığın intikamı, bir lanetin son halkası ve yaklaşan ölümünün gölgesi vardır. Karşısında ise Ahmaran tahtının varisi Azaran durmaktadır. Onu koruyor gibi görünen prensin sakladığı sırlar vardır. Ve Eira`nın bilmediği bir gerçek... On ikinci ayın sonunda biri görevini tamamlamak zorundadır. Nefret yıllarca yaşayabilir. Ama bazen tek bir döngü her şeyi değiştirmeye yeter. Bir lanet. Bir intikam yemini. Ve son kez yaşanan bir hayat... On İkinci Döngü`ye hoş geldiniz

Kendi yazdığım şiirleri buraya yazacağım. Çoğu kendi hayatımdan esinlenilmiş olacak. Ve eski türkçe, osmanlı kelimeleri kullanmayı severim bu yüzden çoğunda böyle kelimeler olacak. İyi okumalar...

"Bizden bir halt olmaz," uyarısı bile yetmedi onu durdurmaya. "Senin uğruna değer," derken ölümü göze alacak kadar kör olmaya razıydı. Çünkü kalbini teslim ettiği kadının, onu her an satmaya hazır bir ispiyoncu olduğunu biliyordu. Ortada herkesin kör taklidi yaptığı koca bir hata, o hatanın küllerinden doğan, imkansızlıkla beslenen amansız bir aşk.

"EĞER YENECEĞİNİZ KENDİNİZSE KAYBEDECEKSİNİZ DE, BUNU GÖZE ALABİLECEK MİSİNİZ?" Adım, Evan. Yaşamayı seviyorum. Etrafım, arkadaşlarım ve ailemle çevrili. Sevdiğim ve sevildiğim harika bir hayata sahibim. Girdiğim koma sonucu gözlerimi burada açtım. Buraya ait değilim. Hayır, tüm hayatım bir yalan. Yaşadığım dünyadan silindim. Ben hiç var olmadım. Diyar bizi çağırıyor. Burası benim gibi kaybolmuşlarla dolu. Ve bir de o var. Benim yalancı İnci’m. O gözümün önünde kendini feda ediyor. Ama ben onu görmezden geliyorum. Adım, Amaya. Etrafımdakileri kurtarmak için kendimi hapsettiğim evden uzağım. Bu dünyayı tanımıyorum. Getirildiğim akademiyi tanımıyorum. Diyar bizi çağırıyor. Güce hükmetmemizi emrediyor. Her zaman farkındaydım ama kabullenmeyeceğim. Kendinden nefret etmenin nasıl bir duygu olduğunu biliyorum. Başka kimse kendinden nefret etmesin diye yalnız savaşıyorum. Onları kurtaracağım, hayallerini yok etmek pahasına. Ölümsüzlüğün öldürücülüğünü görmeyecek kadar aptallar. Ve bir de o var. Benim iyimser tarafım. Benden nefret ediyor, diğerleri gibi. Ama hayatım, hayatına bağlı.

“​Ben sadece huzurlu bir tatil istemiştim, odamın balkonundan kanlar içinde bir mafya babasının düşmesini değil!” ​Dilek’in lüks bir otelde tek başına çıktığı sakin tatil, gece yarısı yan odada patlayan silah sesleriyle kabusa döner. Peşindeki adamlardan kaçarken yaralı halde Dilek`in odasına dalan yeraltı dünyasının acımasız lideri Murat, peşinde ölümcül bir tehlike getirmiştir. ​Kapı alacaklı gibi çalınıp elleri silahlı adamlar odayı basmak üzereyken Dilek, Murat`ı yatağın altına saklar. Kapıyı açtığında ise öyle kusursuz ve absürt bir deli taklidi yapar ki, tetikçiler karşılarında tımarhaneden kaçmış bir çılgın olduğunu düşünüp arkalarına bakmadan kaçarlar. ​Hayatında ilk kez ölümden bu kadar komik bir oyunla kurtulan Murat, Dilek’in bu kıvrak zekasına ve deliliğine anında hayran kalır. Düşmanlar dışarıda pusuya yatmışken, Murat`ın o odadan ve Dilek’in hayatından bir daha asla çıkmaya niyeti yoktur, çünkü bu kıvrak zekali kıza aşık olmuştur onsuz yapamayacağını anlamıştır...

Bir kurul, gizem dolu, sırlarla bürünmüş. Kapalı kapılar yavaş yavaş açılıyor. Murat Barlas Ardınç iş toplantısına acele ile giderken bir anda arabaya atlayan bir kadın görür. Şoförü arabayı fren yaparken araba tam durmayarak kadına çarpar. Kadin acıyla bağırırken murat kadını hastaneye götürür. Murat kadının bir muhbir olduğunu düşünüp onu korumalarının araştırmasını ister. Kadın hastane yatağından adamla konuşurken adam kadının bilgilerine bakıyordu. Dosyanın içinden bir fotoğraf düşer. O fotoğrafta kızın fotoğrafı vardır. Kız kendinin bilgilerini izinsiz bakıldığında görünce sinirlenip adama tokatı yapıştırıp oradan ayrılır... Onları bir araya getiren kader mi yoksa tesadüf mü? Hiç bir zaman tesadüf olmaz...

Kesit = “Dilek” Bugün bar için iş görüşmesine gidecektik, o kadar iş ilanına baktım en uygunu buydu bizim için, Eylül böyle işleri pek sevmez, çünkü böyle ortamlara genelde sapiklar gelir, bu yüzden sıcak bakmıyordu, ama bize de iş lazımdı, görüşmeye gidecektik, bize de yakındı bu bar adı da değişik “Kafkas Bar” anlamayarak baktım, bu nasıl bir isimdi, bu isimle ne anlatmak istemişlerdi, içeriye girdim ve tedirgindim, ıçerde kucağında oturmuş bir kiz ve kalçasından okşayan bir adamı görüp iğrendim... Ama ilerde koltuktaki adamı görünce durdum bu neydi böyle... “Eylül” Burası gerçekten değişik bir yerdi ve mide bulandırıcıydı, kızı yatırmış içine giriyordu resmen, kafamı cevirdim ve görüşme yerine doğru adımlarımı yönlendirdim, ablama söyleyecem burda çalışamazdım, burası resmen kerhane yeriydi pek de farkı yoktu diyecektim ki onu görene kadar... karşımdaki adamın gözleri beni kendine çeken tek şeydi. Bana bir bakışı yetmişti... Değişik bir psikopat kitabı yazmaya karar verdim....

Savaş zamanında doğan bir aşk... Biri asker diğeri köylü bir kız İkisininde yüreği yangın yeri... Benim adım Elfida feda edilen demek, gözden çıkarılan ama diğer anlamı veda etmek. İşte o benim için hiç kolay olmadı. Herkes benden bir fedakarlık bekledi, herkes benden bir vedayı yüreğime sığdırmamı bekledi ama kimse Elfidanın mutluluğuyla ilgilenmedi. Taki o gelene kadar... Nefretin kalbi hiç bir zaman yenemediği, her daim sevginin galip geldiği bir hikaye...

Aşk, bazen bir silahın gölgesinde doğar. Ve bazı yazgılar, kınayla değil kanla mühürlenir. Heja, Mardin`in taş avlularında narinliğiyle büyümüş bir genç kadındır. Ancak bir sabah, abisinin düşman aşiretin kızını kaçırdığı haberiyle dünyası yerle bir olur. Uçurum kenarında alınan bir kararla, iki düşman ailenin kanı durdurulur-ama bir bedelle: berdel. Heja, sevmediği bir adamla; Baran ise adını bile duymadığı bir kızla evlenmeye zorlanır. Bir taraf için fedakârlık, diğer taraf için mecburiyettir bu evlilik. Ama içten içe, kırgın bakışlar, susturulmuş hayaller ve geçmişin kanlı gölgeleri arasında bir kıvılcım belirir. Baran`ın kalbinde bir şeyler kıpırdamaya başlar. Heja`nın sessizliği, içindeki fırtınaya dönüşür. Kimi kaderini seçemez, ama bazıları o yazgıyı yeniden yazmaya cesaret eder...

Hayat, benim için istediğim gibi yaşayamayacaksam neden yaşıyorum? diyeceğim bir yerdi. Hiç bir zaman kafamı yere eğip, özür dileyen yada pısrık kalan bir kız değildim. ve böyle gideceğinden emindim. ama hayat bana inat yaparcasına karşıma çıkmaması gereken birini çıkarmıştı. Kim olduğunu bilmiyordum. Ama isminin önüne gelen tehlikeli, ve mafya kelimeleri beni ondan kaçmam için yeterliydi. Kaçtım. Başım dik bir şekilde onu her gördüğümde ağzının payı verdim ama bizi birleştiren kaderdi. bu yüzden kaçmayı bıraktım. Artık ona hayatı cehennem edecektim...

Doğunun sert topraklarında başlayan bir intikam hikayesi… Güç, aşk, bağlılık ve intikamın iç içe geçtiği zorlu bir berdel. Hazal Karahan; güzelliği ile nam salmış kırılgan ama asi bir kadın. Ailesinin yükü omuzlarında acılarla yoğrulmuş bir kadın. Azad Mirzahan; kimsenin karşısın da duramadığı, korku ve kudretin vücut bulmuş hali. Soğuk, acımasız, ama içinde sakladığı kırılgan bir sır… Bir yanda kanla yazılan töreler, bir yanda aşkın imkansızlığı… Kaderin zincirlerini kırmak için yanmaya mahkum iki yürek… KIZIL GELİNE AĞIT. Tüm hakları saklıdır ve bana aittir.

Her karanlığın arkasında saklanan ışık gün gelir hayatının karanlığına doğradı. Herşeyi alt üst ettiği gibi tüm doğruları yıkar, geriye yanlışların kalırdı. Bu hikaye herşeye rağmen ayakta kalmaya çalışan ve önündeki bütün engellerden kurtulmak için savaş veren Mahira Mirazel`in hikâyesi. O savaşta yanında bulunan Karel Kartal Alacalı ona destek mi yoksa köstek mi olacak? Izdırar= Zorunluluk, Çaresizlik

Bir mafya lideri, bir gün sokaktan geçerken genç bir kızın babası tarafından dövüldüğüne şahit olur. Kızın, babası tarafından para karşılığında yaşlı bir adamla evlendirilmek istendiğini öğrenir. Ancak genç kız bu evliliği kabul etmemekte ve kendi hayatını yaşamak istemektedir. Babasının baskısı ve şiddeti altında kalan kızı gören mafya lideri, ona yardım etmeye karar verir. Bunun üzerine kızın babasına para vererek genç kızı onun elinden alır. Bu olay, ikisinin hayatını beklenmedik bir şekilde değiştirecek olayların başlangıcı olur.

♧♧♧ "Komutanım..." diye söze girdi Aras, bakışlarını o Kurter`in üzerindeydi. "Kolunuz." Kurter, başını bile kaldırmadı ama o tok ve tahammülsüz sesiyle, "Sus," diye homurdandı. "Biliyorum." "Bayağı kötü duruyor." "Laren beni mahvedecek," diye mırıldandı dişlerinin arasından. Aras, "Komutanım," dedi hayretle karışık bir alayla. "Kolunuza saplı bir kurşunla duruyorsunuz, bundan korkmuyorsunuz..." Gülmemek için dudaklarını birbirine daha sert bastırdı. "Ama yengenin size çekeceği azardan mı korkuyorsunuz?" "Sus lan artık." "Hastaneye gidelim mi Komutanım? Sınır hastanesine çekeriz aracı, acilde hemen çıkarırlar kurşunu." Kurter, Eymen`in bu pratik ama Laren`in öfkesinin boyutunu kavrayamamış önerisine alayla güldü. Hastaneye gittikleri an rapor direkt Laren`in sistemine düşerdi ve Laren`i biraz tanıyorsa eğer, o hastaneyi basar, her yeri birbirine katardı. "Aynen," dedi alaycı bir sesle. "Hastaneye gidelim de Laren hastaneyi bassın." "Komutanım..." diye size girdi Aras. "Ayıptır söylemesi ama siz naneyi yediniz gibi duruyor." Kaşları anında çatıldı Kurter`in. "Ayıpsa söyleme lan o zaman!" "Lan sus artık çenesinin yayını kardığımın Aras`ı. Sen sabah yürek mi yedin de geldin buraya?" Atilla dirseğinin kenarıyla öfkeli bir şekilde dürttü Aras`ı. "Komutan zaten sinirli, sinirinini bizden çıkaracak şimdi." "Susun lan!" Bağırırken sol kolu tehlikeli bir şekilde sızladı Kurterin. "Benim derdim bana yeter zaten." Kurter sessizliğe dayanamayıp başını içlerinden aklı başında olan Eymen`e çevirdi. "Eymen çok mu kötü duruyor?" Eymen umutsuzca iki yana salladı başını. "Çok kötü duruyor. Komutanım." "Atilla?" "Durum vahim, Komutanım." Aras kendisine sorulmamış olmasına rağmen söze girdi. "Bayağı da kötü duruyor Komutanım. Yenge kesin mahvedecek sizi. O kadar da uyarmıştı operasyona gitmeyin diye." Ardından aklına gelen ihtimalle korkuyla yerine sindi. "İnşallah yenge size azar çekerken biz de arada kaynayıp dayak yemeyiz." Kurter sağ eliyle yüzünü sıvazladı. "Laren beni kesin mahvedecek ya...." "Komutanım..." Hafifçe gülümsedi Eymen. "Kolunuza saplı bir kurşunla duruyorsunuz, kan kaybediyorsunuz, ölümlere kafa attınız, bütün bunlardan korkmuyorsunuz... Yengeden mi korkuyorsunuz?" İki yana salladı başını Kurter. "Laren kurşundan daha tehlikeli. Bu kurşun bana bir şey yapamaz ama Laren yapar." "Bu kadar gerilmeyin Komutanım ya," Güldü Atilla. "Doktor Hanım ne yapabilir ki en fazla?" Bu sefer sinirle Atilla`yı dürten Aras`tı. "Ağzımıza sıçar, görürsün." Atilla hälä duyduğuna inanmıyordu. "Bence abartıyorsunuz.` Koyu yeşilleriyle ters ters karşısındakilere baktı Kurter. "Sen hiç hayatındaki kadından azar yedin mi Atilla?" "Yemedim Komutanım." "O zaman kes sesini." Aras tekrar araya girdi. "Allah bizi Laren yengenin şerrinden korusun, Komutanım." "Amin!" dediler hep bir ağızdan. Çektiği sessiz amin`in ardından Kurter daha da sinirlenmişti. "Yenge deyip durmayın lan Laren`e! O benim doktorum sadece." "Yalnız Komutanım..." Eymen ciddi bir ifadeyle baktı. "İnsan doktorundan bu kadar korkmaz." Atilla devam ettirdi. "Korksa korksa..." "Hatunundan korkar," diye tamamladı Aras. Bu cümleden sonra aralarında gizli gizli gülmeye başladıklarında Kurter onlara ters bir bakış attı. "Kesin lan gülmeyi!" ♣︎♣︎♣︎ NOT: kitap bana ait değildir. Wattpadden (@YAZALVEN) Adlı kullanıcının kitabıdır.

Burası Huzur Çıkmazı... Adına bakıp da aldanmayın; burada ne huzur tamdır ne de gürültü eksik! Azapay için sıradan bir yaz sabahı, her zamanki gibi annesinin terlik sesleri ve yan mahallenin çocuklarının top gürültüsüyle başlar. Tabii bir de mahallenin "jilet" abisi, karizma abidesi ve Azapay’ın bir numaralı baş belası Çınar vardır. Azapay’ın tek isteği, şu yazı kazasız belasız (ve tercihen Çınar’a rezil olmadan) atlatmaktır. Ancak işler planladığı gibi gitmez:Azapay, Çınar’ın o sarsılmaz karizmasını çizebilecek mi? Yoksa bu atışmaların sonu, mahalle fırınındaki sıcak ekmek kokusu gibi tatlı bir aşka mı dönüşecek? Yazdığım ilk mahalle kurgusudur. Elimden geldiği kadar güzel yazmaya çalışacağım umarım beğenirsiniz.

Dağılan bir aile Aşk mı aile mi? Kardeşlik mi ? Nefret mi?

Formula1`in acımasız dünyasında karşı karşıya gelen iki pilot, rekabetle başlayan çekimin kendi kaderlerini nasıl değiştirdiğini fark etmek zorunda kalır. 🏁🏎️

Birbirlerinden nefret eden iki insan... Yakın arkadaşlarının düğününde birbirlerinden etkilenirler. Tek gecelik bir ilişki sonucunda bu iki insanı birbirine bağlayan bir mucize gerçekleşir. Minik bir bebeğin iki insanın hayatını değiştirme hikâyesi...