Eminim ki daha önce asker- avukat ilişkisi okumuşsunuzdur... Peki, askerin kadın, avukatın erkek olduğu bir kitabı daha önce okudunuz mu? Tahmin edeyim, okumadınız. ↈ "Ben aşkı kendime yasaklamışken, sen neden kalbinin kapılarını bana sonuna kadar açtın?" ↈ "Ben sadece normal bir avukatım, sen ise benim yüreğim..." ★NOT: Kitap sadece benim değil, aynı zamanda @ayseselinduran ile ortak yazdığımız bir kitaptır.

Bazı yeminler vatan için edilir… Bazı sözler ise sevilen insan için verilir. Ama en zor savaş, ikisi arasında seçim yapmak zorunda kaldığında başlar.

Asker/istihbaratçı kurgusu ALYA’NIN YOLU SERİSİ: GÖK TİM VE İSİMSİZLERDEN KILIÇ`A KİTABININ DEVAMIDIR.⚔️⚔️⚔️ SON KİTAP OLUP YOLLAR VE SONLARINI GÖRECEĞİMİZ BİR YOLCULUK! ( Tüm kitaplardan daha uzun olacak😁) HADİ SENDE HİKAYENİ SEÇ! BİR VARMIŞ... BİR YOKMUŞ MU? EVVEL ZAMAN İÇİNDE Mİ? ALYA`NIN HAYATI HİÇ OLMADIĞI KADAR DEĞİŞECEK, KARŞISINA ÇIKAN YOLLARDAN HANGİSİNİ SEÇECEK? HANGİ SONU SEÇİP KADERİNİ ÇİZECEK? PEKİ GEÇMİŞ TEKRAR MI TEKERRÜR EDECEK? BELKİDE ALYA HİÇ UMMADIĞI BİR HAYATI SIRTLANACAK... SONLAR NE OLACAK PEKİ... HADİ BU YOLU BİZ SEÇELİM. SONU DA BİZ YAZALIM.

"Gece karanlıktı, Kurşun hızlıydı… kader onları aynı yolda buluşturdu..." ​"Dağların koynunda, gecenin sırrında bir çiçek açar adı Kadupul... Bir de yiğitler durur sınır boyunda, adı vatan sevdası. İkisi de şafağın şahididir."

Bir insana ne kadar aşık olabilirsinki ben çocukluğumdan beri aşığım ona ✨ Abimin en yakın arkadaşına aşık olmuştum✨

Ac?yla beslenerek b�y�m�? bir kad?n?n vatan a?k? i�in ajan olmas?.

Bir �ift kara g�ze vurgun

“Ömür, geçip giden sonu belli olmayan bir yoldur.” derdi annem. Küçükken bilmediğim hiçbir şeyi yapmazdım. Ne bilmediğim bir yola girerdim ne de bilmediğim bir şeyi yerdim. Ama şimdi buradayım. Bilmediği hiçbir yola girmeyen o kız şimdi bilmediği o yolun tam ortasında… Bilmediğim insanların yanındayım. Ne bildiğim bir dille konuşuyorlar ne de bildiğim yemekleri yiyorlar. Tek gayem buradan çıkmak ama burada geçirdiğim üç yılın bana öğrettiği şeylerden birisi de buraya giren yıpranmadan çıkamıyor. Eskiden bilmediği şeylerden korkan çocuk şimdi yok. Neden mi? Çünkü… Bu sefer korkuya yer yok! Tek hedef:Görevi tamamlamak.

Küçük yaşta babasını şehit veren Füsun Salkım, bir daha hiçbir askerin gözlerinin önünde hayata veda etmemesi için doktor olur. Abisinin görev yaptığı şehre tayin edildiğinde, kader onu geçmişiyle yüzleştirir. Ateş Timi’nin soğuk ve disiplinli komutanı Yüzbaşı Taha Gürtav, ağır yaralı olarak Füsun’un ameliyathanesine getirildiğinde, Füsun yalnızca bir askeri değil, kendi geçmişini de kurtarmak zorundadır. Görev, fedakârlık ve kalp arasında sıkışan bu hikâyede, bazen en derin yaraları sevgi iyileştirir. Ve bazı çiçekler, en zor şartlarda bile yeniden açar: Şakayıklar gibi…

Esaretin karanlığında her gün biraz daha tükenirken, tek bir ışık huzmesi kalır: Ona ait olan o siluet. Şimdi, KATRANIN İZİni takip ederek, kaybedilenleri geri getirme ve yaralı bir ruhu karanlıktan çekip çıkarma zamanı. Bir hilalin gölgesinde verilen sözler, karanlığın içinde sınanır. Barlas, sevdiği kadını esaretten kurtarmak için gittiği o topraklarda, aslında kendi cehennemini bulacaktır. Ancak unutma ki intikam, çoğu zaman kurtardığı kişiyi de yakıp kül eder. Bu aşk, onları özgürlüğe mi götürecek, yoksa sonsuz bir karanlığa mı gömecek?

Yüzbaşı Yaman`ın liderliğindeki Balkar Timi, vatan topraklarında hainlere göz açtırmıyor. Kıdemli Üsteğmen Asena (Anka) ve Yüzbaşı Yaman (Pars) cephede yan yana çarpışırken; hayat onları hem askeri hem de sivil dünyada görünmez bağlarla birbirine bağlıyor.Sınır hatlarında ve en zorlu coğrafyalarda amansız bir mücadele veren bu ekip, vatan savunması için her an canını ortaya koyuyor. Cephede patlayan her mermiyle beraber, sivil hayatın getirdiği sorumluluklar ve omuzlarındaki askeri görevler arasında sarsılmaz bir denge kurmaya çalışıyorlar.Görev emirleri geldikçe ve operasyonlar zorlaştıkça, bu güçlü askerlerin omuz omuza vererek sergilediği sarsılmaz duruş en büyük güçleri haline gelecek. Namlular ısınırken, sadakat ve fedakarlıkla dolu, tamamen aksiyon ve mücadele odaklı bir dönem başlıyor.

Elindeki kripteksi açabilmek için bir kasabaya gönderilen istihbarat ajanı,onu açabilecek tek kişinin Yüzbaşı olduğunu öğrendiğinde,zamanın karanlık dehlizlerine gömülmüş sırların geri sayımı başlar. Geçmişten gelen büyük oyunlar, zamanın kördüğüm kıldığı hakikatler... Gül, kripteksin sırrını çözmek için Yüzbaşı`ya ulaşmak zorundadır. Ancak bu yolculuk, sandığından çok daha tehlikeli, çok daha derindir. Çünkü bazı sırlar, gün ışığına çıktığında yalnızca geçmişi değil, bugünü de kanla mühürler. "Bilmezsen ölürsün, bilmezsen ölürler." dedi. Ve ben bilmedim, öldüm. Bilmedim, öldüler... *** Onlar sadece canlarını değil tüm hayatlarını ortaya koyanlardı aldıkları nefes yedikleri lokma ayak bastıkları toprak bile meslekleri içindi, ölüm ve yaşam arasında yürürken ölümle barışmış yaşamla küsmüştü çünkü yaşam ona zorla sunulmuştu... Attığı her adımda cesareti, disiplini, korkusuzluğu ve kahramanlığı konuşulan adamın etrafına ördüğü duvarlar yalnızca düşman için değil aynı zamanda kendi içindeki kimsesiz büyüyen çocuğa,zaaflarına karşı şekillenmiş büyük bir kalkan.En derinlerinde bir çocuğun kaybolmuş ruhu hiç tatmadığı sevgi ve korkuları vardı. Gözlerini bazen ölümün soğukluğu bazende vatana olan bitmeyen borcunun kutsallığını taşırken şimdi o gözlere yıllar sonra bu gün korku tohumu ekilmişti aslında bu en derinlerine gömdüğü çocuğun fısıltılarıydı . Biliyordu onu bulduğunda kimsenin el uzatmadığı çocuğa o kadının tekrar dokunacağını ... "Ben deniz meltemi bile tatmamış bir toprak sen ise yalnızca ada ülkesinde bir çiçek ..."

İnci Aksoy önemli doktorlardan biridir . Yaralı bir asker yüzbaşı gelir . Ve inci kaderinden kaçmaya çalıştıkça o kader onu bulacaktır . Kaderinden ne kadar kaçabilirdi ? Aşk mıydı ? Yoksa kader miydi ? Ve karşınızda Ateş tim Bu vatan uğruna herşeyinden vazgeçebilirlerdi . Aile onlar için herşeydi . Vatan için canından vazgeçebileceklerdi . “ Biz askeriz kaybedeceğimiz birseyimiz yok “ cidden öyle miyidi ?

ben kimseye aşık olmam dersin ya olursun ,bende dedim oldum hemde iki defa birinden hançer yersin paramparça olur etrafa dağılırsın ,biri gelir o parçalar eline batacağını bile bile ellerindeki kanlarla o parçaları toplar sarar hançer yarasını kapattırır vatan aşkının yanına bir de kendi aşkını ekler .Askeriz diye duygusuz değiliz aksine Askeriz diye daha duyguluyuz gidenin birdaha dönmeyeceğini bildiğimiz için.... Yüzbası Umay namı değer Arslan`ın hikayesini okuyacaksınız

Biri, adaleti terörün dondurucu gölgesinde bile dik tutmaya yemin etmiş bir Cumhuriyet Savcısı: Ela Beyoğlu. Diğeri, vatan toprağının bastığı her karışında ölümle burun buruna yaşayan, namusunu ve bayrağını her şeyin üstünde tutan bir Özel Kuvvetler komutanı: Kıdemli Üsteğmen Kutay Yazmaz. Doğu’nun en sarp, en acımasız dağlarında kurulan hain bir pusu; bir şehidin kanıyla ıslanmış gizli bir dosya ve tutsaklığın ortasında bile kırılmayan çelikten bir irade... Ela, esaretin karanlığında son nefesini vermeyi beklerken; fırtınayı yarıp gelen Pusat Timi için bu operasyon sadece bir kurtarma görevi değil, devletin namus sözüdür. Biri kalemini biledi, biri silahını kuştandı. Şimdi o unutulan dağlarda sadece fırtına değil; karda kanla, adaletle ve gözü karalıkla açan bir çiçek yeşerecek. "Karlar erir, dağlar kalır. Kurtlar ölür, devlet yaşar."

Bir varmış, bir yokmuş”la başlar her hikâye; Ama yalnızca adam kadını sevdiğinde, bir ömürlük mutlu son yazılır.Ayrı kalan kalpler bir gün yeniden birleştiğinde, ya her şey olur, ya da hiçbir şey. Çünkü bazı aşklar vardır; ya kalpten kalbe köprü kurar, ya da sonsuza dek yıkılır.

Başkarakterimiz Yüzbaşı Asena Çağan, çocukluk hayalini gerçekleştirmiş, cesur ve idealist bir kadın askerdir. Görevi gereği tayin olduğu sınır bölgesindeki kışlada, kendi timine liderlik etmeye başlar. Yeni bir şehir, yeni sorumluluklar ve bir o kadar da ağır geçmişin yüküyle baş başadır. Askerî hayatın zorlukları, timin güvenliğini sağlama görevi ve acı dolu kişisel kayıplar Asena`nın ruhunda derin izler bırakmıştır. Fakat tüm bu karmaşanın içinde, güven ve bağ kurma ihtiyacı ağır basar. Asena, yalnızca bir komutan değil; aynı zamanda timindeki askerlerle güçlü bir kardeşlik bağı kuran bir abla, bir sırdaş olur. Askerî disiplinin katı sınırları içinde, duygular bastırılmak zorundadır. Ancak Asena`nın karşılaştığı kişiler arasında zamanla doğan çekim, gözle görülmeyen ama hissedilen bir bağa dönüşür. Bu ilişki, bir askerî kışlada, hem duygu hem de etik sınavları beraberinde getirir. İçsel çatışmalar, görev ile kalp arasında kalan duygular Asena`yı düşündürmeye başlar. Aşk, bu dünyada bir zaaf mı yoksa güç mü olacaktır?

Ağrı’nın dondurucu rüzgârlarında pişmiş, sekiz yüz metreden hedefi gözünden vuran asi bir Teğmen: Melek Şimat. Onun için vatanın her köşesi görev yeriydi ama kader onu, "Kas Yığını" dediği abisi Yüzbaşı Korhan’ın görev yaptığı Şırnak’a, efsanevi Gök Timi’ne savurdu. Melek, Şırnak’a adım attığı ilk an, kuralları hiçe sayan duruşu ve nizamiyedeki sert çıkışıyla niyetini belli etmişti. Ancak asıl fırtına, kışlanın dışında kopacaktı. Tesadüfen karıştığı bir sokak kavgasında, istihbaratçı Üsteğmen Yekta ile omuz omuza verip üç adamı paketlediğinde, sadece bir kavgayı kazanmamış; Şırnak’ın kaderini değiştirecek bir dostluğun da temelini atmıştı. Yekta, Melek’in yeni tim komutanı Timar Yüzbaşı’nın kız kardeşiydi. İki Yüzbaşı abi, iki asi kız kardeş, iki seçkin tim... Şırnak’ın sert gecelerinde, kuralların namlunun ucunda yazıldığı bu coğrafyada; kahkahalar, sadakat, kavga ve vatan sevgisi birbirine karışıyor. Abilerinin gölgesinde kalmayı reddeden iki kadının, erkek egemen bir dünyada kendi kurallarıyla yazdıkları destansı hikâye başlıyor. Sınırlar sadece haritalarda değil, yüreklerde de yeniden çizilecek. Yayım tarihi=19.08.2026

Canfeza herkese can veren demekti.Ama o gün ne Canfeza annesine yaşam katabildi yada onu kurtarabildi.Geçmişten biri Canfeza`nın acısı iyileştirdi.Adını tekrar ona kazandırdı ve geçmiş çok geride kaldı.......

İnsan yedisinde ne ise yetmişinde de odur,diye bir söz vardır.Kimileri bunu harfi harfine kabullenirken kimileri de hayatın bunun tam tersi olduğunu,insanın zevk ve huylarının bir süre sonra değişkenlik gösterebileceğini savunur. Fakat kimse bu iki grup dışında olan grubu düşünmez. Peki,düşünülmeyen o grup neydi? Sizler düşünmeden ben söyleyeyim. Onlar,kendini tanımayanlar,kısaca kim olduğunu bilmeyenlerdi.Aynaya bakınca yalnızca dışını gören ve herkese yalnızca o dışı göstermeye çalışanlar. İşte ben de tam olarak böyleydim. Ta ki beni benden iyi tanıyan yedi insan ile tanışana kadar. Bana sen kendini tanıyor musun,diye soran insanlar ile karşılaşana kadar. İçimde bir şeyler yer değiştirmişti sanki.Duygularım sanırım ilk defa su üstüne çıkmıştı. Sevgi,dostluk,arkadaşlık,mutluluk... Ve aşk. İçimi kıpır kıpır ettirecek,beni hiçbir zaman rahat bırakmayacak o duygu. İlk başlarda güzeldi ama sanki benlik değildi. Fakat onun sayesinde her duygu gibi aşk da tam benlik hatta tam bizlik oldu. Hani saatler çarkları dönünce çalışmaya başlar ya.Benim de çarklarım işte bu zaman dönmeye başlamıştı. Bunları sizlere anlatırken kendimi tanıtmayı unuttum sanırım.Merak edilmedi hiçbir zaman ama olsun,ben gene de demek isterim. Ben Kamer Keskin. Adında ay,geçmişinde kan,geleceğinde aşk olan. Şimdi sizler de bizimle misiniz?

"Ve Sevda... insanın kaçtığı karanlığın içinde saklanan en büyük günahıdır." ... ‎Aşk bazen, en çok kaçmak istediğin yerde kalmaktır. Bile bile yanmak, kaçabilecekken kalmaktır. Sevda ise bazen sevdiğini ardında bırakıp, yıllar sonra aynı gözlerde yeniden kaybolmaktır. Çünkü bazı vedalar bir son değildir; yalnızca zamana bırakılmış yaralardır. Alptekin ,Aslı`yı bir görev uğruna terk etmişti. Yıllar sonra karşısına çıktığında ise geçmiş, bütün yaralarıyla yeniden karşısındaydı. Fakat kalp, verilen sözleri dinlemez. Hele ki bazı aşklar unutulmak için değil, kanla yazılmak için yaşanmışsa.

"Neyin var evlat ?" Ela şaşkınlıkla başını kaldırdı. "Bir şey yok komutanım." Mehmet Albay`ın yüzü ciddileşti. "Yapma, Gözlerin başka bakıyor." Ela`nın boğazı düğümlendi. "Kalbim gibi bakıyordur komutanım."

"Ey kahraman Türk kadını! Sen yerlerde sürünmeye değil, omuzlar üzerinde göklere yükselmeye layıksın." -Gazi Mustafa Kemal Atatürk Albeyaz Yeminler Ceylan Savaş, 28 yaşında bir terörle mücadele savcısı ve geçmişin acılarıyla şekillenen bir kadındır. 1998`de terkedilen küçük bir kız olarak, Türk konsolosluğunun yardımıyla ülkesine döner ve onu büyüten kişi, evlat edindiği babası Albay Kaan Savaş`tır. Albay Kaan, sevgiyle büyüttüğü kızının ülkesine adanmış bir kadına dönüşmesine tanıklık eder. Alpkan Aslan, 29 yaşında Özel Kuvvetler Kıdemli Üsteğmeni, küçük yaşta ailesini kaybetmiş ve devletin kollarında büyümüştür. Zorlu görevleriyle tanınan Alpkan, Cizre`deki "Savaşçı" timinin komutanıdır. 2018`de bir kaza sonucu tanışan Alpkan ve Ceylan, yıllar sonra, 2025`te Cizre`de tekrar karşılaşır. Ceylan, babasının komutanlık yaptığı timle çalışmak için Cizre`ye gelir ve burada Alpkan ile yolları kesişir. "Albeyaz Yeminler", bir aşk hikayesi değil, aynı zamanda bir kahramanlık destanıdır. Cesaret, kayıplar ve yeminlerle dolu bu yolculuk, onları yalnızca birbirlerine değil, ülkenin geleceğine ve büyük bir savaşa da sürükleyecektir. Eğer hoşunuza gitmişse kitabıma göz atmayı unutmayınn ❤️

İşte tam şuan bittiğimi hissediyorum, nefes almak bile bir insana bu kadar zor gelmemeli. Açlığa, susuzluğa, uykusuzluğa, akıl almaz işkencelere dayanan, dik durup yıkılmayan ben şuan geçmişim karşısında diz çöküyordum. Bana söylenen yalanlara bu kadar kolay kanmam benim aptallığımdı. Bugünden sonra hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı. Bugünü herkes not alsın, bugün benim ihtilâlimin ilk günü. Bugün Kıdemli Yüzbaşı İris Tanyelinin öldüğü gün... ☘️ Yayınlanma Tarihi: 15.10.2024 Bu kurguda geçen kişi, kurum ve olaylar tamamen hayal ürünüdür.

Bu hikâye bir kurgu olabilir. Ama içindeki acı, bekleyiş ve yarım kalan hayatlar gerçektir. Her şey bir emirle başlar. Bir görev verilir, bir tim hazırlanır. Ama hiçbir emir, geride kalanların yükünü anlatamaz. Bazı insanlar vardır… isimleri bilinmez, yüzleri hatırlanmaz. Ama onlar, birilerinin hayatı yarım kalmasın diye kendi hayatlarını yarım bırakır. Bu satırları yazarken şunu anladım: Kahramanlık, her zaman zaferle ölçülmez. Bazen en büyük kahramanlık… geri dönememektir. Onlar görevlerini yaptı. Kimisi döndü. Kimisi yarım kaldı. Eğer bu hikâyede bir yerde durup nefes aldıysan, bir karakterin acısını içinde hissettiysen… artık sen de bu yükü biliyorsun. Çünkü bazı hikâyeler mutlu sonla bitmez. Ama asla unutulmaz...