Erkek başrol Kuzey ve çocukluk arkadaşı olan Soğuk Rüzgarı başrol kız. Küçüklükten beri birbirlerinin herşeylerini bilirler, gizlileri yok. Öyle değil mi? Bu ikilinin Antalya macerası.

Ben bir piyondum, kaderin piyonu. Kader oyuncularını tekrardan seçmiş oyunu kendi kurallarına göre başlatmıştı. Bu oyunda başrol İdris Elzem ve Barlas Yakaza`ydı. Onlar güçtü, onlar ateşti. Onlar yakar ardına bile bakmadan, bir iz bile bırakmadan giderlerdi. Onlar kazanmaya alışıktı, hiç kaybetmemişlerdi. Kaybetme sırası onlardaydı. Rolleri değişecek yakıp yıkan ben olacaktım. Ben Zerya Lâl Elzem, ben asla Yakaza olmadım. Ben okyanusun sessizliğiyim, ve herkes bilir ki; sessiz suların ardında büyük bir fırtına vardır. Ben beni kullananı dibe çekmekten çekinmez, uğraştıracağını bile bile vazgeçmezdim. Benim gücüm okyanustu, Maskeli`nin ise Deniz kızı. ☽︎☾︎ Çokça rol oynadılar. Öyle ki benliklerini unuttular arada. Olmayan kişiliklere bürünüp kendileriyle birlikte onları da kandırdılar. Ki zaten kendileri inanmasaydı ne anlamı kalırdı? Roller dağıtıldı. Planlar yapıldı, oyunlar oynandı. Sonu belli olan ama bundan bihaber olanlar ise yazılan kaderi yaşamak zorunda kaldı. Onlara sunulan seçeneklerden doğru olanı seçmeye çalıştılar. Yanılmayacaklarını, zeki olduklarını sandılar. `Aptal olma,` lafını başkasına söylerken kendilerine bakmadılar. İnsan olduklarını unuttular. Aptal ve aciz rolü oynayan güçlü bir kadın, onun zekasına yetişmeye çalışan bir adam. Ve onların arasına geçip kadını benliğine kavuşturmaya çalışan bir Kahraman var burada. "Okyanusun da boğulmayacak tek kişi benim demiştim, yanılmışım. Asıl can çekişen benim. Zira o gözlerine bakarken bile boğulmamak elde değil. Yanılmışım Deniz Kızı`m." "Sen emret ben bunu da çözerim Deniz kızı." "Yıkılan her şeyi inşa etmeye hazırım Deniz kızı, sana boyun eğmeye de." ☽︎☾︎ 𝐎𝐊𝐘𝐀𝐍𝐔𝐒 ☽︎☾︎ Kitap kapağı tasarımı @helen7 `e aittir.

"SUSTUKÇA İÇİNDEKİ FIRTINA BÜYÜDÜ. AREL, ŞİMDİ TÜM TÜRKİYE`YE KONUŞACAK."

Sıradan bir okul gezisi, Seren için karanlık sırların ve tehlikeli oyunların başlangıcı olur. Ormanda çiçek toplarken kaybolan Seren, gizemli bir mekâna rastlar. İçeri girmeye çalıştığında güvenlik tarafından engellenir, ancak beklenmedik bir şekilde Ateş Işık adında esrarengiz bir adamın koluna takılarak kaçırılır. Seren, bu olayların tesadüf olmadığını, çocukken babası tarafından mafyaya satıldığını öğrenir. Dahası, gezi boyunca ona rehberlik eden Poyraz’ın, Ateş’in kardeşi olduğunu ve her şeyin önceden planlandığını keşfeder. Şimdi, Ateş’in düzenlediği bir baloda, Seren`in kaderi tamamen değişmek üzeredir. Geçmişinin karanlık sırlarıyla yüzleşmeye hazır mı?

Olay bir savcının bilmeden aşiret çocuğunu kurtarması ve ailesine teslim etmesiyle başlar

Gece: ölmek istiyorum Gece: aldatıldım beyefendi biliyormusun hemde en yakın arkadaşımla 0538: ? 0538: kimsiniz? Gece:efkarlı biri 0538: bütün deliler beni buluyor ya.

İşte o an tüm şehrin beklemediği bir şey oldu. İzmir’e kar yağmaya başladı. Yıllardır kar görmemişti şehir, şu an yaşanılan şey imkansızlıklarla dolu birçok olaya ev sahipliği yapacaktı. İzmir’e yıllar sonra yağan kar filizlenecek bir aşkın mucizesi miydi yoksa cezası mıydı bunu yaşayıp görecekti genç kızlar.

Okul zorbasiyla evlenen kız

O nun kalbi sadece seni seçti

" Kader bir aynadan geleceği görür"çağ başlıyor. Karanlık güçlerin yok oluşuyla birlikte okul yeniden aydınlığa kavuştu. Öğrenciler ve öğretmenler, Kader’in cesaretiyle şekillenen bu büyük değişimi konuşuyor. Artık cadılar ve periler, eski düşmanlıkları geride bırakıp birlikte bir gelecek kurma hayalinde birleşiyor. Kader, sıradan bir öğrenci gibi görünse de, içindeki gücü keşfederek geçmişi ve geleceği değiştirebildi. Şimdi, sadece okulun değil, dünyanın da umudu o. Birlik, cesaret ve dostluğun ışığında atılan bu yeni adımda, Kader ve arkadaşları büyük bir yolculuğa hazırlanıyor. Çünkü bu sadece bir son değildir.

Yağmur gücünü hissettiler

Ben:Selam, Fidan pastanesine yazıyorum değil mi?

Beraber yaşarken bir anda her şey değişir.

Menekşe, on altı yaşına kadar hayatında aile olarak yalnızca annesini tanıdı. Babası, Menekşe yedi yaşına gelene dek ayda bir kez onu alışveriş merkezine götürür, birkaç saatini ona ayırırdı; ancak bu zamanlarda bile kızıyla pek ilgilenmezdi. Zamanla, ayda bir gerçekleşen bu buluşmalar önce aylara, sonra yıllara yayıldı ve sonunda Menekşe babasını tamamen görmez oldu. Annesi, üvey babasıyla evlenip yurt dışına taşındığında ise Menekşe, yıllardır görüşmediği babasının yanına gitmek zorunda kaldı. Babasının evli olduğu ve dört çocuğu bulunduğu ortaya çıktı: İki ağabey, bir abla ve Menekşe ile yaşıt bir kız. Menekşe için o evde sanki hiç yer yokmuş gibiydi. Yine de hayatının bu yeni evresinde, baba, üvey anne ve kardeşleriyle, yıllarca mahrum bırakıldığı duyguların ağırlığı altında yaşamaya çalışacaktı.

Lise’nin güzel olduğu düşünülür her zaman, gençlik yıllarının en deli dolu zamanları kulağa fazla eğlenceli geliyor dimi ancak en çok da bu zarar verir. Damarda akan deli kan. Ah arel küçük meleğim bu atıldığı hayat zaten yaşadığı hayatı daha da çıkmaza sokar. İhanetler,arkadaşlıklar, düşmanlıklar… Yalnızlık, Arel buydu ya da gerçekten böyle miydi? Yanlızlığın eseri miydi bu herkese saçtığı yalancı gülücükler. Bilinen bu düş kabusu değil miydi. Ah Yapma mokita saklama kendini, birer pranga bu sözler kimse durmaz ki sözünde. mokita, git ona delilikse delilik ne derler bilirsin; Amentes,amentes… Küçük meleğim “aşıklar delidir!”

Aşk bir tutsaktı.Ona yakalananlar bir daha kurtulamıyordu.İste sende benim tutsağımdın....

Annesi ve babası boşandıktan sonra Kumsal babasının yeni eşinin oğlu olan Efe ile aşk yaşar ve hikaye başlar

Üzerime doğru gelmeye başladıgında odadan çıkmak için hamle yaptım bileğimden yakaladı beni kendine çekti sırtım göğsüne gelecek şekilde kendini iyice yasladı hareket etmeyeyim diye iki bileğimi karnımın üstünde tutuyordu birazdaha bana yaslandı nefesim kesilecek sandım “ özür dilerim gerçekten birdaha olmayacak efendim “ dedim kalbim yakınlığımızdan dolayı deli gibi atıyordu burnunu boynuma sürtüm kulak arkamı öptü “ adımı söyle “ diye fısıldadı “ ama efendim siz “ “adımı söyle “ dedi tekrar emrederek boynuma küçük bi öpücük daha bıraktığında vucudum iyice yay gibi gerilmişti “BORA bora lütfen dur artık” ismini duyduğunda yutkunmuştu beni kendine birazdaha bastırıp kokumu içine çekti “ şimdi beni iyi dinle birdaha bunu tekrar edersen kendini altımda inlerken bulursun” duyduklarımla şok geçirdim ne dedidigini idrak etmeye çalışınca büyükçe yutkundum ateş basmıştı vucudumu “ bu odadan çıkman için 5, saniyen var yoksa kendimi tutamam yapacaklarımdan asla pişman olmam seninde olmanı istemem “ boynumu birdaha öpüp ellerimi serbest bıraktı gözlerinin en kara halini gördügüm için şaşırmıştım “ 4, dedi olacakları haber eder gibi odadan kaçar gibi çıktıgında ardımdan kapıyı kapatıp nefesim kesilmişti

Varlığını kaybettiğim ruhumun ayak izlerini takip ederken karşılaştığım anılarımdan birkaç dakika... Közleri ruhumu yakan hayatımın ödettiği bedeller sayesinde dimdik duran bedenim... Çoktan ateşe verilip yanıp kül olmuş bir hayatım vardı. Ruhum yoktu. Yangın, ruhumu bile yakıp köze çevirmişti ve varlığının artık bir önemi olmayan ruhum yürüdüğü yollarda yanık ayak izleri bırakıyordu. Ruhumun boşluğuyla kıvranan bedenim o ayak izlerini takip ederken her adımda eski bir anıyla karşılaşıyor, yeni bir anıyla doluyordu. Yanıp kül olmuş ruhumu, ayak izlerini takip ederek aramaya devam mı edecektim yoksa bedenimi dolduran yeni anılarla yeni bir ruha mı sahip olacaktım... Bir adım attım. Bir adım daha ve bir adım daha. Umutlarımın parçalanıp gittiği ve umutlarımın yeniden doğduğu o yere geldim...

Selam ben Mavi Dolunay 21 yaşındayım beni zorla istemediğim biri ile evlendirdiler..

Arin Karayeli, Uraz Demir Bi boks maçıyla başlayan aşk"

17 yıl boyunca hayatı boş gibi yaşayan asya`nın bir gün bebekken karıştırılmışsın yeni anne baban bu diyerek hayattın dolu Bir şekilde yaşamaya başlar

Kalbi iyileştirmek, bir sakatlığı tedavi etmekten zordu. Nabzı ölçtü ama kendi ritmini kaybetti. ... Onu iyileştirmeye geldi ama kendi kalbini kaybetti. Karsu için sahalar hastane kadar yabancıydı. Doğuş için ise iyileşmek, bir gole ulaşmak kadar zordu. Biri kurallara bağlıydı, diğeri sınır tanımıyordu. Ama o 90 dakikalık maç ikisinde hayatını sonsuza denk değiştirecekti. ᯓDokunuş bir tedavi, bakış bir gol gibiydi...

Eğlencesine yazılmış bir hikâye

Hazır olun çünkü istanbuldan gelen aşk mektubu izmite gidiyor