GERÇEK BİR HAYAT HİKAYESİNDEN UYARLANMIŞTIR! "Bazı aşklar zamanla değil , zamansızlıkla sınanır. Onun adı Hümasra`ydı. Ne bir kuştu , Ne bir kadın...Belki de sadece gökyüzüne yazılmış bir dua...

"Şu anda bile bana abi diyorsun!"diye söylendi biraz sinirle. Kirpiklerim titreşti, sadece bakakaldım."Canım yanıyor,yapma." Ellerini iki koluma yerleştirip yaklaştı. Bakışları gözlerime kilitlenmişken "Hâlâ anlamadın mı Defne?"diye mırıldandı. "Sana olan bakışlarımdan, sana kıyamayışımdan, yanındayken heyecanlanmamdan hâlâ anlamadın mı?" Yine o ses tonunu kullanıyordu işte! Yine tüm savunma sistemimi etkisiz hâle getirmişti. Tek yapabildiğim öylece bakmaktı. Ne bir şey söyleyebiliyor ne de hareket edebiliyordum. Belki de bu kaçmak için kalan son fırsatımdı. Belki de fırsat falan kalmamıştı. Neredeyse apaçık konuşuyordu artık, nereye kaçıyordum? Yine de denedim. Hakimiyetini kaybettiğim kalbime yeniden ulaştım. Beynime gerekli sinyali gönderebildim. Ve son kez denedim. "Anlamadım ben hiçbir şey. Gidiyorum ben!" Bir an afallamış olsa gerek ki çektiğim kollarımı kolaylıkla kurtarabilmiş ve ondan uzaklaşmıştım. Hızla atan kalbime inat ben de adımlarımı hızlandırdım. Ama kulaklarıma ulaşan ses ayaklarımın olduğu yere mıhlanmasına sebep olmuştu. "Seviyorum Defne!" Atan kalbim sekteye uğramış etrafımdaki bütün sesler susmuştu. Günlerdir kaçtığım gerçek şimdi apaçık karşımdaydı. "Seni çok seviyorum!"

Mert ve Cansel`in hikayesi... Cansel, öğrencilerini çok seven ve dokunduğu her kalpte bir iz bırakan öğretmendir. Sınıfındaki bir öğrencisinin evde ailesini bulamayıp hıçkıra hıçkıra ağlaması üzerine, öğrencisini sakinleştirip evine götürmüştür. Bu esnada küçük öğrencisinin dayısı da, uzun süredir gelmediği bu köye gelmiş ve yeğeninin öğretmeniyle karşılaşmıştır. Bazen hüznün bazen neşenin bazen aşkın ve büyük bir gizemin yer aldığı bu kitapta, Cansel`i ve Mert`i, onların sevgileriyle birlikte mücadelelerinin de yer aldığı bu kitabı okumaya hazır mısınız? O zaman başlayın, çünkü pişman olmayacaksınız..

Sude hayatını deli dolu yaşayan 24 yaşında bir genç kızdır. annesinin nişanlısının oğlu Anılla tanışana kadar her şey yolunda gidiyordur ama hayatına bodoslama giren Anıl onun hem hayatını hem de duygularını alt üst etmiştir.

O kazınan kanla sarılır boynuna gece. Öyle bir gece ki sahipsiz ve kahramansız kalırsın. İşte o zaman parmağına bir yüzük takar, Geçmeyecek izlerini nefret ettiklerinle kapatırsın. "Günün sonunda dönüp dolaşıp geleceğimiz yer," derken parmağımdaki alyansa dokundu. "Evimiz." Ve evin sen olduğunu söyleyecek o dudaklar. Kelimeleri tanı ve kalbine kazı. Kurtulma. Bırak kendini. Yine de kaptırma. Adını üfle senden seni çalanlara. Günü geldiğinde fısıltını, her zerresine kadar onlara hatırlatacaksın. "Araf yok Alyeska." derken boynuma çıktı dudakları. "İhtimaller yok." bir daha fısıltı. "Sadece sen varsın." İlk acıyı sonra uğruna savaşılan aşkı tadacaksın.

Bir aşk düşünün... Dünüm... Bugünüm... Yarınımdır... Bir aşk düşünün... Yakıp yıkmıştır uğruna... Kül etmiştir... Bir Melek vardır... Varlığıyla tüm karanlıkları aydınlatan... Tüm kötülükleri iyiliğiyle pir-ü pak eden... Sen safir gözlü güzel Meleğim... Benden vazgeçme... Fatih Koralp Sezin&Alara Çetinoğlu Bu onların hikayesi

İlk kalp çarpıntım, ilk aşkım, ilk heyecanım ve ilk kalp sancım. Hepsi aynı adam. Ondan bile nefret etmiyorum ama en çok da ona kırgınım. Kalbim ona ardına kadar açık bir kapıyken o, o kapıyı sertçe çekti ve benim kalbimin önünde bir duvar örmeme sebep oldu. O duvarın ardındaysa yalnızca paramparça bir kalp kaldı.

Ailesindeki çarpık ilişkiler yüzünden kasabadan sürgün edilen bir kadının intikam için geri dönmesi ile başlayan cinayetler..

Kim bilebilirdi ki öğretmenimin ilk aşkım olacağı "Kimdi bu kız " Yüzü hâlâ net değildi ama... Bir şey vardı o profilde Tanıdık değil ... Ama tanımak istediğin bir şey.

Karanlığın içinden bir ses yükseliyor…
“Gerçek bazen en tehlikeli yalandır.” Bir adım atılıyor.
 Bir silah doğruluyor.
 Bir isim fısıldanıyor. Ve bütün sırlar, tek bir kurşunla dağılmaya hazır. Aybüke’nin adımları, artık geri dönülmez bir yolun taşlarına vuruyor.
Dost bildikleri, düşmana dönüşüyor.
Gölgelerden çıkan her yüz, yeni bir ihanetin habercisi. Dost ile düşman arasındaki çizgi bulanıklaşırken, en yakınında duranların bile yüzleri maskelerle gizlenir. Bir karar, bir adım, bir söz… 
Her şeyin kaderi değişir. Bu defa sadece hayatlar değil; gerçekler de ölümle sınanacak.
Ve gerçeğe en çok yaklaşan, en çok kaybedecek. İhanetin gölgesinde, aşkın sınavında, ölümle yüzleşirken…
 Bir tek soru kalır:
 Kime güveneceksin? “Benim yolumdan gel, seni en büyük kralları bile yöneten bir soytarı yapayım. Tüm dünyayı da senin şaklabanın.” Zaman daralıyor…
Her şey yanıyor… Bir çığlık. Bir dua. Bir kahkaha…
 Ve gerçek, herkesin kanını akıtacak kadar keskin. “Burası başlangıç değil.
Burası sonun doğduğu yer.” Sonra yalnızca o cümle kalıyor: “Öldürsene beni, Elmas. Hadi, öldür.” Bu defa sadece bir timin değil, bir milletin kaderi yazılacak. Ve kaderin adı: Vazgeçtiklerimiz.

Her şey babamın iflasa sürüklenen şirketi için hiç tanımadığı birinden borç almasıyla başladı... Melek, annesi ve kardeşiyle beraber yaşamaktadır. Medrese öğretmeni olarak hafız yetiştiri. Dini ile iç içe bir genç kızdır. Bir gün babasının borcu yüzünden bir oyuna dahil olmuştur. Andreas Axel Roman. İspanyanın en güçlü mafya liderlerinden biri. Bir gün bir iş ortağı yüzünden borcu olan bir Türk firma sahibine borç verir. Fakat tek bir kurali vardır: Zamanında parasını faizi ile geri alması. Peki bu iki kişi tamamen farklı iki hayata sahipken kader onlar için ne yazmıştı? Merak ediyorsanız hadi maceraya başlayalım. İyi okumalar, yazar Pandora...

Hayatımın merkezinde bir hastalık ismi vardı OKB . Kısaltılmış hali Okb idi . Uzatılmış hali ise obsesif kompulsif bozukluk . Bu hastalık öyle bir illetti ki sevdiğim insanlarla arama mesafe koymam yüzünden hayatta hep dışlanmıştım. Sevdiğin insana dokunamamak nasıldı bilirmisiniz ? Ben dokunamıyordum sevdiğim kadının elini bile tutamıyordum. Aşırı titiz ve takıntı rahatsızlığım yüzünden çevremde beni seven insan bırakmamıştım. Bu satırları kalbimin kaldırmadığı yüzünden içimi bir kağkt parçasına dökmenin daha cazip olduğunu düşündüm. Ve işte yazıyorum peki sen okumaya hazır mısın ?

Rusya`dan Türkiye`ye savaş yüzünden gelen Verasya buradaki hayatından vazgeçmemekten asla pes etmez... +16

0542*******: Ne hakla yaparsın lan bunu(22.22) 0542*******: Sana kırk kere demedim mi lan yapma diye(22.22) Siz: Anlamadım? (22.22) Siz: Kimsiniz? (22.22) 0542*******: Ecelinim oğlum bekle sen. (22.22) Siz: Oğlum falan ne oluyor? (22.22) 0542*******: Salağa yatma lan ibne(22.22) Siz: Düzgün konuşur musunuz? (22.22) Siz: Böyle giderse kabalaşacağım (22.22) 0542*******: Ne kabalaşması lan belasını siktiğim(22.22) Siz: Kızım lan ben! (22.23) Küfürlerimin sansürlenmediği, vazgeçemediğimiz türden; texting kitabımla karşınızdayım. 14.kitabım, umarım beğenirsiniz. Oylamayacaksanız hiç okumayın lütfen. İyi okumalarr🫶 /diğer kitaplarıma da göz atmanızı şiddetle öneririmm

Bir krallık, düşmanını küçümsediği gün yenilgisini imzalar. Aureth Krallığı da bunu çok geç anladı. Kral Alther`in varisi Valerion, çocuk yaşta eline kılıç verilerek büyütüldü. Kan, onun için bir kaderdi. Düşman ise bir isimden fazlasıydı: Vaeskar. Timsah armalı, sessiz, sabırlı ve intikamla beslenen bir krallık. Geçmişte yapılan zulümler, kör edilen bir çocuk ve kanla yazılmış bir tarih... Yirmi yıl sonra, iki varis yeniden karşı karşıya gelmek üzere. Bu hikâye kahramanların değil, canavarların nasıl yaratıldığını anlatıyor. Ve bazen en korkunç düşman, aynada gördüğündür.

Siz hiç taksiye yolcu olarak binip şoföre aşık olarak indiniz mi?

Kitap düzenlemededir efendim🦋

Şansa ve Fallara inanmayan Günay Mila Adanır, şans kurabiyelerinden çıkan sayıları birleştirerek rastgele bir numaraya yazar fakat yazdığı kişi hiç de sevecen bir tip değildir.

Balca eve doğru yürürken arka sokaktan ses duyar ve o sese bakmak için yöneldiğinde karşısında gördüğü şey ile hayatının hatasını yaptığını düşünür fakat hayatının sonu mu yoksa başlangıcı mı olacak bilinmez...

Bazıları gökyüzüne aşıktır ve kendilerini yıldızlarla avuturlar. Bazıları ise yalnızdır ve sorunlarını kendi başlarına çözer ve içlerine kapanırlar. Ama gün sonunda insanlar birbirlerinin yaralarını sarar ve dünya daha iyi bir yer haline gelir. Peki Alin ve Tan birbirlerinin yaralarını sarabilecek mi yoksa yeni yaralar mi açacaklar birbirlerinin kalplerine. Yaralar geçer ama izler kalır. Yarasız sanılanlar gökyüzü ile sınanır.

Ateş Çağan hatırlayamadığı çocukluğundan kalan travmalarıyla boğuşan genç bir adamdır. Geçmişi zihnini parçalamakla kalmamış aynı zamanda ruhu ve bedeninde de kalıcı izler bırakmıştır. Öyle ki, Ateş Çağan kendi adını bile kendisi koymak zorunda kalmıştır. Aysis İlay, unutamadığı çocukluğundan kalan travmalarıyla boğuşan genç bir kadındır. Geçmişi anılarını kirletmekle kalmamış, aynı zamanda geleceğine dair umutlarını da yok etmiştir. Öyle ki, Aysis İlay aynaya bakmaktan bile nefret etmektedir. Ateş kızgın bir korken Aysis buzdur. Ateş yanarken Aysis donuyordur. Kavuşmak ölüm, ayrılık kurtuluştur. Aşkın çağrısı ise kaçınılmazdır.

Kendi zihninin cehenneminde boğulan Helena`nın önünde tek bir yol vardı, o da anlamsız hayatına bir son vermek. Ya da, hayatın anlamını yeniden bulmak... Helena`nın cehennemdeki günlerine son vermek için can atan Kurtan`ınsa daha büyük bir sınavı vardı. Helena`yı kendi cehenneminden uzak tutmak. 𝐵𝑢̈𝑡𝑢̈𝑛 𝐷𝑢̈𝑛𝑦𝑎 𝑘𝑎𝑟𝑠̧ı𝑚𝑑𝑎 𝑑𝑢𝑟𝑢𝑟𝑘𝑒𝑛, 𝑠𝑎𝑑𝑒𝑐𝑒 𝑡𝑒𝑘 𝑏𝑖𝑟 𝑘𝑖𝑠̧𝑖 𝑦𝑎𝑛ı𝑚𝑑𝑎 𝑑𝑢𝑟𝑠𝑎 𝑦𝑒𝑡𝑒𝑟𝑑𝑖. 𝑂 𝑘𝑖𝑠̧𝑖 𝑑𝑒 𝑧𝑎𝑡𝑒𝑛 𝑘ı𝑦𝑎𝑚𝑒𝑡 𝑘𝑜𝑝𝑠𝑎 𝑦𝑎𝑛ı𝑚𝑑𝑎 𝑘𝑎𝑙𝑚𝑎𝑦𝑎 𝑑𝑒𝑣𝑎𝑚 𝑒𝑑𝑒𝑟𝑑𝑖... AY KUŞAĞI SERİSİ İKİNCİ KİTABIDIR, İLK KİTAP OLAN TEMPERSİTAR`I OKUDUKTAN SONRA OKUMANIZ ÖNERİLİR. Bu isimle yayınlanan ilk ve tek kurgudur, tüm hakları saklıdır.

Bu hikaye zümrüt yeşili gözleri olan bir kızın hikayesi... "O tablosu yapılacak kadın!" Dedi biri " *Tch* O tarihe adının altın harflerle yazılması gereken bir kadın" dedi öbürü... .. Umay her pazartesi kitappadde

"Güneş battığında, günahın maskesi düşer." Güzce Soykan, soyadının ağırlığını omuzlarında taşıyan, buzdan bir kraliçeydi. Hayatı, Yavuz Sancaktar`ı yok etmek üzerine kurulu bir intikam senaryosuydu. Gündüzün parlak ışıkları altında, plazaların soğuk koridorlarında birbirlerine nefret kusan iki düşmandılar. Ancak güneş ufkun altına çekildiğinde ve şehrin üzerine o tekinsiz Vesper saati çöktüğünde, kurallar değişiyordu. Vesper; sadece en karanlık arzuların kabul edildiği, kimliklerin maskeler ardına gizlendiği o yasak kulüptü. Güzce, oraya her gittiğinde kim olduğunu unutmak istiyordu. Yavuz ise orada, avını bekleyen bir yırtıcı gibi karanlığın tam kalbindeydi. Birbirlerinin kim olduğunu bilmeden, tenin tene çarptığı o ilk gecede; nefret, yerini kontrol edilemeyen bir yangına bıraktı. Bir yanda sarsılmaz bir intikam yemini, diğer yanda Vesper`ın karanlığında mühürlenmiş bir arzu. Güzce, gündüz nefret ettiği adamın gece diz çöktüğü tanrısı olduğunu öğrendiğinde; ya kendi sonunu hazırlayacak ya da bu karanlık tutkuya teslim olacaktı. Çünkü Vesper`da şafak asla sökmezdi.

Bir gün güller küllere ve çoğu zaman aşklar da ayrılığa döner. - 07/04/2024