Bilinmeyen numara; Benimki geliyorrr Bilinmeyen numara; O da biliyorrr, kalbimii yerden yere vuruyorr Bilinmeyen numara; Ah bi gülüyoo, of bi bakıyoo Bilinmeyen numara; Aklımı başımdan hemen alıyorrr Seren; Kimsin? Bilinmeyen numara; Seninkiyim;) Kitabım yarı texting kitabıdır.

Asel ailesindeki karmaşık durumları halletmeye çalışırken başındaki belaları ve başına düşen yıldırım gibi anlayamadığı hisleri arasında sıkışıp kalır ve düzeltmek için binbir yola girer Sence asel halledebilecek miydi?

Ben ailenin aykırı çocuğu: Karden Saren. Babamın deyimiyle “vasıfsız Karden”… Annemin deyimiyle “daha kadın olamamış Karden”… Ben, Karden Saren… Kendi ayakları üzerinde durmaya çalışan genç bir kız… Ailesi tarafından öteki görülen değil; adı gibi güçlü, ayağı yere sağlam basan Karden olarak anılacaktım. Ve eğer bu topraklarda bana mutluluğu yasak kılmaya kalkarlarsa, ben onlara kendi sonlarını yaşatırdım.

Hicran, ayrılık demekti... Evvelden yazılmıştı benim kaderim. Kader, insanın ismine göre şekil alırmış; bunu en acı şekilde öğrenmem de hayatın bana yaptığı en büyük sürprizdi. Ben Hicran Veren... Adımdan da anlaşılacağı üzere, ayrılık verendim. Ben karnımda bir can taşırken, iki canı toprağa verendim. İnsanların merhemi değil, yarası oluyordum sadece.

Düşünsenize dedenizin aşiret ağası olduğunu ve kız çocuklarından nefret ettiğini kendi oğlunun bir kız evladı olduğunu onu kaçırıp tehtid etse bir daha bu kız sevilmiyicek dese ne yapardınız ben size söyleyeyim mi hiçbir şey Tıpkı kurbanlık koyunlar gibi olurdunuz abiniz yalakalık için dedenize sizi şikayet etse ne yapardınız gene diyeyimmi hiçbir şey çünkü nereye kaçmaya çalışırsan o kadar dibe batarsın her yere kaç her yerde bulurlar İşte ben tamda böyle bir ailede doğdum hiç bir şey bilmeden dedemin zamanında kan davası olduğu Karabey konağına gelin gideceğimden habersiz yaşadım anne ve baba sevgisizliğinden tam 15 yıl boş yaşadım İşte şimdi ben asıl hayatımın mahkümiyetini yaşayacaktım - Cihangir diye bağırdı babam lan sen ne halt ettin - Zeynep`in evleneceği yok o görevi ben üstlendim Baba demesiyle yanağına tokat yemesi bir oldu

536 ***: Küçüğüm, nasılsın? Siz: Kimsiniz? 536 ***: Şuan konumuz bu değil. Konumuz; senin yıldızları sayarak ağlaman. Siz: Sen beni nereden görüyorsun? 536 ***: Ben seni hep görürüm Öz`üm.

Bu dünyaya iki kesinlikle gelirdiniz: ölüm tarihiniz ve ruh eşiniz. Peki ya ruh eşiniz sizden önce öldüyse? İnanmayı reddettiğimiz ihtimaller, belki de başka bir yerde çoktan yaşanmıştır. Kardelen de bunu reddetti. Gerçekliği inkâr etti. Ve bunun bedelini, hem kalbiyle hem aklıyla ödemek zorunda kaldı. Dikkatli olun. Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu, hiç yaşanmamış bir ihtimalin hikâyesi. UYARI: Bu kitap psikolojik unsurlar, romantizm, psikolojik şiddet, taciz, intihara teşebbüs ve bazı rahatsız edici davranışlar içermektedir.

0537**: Acaba rica etsem kelepçenizi de alıp öndeki apartmana gelir misiniz? (22:03) Görüldü Yazıyor... 0551*: Gecenin bu saatinde bir avukatın elimde kelepçeyle kapısına gelmemi ve onu nezarete atmamı istiyor. 0551*: Doğru mu anladım?

"Bir daha karşıma çıkmadığından emin ol, Sofinka. Yoksa yemin ederim gördüğün son gözler benimkiler olur.” Hayatımda gördüğüm en soğuk grilere sahipti. Sanki gözlerinin içinde buzla kaplı bir gece saklıydı. Her bakışı, her dokunuşu bana meydan okuyor; beni karanlığından uzak durmam için uyarıyordu. Ama sözlerinin tam tersine, her seferinde beni kendi dipsizliğine çekmekten asla vazgeçmiyordu. Onun söyledikleri yıllarca zihnimde dolanıp durdu.Ve bir gün, karanlık sırlarını sakladığı o kuleye gittiğimde kendimi uçurumun kenarında bulmuştum. O canavardan kurtarmaya çalıştığım o can, hiç tereddüt etmeden beni sırtımdan bıçaklamıştı. Bir el beni karanlığa ittiğinde gördüğüm son şey onun gri gözleriydi. Belki de haklıydı; onun yoluna çıkarsam göreceğim en son şey onun soğuk grileri olacaktı. Öyle de olmuştu. Ama bu kez beni öldüren değil, kurtaran taraf gibiydi. Bu kurtuluşun onun sonunu da beraberinde getireceğindense habersizdi. Gözlerimi tekrar açtığımda ise hafızam susmuştu. Geçmişin tüm izleri, tüm çığlıkları, tüm kanı… hepsi kaybolmuştu. Ve şimdi… Zamanında düşmanım olan o adam, karşıma geçip nişanlım olduğunu söylüyordu. Sanki beni ölümle tehdit eden kendisi değilmiş gibi. Sanki onu vuran ben değilmişim gibi. Sanki bu hikâyenin bir sonu yokmuş gibi.

Kendi halinde yaşayan tıp fakültesi öğrencisi Kayra bir gün fazla miktarda paraya ihtiyacı olduğu için ek iş aramaya başlar.Arkadaşı sayesinde bulduğu tekerlekli sandalyeye bağlı bir adamın bakımını üstlenme işini başta kabul etmez fakat sonra kararı değişir. Bakacağı adam yani Doğan önceki nişanlısı yüzünden kadınlara güveni olmayan ketum bir iş adamıdır. Kader yine de ağlarını örer ve onları bir araya getirir. Peki onlar bir arada kalmayı başarabilecekler midir? "Benimle hiç konuşmayacak mısınız?" Yüzünde herhangi bir duygu belirtisi yoktu."Pekâlâ bende kendi kendime konuşurum.Yapmadığım şey değil sonuçta" yine tepki vermedi.Hep yaptığı gibi sadece yüzüme baktı.

Whispers Beyond Midnight “Gece sessiz görünür… ama bazıları o fısıltıları duyar.” Rei, sessizliğin içinde kendini bulan, geceleri sokak lambalarının altında kaybolan 16 yaşında bir gençtir. Gündüzün gürültüsünden uzaklaştıkça, gecenin karanlığında gerçek benliğine yaklaşır. Ancak bu sessizliğin içinde yalnız değildir. Yui… Gizemli, çekici ve tuhaf şekilde tanıdık biri. Onunla karşılaştığı o gece, Rei’nin hayatında bir şeyler değişmeye başlar. Gözlerinin ardında başka bir dünya saklıdır — tehlikeli, büyüleyici ve sırlarla dolu. Rei’nin geçmişi kadar karanlık olan bu şehirde, ikili arasındaki bağ zamanla güçlenirken, gece her zamankinden daha canlı hâle gelir. Ancak karanlık sadece huzur sunmaz… bazen içinden bir çağrı gelir. Romantizm, gizem, aksiyon ve gecenin içinden yükselen fısıltılar... Bu hikâyede sessizlik, en güçlü çığlığa dönüşebilir.

-Beni delirtmek mi istiyorsun? Büzme o dudaklarını.+Üzdü mü? -Hayır, delirtti.

Bir aşk düşünün... Dünüm... Bugünüm... Yarınımdır... Bir aşk düşünün... Yakıp yıkmıştır uğruna... Kül etmiştir... Bir Melek vardır... Varlığıyla tüm karanlıkları aydınlatan... Tüm kötülükleri iyiliğiyle pir-ü pak eden... Sen safir gözlü güzel Meleğim... Benden vazgeçme... Fatih Koralp Sezin&Alara Çetinoğlu Bu onların hikayesi

"Bunları sen benim için ağla diye değil, benim gözümde kendi değerini anla diye anlattım birtanem. Bir şey başarmadığını düşündüğün her an, bana bak. Senin en büyük eserin, benim." Bu sözleri onun dudaklarından; her dinleyişimde kalbimin var olduğundan bile habersiz olduğum noktalarında birer kıvılcım alevlendiren sesinden duymak, kaç yıl geçerse geçsin hala gerçekmiş, sahiciymiş gibi hissettiriyor. Sanki ellerine hiç ailemin kanı bulaşmamış ve bu kanı içinde gizlediği Şeytan`ın İki Yüzü`nün ardına saklamamış gibi. Kitabın bütün hakları tamamiyle şahsıma aittir. Ve herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

Beğendiğim kitapları öneriyorum, tanıtıyorum.

Bir ailenin sokaktan evlat edindiği küçük çocuk Atlas`ın ve ailenin kızı Asel`in yaşadığı yasak aşk...

tatlı bir mahalle kurgusu dur Aysel mahallenin gözde güzel kızlarından kıyafetler diken bir kizimizdir mutludur aysel ama tek bir yarası vardır meltemin abisi mert , mert askerden dönmesine çok az kalmıştır artık onu eskisi gibi göre bilecek ama mert onu fark edecek mi mert annesi ve kızkardesine babalık yapmış Bi adamdır hayatında olan kadınlar bellidir ve evlenemke ve aşık olmak istememektedir o arabaları ve ailesi ile mutludur o sert duvarı aysel icin yikabilecek mi

Mazisi baya eskiye dayanan iki insan, birbirlerinden uzak durmaya ant içmiş. Ancak maalesef işler hiç de planladiklari gibi gitmiyor. Bilirsiniz kader hicbir zaman insanın beklediği şekilde işlemez. Bakalım hayatın sürprizleri arasında bu ikili nasıl yol alacak? Hikayeyi merak mı ettin? Hemen okumaya başla. Söz, seveceksin.🐛🎀

Düşman ailelere sahip olan Aksa Gök ve Ares Avcı yıllardır birbirlerinden nefret ediyorlardı. İki mafya çocuğu olan bu ikili birbirlerini öldürmeye ant içmişlerdir. Ta ki o güne yani ikisinin de hayatının devrim noktası olan o tarihe kadar...

2093 senesinde iç savaş ve güç gösterilerinden dolayı tüm ülkeler çöküşe uğramış, devletler yıkılmıştı. Krallık kavramı yeniden ortaya çıkmış, zulümler artmıştı. Teknolojik aletler ise kullanılamaz bir hale gelmişti. Ölüm oranları her geçen gün daha da artarken bir korsan topluluğu ortaya çıkmıştı. Kendilerine "Gizli Korsan" diyorlardı. Krallığa bir baş kaldırı olarak dikiliyorlardı. Sage Arden ise bu gemide bulunan bir korsandı. Tek hedefi ise `Valen` ailesini (Krallığı) ortadan kaldırmaktı.

Arkadaşına takıntılı olan mafyadan onu kurtarmak isteyen Doğa. Yağmurdan kaçarken doluya tutulur. Kendini hiç istemediği bir olayda bulur artık hiç bir şey eskisi gibi olmaz.

"Korkuyor musun benden?" diye sordu. Dürüst davranıp başımı salladım. Önce sessizlik oldu. Sonra çenemde elini hissettim. Yüzümü kendisine çevirip gözlerimi yeşilleriyle buluşturdu. Adem elması hareket etti. "Neden?" sessiz kaldım. "Cevap ver." yutkundum ve yeşillerini işaret ettim. "Siz kızınca çok korkunç bakıyorlar." "Söküp verirsem eline, geçer mi korkun?" dedi ciddi sesiyle. Başımı hızla iki yana salladım. "Hayır!" sonra gözlerimi kaçırıp utanarak devam ettim. "Gördüğüm en güzel gözler onlar." "Karar ver kız çocuğu, korkunç mu, güzel mi?" dedi sanki vereceğim cevap onun için önemliymiş gibi. Utansamda bakışlarımı yeşillerine çevirdim ve aklımdan geçeni dilimle kavuşturdum. "Korkunç güzel." Önce baktı sonra dudaklarını yavaşça kıvırdı. Cevabıma tepkisi daha da utandırdı beni. DİKKAT! Bu kitap; şiddet, argo, travma vb. unsurları içermektedir. Küçük okuyucu kitlesine uygun değildir. BU PLATFORMDA "ATEŞBAR" İSİMLİ İLK KİTAPTIR. TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR. KOPYALANAMAZ VE ÇALINAMAZ! • Bu hikâyedeki tüm karakterler ve olayların gerçek kişi ve kurumlarla ilgisi yoktur. Tamamen hayâl ürünüdür.

"Bir kurşunla başlayan kader, iki ruhun kalbinde aynı yangını çıkarabilir mi?" Umay Gazioğlu, asker bir babanın gölgesinde büyüyen, güçlü olmak zorunda bırakılmış bir genç kadındır. Günün birinde attığı bir adım, onu devletin karanlık koridorlarına sürükler. Artık kimse bilmiyordur kim olduğunu; bazen bir askerin kızı, bazen bir terör hücresinin içindeki sessiz bir gölge, bazen de devletin görünmez silahı. Hakkari`nin dağlarında, güvenin bir nefes kadar kırılgan, sevginin ise yasak olduğu bir dünyada... Umay iki tarafa da ait değildir ama iki taraf da onun kanını istiyordur. Talan ise ona en uzak durması gereken kişidir; sessiz, soğukkanlı, ölümle sakin konuşan bir keskin nişancı. Ama kalp bazen en yanlış kişiye tutunur. Kimsenin kimseyi tam olarak tanımadığı, her adımın ölümle sınandığı bu savaşta... Biri gerçeği saklıyor. Biri geçmişten kaçıyor. Ve biri, sevdiklerini bile feda edebilecek kadar acımasız. Hayatını korumak için yalan söyleyen bir kız. Gerçeğin peşindeki bir asker. Ve birbirine dokununca patlayan bir fırtına...

Genç bir kadının aile evinden ayrılarak,kendi ayakları üzerinde durabileceğini kanıtlamak amcıyla küçük bir mahalleye taşınması ve orada hayatının aşkı ile tanışmasını anlatmaktadır. Nisa Karan Efe Demir

"Bazı yollar gidilmek için değil, sadece terk edilmek için vardır." Julian için hayat, babasının mutfağa sinen ağır alkol kokusu ile sırtındaki hiç iyileşmeyen yara izleri arasında bir hapishaneydi. Cebinde tırnaklarıyla kazıyarak biriktirdiği 420 dolar ve zihninde tek bir kelime vardı: KAÇMAK. O gece, soğuk bir tren garında sadece geçmişinden kaçacağını sanıyordu. Ancak peronun karanlığında, elinde tuhaf bir ışık saçan o kızla karşılaştığında, yolculuğun düşündüğünden çok daha derin olacağını anlamıştı: HAZEL. Biri hayatın sillesini yemiş bir işçi, diğeri ise nereden geldiği belli olmayan gizemli bir yabancı... İki ruh, polis sirenlerinin gölgesinde, bilinmezliğe doğru son sürat bir yolculuğa çıkar. Julian özgürlüğün tadını ararken, Hazel`ın sessizliğinde saklı olan o büyük sır her adımda peşlerini bırakmayacaktır. Kimin hayali gerçek, kimin gerçeği hayal? Siren sesleri yaklaşırken ve göğsündeki o açıklayamadığı sızı artarken Julian şu sorunun cevabını arıyor: "Nefesimiz kesilene dek peşinden gideceğimiz bir hikayemiz kalacak mı?" "Anlaşılamayanlara ve kendi sessizliğinde boğulanlara..."