Hiç kendinizi yabancı hissettiğiniz oldu mu? Bir ortama, insanlara, hatta ve hatta kendinize... Hiç kendinizi kendinize ait hissetmediğiniz oldu mu? Nereye giderseniz kendinizi bir kaba sığdıramazsınız. Sanki her gün bacaklarınızın üstünde sizin olmayan ağır bir yükü taşıyor gibi hissedersiniz. Yaptığınız ve yapmadığınız şeylerin pişmanlıkları ruhunuzu kemirir durur. Bazen bazı insanlar bunu o kadar yoğun hisseder ki nefes alamayacak hale gelirler, hayata devam etmeye tahammülleri kalmaz. Ama ölmek de istemezler. Aksine kalan tüm benlikleriyle yaşamak isterler; hayatın acı tatlı her şeyini deneyimlemek ister, kendilerini tanımakla başlayarak yaşamaya değer her şeyi keşfetmeyi arzularlar. İşte bu hislerle dolup taşan çarpık benlikler bir gün öldüğünde dünyaya lanet olarak geri dönerler. Yaşanamamış hayatların lanetleri... Bu kitapta pişmanlıkları, insanın bedeniyle beraber içini de yiyip bitiren lanetlere benzettik. Kim bilir belki sizin de bir lanetiniz vardır. Belki de bu kitapta kendinizden bir şeyler bulursunuz. Ve bu olduğunda umarız size bir şeyler katabiliriz.

İki krallığın savaşında sürgün edilen prensesimiz, sürgün olduğu yerde düşman prensi görür. O da sürgün edilmiştir. Kayıp krallığı bulup keşfederler. Peki yeni bir krallık oluşacak mı? Kayıp krallıkta beler oluyor?

Kader. Sadece beş harfli bu kelime içinde çok şey barındırıyordu. Doğum, yaşam ve ölüm. İnsanlar doğar ve ölmek için yaşardı. İnsanlar doğardı ve ölmemek için çabalardı. İnsanların kaderi henüz onlar doğmadan önce yazılmıştı. Tanrının planları bir gün hayata geçmek için hazırdı.

İlk mühür kırıldı. Ve karanlık bir kalp buldu. Arda artık kayıp değil. O, Kalp Yutan’ın taşıyıcısı. Bir zamanlar korumak için kendini feda eden adam… şimdi ikinci kapının anahtarı. Elif ise ilk kez gerçekten yalnız. Ama güçsüz değil. İçindeki mühür uyanıyor. Ve her uyanış bir bedel istiyor. Kael kendi içindeki şeytanla savaşırken, gölgeler bir taht hazırlıyor. Çünkü ikinci mühür açıldığında… Dünya ikiye bölünecek: Kurtaranlar ve Yakanlar. Aşk artık bir zayıflık değil. Bir silahtır. Ve bu kez soru şu değil: Kimi seçecek? Soru şu: Onu durdurabilecek mi?

Bazı kaderler doğumla yazılır.
Bazıları ise daha anne karnındayken mühürlenir. Bu hikâye; bir lanetin, bir intikamın ve bir çağrının hikâyesi.
İnsan ile cinler âlemi arasında sıkışıp kalmış bir kaderin…
Seçme hakkı elinden alınmış bir kızın… Naya, daha dünyaya gelmeden bir bedel olarak işaretlendi.
O, bir gün geri alınmak üzere mühürlendiğini bilmeden büyüdü.
Zaman aktı, yıllar geçti…
Ve çağrı vakti geldi. Cinler âleminde güç merhamet tanımaz.
Aşk bile bir savaş biçimidir.
Ve bazı bağlar… koparılamaz. Bu hikâye;
korkunun, öfkenin ve karanlığın içinden doğan bir yüzleşmenin başlangıcıdır. Mühür artık uyanıyor.
Ve kader… çağrısını yaptı.

Boşlukta bir süre süzüldükten sonra yeni hayatına başlayan Jamz, eski bir tanıdık görür ve hafızasını geri kazanır. Ama kendi içindeki boşluğu doldurmak için hareket etmesi gerekir...

Köyünde mutlu şekilde yaşarken ailesini korkunç bir şekilde kaybeden fani, intikam yolunda asla içinde bulunması gerekmeyen olayların içerisine girer...

Ateş ve gölge, aynı aynada kırıldığında… aşk küllerinden doğar. Solarya’nın alevlerle yoğrulmuş diyarında büyüyen Kira, cesur, inatçı ve kaderine meydan okuyan bir Ateş Bekçisi. Onun ateşi yalnızca yakmak için değil, korumak için yanar. Nimbrath’ın karanlıklarında yetişmiş, gölgelerin sessizliğine yeminli Riven ise, savaşın ortasında bile kalbinin suskunluğunu koruyan bir Gölge Elçisi.Ateş ve gölge, aynı aynada kırıldığında… aşk küllerinden doğar. Solarya’nın alevlerle yoğrulmuş diyarında büyüyen Kira, cesur, inatçı ve kaderine meydan okuyan bir Ateş Bekçisi. Onun ateşi yalnızca yakmak için değil, kor Kadim bir lanet onları aynı büyülü aynada hapseder. Zıt elementler… tek bir bedende çatışan iki ruh. Aynanın çatlaklarında geçmişin ihanetleri, kaderin yükleri ve bastırılmış duygular yankılanır. Ama aşk, bazen en büyük düşmandan doğar. Ve bazı aynalar… yalnızca birbirine bakan iki zıt ruhla yeniden bütünleşir. “Ateş ve gölge, birlikte yanınca… Ya dünyayı yakar ya da yeniden doğar.”

Travmalar suçtu. Bu travmaları yaşayanlar ve yaşatanlar ise suçlular. Evet, yaşayanlar da suçluydular. Çünkü onlar hastalıklıydı. Toplumun düzenini kirleten pis zihinlerdi. İyileşme şansları tabi ki de vardı ama ya iyileşmezlerse... Vera 17 yaşında bir genç kızdı. Hayatının baharı denilemezdi çünkü Sordvarn`da hayat yoktu. Kurallar, düzen ve itaat vardı. Bir de çok sağlıklı zihinler öyle değil mi?

Hiç bilmediğiniz bir yerde, tanımadığınız varlıkların arasında bir şeytana bağlı olduğunuzu öğrenseniz, ne yapardınız? Üstelik tüm varlıkların soyu sizin elinizde olsa... Asıl soru, siz hiç bir şeytana sonunu bile bile aşık oldunuz mu? Onun ateşinde kül olacağınızı bildiğiniz halde... (KİTAP YASAL OLARAK KORUMA ALTINDADIR. KURGUSUNUN KOPYALANMASI VEYA ÇALINMASI YASAKTIR.) (Wattpadte bir milyon okunmayı aşmış, düzenlenmiş bölümleriyle buraya tekrar yüklenmiştir.)

Kaybolduğunu sandığında belkide sadece başka bir evrene adım atmışsındır

Pusulanın dört yönünün tam merkezinde onlar vardı. Geceleri sokaklarda gezinen, kendileri gibileri bulup onlara güçlerini kullanmayı öğretmek üzere gruplarına götüren onlardı. Kamer hayatının çıkmaza girdiğini bildiği bir anda kaderinin kollarında hiç bilmediği bir yere doğru sürüklenir. Gözlerini açtığında kendini bir efsanenin içinde bulur. Onlar Ay’ın Çocukları… Ay’ın Çocukları yıldız yapabilme gücüne sahip kimsesizlerdi.

Bazı kehanetler geleceği kurtarmaz; sadece kimin feda edileceğini söyler. Thalvoria`da ışık ve gölge birbirini yok etmek için değil, birbirini tamamlamak için var olmuştur. Bu denge, gölgelerin kanla beslendiği bir çağda sarsıldığında, adı fısıltıyla anılan bir kehanet ortaya çıkar. Laryndis, ışık ve gölgenin soyundan geldiğini öğrenirken, taşıdığı gücün bir kurtuluş mu yoksa bir lanet mi olduğunu ayırt edemez. Karanlıklar Efendisi ise, geçmişinin yaralarıyla hükmeden, sevmenin bile karanlığa bulaştığı bir ruhtur. Birbirlerine çekilirler; çünkü aynı anda hem şifa hem de yıkımdırlar. Kırılma, kehanetlerin yanlış okunduğu, ihanetin sevgiyle iç içe geçtiği bir dünyada geçiyor. Güç, sadakat ve aşk; burada kurtarmıyor, daha derine batırıyor. Kimse masum değil. Kimse tamamen suçlu da değil. Ve Thalvoria`yı değiştirecek olan şey, bir zafer değil, bir kırılma anı.

"En son hatırladığım şey, yatağımda gözlerimi kapatıp uykunun huzurlu derinliklerine adım attığımdı. Ancak gözlerimi açtığımda karşılaştığım manzara bir rüya olamayacak kadar ürkütücüydü: Bileklerimi sıkan sarmaşıktan kelepçeler, başucumda bekleyen yeşil, tuhaf bir yaratık ve ardında uğuldayan devasa bir geçit... Tüm hayatımın koca bir yalandan ibaret olduğunu, aslında bir orman perisi olduğumu ve ait olduğum yerin o Soluk Şehir olmadığını söylüyorlardı. Tüm bunlar sadece korkunç bir yanlış anlaşılma mıydı, yoksa annemin beni içine hapsettiği o sessiz yalanlardan çekilip çıkarıldığım, yüzleşmem gereken tek gerçek miydi?"

Üç kafadar kuzenin misafirliğe gittiği evde amansız macerası

Özge için bir ev, gidilecek bir yer değil, kalınacak bir kalpti. Yanmış bir evin ardından, geriye söylenmemiş cümleler ve susarak taşınan bir kırgınlık kaldı. Sana evim demiştim, değil mi? bir kadının kaybettiklerini sessizce hatırlayışının hikâyesi.

Türk kızı olan ve doğuştan itibaren soysuz olduğu aşılanmış Elara bir yerde artık bu duruma isyan ederek baş kaldırır. Bu uğurda ailesini bulur, aşkını bulur, ilkel gücünün farkına varır ve soyunun ne kadar önemli, nadir olduğunu öğrenir. Soyundan kalan tek genç olduğunu soyunun vasiyetine yerine getirip dünyanın hükümdarlığını eline almak ister. Bu yolda soyların gücünü, düşman kralliyetlerinin aşkını öğreneceksiniz. Elaraya destek olmak ve onun hikayesinden birşeyler çıkarmaya ne dersiniz.

BİN EVREN. BİN OLASILIK. TEK BİR CİNAYET. Alaz ve Lara için aşk, evrenin en güvenli limanıydı. Ta ki o geceye kadar. Saat tam 03:14’te, bin farklı paralel evrendeki tüm versiyonları aynı dehşet verici kabusla sarsıldı: Alaz, elindeki silahla Lara’nın kalbine nişan alıyordu. Bu sadece bir rüya değil, kusursuz işleyen kozmik sistemdeki bir "Leke"ydi. Bin evrenin içinde sadece bir tanesinde aşk, yerini kanlı bir ihanete bırakmıştı ve bu karanlık sızıntı, tüm gerçeklikleri yok etmek üzereydi. Konsey peşlerindeyken ve kendi zihinleri birbirine düşman kesilmişken, Alaz ve Lara’nın tek bir şansı vardı: Sistemin çöktüğü o karanlık, 1000. Evren’e sızmak ve kendi kopyalarıyla yüzleşmek. Bir aşk, tüm dünyaları kurtarmak için feda edilebilir mi? Ya kurtardığın dünya, seni seven kadını hatırlamıyorsa? "Gerçeklik parçalanıyor, senkron bozuluyor. Ve bazen en büyük kahramanlık, hiç var olmamış gibi unutulmayı göze almaktır."

Derin abilerini kaybetmiş biri peki ya gerçek ailesiyle yaşarken sevdiği çocuğun abisi yüzünden sevdiği çocuğuda kaybederse

Kadim çağlardan beri varlığını sürdüren güçlü bir mühür, ateşin öfkesini, suyun dinginliğini, toprağın direncini ve havanın özgürlüğünü içinde barındırıyordu. Bu mühür, dünyanın dengesini koruyan tek engeldi. Ancak karanlıkta gizlenen düşmanlar mühürü açıp elementlerin kudretini ele geçirmek için harekete geçti. Onların her hamlesine karşı elementler, kendi öz güçleriyle birleşip mühürü savunmaya başladı. Çünkü eğer mühür kırılırsa sadece elementler değil, bütün bir yaşam yok olacaktı. Sizi Elementra evreninde hissettirecek olan Dört Element`in Mührü başlıyor.

Snowen isimli bir krallık ve yüreğini saran büyü korkusu ile bir katliam başlatan Snowen Kralı. Bütün bunların üzerine ortaya çıkan büyücü Leyal ve dövmelediği çocuklar, işte bu Kader Mahkumlarının Hikayesi... Snowen isimli Krallığın genç kralı Lord Herman bir büyücü katliamı başlatır ve şüphelendiği kadınları teker teker ortadan kaldırmaya başlar. Bu vahşi süreç büyücü Leyal`in ortaya çıkması ve seçtiği çocukları "Dövmeleme" Adı verilen yöntem ile lanetlemesinin üzerine kesintiye uğrar. Tabii ki olaylar bu kadarla sınırlı kalmaz, bütün bu yaşananlara denekler de dahil olur. Kader Mahkumları`nın hikayesine hoş geldiniz.

Taç sadece bir süs değildir. Bir amaç, bir intikam, bir soydur. Alkan, ulu bir varis. Tanrı biliyor ya her zaman kızılın en güzel tonu onu bulacaktı. Tıpkı eline kanın al rengi bulanan Afitapı gibi.

Soyunun son varisi olmadan , başka bir evrenden haberi olmayan kendini sıradan bir liseli olarak gören kızın hayatı gerçekleri öğrenmesi ile darmadağın olur

Bazı lanetler kanla başlar. Bazıları ise bir dokunuşla. Ama en tehlikelileri… Aşkla mühürlenenlerdir. Yüzyıllar önce yazılmış bir kader vardı. Bir mühür, iki isim ve kaçınılmaz bir son. Mührü taşıyan ölmeden kurtulamazdı. Mührün bekçisi sevmeden özgür kalamazdı. Ve kader her zaman en yanlış zamanı seçerdi. Elif, sıradan bir hayatın içinde kaybolduğunu sanıyordu. Arda ise yüzyıllardır kaybettiği bir savaşı sürdürüyordu. Onlar birbirlerinin kurtuluşu değildi. Birbirlerinin felaketiydi. Çünkü bazı aşklar iyileştirmez. Bazı aşklar yakar. Ve mühür… Kimin yanacağını seçmedi.

Boyutlar arası bir aşk hikayesi