Edebiyat fakültesinden Kara Harp Okulu`na uzanan bir aşkın hikayesi; Etrafını ateş gibi yakan fakat Lavinia`sının, Mona Rosa`sının, Rüveyda`sının yanında miran olanlara ithafen...

Başlarda bambaşka bir hayata adım attığını sanan fakat bir sürü sır ve gerçeklerle karşılaşan yıkılan bir kadın bir anda değişen karmakarışık bir hayat

İki gencin hikayesi

İpek Yaman`ın hayatı, doğum gününde yaşadığı bir kazayla tamamen değişir. O kazada ailesinin tamamını kaybeder. Üstelik kaza, İpek`ten sadece ailesini değil, sesini de alır. Bu acıyla yaşadığı evde kalamayacağını düşünür ve başka bir mahalleye taşınır. Yeni hayatında tanıştığı Emre, onun ilk ve en yakın arkadaşı olur. Zamanla İpek, Emre`nin abisi Cihan Kara`ya karşı içinde anlam veremediği duygular hissetmeye başlar. Konuşamadığı için, hislerini ve düşüncelerini bir günlüğe yazar. Ancak bir gün, o günlük Cihan`ın eline geçer. Ve İpek`in sakladığı hisler ortaya çıkar.

Rastgele bir günde, kalabalık düşünceler arasında oturulan bir bank, bir insanın hayatında en fazla neyi değiştirebilir? Sonuçta, sadece bir banktır. Ama bazı günler vardır; yağmur aynı yağmur, orman aynı ormandır. Düşünceler her zamanki bilinmezliğindedir. Değişen tek şey, o an orada olmaktır. Ve bazen, bir bankta oturmak, insanın hayatında çokça şey değiştirir.

Annesinin bir adamla tanışmasıyla başladı herşey. Üvey abisine karşı birşeyler hissetmeye başlayacağını Esila`da bilmiyordu. Küfür, argo vb. içerir. Aşk konulu çerezlik bir hikayedir.

İki düşman ailenin senelerce olan düşmanlığı yüzünden birbirinden ayrılan iki insan…

"Bu evliliğin senin için de benim için de cehennem olacağını biliyordum başkalarına cehennem olma diye kabul ettim."

Avukat olan selinden istenilen görev üzerine mafyayı takip etmeye başlar ama aslında mafyanın başından beri herşeyi bildiğini bilmiyordur

İntikam uğruna kötü kalpli adam tarafından kaçırılan 2 çocuk biri 6 diğeri 8 yaşında ayliz ve barlas 2 yıl boyunca dağ evinde tutsak edilir kaçmaya çalışırlarsa ve sessiz olmazlarsa şiddet görürler. Ailelerin onları istemeyip bilerek bu adama verdiklerine inandırırlar. 2 yıl sonra kaçmaya çalışırlarken barlası yakalayan kötü kalpli adam onu döver barlasın öldüğünü sanıp kaçar. Aslında o gün barlas ölmemişti acıdan bayılmıştı ama ayliz o gün barlası öldü sandı onu istemeyen ailesi onu bulmasın diye kaçtı. "Barlascım gökyüzü ne kadarda büyük değil mi?" diye sordu ayliz odalarındaki gökyüzünü gösteren devasa cama bakarak. "Evet ay ışığım çok büyük." dedi barlas. "Peki sence bir sonu var mıdır yoksa sonsuz büyük müdür?" diye sordu ayliz. "Sonsuz büyüktür güzelim." dedi barlas. Ayliz heyecanla ona döndü "O zaman birini çook sevdiğimizde ona olan sevgimizi seni gökyüzü kadar sonsuz seviyorum diyer." dedi barlas onun saçlarına bir öpücük kondurdu. "Bende seni gökyüzü kadar çok seviyorum ay ışığım." dedi. Yıllar sonra tekrar evine dönen ayliz bunca acıdan sonra nasıl toparlanıcaktı? Barlasın aslında yaşayıp onu bırakmış oluşunu nasıl hazmedecekti?

Birileri vardır hep kaybeder birileri ise kaybedenlerden priv kasarak hayatını yaşar. Ben kaybedenlerin tarafındaydım. Neye göre kime göre bilinmez. Koca 20 yıl kızının acısını çeken bir aile ve kendi ayakları üzerinde durmasını bilen Derin.. Kader onları bir şekilde bir araya getirmişti. Sırada birbirlerine verecek şans kalmıştı.

İşte geleceğin karanlığı belli hayatın onlara sunacağı seçenekte Ve sonra... Adam gider .. Kadın sonsuza dek tek kalır...

ogretmen olan tarik ve öğrencisi yusranin arasinda gececek olan olay orgusu...

Hoşlandığı kişiye yazan bir kızımız var bakalım devamı ne olacak

Mihri, babasının hataları yüzünden tüm ailesini kaybeder ve hayatta yalnızca küçük kardeşiyle kalır. Onu ayakta tutan tek şey, kardeşine bakabilme sorumluluğudur. Bir yıl önce annesinin mezarı başında Emir’le tanışır; Emir o günden sonra Mihri’ye âşık olur. Ancak Mihri, yaşadığı acılar nedeniyle ondan uzak durur. Bir yıl sonra Emir’in ailesinden gelen bir iş teklifi, ikisini yeniden bir araya getirir. Geçmişte yarım kalan duygular, bu kez kaçamayacakları bir şekilde karşılarına çıkar.

Annesi ve babası şehit düşünce kardeşine annelik eden kızın yıllar sonra ailesinin şehit düştükleri şehre geri dönmesi.

Gerçek ailem kurgusudur! Az birde Texting var Ölü olarak bilinen kızları aslında düşmanları tarafından yetimhaneye verilmiştir.Yetimhanede kalan kızlarını sadece bir telefonla yaşadığını öğrenirler.Bu duruma ailedeki bazıları sevinmesede bazılarıda çoktan benimsemiştir. SANCAR ailesi yer altında köklü bir ailedir.Aynı zamanda da yer altında gelmiş geçmiş en güçlü mafya ailesidir. Bu duruma kızımız ne kadar istemesene reşit olmasada kabul etmemiştir.. ASRA DENİZ SANCAR

Lara`nın özgürlüğünün ve ailesinin hayatının bedeli: Karan`ın mülkü olmak. Ne karısı, ne sevgilisi. Sadece onun hükümlüsü. Karan, Lara`yı nefretle kontrol ederken, bu tehlikeli yakınlık, her ikisinin de ruhunu yakan yakıcı bir arzuya dönüşmeye başlar. "Unutma, Lara. Benim sözüm kanundur. Ve benim hapishanemden kaçış yok."

Tenime değen iğneler bir bir verdiğim sözleri göğsüme kazırken, içimde tarifsiz bir burukluk vardı. Aklımdan hiç çıkmayan sorular zihnimin içinde bir zehir gibi yayılıyordu.Uzun kirpiklerin, gül dudakların.. Dudaklarının hemen sol üstüne yerleşmiş küçük ben, Ölmek istediğim mezarlık, nabzının attığı yer. Saçlarının arasına karışmış deniz dalgaları.. İki gözüm, göğsüme kazıdım seni. Yaşanmamışları unutmamak için çizdim bütün zerreni. Yasla başını göğsüme, saç tellerin dağılsın kalbimin üzerine. Nabzın nabzıma değsin.

..... "Yalan hiçte bile kıskanmadım ben seni" dedim sinirden nefes nefese kalmıştım. -Belki de onun yakınlığından kalbin yerinden çıkacak gibi attığı içindir.- Sus ne alakası var, sinirlendiğim için öyle oldu!!! "Hımm bu değini duysa sana katılmayacak çok kız var kızıl" dedi benim aksime büyük bir sakinlikle "Beni başkalarıyla karıştırma, o kızlar gibi seni her gördüğünde heyecandan tuhaf şeyler yapmıyorum en azından ben" dedim bir çırpıda ama bu dediğime ben bile tam olarak inanamadım. "Yani ben seni heyecanlandırmıyo muyum?" dedi kaşlarını tam tersini ima edercesine kaldırırken benimle alay ettiğini belli eden sinir bozucu bir sırıtış belirdi yüzünde. Beni mahveden gamzeleri olmasa belki yüzüne bir yumruk indirip içimdeki ateşi söndürebilirdim. Ama ordalardı işte. .....

Bir gece, Bir silah sesi, Ve o sesin yankısında iki ruh. O gece biri demir parmaklıklara, diğeri kendi vicdanına mahkum oldu. Ahsâ, uzun zamandır korkularıyla yaşayan bir genç kadındı. İzan ise, onu korumak isterken bir cinayetin tam ortasında kaldı. O gece yaşananlar, ikisinin de hayatını geri dönülmez biçimde değiştirdi. Artık biri adalet önünde, diğeri vicdanının önünde hesap verecekti. Kimi zaman birini sevmek, onu korumakla cezalandırmak arasında ince bir çizgiydi. Ve bu hikayede, o çizgi kanla çizildi. “Bazı kelepçeler bileklerde değil, ruhun en derin yerinde kapanır.” 🔗🔗🔗 tüm hakları bana aittir.

Lise öğrencisi hayal ve arkadaşlarının bilinmeyen numraya yazması

BU ZAMANA KADAR OKUDUĞUNUZ BÜTÜN GERÇEK AİLEM KİTAPLARINI UNUTTURACAK TEK KİTAP! Arkadaşlar bu kitabı iki kişi olarak yazıyoruz Birincisi ben geceninkizi1434 İkincisi de @Asmin047 Kapak tasarımı bana ait! (Ç)alınma kopyalanma durumlarda bizzat ben tarafından dava açılacaktır bilginize!

Ada 30`lu yaşlarına yaklaşan ancak hayatının tadını hala anlayamayan tarih öğrencisi genç bir kadındır. En yakın arkadaşı Leyla`nın kaybolması hayatının çöküşünün başlangıcı olur. Evine gelen bir kasetçalar ile zaman yolculuğu yapar ve hayatı sonsuza dek değişir. Ancak bilmediği çok şey vardır. Özellikle de yaşanmışlıklar konusunda.

Bir mahalle. İki kadın. Ve yavaş yavaş içeri sızan yepyeni bir hayat... Hüma ve Miray, geride bıraktıkları onca karmaşadan sonra küçük bir mahalleye taşınırlar. Yenimahalle; sokaklarında çocuk kahkahaları, balkonlarında çiçekler, pencerelerinden umutlar süzülen bir yerdir. Burada, tozlu raflardan silinmiş bir hayalin peşindedirler: Bir pastane. Küçük bir dükkan, büyük bir başlangıç. Ama bazen hayat, tam da en sessiz anlarda başlar. Fırın kokularının arasına anılar karışır, mahalleye sinmiş sesler kalbin içine işler. Camdan içeri yalnızca güneş sızmaz; geçmişin gölgeleri, geleceğin ihtimalleri ve belki... bir çift göz de o camın ardında bekler. Bu, acele etmeden anlatılan bir hikâye. Yavaş yavaş. Tıpkı mutluluk gibi...