Bazı insanlar gözlerini açtıkları dünyayı seçemez. Ben de seçemedim. Ben, gücün ve korkunun aynı sofrada oturduğu bir evde büyüdüm. Kapıları yüksek duvarlarla çevrili bir malikanede… ama aslında görünmeyen duvarların içinde. Bu, kaybolan çocuklukların ve hesaplaşmaların hikâyesi. Ve bazı sırlar… yıllar sonra geri döner.

Malihülya: Kimsenin okuyup da anlamayacağı dilden, defterime sayfalarca senden bahsettim. (gözleri dolu dolu bakar.) Malihülya: Söylesene! Sen değer miydin buna? Adam öyle sert öyle kırıcıydı. Peki, şimdi neden karşısındaki kadına akmakta olan yaşlarla bakıyordu? Bu bir oyunsa, o çok iyi bir oyuncuydu. Yabancı: Sen beni sayfalara yazmışsın. Bense seni gözlerine baktığımda kaybettiğim o aklıma yazdım. Yabancı: Sen söyle değer miymişim?

Zeynep, abisi Mert’in en yakın arkadaşı Kerem’e, hiç beklemediği bir anda kalbini kaptırır. Neşeli, konuşkan ve biraz da sakar olan Zeynep için Kerem; mesafeli, ciddi ve duygularını kolay kolay belli etmeyen biridir. Basit bir mesajla başlayan sohbetleri, zamanla sessizliklerle, yanlış anlaşılmalarla ve içten içe büyüyen bir aşkla şekillenir. Zeynep sevdikçe bağlanırken, Kerem mesafesini korumaya çalışır. Bu hikâye, sevilmeyi beklerken sabretmeyi öğrenen bir kızın ve duygularını fark etmekten kaçan bir erkeğin yarım kalan cümleleri üzerine kuruludur.

Eğer bir şansınız olsa siz ne yapardınız Bana bir şans verseler ailemi değiştirmek isterdim Biliyorum onlar benim ailem değillerdi , olmazlardı zaten Namı diğer demir soyu dışardan mükemmel bir aile yıllarca beni saklamalarının sebebini zarar görmemem için sanarlardı insanlar ama öyle değildi Onlar bana zarar veriyorlardı asıl Ben küllerinden doğan anka kuşu gibi küllerimden doğmuştum şimdi bunu kanıtlama zamanı Ben Asmin Feza Demir Hikayeme hoş geldiniz

Venüs yeni bir okula başlar. Geçmişini geride bırakmak istemektedir. Güzel sesiyle insanları etkileyebilen bir kızdır. Konuşurken bile sesi sakinleştirici ve büyüleyicidir. Şarkı söylediğinde ise herkes susar. Ama bir sorunu vardır: sahne korkusu. Eski okulunda arkadaşlarının desteğiyle bu korkuyu yenmiştir. Fakat yeni okul, yeni insanlar ve özellikle de okulun korkulan beş kişilik erkek grubu onun özgüvenini tekrar sarsar. Bu grup okulda zorbalıklarıyla tanınır. Kimse onlara karşı çıkamaz. Ta ki Venüs gelene kadar.

Lise yıllarında kopan bağlar, yıllar sonra İstanbul`da Selis Zeren Özder`in karşısına tekrar çıktı. En son lisedeyken kalbi gerçek bir hisle çarpmıştı Selis`in. Hastaneye adım attığı an kalbinin aynı hisle çarpmasını ne o, ne de bu hisleri çocukluk yıllarında bırakmış ünlü cerrah Kamer Haktan Sardıç bekliyordu. Bazı hikâyeler yarım kalmak için yazılır.

"Yürü Peri Kızı...Yürü."

Eskişehir`den gelen bir Tarih Öğretmeni…  Beste Suerdem.. Hayatındaki tek ciddi ilişki annesinin bastırdığı çeyiz takımıyla sınırlı. Evlilik baskısından kaçarak geldiği İstanbul’da, iki yakın arkadaşıyla birlikte kurduğu bekar evinde hayata sıfırdan başlıyor. Sadece çamaşır makinesini değil, kendi hayatını da yeniden kuruyor. Ama hayat bu ya, tam “Kendi çağımı başlatıyorum” dediği anda, üst daireye çevik kuvvet kadar çevik ama duygular konusunda yavaş çalışan bir komşu taşınıyor. “Ya Tutarsa” dediği şey evlilik değil aslında. Bir kadının hem kendini bulma, hem de kahkahalarla kaybolma hikâyesi. Nasreddin hocanın `ya tutarsa` sözünü hayat felsefesi yapan Beste`nin hikayesine sizlerde hoşgeldiniz❣️

Yıllardır ailesinin intikamını almak için planlar yapan bir adam, bir gün intikamını almak için ilk adımını atar. Bu intikam yolunda onun gibi ailesinin intikamını almak isteyen ailem dediği arkadaşları ona destek verir ve ona yardım eder. İntikam oyununu başlatan adam, hayat enerjisi fazla olan, onun tam zıttı olan bir kadın ile karşılaşır. Bu kadın ile ilk karşılaşması olmayacağını bilmiyordur.

Yeni okul ve zorbalar

Anastasiya Vladislava Mikhaylovna Petrova`nın hayatı onun hakkında bilgi sahibi değildi öz babası ve beş öz abisi.... Yılmaz ailesi, yıllardır gücün ve sözün tek sahibi olan bir soyadını taşır. Ama o soyadında eksik olan tek bir şey vardır: bir kız torun. Ta ki o geceye kadar… Ailenin gelini olan Rus kadın, herkesin gözünde bir yabancıdır. Kimine göre masum, kimine göre sırlarla dolu bir kadın… Ve bir sabah, çocukları annelerinin hareketsiz bedenini gördüğünde, sadece bir anne değil, bir sır da toprağa gömülür. Oysa kimsenin bilmediği bir gerçek vardır: Kadın iki aylık hamiledir. Ve Yılmaz ailesinin ilk kız torunu dünyaya gelmek üzeredir. Dede, yıllar önce mirasının tamamını doğacak kız toruna bırakacağını açıklamıştır. Bu karar, aile içinde sessiz bir savaş başlatır. Güç, para ve soy meselesi artık masum değildir. Kız çocuk Rusya’da dünyaya gelir. Annesinin geçmişi karanlıktır. Bir aşk, bir ihanet ve yarım kalmış bir hikâye… Ve sonra bir cinayet. Genç kız akıl sağlığını kaybetmediği halde, susturulmak için akıl hastanesine kapatılır. Gerçekler, ilaçların arkasına gizlenir. Fakat orada biriyle tanışır. Dmitri. O, kızın deliliğini değil, suskunluğunu görür. Ve ikisi birlikte Yılmaz ailesinin yıllardır sakladığı gerçeğin izini sürmeye başlar. Çünkü bazı miraslar para değildir. Bazı soyadları kanla yazılır. Ve bazı anneler… Ölmez. #gercek ailem #abilerim #cinayet # suç #gizem

Hukuk öğrencisi olan Beliz zamanla ikizinin arkadaşına aşık olması …

Melis, yedi yıl önce ailesinden çalınan hayatı geri almak için geri döndü. Tek bir amacı vardı: Onu mahveden Araslı ailesinin içine sızmak ve her şeyi içeriden yakmak. Planı kusursuzdu, adımları hesaplıydı. Ta ki o malikanenin varisi Arda Araslı ile göz göze gelene kadar. Arda, Melis`in karanlık dünyasındaki tek aydınlıktı. Melis ise Arda’nın cennetini yerle bir edecek olan fırtına.

Duman, okulun sistemine girip devamsızlıkları ve notları değiştirirken kimsenin radarına takılmadığını düşünür. Ta ki okuldan bir kız onu tehdit etmek için gizli numaradan mesaj atana kadar.

Seviyorum ulan çok seviyorum ama olmaz abime yapamam bunu

Yavuz: Hayırlı sahurlar

Aşkınızın üzerinden yıllar geçse, yıllar yeniden doğacak bir aşkı körükler mi yoksa engel mi olur? Kalbin beni affeder mi, yoksa sonum mu olur? O gözlerin bir daha bana öyle bakar mı, yoksa bir başkasının baharı mı olur? Elindeki hançer beni öldürür mü, yoksa yaşamıma panzehir mi olur? ...

“Çevresindeki insanlara fazla güvenen ELİSA AKAR hayatında ilk kez yanılmıştı ve artık hayatı boyunca güvene bile şüphe ile bakmaya başlar..”

Bazı insanlar hayatınıza fırtına gibi girmez. Sessizce yaklaşır. Bir kıyı çizgisi kadar ince bir mesafede durur. İkisi de sınırlarını iyi tanıyor. Ama kalp, çizgileri pek umursamıyor. Hayat bazen insanı tam kıyı çizgisine getirir. Ya geri dönersin... Ya da bir adım atarsın. Deniz her gün kıyıya dokunur. Fakat hiçbir zaman tamamen onun olmaz. Peki ya biri gelip arada ki görünmez çizgiyi geçmeye cesaret ederse?

Baybars: Ben Yekta Baybars Arslan. Siyah kadar yalnız mavi kadar sonsuz bir insanım ama o, o beni yalnızlığım ve sonsuzluğumdan çekip çıkardı hem de tek bir bakışı ile. Elzem: Ben Maysa Elzem Özer. Bana göre mavi bir renkten daha fazlası bence, sonu olmayan bir gökyüzü, umut dolu bir deniz. Aynı onun gözleri gibi.

Abimin mezuniyet balosunda tanıştığım abimin arkadaşına aşık olmusumdur

Ortaokulda 6. sınıfta çocuk yaşta Liva Nur`un ansızın kapısını sevda çalar ve bu sevda ile ne yapacağını bilmeyen Liva Nur sevdanın ne olduğunu anlamaya çalışır. Sonunda anlasa da hiçbir şey yapamaz , kim bilir belki şimdi yaşayacakları yıllar sonra onun işine yarayabilir.

Güneş gökyüzünü sımsıcak ederdi , Rüzgar ise tüm şiddetiyle Güneşe inat eserdi. Tehlikeli bir fırtına çıkabilir, yaz kışa dönüşebilirdi ama bu bizi etkilemez , bizi değiştiremezdi. Güneş Rüzgarı bilimsel anlamda tehlikeli olabilirdi ama aramızdaki tehlike o ve benim sözlerimden ibaretti. Bana "Kararsız Kalp" diye sesleniyordu. Kararsızlıklarımın arasında seçenekleri bir yaz rüzgarı gibi dağıttığını bilmiyordu. Yaz aşkları gerçek miydi? Tek mevsimlik bir "aşk"a gerçek aşk denebilir miydi? © Tüm hakları saklıdır

⚠️ GERÇEK HAYAT HİKAYESİNDEN UYARLANMIŞTIR⚠️ Gereksiz ve yanlış bir ilişkiye bağlanmak... Hemde fazlasıyla bağlanmak... Gerçekten aptalca Ama asıl önemli olan, Avcunun içinden pırlantaya benzer bir taş kayarsa endişelenme... çünkü o taş yerine sana hakettiğinden fazla pırlanta verilebilir.

Bazı insanlar hayatımıza iz bırakmaz. Yara bırakır. Nalan, sevmenin sabretmek olduğunu öğrendi. Rüzgar ise kaybetmenin ne demek olduğunu çok geç anladı. Birbirlerine dokundukları ilk gün, bir gün birbirlerine yabancı olacaklarını bilmiyorlardı. Söylenmeyen sözler, yarım kalan cümleler, gurura yenilen bir aşk… Rüzgar’ın pişmanlığı artık bir özür değildi. Nalan’ın gözyaşları artık bir sitem değildi. Çünkü bazı kırılmalar tamir edilmez, sadece kabuk tutar gibi yapar. Ve en acısı şuydu: Bir zamanlar “yuva” dediğin kalp, bir gün sığamadığın bir enkaza dönüşür. Bu bir ayrılık hikâyesi değil. Bu, geçmeyen bir yaranın insanı nasıl susturduğunun hikâyesi. Çünkü bazı yaralar kanamaz… Ama her gün biraz daha öldürür.