Yalnızlığın gölgesinde olan iki kişinin, sevdalarına şahit olmak ister misiniz?

Şair demiş ya " Der misin ki bir gün inşallah çok bekletmedim seni." Şair demiş ya " Herkesin gidecek yeri vardı. Ben kalktım SANA GELDİM." Herkesin kendinden birşeyler bulacağı bir kasaba. Adı yok, adını sen koy... Beklesem gelir mi diyeceğin kişi, sen sabret nasibinse gelir... Gidecek yerim yok kime gideyim dediğin anda, nasibin seni beklediğini unutma... "Sen çiçek olup etrafa gülücükler saçmaya söz ver. Toprak olup seni başının üstünde taşıyan bulunur..." Mevlana

Zeynep: Neriman ben Zeynep ablan. Annem sahur için yufka ıslatmış, akşam onları almaya gelir misin? Zeynep: Ben uğradım ama evde değilsiniz galiba. Kuzennero: Neriman değilim ama yufkaya hayır demem. Zeynep: Of Nihat ver şu telefonu ablana da uğraştırma bizi. Kuzennero: Bence mesajı atmadan önce numarayı tekrar kontrol etmeni öneririm. Zeynep: Bak mübarek Ramazan’a girerken tepenin tasını attırma! Zeynep: Neyse senle uğraşamayacağım Nihat. Teravihe geç kalıyorum. Kuzennero: Merak etme tek geç kalan sen değilsin. Çevrimdışı .... Merhabalar yeni bir seriye başladım. Tam Ramazan da çıtır çerez, tatlı bir hikaye okumak isteyenleri davet ediyorum...

Sahra, halasının kendisi için bir görücü ayarladığını öğrendiğinde bunu kabullenemez. Haberi aldığı anda öfkelenir; düşünmek istemez, konuşmayı akşama erteler. Gün boyu zihni karmakarışıktır. Böyle bir şeye hazır olmadığını düşünürken, bir yandan da annesini kırmak istemez. Akşam olduğunda, tüm iç huzursuzluğuna rağmen annesinin yanına gider. Sessizce dinler, itiraz edecek gücü kendinde bulamaz ve sonunda kabul eder. Bu kabul, Sahra için bir onaydan çok, kaderine bırakılmış bir adımdır. O akşam, onun için gelen Azat’la tanışır. Sahra, bu karşılaşmanın hayatında nasıl bir iz bırakacağını henüz bilmezken; Azat için bu tanışma, beklediğinden çok daha derin bir başlangıç olur.

Aynı üniversitede okuyan iki yakın kız arkadaş , beraber geçirecekleri ramazan için oldukça heyecanlı ve mutlulardır . Ailelerinden uzakta , devlet yurdunda geçirecek oldukları ramazan ay`ı için planlar yapılmıştır . Hem ramazanı layıkıyla geçirmek hem de güzel anacakları anılar oluşturmak niyetindedirler . Ama bu ramazan , planladıklarının dışında onlara çok başka şeyler getirecektir . Üniversitenin düzenlemiş olduğu iftar programına giderken başlarına gelen bir olay sonucunda programa geç kalmışlardır . Alana geldiklerinde iftar vakti çoktan girmiştir ama onlar gibi geç kalan bir kişi daha vardır. Her şey bununla başlamıştır . hayatlarını başka bir seyire sokacak olan bu olay , onlar tarafından çok önemli görünmese de ilerleyen günlerde kaderin karşılaştırması sonucunda o büyük değişim başlayacaktır.

“Belki de bu dünya için yaratılmamış olmamızdandır; hiçbir yere ait hissetmeyişimiz..” >🍂 " Gülenler hep mutlu muydu yoksa gülüşlerinin ardına mi sakliyorlardi acılarını..." Kalbimden dökülen bu cümleler yazıldı satırlarıma ve ulaşsın yüreği hüzne bulanmış insanlara... Bu yolculuğumda benimle yol almaya var mısınız değerli okurlarım? Alınması kopyalanması durumunda gereken işlemler yapılacaktır...!!!!

Yaman, geceleri ışıkların altında yaşayan bir adamdı. Paranın satın alamayacağı hiçbir şey olmadığına inanıyordu. Tesettürlü kadınlar mı? Onun dünyasında asla yeri yoktu. Mira ise kalbini saklamayan, inancını saklamayan bir kadındı. Tesettürü onun için bir zorunluluk değil, bir aşktı. Neşesiyle hayata tutunan, sınırlarını kimse için bozmayan biri... Ve kader, bu iki zıt hayatı aynı çatı altında birleştirdi. Zoraki bir evlilik. Önyargılarla örülü bir başlangıç. Aynı evde atılan ama birbirine uzak adımlar... Peki nefret, zamanla meraka dönüşür mü? Merak, yerini kabullenişe bırakır mı? Ve bir adam, nefret ettiği kadına aşık olabilir mi? _____ "Seni önemsediğimi mi sandın?" dedi. Ama sesi o kadar kısık, o kadar doluydu ki... Başını hafif yana eğdi. Gözlerini yüzümde gezdirdi. Ve dudaklarının kenarında o tanıdık, sinir bozucu, alaycı gülümseme belirdi. "Ne oldu?" dedi yavaşça. "Neden konuşmuyorsun karıcığım?" Ses tonu... Resmen içime işledi. Ne kadar rahat, ne kadar emin, ne kadar kışkırtıcı... Gözlerimi kaçırmadım.Ama içimde bir şey titredi. Söyleyecek onca şey varken sadece dudaklarımı büzdüm. "Utanıyor musun benden" dedim, sesimi düşürüp, " Yoksa korkuyor musun herkesin öğrenmesinden?" O bir an durdu. Yüzündeki gülümseme silindi. Ama sadece bir saniyeliğine. Sonra o kendini beğenmiş haline büründü tekrar. "Kimseye evlendiğimizi söylemeyeceksin!" dedi, sesi keskinleşerek. Son bir kez daha bana baktı, Ve ardından sert adımlarla terastan çıktı. Ayak sesleri uzaklaşırken, İçimde hem bir boşluk, hem de bir kararlılık büyüyordu. ________ بِسْــــمِ اللّٰهِ الرَّحْمَـنِ الرَّحِيـمِ Öncelikle selamün aleyküm bu benim ilk kitabım ve kusurlarım olabilir inşaAllah mazur görürsünüz. Biraz kitabımdan bahsedeyim. Kitabımda dinine düşkün sonradan İslam ile müşerreflenmiş bir kadın karakteri ve imanı olan fakat dininden pekte haberdar olmayan bir adamın hayatlarını birleştirmesini okuyacaksınız kimi zaman güleceğiz kimi zaman ağlayacağız ama her imtihanın bir mükâfatı olduğunu da unutmayacağız... Bence bir şansı hak ediyor. Sen de böyle düşünüyorsan. Hoşgeldin 🫧

0530: Pişt gizemli… Bir şey soracağım. 0530: İnsanlardan niye böyle köşe bucak kaçıyorsun? Sanki biri sana baksa yere çökeceksin. 0530: Bir kere bile kafanı kaldırıp etrafına bakmıyorsun. Dünya sadece önündeki kaldırımdan ibaret değil yani… haberin olsun. 0530: Kendini korumaya mı çalışıyorsun gerçekten? Yoksa milleti fazla mı abartıyorsun? 0530: Kafana taktığın şey… Tamam, iyi hoş da… seni bu kadar mı içine kapatıyor? İnsan bir bakar etrafına, iki saniye bir nefes alır. 0530: Zaten cevap vermezsin biliyorum. Sessizlik oyununu çok iyi oynuyorsun. 0530: Ama bil istedim… Bu kadar görünmez olmaya çalışan biri, fark edilmek için fazla iz bırakıyor.

Ortak ve bir o kadar uzak bir geçmiş... İki ayrı dünyanın aynı evrende birleştiği hayatta, zoraki bir birlikteliğin eşiğindeki iki genç, geçmişin izlerini yavaşça ortaya sererken kendileri de pek kolay olmayan bir imtihanın başlangıcındalardır. 054***: Kimsin Siz: Asıl sen kimsin? Klavyede gezinen parmakları oldukça temkinliydi. Siz: Mesaj atan sizsiniz farkındaysanız 054***: Rehberimde kayıtlısın Siz: Neden? 054***: Kim olduğunu söylersen bilebilirim belki Siz: Tanımadığım bir numaraya ne diye bilgilerimi paylaşayım? *Engellediniz* Yayın başlangıç tarihi: 23.11.2025 Kitabın tüm hakları bana aittir© Çalınması durumunda gerekli işlemler ivedilikle yapılacaktır.

(DEVAM EDİYOR ) Talha , atandığı yerde solmaya yüz tutmuş insanları yeşertmeye ,onlara örnek olup İslamın baskıcı bir din olmadığını göstermeye çalışan ,deli dolu ,esprili ve yanındakilere de neşe ile gülüş olan Bir imam Namıdiğer İmam Talha Her imam gibi değil ,o biraz farklı Cuma namazı sonrasında kaybolan ayakkabıları için hoparlörle duyuru yapan , Sabah namazlarına uyanamadığı için arkadaşını Ezan okumaya yollayan, dedikodu kazanı derneğinin başkanı Emine ablaya kurduğu kumpaslarla kendine düşman edinen , namaz sonraları vaaz vereyim derken istemeden Cami cemaatine dert yanan , arkadaşları vukuatsız bir günü geçmediği için annesi tarafından kurşun döktürülen, camiye gelen her Allahın kuluna kırk yıllık dost gibi davranan , yaz kuran kursuna gelmemek için ondan kaçan çocukları yakalayana kadar kovalayan , cemaati az olduğu zaman sokaktan ` imamınız olmamı ister misiniz ?` Diye insanların yolunu kesen imam Talha o . Yakın arkadaşları ve içinde kimse bilmeden yaşadığı sevdasıyla beraber kendi başına ördüğü çorapları çıkarmaya çalışarak hayatına devam ederken bir gün hiç beklemediği vesileler sonucunda sevdiği kız ile karşılaşır . Hatırı sayılır süre olan geçmişlerinde yaşadıkları şeyler bir bir zihinlerine gelirken onları bekleyen neler vardı Mizah ağırlıklı, gerçek dünyanın yükünü biraz olsun atmalık, hem hayattan hem de yazarın zihninden oluşan olaylarla "cemaat dağıldı ,kalbim dağılmasın " İmam Talha ile hayat biraz olsun eğlenceli Talha ve maceraları

Yasemin... Kalbi yaralı bir genç kız... Ve yaralarını saklayan bir maske... Bu kitap yaralarına ilaçlar arayan bir kızın hikayesi... Bu kitap bir genç kızın iyileşme hikayesi... Bu kitap bir kızın en gerçek ilaç olan rabbine sığınmakla tanışmasının hikayesi... Bu kitap tüm acılarına rağmen umutlu hayaller kurmayı bırakmayan kızların hikayesi... Her şeye rağmen bitmek bilmeyen umutlu hayallerin hikayesi

Ailesini kaybeden genç bir kızın yeni hayatı...

Kızımın Sevdiği Şeyleri Kalbinin İstemesi ile Hikayeye Dönüşen bir Kitaptır.

Annesiz büyüyen Ecre Akdağ’ın hayatı Not:İlk kitabım yazım hataları varsa kusura bakmayın.

Hayat... İnsanları her zaman farklı yerlere sürekler. Yaşanmışlık ve yaşanacaklar... Ben yaşanacakları bilmeden yaşamayı seçmiştim. Sevgim fedakârlığıma yenik düşmüştü. Bilinmezliğe bir adım atmıştım bir yabancı ile. O yabancı ise kaderimdi...

Üst üste gelen o iki kısa karşılaşma yetmişmiydi Seni aklımın bir köşesine kazımaya diye düşündüler…

Nergisşah Ramazan ayında ailesi ile birlikte yeni bir mahalleye taşınır. Yatsı vakti teravihe gittiği sırada mahallenin genç delikanlısı imam Melikşah ile yolları kesişir. Bu karşılaşma zamanla derin bir bağ`a dönüşür.

"Güven bana" dedi Ömer isra`nın yeşil gözlerinden akan yaşı silerek .isra "mecburum zaten"dedi umutsuzca Ömer üzülmüştü mecbur olsada guvenmeliydi İsra ona "güven bana... Mecbur olsan bile "dedi Ömer

Yüsra, karanlıklarla dolu bir hayatın içinde sıkışıp kalmış genç bir kadın. Babasının otoriter ve acımasız tavırlarıyla geçen yıllar, onu hayallerinden ve özgürlüğünden uzaklaştırmıştır. Ancak bir gün hayatına Abdullah Ali girer. Abdullah, sadece bir imam değil; aynı zamanda kalpleri aydınlatan, güven veren bir ışık gibidir. Fakat Yüsra`nın babası, onu istemediği bir adamla zorla evlendirmek için harekete geçtiğinde, Abdullah cesur bir karar alır. Bu karar, sadece Yusra`nın kaderini değil, kendi hayatlarını da değiştirecek bir dönüm noktasıdır. Yüsra ve Abdullah`ın yolları, inanç, sevgi ve kararlılıkla örülmüş bir hikâyede kesişir. Karanlık bir geçmişin ardından doğan umut dolu bir geleceğe şahitlik etmek ister misiniz? "Karanlıktaki Işık", sevginin, inancın ve cesaretin karanlığı nasıl aydınlatabileceğini gösteren etkileyici bir roman! "İnnâ Lillâhi ve İnnâ İleyhi Râciûn: Biz Allah`tan Geldik, Allah`a Döneceğiz"

"Biz savaşın ortasında ölmek için doğan çocuklardık... Yaralarımızı sarmaya vaktimiz olmadı.."

Özgür dirseklerin mutfak masasına yaslayıp öne doğru eğildi. "Seninle koşup oynamayı özledim." dedi Özgür. Burnunun ucuna doğru düşmüş olan gözlüğünü işaret parmağıyla eski yerine iterken. "Bende özledim" dedi Mutfak tezgahında uğraşırken. Başını yana çevirip kendisini izleyen Özgür`e bakarak. Özgür hafifçe tebessüm edip önünde ki bisküvili pastadan bir çatal aldı. Her zaman ki gibi bu tatlı da genç kızın yanındayken lezzetliydi. Yoksa, genç kız yanında yoksa bal, baklava olsa dahi tadını alamıyordu. "Şimdi de oyun oynayabiliriz" dedi Özgür hafif muzip sesiyle. Her zaman ki gibi, bir kaşını kaldırmış yüzünde hafif tebessümü vardı. "Ne?" Nükte`nin yüzünden şaşkınlık ve bir o kadar da anlayamamazlık okunuyordu. "Diyorum ki, eskisi gibi oyun oynaya biliriz. " "Ne oynayacakmışız? Nasıl olacak o?" Nükte`nin sesi alay doluydu. "Evcilik oynayabilriz. Sen anne olursun, ben baba." [Nükte: dikkat edince anlaşılabilen ince mâna. ] [Kapak tasarımı kendi şahsıma aittir. ]

Defne Yıldızhan’ın hayatı bir günde öğrendiği gerçekler ve yaşadığı olaylar sonucu değişir.

Ailesini kaybeden Ravza yıkılmış,adeta yaşayan bir cansız gibiydi. Fakat tam o esnada yaşadığı şey, hayatının tamamen değişmesine sebep olacaktı.

~0534 Neyse.sahur vakti .ben öyle sahura kalkmadan oruç tutanları çok sevmem ~0534 Yüksek merciilerden haber aldığıma göre normal zamanda sabah namazın nanay oluyormuş ~0534 Kalkmışken 4 vakit kıldığın namazı 5`e tamamla

Bazı hayatlar sessiz yaşanır; ama Allah katında en gür yankıyı onlar bırakır. Beyza, annesi lösemiyle yatağa bağlı bir hafız… Babası rızık peşinde, ev ise onun omuzlarında. Bakımı, duası, sabrı ve umudu aynı elde tutar. Gençliğini erteleyen bu kız, imtihanı kader değil, emanet bilir. Hayat çıkmaz sokaklara sürüklediğinde, aşağı mahalledeki bir cami yeni bir kapı olur. Aranan Kur’an kursu öğretmeni, Beyza’nın yolunu minare gölgesine düşürür. Ve ezan… Sadece vakti değil, kalbi de çağırır. Müezzinin edebi, sükûneti ve Allah’a yaslanan hâli; Beyza’nın kalbinde bir hayranlıktan öte, bir istikamet uyandırır. Bu bir bakışın hikâyesi değil; bir duruşun, bir ahlâkın ve teslimiyetin hikâyesidir. Bu kitap; sabırla yoğrulan kalplerin, imtihanı aşka dönüştürenlerin, “Allah kulunu yarı yolda bırakmaz” diyenlerin romanıdır. Çünkü bazı aşklar konuşulmaz; yaşanır. Bazı yollar gürültüyle değil, ezanla başlar.