Defne kurallara bağlı,Eren onları çiğnemeye alışkın. Saha aynı,yönler farklı. Ama yolun sonunda belki de birlikte oynayacaklar.

Mira kendinden iğrenen bir kızdı okulda onu kimse sevmez hatta"çirkin ördek yavrusu" derlerdi lakabı buydu heryerinde sivilce vardi babasının tayini çıkması ile başka okula gitti ve tüm hayatı değismisti peki ya şimdi ne olacaktı

Feray: Kim olduğunu sanıyorsun sen Ayaz abi? Ne gibi bir derdin var ya benimle anlamiyorum? Abime sevgilim olduğunu söylemişsin. Pardon ama benim sevgilim olup olmadigini nerden bilebilirsin? Cevap ver bana! Ayaz: Öncelikle küçük hanım. Sevgilin olduğunu biliyorum. Ama abine söylemedim. Banane senin sevgilinden kızım, koşa koşa abine mi yetiştiricem bide? İşim gücüm var uğraştırma beni hadi eyvallah. Feray: Aptal mısın sen acaba? Ayaz abi: Düzgün konuş Feray. Abine söylemekle kalmam herkese yayarım sevgilin olduğunu. Feray: Pislik! Sen yapmayacaksında kim yapacak? Ruh hastası! Ayaz abi: Ya sabır Allahım! Ayz abi: Yazma bana daha fazla. Feray: Sen, abime sevgilim olduğunu söylediğini itiraf edene kadar yazacağım.

Güneş: KANKA Güneş: KANKAAAĞĞĞ ARDANIN NUMARASINI VER ARTIK AMK😭🤬 Yiğit:Güneş Güneş:oha yiğit abi

Giden unutur sanılır. Oysa kalan, her ayrıntıyı hafızasında büyütür. Yasemin`in hayatı, düzenli raflara kaldırılmış bir geçmişin gölgesinde ilerliyordu. Ta ki o gölge, ete kemiğe bürünüp bir akşam karşısına çıkana kadar. Sadece bir adam olarak değil... Yarım kalan cümlelerin, sorulmayan soruların, tutulmamış sözlerin taşıyıcısı olarak. İki eski çocuk, büyümüş ama büyüyememiş yanlarıyla yeniden karşılaştı. Birlikte geçirdikleri geçmiş, suskunlukla yarışırken şimdi; yepyeni bir hesaplaşma zamanıydı. Aşk bazen hatırlamak değil, unutmuş gibi yaparken en çok hatırlamaktır. Ve bazı dönüşler, yalnızca bir selam değil, bir fırtınanın sessiz davetidir.

"takıntı" - Derin`in sessizliği,gizemli mesajlarla bozulmaya başladığında,gerçekler gün yüzüne çıkacak.Kim ona bu mesajları gönderiyor? Ve neden?

"Kırık Bir Evde,Yasak Bir Kalp Atışı... "

Barzoxani aşiretinin gözbebeği Rozalin, kaderine karşı sessiz bir isyanın eşiğindeydi. Kalbini dört yıl önce sessizce giden Baran’a gömmüş, onun yokluğunda hayata tutunmaya çalışmıştı. Ama o gece... Kına gecesinde, ellerine yakılan kına yalnızca bir tören değil, yavaşça kapanan bir mezar gibiydi. Mirxan Şerxani, gücün ve törenin temsilcisi olarak gelmişti. Onun için evlilik, yalnızca aşiretler arası bir antlaşmaydı. Ama Baran… O gece geri döndü. Ve döndüğünde elinde bir bıçak, gözlerinde yılların acısı vardı. Rozalin’in avcuna adını yazarken, bütün geçmiş yeniden canlandı. Aşk mı kazanacak, yoksa töre mi? Kan mı ağır basar, yoksa bağ mı? Bir aşkın, bir aşiretin ve bir kadının ateşle imtihanı… “Kan Bağı” ruhunuza işleyen, alev gibi bir hikâye...

Evlenme teklifi almak için yola çıktığınız o arabada, karşıdan süratle gelen arabayla çarpışma sonrası metrelerce aşağıya süzülüp, uçurumdan aşağıya yuvarlansaydınız eğer ki, bir daha gözlerinizi bir başka adamın evinde açmak ister miydiniz? Yoksa, o an ölüp tüm her şeyi unutmak mı isterdiniz? Ben gözlerimi açtığımda kimliğini bilmediğim değişik bir yerde uyanmıştım. İç kanamam beni öldürmeye yetecek kadar ağrıyla beni dürterken, etrafımda binlerce insanı görmem tek bir küfür savurmama yetmişti. "Siktirin gidin!" Belki aşk öldürmezdi ama gelin bile ata binerken ya nasip demişti. Kaderim öyle bir oyun oynamıştı ki ismim bile buna yetmemişti. Belki ben Kainattım ama asıl kainat benim gibi birine çok gelmişti. Evlenme teklifi alacağım ilk gün cezaevinden çıktığım üçüncü gündü. Şimdi hafızamın bile yerinde olmadığı bir mekanda cezaevindeymişim gibi yaşayacağım ilk gündü.

Hayatında mutlu olamamış bi kız,mutsuzluğun anlamını bilmeyen bi çocukta mutluluğunu bulabilecek mi? `Hassas olanlar için önermem"

"Ben seni ilk o saatte sevdim güzelim;)" 0714💘

Açelya ve Semih’in birbirine olan sonsuz aşkı ve biraz zorbalık

İntihar eşiğine gelmiş insanların bedenlerine girerek onları yaşama bağlamaya çalışan Ruh gezgini Margaret ve hayattan hiç bir ümidi kalmayan Alfredonun yolları Collega kasabasının küçük kütüphanesin de aynı kitaba dokunmalarıyla başlar. Margaret yaşatmak Alfredo ise ölmek için aradıkları bu kitabın onları geçmişin tozlu raflarına geri taşımasıyla birlikte sırlar yalanlar ve gerçekliğin verdiği zorlu mücadelelerle yan yana oldukları güne kadar gerçekleşen tüm rastlantılarını da onlara geri hatırlatacaktır. Bu tesadüfte yaşammı kazanacaktı yoksa ölümmü ? Aşkmı yaşatacaktı yoksa anılarmı öldürecekti ? "Bir bilinmezlik içindeyken ruhuma takılan Marconun yeşil gözlerine tutunarak yaşamayı seçmiştim hayatın benim için planladığı kaderi bilmeden." " Sen tüm evrende benim Turunçgilimsin Maggy" " Bazı kitaplar okunmaz, yaşanır. " Bazı ruhlar ise sadece sessizlikte bulunur. "

[ yarı texting ] caglaralptkn: kafayı yemişsiniz siz. (19.21) caglaralptkn: yazmayın bana. (19.21) gunescicekci: olmaz yapamam. (19.21) caglaralptkn: ne demek yapamam? (19.22) caglaralptkn: engellerim bakın siz, ciddiyim. (19.22) caglaralptkn: yazmayın dediysem yazmayın. (19.22) gunescicekci: ya sorumu sorsayım bari? (19.24) gunescicekci: soru soracaktım ben size. (19.24) caglaralptkn: soru mu soracaktınız? (19.25) gunescicekci: evett. (19.25) caglaralptkn: ne soracaktınız? (19.26) gunescicekci: ya garipsemeyin ama, (19.28) gunescicekci, yazıyor... gunescicekci, çevrimiçi. gunescicekci, yazıyor... gunescicekci: keçilerin nasıl sağıldığını biliyor musunuz? (19.28) görüldü. 170625

Bizim aşkımız bir oyun ile başladı ve bir felakete sürüklendi, olsun oyunlar güzeldir sonu felaket olsa bile...

Kitap tam yazlik okunacak tatli bir öykü .böyle çıtır çerez mutlu biten ve tatli kitap istiyorsanız bakabilirsiniz

Babası eve içip gelen Esila nın o günden sonraki yaşadıkları...

Ayın Işıltısı Hani herkesin bi hayali olur ya bazıları o hayalin peşinde koşar bazılari için se o hayal olarak kalır, evet benimde bir hayalim vardı annemi o evden kurtarıp okuyup avukat olmak. Peki sizin var mı bir hayaliniz? Eyer varsa peşinde koşun çünkü hiç birşey buna engel olamaz! Benim için çok zor bir konuydu, babamın ölümünden sonra hiç bir güç beni o evde tutamazdı! Evet başarmıştık o evden kurtulmuştuk ve şu an yeni geldiğim o Yeşil mahallesinde kendi odamın balkonundan etrafı izliyordum ta ki o siyah bakışların benim üzerimde olduğunu fark ettiğime kadar Karşı balkonda siyah gözleriyle beni izleyen o adamı gördüm. Gözleri benim gözümün tam içine bakıyordu. Elinde sigarasıyla beni izleyen adama anlamsız bakışlar attım oysa onun bakışları hiçte anlamsız değildi. Duyduğum kadarıyla polis ve nedense odalarımız karşı karşıyaydı. Hikaye tamamen bir kurgudur!

𝑪𝒂𝒏𝒂𝒗𝒂𝒓𝒍𝒂𝒓 𝑺𝒂𝒅𝒆𝒄𝒆 𝒎𝒂𝒔𝒂𝒍𝒍𝒂𝒓𝒅𝒂 𝒐𝒍𝒎𝒖𝒚𝒐𝒓 𝒐𝒏𝒍𝒂𝒓 𝒂𝒓𝒂𝒎ı𝒛𝒅𝒂 𝒗𝒆 𝒎𝒂𝒔𝒂𝒍𝒍𝒂𝒓𝒅𝒂𝒌𝒊𝒏𝒅𝒆𝒏 ç𝒐𝒌 𝒌𝒐𝒓𝒌𝒖𝒏ç ç𝒐𝒌 𝒅𝒂𝒉𝒂 𝒂𝒄ı𝒎𝒂𝒔ı𝒛𝒍𝒂𝒓...

Mahalle... Sıcacık simit kokusunun annelerin terlik sesiyle yarıştığı yer. Akşam ezanıyla boşalan sokaklar, herkesin birbirini hâlâ adıyla çağırdığı o yer. Ve işte o gün... Altı yıldır kimsenin görmediği Ali Demir, üniformasıyla mahallenin köşesinden göründü. Elinde sadece bir sırt çantası, bakışlarında yılların yorgunluğu vardı. Ama mahalle aynıydı. Bakkal Şükrü, hâlâ ekmeğin arasına fazladan peynir koyuyordu. Çocuklar hâlâ top oynarken "arabaaaa!" diye bağırıyordu. Ve o hâlâ... O kız hâlâ o evdeydi. Zeynep. Simsiyah gözleri, asi kaşları, ama artık suskun gülüşüyle başka biri olmuştu. Çünkü Ali gittiğinden beri çok şey değişmişti. Ama en çok o değişmişti. Ali`nin mahalleye gelişi, sadece bir dönüş değil; eski yaraların kabuğunun kalkmasıydı.

Yolda çarpışan kırmızı tesla ile siyah ferrariyle başladı herşey, peki ya devamında ne olacaktı?

Binay sabah olula gitmek için hazırlanıyordu. Okula gitmeyi sevsede gördüğü muammeme yüzünden okuldan soğumuştu. Oflaya puflaya hazırlansada okula gelmişti. Tam okula girerken sokakta bir çığlık sesiyle adımlarını durdurdu ve oraya yöneltti. O bilmiyordu ama bundan sonra hayatı eskisi gibi olmucaktı. Hatta ne geçmişi ne de gelecegi...

Babası ve abisinin yaşadığı karanlık dünyanın altından GÜNEŞ BOZKURT kalkabilecek mi? Babası ve abisinin bırakıp gittiği bu dünyanın içerisinde yaşamak zorunda kalan Güneş`in hikayesini dinleyeceksiniz . Umarüm beğenirsiniz. (TAMAMIYLA KURGUDUR)

Bir savcı ve bir asker... Kendi savaşlarının ortasında birbirlerini buldular. ~♡~ Eylem ve Savaş`ın hikayesi...

Ayla eski okulundan kovulan yeni okuluna nakil aldıran genç bir kızdı. Fakat yeni zorbalar edindiğinde... Bıcaklanmış bir kızla karşı karşıya kaldığında... ~ Tüm olaylar son bulduğunda, Ayla artık istediği mesleği elde etmiş sayılırdı. Fakat kaderin onun için başka planları vardı. Lakin birgün kaçırıldığında onu kurtaran kişinin lisede onu zorbalayan genç adam olduğunu fark etmişti... Kitabımın düzenlendiğini bilin lütfen ilk bölümlerin amatör yazımını hiçe sayarak okursanız sevinirim. Bir kaç bölümden sonra açılacağını düşünüyorum😊 Gülüşünle başladı Gülüşünle bitecekti. Tetikleyici unsurlar içerir lütfen dikkatlice okuyunuz!