"Bunları sen benim için ağla diye değil, benim gözümde kendi değerini anla diye anlattım birtanem. Bir şey başarmadığını düşündüğün her an, bana bak. Senin en büyük eserin, benim." Bu sözleri onun dudaklarından; her dinleyişimde kalbimin var olduğundan bile habersiz olduğum noktalarında birer kıvılcım alevlendiren sesinden duymak, kaç yıl geçerse geçsin hala gerçekmiş, sahiciymiş gibi hissettiriyor. Sanki ellerine hiç ailemin kanı bulaşmamış ve bu kanı içinde gizlediği Şeytan`ın İki Yüzü`nün ardına saklamamış gibi. Kitabın bütün hakları tamamiyle şahsıma aittir. Ve herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

0537**: Acaba rica etsem kelepçenizi de alıp öndeki apartmana gelir misiniz? (22:03) Görüldü Yazıyor... 0551*: Gecenin bu saatinde bir avukatın elimde kelepçeyle kapısına gelmemi ve onu nezarete atmamı istiyor. 0551*: Doğru mu anladım?

Mazisi baya eskiye dayanan iki insan, birbirlerinden uzak durmaya ant içmiş. Ancak maalesef işler hiç de planladiklari gibi gitmiyor. Bilirsiniz kader hicbir zaman insanın beklediği şekilde işlemez. Bakalım hayatın sürprizleri arasında bu ikili nasıl yol alacak? Hikayeyi merak mı ettin? Hemen okumaya başla. Söz, seveceksin.🐛🎀

Düşünsenize dedenizin aşiret ağası olduğunu ve kız çocuklarından nefret ettiğini kendi oğlunun bir kız evladı olduğunu onu kaçırıp tehtid etse bir daha bu kız sevilmiyicek dese ne yapardınız ben size söyleyeyim mi hiçbir şey Tıpkı kurbanlık koyunlar gibi olurdunuz abiniz yalakalık için dedenize sizi şikayet etse ne yapardınız gene diyeyimmi hiçbir şey çünkü nereye kaçmaya çalışırsan o kadar dibe batarsın her yere kaç her yerde bulurlar İşte ben tamda böyle bir ailede doğdum hiç bir şey bilmeden dedemin zamanında kan davası olduğu Karabey konağına gelin gideceğimden habersiz yaşadım anne ve baba sevgisizliğinden tam 15 yıl boş yaşadım İşte şimdi ben asıl hayatımın mahkümiyetini yaşayacaktım - Cihangir diye bağırdı babam lan sen ne halt ettin - Zeynep`in evleneceği yok o görevi ben üstlendim Baba demesiyle yanağına tokat yemesi bir oldu

Kitap düzenlemededir efendim🦋

Beğendiğim kitapları öneriyorum, tanıtıyorum.

Evime yemek siparişimi teslim etmek için gelen kaslı bir kurye(?) ile fazla bakışırsak ne mi olur??

Ben ailenin aykırı çocuğu: Karden Saren. Babamın deyimiyle “vasıfsız Karden”… Annemin deyimiyle “daha kadın olamamış Karden”… Ben, Karden Saren… Kendi ayakları üzerinde durmaya çalışan genç bir kız… Ailesi tarafından öteki görülen değil; adı gibi güçlü, ayağı yere sağlam basan Karden olarak anılacaktım. Ve eğer bu topraklarda bana mutluluğu yasak kılmaya kalkarlarsa, ben onlara kendi sonlarını yaşatırdım.

Hicran, ayrılık demekti... Evvelden yazılmıştı benim kaderim. Kader, insanın ismine göre şekil alırmış; bunu en acı şekilde öğrenmem de hayatın bana yaptığı en büyük sürprizdi. Ben Hicran Veren... Adımdan da anlaşılacağı üzere, ayrılık verendim. Ben karnımda bir can taşırken, iki canı toprağa verendim. İnsanların merhemi değil, yarası oluyordum sadece.

2093 senesinde iç savaş ve güç gösterilerinden dolayı tüm ülkeler çöküşe uğramış, devletler yıkılmıştı. Krallık kavramı yeniden ortaya çıkmış, zulümler artmıştı. Teknolojik aletler ise kullanılamaz bir hale gelmişti. Ölüm oranları her geçen gün daha da artarken bir korsan topluluğu ortaya çıkmıştı. Kendilerine "Gizli Korsan" diyorlardı. Krallığa bir baş kaldırı olarak dikiliyorlardı. Sage Arden ise bu gemide bulunan bir korsandı. Tek hedefi ise `Valen` ailesini (Krallığı) ortadan kaldırmaktı.

Arkadaşına takıntılı olan mafyadan onu kurtarmak isteyen Doğa. Yağmurdan kaçarken doluya tutulur. Kendini hiç istemediği bir olayda bulur artık hiç bir şey eskisi gibi olmaz.

-Beni delirtmek mi istiyorsun? Büzme o dudaklarını.+Üzdü mü? -Hayır, delirtti.

"Korkuyor musun benden?" diye sordu. Dürüst davranıp başımı salladım. Önce sessizlik oldu. Sonra çenemde elini hissettim. Yüzümü kendisine çevirip gözlerimi yeşilleriyle buluşturdu. Adem elması hareket etti. "Neden?" sessiz kaldım. "Cevap ver." yutkundum ve yeşillerini işaret ettim. "Siz kızınca çok korkunç bakıyorlar." "Söküp verirsem eline, geçer mi korkun?" dedi ciddi sesiyle. Başımı hızla iki yana salladım. "Hayır!" sonra gözlerimi kaçırıp utanarak devam ettim. "Gördüğüm en güzel gözler onlar." "Karar ver kız çocuğu, korkunç mu, güzel mi?" dedi sanki vereceğim cevap onun için önemliymiş gibi. Utansamda bakışlarımı yeşillerine çevirdim ve aklımdan geçeni dilimle kavuşturdum. "Korkunç güzel." Önce baktı sonra dudaklarını yavaşça kıvırdı. Cevabıma tepkisi daha da utandırdı beni. DİKKAT! Bu kitap; şiddet, argo, travma vb. unsurları içermektedir. Küçük okuyucu kitlesine uygun değildir. BU PLATFORMDA "ATEŞBAR" İSİMLİ İLK KİTAPTIR. TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR. KOPYALANAMAZ VE ÇALINAMAZ! • Bu hikâyedeki tüm karakterler ve olayların gerçek kişi ve kurumlarla ilgisi yoktur. Tamamen hayâl ürünüdür.

"Bir kurşunla başlayan kader, iki ruhun kalbinde aynı yangını çıkarabilir mi?" Umay Gazioğlu, asker bir babanın gölgesinde büyüyen, güçlü olmak zorunda bırakılmış bir genç kadındır. Günün birinde attığı bir adım, onu devletin karanlık koridorlarına sürükler. Artık kimse bilmiyordur kim olduğunu; bazen bir askerin kızı, bazen bir terör hücresinin içindeki sessiz bir gölge, bazen de devletin görünmez silahı. Hakkari`nin dağlarında, güvenin bir nefes kadar kırılgan, sevginin ise yasak olduğu bir dünyada... Umay iki tarafa da ait değildir ama iki taraf da onun kanını istiyordur. Talan ise ona en uzak durması gereken kişidir; sessiz, soğukkanlı, ölümle sakin konuşan bir keskin nişancı. Ama kalp bazen en yanlış kişiye tutunur. Kimsenin kimseyi tam olarak tanımadığı, her adımın ölümle sınandığı bu savaşta... Biri gerçeği saklıyor. Biri geçmişten kaçıyor. Ve biri, sevdiklerini bile feda edebilecek kadar acımasız. Hayatını korumak için yalan söyleyen bir kız. Gerçeğin peşindeki bir asker. Ve birbirine dokununca patlayan bir fırtına...

Genç bir kadının aile evinden ayrılarak,kendi ayakları üzerinde durabileceğini kanıtlamak amcıyla küçük bir mahalleye taşınması ve orada hayatının aşkı ile tanışmasını anlatmaktadır. Nisa Karan Efe Demir

"Bir daha karşıma çıkmadığından emin ol, Sofinka. Yoksa yemin ederim gördüğün son gözler benimkiler olur.” Hayatımda gördüğüm en soğuk grilere sahipti. Sanki gözlerinin içinde buzla kaplı bir gece saklıydı. Her bakışı, her dokunuşu bana meydan okuyor; beni karanlığından uzak durmam için uyarıyordu. Ama sözlerinin tam tersine, her seferinde beni kendi dipsizliğine çekmekten asla vazgeçmiyordu. Onun söyledikleri yıllarca zihnimde dolanıp durdu.Ve bir gün, karanlık sırlarını sakladığı o kuleye gittiğimde kendimi uçurumun kenarında bulmuştum. O canavardan kurtarmaya çalıştığım o can, hiç tereddüt etmeden beni sırtımdan bıçaklamıştı. Bir el beni karanlığa ittiğinde gördüğüm son şey onun gri gözleriydi. Belki de haklıydı; onun yoluna çıkarsam göreceğim en son şey onun soğuk grileri olacaktı. Öyle de olmuştu. Ama bu kez beni öldüren değil, kurtaran taraf gibiydi. Bu kurtuluşun onun sonunu da beraberinde getireceğindense habersizdi. Gözlerimi tekrar açtığımda ise hafızam susmuştu. Geçmişin tüm izleri, tüm çığlıkları, tüm kanı… hepsi kaybolmuştu. Ve şimdi… Zamanında düşmanım olan o adam, karşıma geçip nişanlım olduğunu söylüyordu. Sanki beni ölümle tehdit eden kendisi değilmiş gibi. Sanki onu vuran ben değilmişim gibi. Sanki bu hikâyenin bir sonu yokmuş gibi.

"Bazı yollar gidilmek için değil, sadece terk edilmek için vardır." Julian için hayat, babasının mutfağa sinen ağır alkol kokusu ile sırtındaki hiç iyileşmeyen yara izleri arasında bir hapishaneydi. Cebinde tırnaklarıyla kazıyarak biriktirdiği 420 dolar ve zihninde tek bir kelime vardı: KAÇMAK. O gece, soğuk bir tren garında sadece geçmişinden kaçacağını sanıyordu. Ancak peronun karanlığında, elinde tuhaf bir ışık saçan o kızla karşılaştığında, yolculuğun düşündüğünden çok daha derin olacağını anlamıştı: HAZEL. Biri hayatın sillesini yemiş bir işçi, diğeri ise nereden geldiği belli olmayan gizemli bir yabancı... İki ruh, polis sirenlerinin gölgesinde, bilinmezliğe doğru son sürat bir yolculuğa çıkar. Julian özgürlüğün tadını ararken, Hazel`ın sessizliğinde saklı olan o büyük sır her adımda peşlerini bırakmayacaktır. Kimin hayali gerçek, kimin gerçeği hayal? Siren sesleri yaklaşırken ve göğsündeki o açıklayamadığı sızı artarken Julian şu sorunun cevabını arıyor: "Nefesimiz kesilene dek peşinden gideceğimiz bir hikayemiz kalacak mı?" "Anlaşılamayanlara ve kendi sessizliğinde boğulanlara..."

Hey! Oralarda mısın cüce? Sana bir kitap yazdım. Her zaman yanında olduğumu hatırlaman ve seni sevdiğimi bilmen için.

Kendi zihninin cehenneminde boğulan Helena`nın önünde tek bir yol vardı, o da anlamsız hayatına bir son vermek. Ya da, hayatın anlamını yeniden bulmak... Helena`nın cehennemdeki günlerine son vermek için can atan Kurtan`ınsa daha büyük bir sınavı vardı. Helena`yı kendi cehenneminden uzak tutmak. 𝐵𝑢̈𝑡𝑢̈𝑛 𝐷𝑢̈𝑛𝑦𝑎 𝑘𝑎𝑟𝑠̧ı𝑚𝑑𝑎 𝑑𝑢𝑟𝑢𝑟𝑘𝑒𝑛, 𝑠𝑎𝑑𝑒𝑐𝑒 𝑡𝑒𝑘 𝑏𝑖𝑟 𝑘𝑖𝑠̧𝑖 𝑦𝑎𝑛ı𝑚𝑑𝑎 𝑑𝑢𝑟𝑠𝑎 𝑦𝑒𝑡𝑒𝑟𝑑𝑖. 𝑂 𝑘𝑖𝑠̧𝑖 𝑑𝑒 𝑧𝑎𝑡𝑒𝑛 𝑘ı𝑦𝑎𝑚𝑒𝑡 𝑘𝑜𝑝𝑠𝑎 𝑦𝑎𝑛ı𝑚𝑑𝑎 𝑘𝑎𝑙𝑚𝑎𝑦𝑎 𝑑𝑒𝑣𝑎𝑚 𝑒𝑑𝑒𝑟𝑑𝑖... AY KUŞAĞI SERİSİ İKİNCİ KİTABIDIR, İLK KİTAP OLAN TEMPERSİTAR`I OKUDUKTAN SONRA OKUMANIZ ÖNERİLİR. Bu isimle yayınlanan ilk ve tek kurgudur, tüm hakları saklıdır.

Siz: Alp abi sana birşey söylemem lazım.(20.30) Alp Abi: Yine ne oldu Defne?(20.47) Siz:Hamileyim.(20.48) Alp Abi:Ne saçmalıyorsun?(21.00)

"Beni nerede gördün de bana takıntılı hale geldin? " dedim. Bunu duyunca bana yaklaştı. Bende bana yaklaşınca geriye doğru gittim. "Bunun gerçekten bir önemi var mı? Sonuç olarak seni iki yıl önce gördüm ve..." Sözü yatağa düşmemle kesildi. Yüzünü yakınlaştırıp, parmaklarını saçlarıma daldırdı. "... ve o günden beri aklımdan çıkmıyorsun " dedi. Ardından dudakları dudaklarıma değdi.

Hayatın acısıyla mesleğine tutunan Eliska Petrova ve hayatını işine ve kızına adamış Arven Karahanlı; tesadüfler onları bir araya getirdiğinde, tutku ve sırlar her şeyi değiştirecek.

#mahalle #çocuklukaşkı #yetişkiniçerik Çocukluktan gelen bir bir aşka sahip olan iki genç birlikte geçiremedikleri yılları hiç unutmadılar. Aydilge farklı yerlere savruldu zorluklarla karşılaştı. Yaman ise onu aramaktan asla vazgeçmedi. Ve zaferi yalnızca vazgeçmeyenler kazanırdı.

tatlı bir mahalle kurgusu dur Aysel mahallenin gözde güzel kızlarından kıyafetler diken bir kizimizdir mutludur aysel ama tek bir yarası vardır meltemin abisi mert , mert askerden dönmesine çok az kalmıştır artık onu eskisi gibi göre bilecek ama mert onu fark edecek mi mert annesi ve kızkardesine babalık yapmış Bi adamdır hayatında olan kadınlar bellidir ve evlenemke ve aşık olmak istememektedir o arabaları ve ailesi ile mutludur o sert duvarı aysel icin yikabilecek mi

Feride Su, iş mülakatına gittiği yerde bir adamla karşılaşır. İlk görüşte ondan etkilenir. Yoksul hayatından kurtulmak için başvurduğu ve onlarca aldığı redlerden sonra nerdeyse ümidini kaybetmiştir. Ancak bu adamla umudu yeşerir. Onu stolklayarak çalıştığı iş yerini bulur. Adamın stajyeri olarak iş başvurusu yapar. Kabul edilir. Ancak bilmediği bir şey vardır. Kalbi, etkilendiği adamın kuzeni olan Ceo için çarpacağını bilmemektedir.