Bu hikâye bir kurgu olabilir. Ama içindeki acı, bekleyiş ve yarım kalan hayatlar gerçektir. Her şey bir emirle başlar. Bir görev verilir, bir tim hazırlanır. Ama hiçbir emir, geride kalanların yükünü anlatamaz. Bazı insanlar vardır… isimleri bilinmez, yüzleri hatırlanmaz. Ama onlar, birilerinin hayatı yarım kalmasın diye kendi hayatlarını yarım bırakır. Bu satırları yazarken şunu anladım: Kahramanlık, her zaman zaferle ölçülmez. Bazen en büyük kahramanlık… geri dönememektir. Onlar görevlerini yaptı. Kimisi döndü. Kimisi yarım kaldı. Eğer bu hikâyede bir yerde durup nefes aldıysan, bir karakterin acısını içinde hissettiysen… artık sen de bu yükü biliyorsun. Çünkü bazı hikâyeler mutlu sonla bitmez. Ama asla unutulmaz...

Bir insan vücudunda 2 tane kalp olur mu? Tıpta olmaz ama benim kalbimde bir üsteğmenin kalbi var ve işin kötüsü ben ne yapacağımı bilmiyorum. Ya o kalbi söküp eline vereceğim ya da içimde taşımaya devam edeceğim... *** Bu kitabın kurgusu tamamen şahsıma ait olup, içinde geçen olaylar, kurumlar ve kuruluşların gerçek hayatla hiçbir bağlantısı yoktur. Başlanma tarihi: 31/08/25

Bazı yeminler kanla yazılır, bazıları ise gözyaşıyla. Alparslan için vatan her şeyden önce gelirdi; ta ki o güne kadar. Gökçe ise çocuklara umut olmayı seçmiş bir ilkokul öğretmeniydi. Yolları, barut kokusunun çiçek kokularına karıştığı o sınır kasabasında kesiştiğinde, her ikisinin de hayatı bir daha asla eskisi gibi olmayacaktı. Biri korumaya yeminliydi, diğeri eğitmeye... Peki, kendi yaralarını saramayan bir adam başka bir kalbi kurtarabilir miydi? Sınırın gölgesinde başlayan bu hikâyede aşk, fedakârlık ve sadakat; kaderin yazdığı en zor sınavla karşı karşıya kalacak.

Asker/istihbaratçı kurgusu ALYA’NIN YOLU SERİSİ: GÖK TİM VE İSİMSİZLERDEN KILIÇ`A KİTABININ DEVAMIDIR.⚔️⚔️⚔️ SON KİTAP OLUP YOLLAR VE SONLARINI GÖRECEĞİMİZ BİR YOLCULUK! ( Tüm kitaplardan daha uzun olacak😁) HADİ SENDE HİKAYENİ SEÇ! BİR VARMIŞ... BİR YOKMUŞ MU? EVVEL ZAMAN İÇİNDE Mİ? ALYA`NIN HAYATI HİÇ OLMADIĞI KADAR DEĞİŞECEK, KARŞISINA ÇIKAN YOLLARDAN HANGİSİNİ SEÇECEK? HANGİ SONU SEÇİP KADERİNİ ÇİZECEK? PEKİ GEÇMİŞ TEKRAR MI TEKERRÜR EDECEK? BELKİDE ALYA HİÇ UMMADIĞI BİR HAYATI SIRTLANACAK... SONLAR NE OLACAK PEKİ... HADİ BU YOLU BİZ SEÇELİM. SONU DA BİZ YAZALIM.

Anka timinin yüzbaşısı bir gün operasyonda şehit düşer ve Time başka bir yüzbaşı atanır. Batu Soykan Time geldikten sonra olaylar başlar. ~ Biz Kimmiydik? Yüzbaşı Batu Soykan Kıdemli Üsteğmen Alara Sarp Teğmen Yiğit Aslan Asteğmen Levent Özkan Astsubay Kıdemli Başçavuş Erdal Bayrak Astsubay Başçavuş Hakan Sönmez Astsubay Kıdemli Üstçavuş Yusuf Bozkurt Astsubay Üstçavuş Doruk Şahin Astsubay Çavuş Aras Toprak Biz ANKA Timiydik. Her şeye rağmen ayakta duran, savaşmaktan vaz geçmeyen, Küllerinden yeniden doğan o ANKA`ydık.

Deli Timi, "imkansızı başarmak" mottosuyla çalışan, sınır tanımayan bir askeri timdir. Hayatları, tehlikeli ve gizli görevlerle şekillenirken, birbirleriyle olan ilişkileri onları sadece asker olarak değil, bir aile olarak da birbirine bağlamaktadır. Devrim Komutan`ın liderliğinde, timin her üyesi, görevde hayatta kalma mücadelesinin yanı sıra, kendi iç savaşlarıyla da yüzleşir. Fakat her şeyden önce, bir şey kesindir: Hedef yok, sınır yok.

İstanbul`a tutkuyla bağlı Savcı Ceren Yılmaz, mafya lideri Pamir Tan`ın suçlarını örtbas etmeyi reddedince kendini bir anda İstanbul`dan binlerce kilometre uzakta, Hakkari`de bulur. Özel eğitimli asker abileri Eren ve Eray`ın yanında geçireceği yeni hayat, Ceren`i tüm prensiplerini sorgulatacak olaylarla karşı karşıya bırakır. Ancak kader, yoluna Gölge Timi`nin en başarılı askerlerinden biri olan Çınar Üstün`ü çıkaracaktır.

Yüzbaşı Yaman`ın liderliğindeki Balkar Timi, vatan topraklarında hainlere göz açtırmıyor. Kıdemli Üsteğmen Asena (Anka) ve Yüzbaşı Yaman (Pars) cephede yan yana çarpışırken; hayat onları hem askeri hem de sivil dünyada görünmez bağlarla birbirine bağlıyor.Sınır hatlarında ve en zorlu coğrafyalarda amansız bir mücadele veren bu ekip, vatan savunması için her an canını ortaya koyuyor. Cephede patlayan her mermiyle beraber, sivil hayatın getirdiği sorumluluklar ve omuzlarındaki askeri görevler arasında sarsılmaz bir denge kurmaya çalışıyorlar.Görev emirleri geldikçe ve operasyonlar zorlaştıkça, bu güçlü askerlerin omuz omuza vererek sergilediği sarsılmaz duruş en büyük güçleri haline gelecek. Namlular ısınırken, sadakat ve fedakarlıkla dolu, tamamen aksiyon ve mücadele odaklı bir dönem başlıyor.

GEÇMİŞİN ENKAZI: ANKA 1999 Gölcük Depremi`nde ailesini kaybeden bir bebek... Bugün ise kod adıyla anılan bir tim lideri: Yüzbaşı Ayda “Anka” Ertürk. Asker bir babanın emaneti, bir albayın öz kızı gibi büyüttüğü, disiplinli, soğukkanlı ve kararlı bir kadın. Gizli bir geçmişin, yasak bir aşkın ve sarsıcı kayıpların gölgesinde büyüdü. Şimdi, en tehlikeli görevleri üstlenen ANKA Timi`nin başında. “Anka” yeniden doğdu. Bu sefer küllerinden değil, geçmişin enkazından...

"Kimsesiz olduğum için mi bu kadar kolay arkanı dönüp gidiyorsun?" İlk defa dile getirdiğim gerçekle boğazımdaki yumru yutkunmamı, göğsümdeki acı nefes almamı engelliyordu. Bana doğru döndü, donuk ifadesinin altında pişmanlık ya da üzüntü aramaya çalıştım ama hiçbir duygu barındırmıyordu. Ondan gelecek şeye hazırlamaya çalıştım kendimi ve o, asla duymak istemediğim o kelimeyi söyledi. "Evet." Eski adı,,,, Yüzbaşı`m

Yanıyorum... Yok olmak için değil Yeniden doğmak için Anka kuşu misali Vatanım için ……… bir görev dönüşü kimsenin beklemediği fakat herkesin hayranlık duyduğu ankayım ben . yanıyorum yok olmak için değil anka kuşu gibi yeniden doğmak için Bu beden de olduğum sürece umut her daim var olucak Kaybedecek bir şeyim yoksa neden korkayım ki Ölünce üzülücek kimsen yoksa ölümden neden korkayım ki Sadece Vatanım için yaşayan kişiydim ben Ben... Kıdemli üsteğmen asena`yım şehitlik bir ödüldür benim için o zaman ........ Şehadet şerbetini içme vakti

Mardin`den, doğup büyüdüğüm memleketten, sokaklarında ip atladığım topraklardan kopmak zorunda kalmıştım. Ailemi bırakıp da geldiğim Karadeniz`de, hiç bilmediğim bir memlekette öğretmenlik yapmaya gelmiş, tam da yapayalnız kaldım dediğim anda, birisinin ailesi olmak için adım atmıştım buralara. O yetim, Ben yurtsuz... Ben onun herşeyi, o benim yurdum olacaktı. İkinci bir aileye sahip olacağımı bilemezdim. Bir yaren kazanacağımı da... Birinin yareni olacağımı da...

“Vatanından koparılmış tazecik bir çiçeğin, bambaşka bir toprağa gömülüp yeniden kök salmasını beklediklerini, günden güne solup çürümesine göz yummalarını dinlediğimi bilemezdim. “

Bir olaydan kaynaklı yüzbaşı ile konuşmak için Karargaha gittim ancak beni içeriye askerler almayınca Sevgiliyiz yalanını ortaya attım. En fazla ne olabilirdi ki? Kitabımın hakları tamamen bana aittir. Kitabımın kopyalanması , çalınması durumunda yasal işlem başlatılır.

Karşımda oturan bana mahçup gözlerle bakan adama baktım. Yanımdaki sırıkta benim gibi kollarını göğüsünde birleştirmiş bekliyordu. “Ne yani?! Şimdi bu sırık benim kocam mı?!” Adam başını salladı sadece. “Turan Bey, sizin eşiniz. Kayıtlarda öyle gözüküyor ve hemen boşanma ihtimaliniz düşük. Çünkü büyük bir olay ve çözülmesi gerekiyor. Aynı zamanda bunu yapan kişi kayıp. Onun bulunup sorguya alınması gerek. Maalesef bir süre evli kalacaksınız.” “Kamera şakası falan mı? Hilal mi yaptı şakayı? Yoksa Selin mi?! Vallaha kızmayacağım!” Herkes sessizleşti. Sağdan soldan Hilal ya da Selin de çıkmadı. “Ağlarım bak!” Adam mahçup bakışlarını atarak masadaki açılmamış şişeyi uzattı bana. Dolu gözlerimle bir şişeye, birde adama baktım ve başımı ters yöne çevirdim. Adam şişeyi geri yerine koyarken sırık konuştu. “Yapanın kimliği belli mi?” Kalın ve sert sesiyle göz ucu baktım ona. Upuzun boyu yapılı vücudu vardı. Gözüme çarpan damarlı elleri bir an kalbimi tekletti ama hemen tekrar başka yöne baktım. Ben esmer sevmem! Sanki sevsen ne olacak salak Nazlı?! Adamla evlisin şuan! Bu hacker mıdır nedir?! Beni mi buldu cidden?! Allah belanı versin pis hacker! 🪷 Nazlı&Turan

İnsan bazen hiç işlemediği bir suçun gölgesinde kalır. Ben de onun gözlerine baktığım gün, kaderimin değiştiğini anladım. Bazı yollar tesadüfen kesişmez. Bazı kalpler, en yanlış zamanda birbirine dokunur. Ben adaleti seçtim, o ise emir vermeyi. Ama ikimiz de aynı yaraya düştük. Ve biz… Bu kefareti ödemek için yolları kesişen iki yabancıydık.

"Merağınız geçti mi komutanım ? " " Geçmedi Tomris .Garip bir şekilde sen anlattıkça ve bu kadar hayatıma dahil olmaya devam ettikçe sana olan merakım artıyor " **************** "Çünkü onlara bağlanamam baba , tekrardan bir yıkım için kumar oynayamam " Gözlerimden gelen yaş benden bağamsız haraket ediyordu "Her gece onları görüyorum baba, gülüyorlar ama ben onların yüzündeki hüznü görüyorum. Bu rüyalar ilerledikçe kabusa dönüşüyor, her gece istisnasız her gece o patlama anını görüyorum " Yere çöküp sırtımı dolaplara yaslarken babamda ocağın altını kapatıp benim yanıma oturdu . "Hiçbir şey diyemedim , Alihan `ın annesi oğlumu buraya nasıl sığdırdınız dediğinde ben ona `oğlun patlamada şehit oldu parçalarını bulamadık ağırlık yapsın diye tabutuna kum torbaları koyduk `diyemedim baba ." Hıçkırık "Sercan komutanımın eşi törende kriz geçirirken iki yaşındaki kızına bakmaya utandım " nefesim daralıyordu . "Alinin babasına oğluna sahip çıkamadım demeye utandım. Çaylağımızdı o yeni gelmişti daha askerliğinin güzelliklerini yaşayamadan şehit oldu " Bir hıçkırık daha Babam başımı göğsüne çekerek saçımı okşadı "Aslının kimsesi yoktu biz birbirimizin kimsesi olmuştuk o gitti ben yine kimsesiz kaldım. Abin var ben varım deme baba bu farklı "

Bazı insanlar karanlığın içinde kaybolur. Bazılarıysa o karanlığın içinde yaşamayı öğrenir. İlay, yıllardır kendisine verilen emirleri sorgulamadan yerine getiren biriydi. Ta ki bir gün babası, hayatında istemediği bir değişikliğin kapısını aralayana kadar. Yeni bir ev. Yeni insanlar. Yeni kurallar. Ve hiç istemediği bir tim. İlay için bu sadece yeni bir görev olmalıydı. Ama aynı çatı altında yaşamaya başladığı dört kişi, onun yıllardır sakladığı taraflarını ortaya çıkarmaya başladığında işler değişecekti. Çünkü bazen insanı en çok zorlayan şey, düşmanıyla karşılaşmak değil; kendisiyle yüzleşmektir. Ve İlay`ın herkesten sakladığı bir şey vardı: Revzen olmak istemiyordu. Çünkü Revzen karanlıktı. Peki karanlığın içinden ışık süzen bir pencere olabilir miydi?

Gerçek ailesini bulan Derin artık sevdayı, dostluğu, ihaneti tadacaktı. Yüreği yanan adam sevdası için her acıyı çekmeye hazırdı. Gerçekleri öğrendiğinde ise yandığı kadar yakacaktı… “Baktım ki sen gelmiyorsun, sevdiğim… O halde ben de senin yanına gelecek her yolu denerim…” Güneşli ve Çiçek Kokulu günler dilerim… *** Hikayede şiddet, küfür, argo gibi tetikleyici unsurlarda içerebilir. Lütfen rahatsız olacak, etkilenecek kişiler okumasın. Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Olan olaylar yada sözler hepsi benim hayal gücümün ürünüdür. Kapak tasarımı ChatGPT tarafından yapıldı. Kurgunun ismi de yazımı da tamamen şahsıma aittir.

"Bir tim... Altı yürek... Ve geriye kalan bir yüzbaşı." Yüzbaşı, timini kaybettikten tam bir ay sonra, hâlâ aynı sabaha uyanıyor. Aynı vicdan azabı, aynı sessizlik, aynı boşluk. Bu bir savaş değil, bir sorgulama. Düşman dışarda değil bu kez içeride. Koridorlar daha soğuk, mahkeme salonları daha sessiz, üniforma daha ağır. Bin Ölür Bin Diriliriz, savaşın yalnızca cephede olmadığını anlatan bir hikâye. Adaletin, vicdanın ve askerî disiplinin kesiştiği ince çizgide yürüyen bir adamın içsel çatışmasını gözler önüne seriyor.

ARAZ KIZILKURT&MİNELA ÇEVİK Askeriyenin koridorları sessiz,sakin ve ıssızdı.Minela koridorun en başında ciddi bir ifade ile elindeki dosyaları inceliyordu.Üzerinde her zamanki gibi askeri üniforması vardı.At kuyruğu yaptığı saçlarından asi bir tutam çıkmış yüzüne doğru düşmüştü.Koyu kahve gözleri büyük bir dikkatle yazılarda geziniyordu. Koridorun başında ritmik bir ayak sesi yankılandığında kafasını kaldırıp bakma ihtiyacı hissetti.Karşıdan gelen kişi koca bir heybetiyle ilerleyen Arazdı.Onun da üzerinde asla çıkarmadığı üniforması,ayağında postalları vardı.Yüzünde komutan olmanın verdiği disiplinle ilerliyordu.Kahverengi saçları biraz dağılmıştı ve bu ona asi bir hava katmıştı.Gözlerinde ki kararlılık ve liderlik adeta yanıyordu. Bir ormanı andıran yeşil gözleri Minelanın kahveleriyle çarpışınca asıl hikaye başladı. Bu bir aşk değil,sevda hikayesiydi. Sevip de hemen kavuşanlara aşk,sevip de engeller aşarak kavuşanlara sevda denirdi. Onların ki de sevdaydı. Vatan sevdasının yanında filizlenen gönül sevdası.

Jeolog Feyza, Hakkâri`nin sarp dağlarında nadir bulunan zeolit taşlarını araştırırken, bir mağaranın içinde hiç ummadığı bir gerçekle karşılaşır: yıllar önce bir gece vakti aniden hayatından çıkan çocukluk arkadaşı Murat, şimdi karşısındadır. Ama artık sadece Murat değildir; o artık bir asker, bir tim lideridir. Kod adı Alaca olan bu adam, şimdi Feyza`nın hayatını kurtarmakla görevlidir — hem düşmandan, hem de geçmişten. Zamanında ona verdiği yeşil, mavi ve kahverengi dünyayı simgeleyen makrome bileklik, Feyza için geçmişin sessiz bir hatırasıdır. Şimdi o hatıra, patlayan çatışmaların, kanın ve suskun bakışların ortasında yeniden canlanır. Peki ya yıllar sonra karşılaştığın tek kişi, seni ölümden kurtaran asker olsaydı? Peki ya çocukluk aşkının gözlerinde tanıdığın renkler artık bambaşka bir karanlığı yansıtıyorsa? Ve geçmişle hesaplaşman, silah seslerinin içinde, mağara karanlığında başlıyorsa? Dağdaki Alaca, görevle vicdan arasında sıkışan yüreklerin, suskun dağlarda yankılanan geçmişin ve bir bilekliğe sığan sevdanın romanı. Her kararda ölüm, her adımda geçmiş ve her bakışta hesaplaşma var. Çünkü bazen bir taşın peşinden gidersin… ama bulduğun, çok daha derindir. “Her dağın bir sırrı, her askerin bir yemini, her bilekliğin bir hikâyesi vardır.”

Behişt; kelime manasıyla Farsça cennet, uçmak anlamına gelir. Belki de bir asker için kullanmaya en uygun sıfat budur... İlkay o gün başına geleceklerden bihaber ailesiyle ve nişanlısıyla vedalaşıp kolay bir operasyona gideceklerini düşünürken badisinin, hayatını emanet ettiğinin kardeşinin kolları arasında şehit olmasıyla tüm hayatının değişeceğini bilmiyordu... Özel olarak kurulmuş bir timin artık yaşları dolayısıyla geri göreve çekilmesiyle birlikte Türkiye’de bir ilk gerçekleştirilerek ilk defa bir kadın tek başına yıllar sürecek bir görev için düşmanların içine sızdırıldı. İşte her şey ondan sonra başladı! Kimsenin yüzünü, yaşını ya da cinsiyetini bilmediği teröristlerin korkulu rüyası, askerlerinse olmayı hedeflediği, gurur duydukları bir efsane haline geldi. Herkes onu tek bir isimle tanıdı: KURT! Onunsa bildiği tek bir şey vardı; “Silahının namusu, bayrağının dalgalandığı her yerin vatanı olması ve intikamıydı...!”

"Ey kahraman Türk kadını! Sen yerlerde sürünmeye değil, omuzlar üzerinde göklere yükselmeye layıksın." -Gazi Mustafa Kemal Atatürk Albeyaz Yeminler Ceylan Savaş, 28 yaşında bir terörle mücadele savcısı ve geçmişin acılarıyla şekillenen bir kadındır. 1998`de terkedilen küçük bir kız olarak, Türk konsolosluğunun yardımıyla ülkesine döner ve onu büyüten kişi, evlat edindiği babası Albay Kaan Savaş`tır. Albay Kaan, sevgiyle büyüttüğü kızının ülkesine adanmış bir kadına dönüşmesine tanıklık eder. Alpkan Aslan, 29 yaşında Özel Kuvvetler Kıdemli Üsteğmeni, küçük yaşta ailesini kaybetmiş ve devletin kollarında büyümüştür. Zorlu görevleriyle tanınan Alpkan, Cizre`deki "Savaşçı" timinin komutanıdır. 2018`de bir kaza sonucu tanışan Alpkan ve Ceylan, yıllar sonra, 2025`te Cizre`de tekrar karşılaşır. Ceylan, babasının komutanlık yaptığı timle çalışmak için Cizre`ye gelir ve burada Alpkan ile yolları kesişir. "Albeyaz Yeminler", bir aşk hikayesi değil, aynı zamanda bir kahramanlık destanıdır. Cesaret, kayıplar ve yeminlerle dolu bu yolculuk, onları yalnızca birbirlerine değil, ülkenin geleceğine ve büyük bir savaşa da sürükleyecektir. Eğer hoşunuza gitmişse kitabıma göz atmayı unutmayınn ❤️

Bozkurt ve Sancak aileleri yıllardır dosttur. Babalar aynı üniformayı giymiş, çocuklar aynı lojmanlarda büyümüş, birbirlerinin ailesi olmuştur. Yıllar geçer, çocuk oyunları yerini askerî eğitime, masum atışmalar disiplinli görevlere bırakır. Nehir Bozkurt, Eren Sancak ve arkadaşları artık seçkin bir askerî tim olan "Fırtına Timi"nin üyeleridir. Aynı üniformayı taşır, aynı hedef için görev yapar ve gerektiğinde birbirleri için hayatlarını ortaya koyarlar. Ancak her görev yalnızca operasyonlardan ibaret değildir. Tim içinde dostluklar, şakalaşmalar, kırgınlıklar, gizli duygular ve yıllardır söylenemeyen hisler de vardır. Nehir ile Eren`in çocukluktan gelen bağı, görevlerin ağırlığı altında bambaşka bir sınavdan geçer.