"Benim kışımın ortasına misler gibi açan güzel Kardelen`im..." Nikolai, defterinin son sayfasına elleri titreyerek yazdı son kelimelerini. "Bana her şey olduğun için teşekkür ederim. Yaşamım olduğun gibi, ölümüm olma vaktin de geldi." :: Ekim 2025. (Pek bu platforma uygun bir kitap sayılmaz...)

Zehra ve geniş ailesi bir bağ evinde yaşıyor, her gün başlarından bir olay eksilmiyor.Her gün satış yapmak için eniştesi ve büyüttüğü kızlar ile birlikte pazara gidiyor.O sırada evdeki hanımlar akşam hazırlıkları mevsimlik işler yapıyorlardı.Muhtarında oğlu evlenmek uğruna doğmuştu sanki...

Küçük yaşta ailesi katledildiğinde, gerçeği bilmiyordu. Onu karanlıktan uzak tutan bir hayatın içinde büyüdü. Ama bir gün, her şey değişti. Ailesinin aslında karanlık bir dünyanın parçası olduğunu ve hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığını öğrendiğinde, artık geri dönüş yoktu. Babasının yakın dostu onu yanına aldı, eğitti ve bambaşka birine dönüştürdü. İntikam, onun yeni yoluydu. Ama o yol, yalnızca düşmanlarla değil, kalbiyle de savaşmasını gerektiriyordu. Gerçek aşkını bulduğunda ise, seçim yapması gerekiyordu: geçmişi mi, yoksa geleceği mi? Ve bazı seçimler, insanı mezar taşlarına mahkûm eder. Kefaret ödetirdi.

"Bazı yangınlar sönmek için değil, her şeyi küle çevirmek için başlar." Arel Yıldız, on beş yaşında ruhuna atılan o ağır düğümü çözmeye çalışırken, hayatını bir "sönüş" hikayesine çevirmişti. Kimsesizdi ama asla yalnız kalmadı; hep birileri tarafından izlendi, hep birileri tarafından "korundu". Ancak o karanlık ellerin arasında Arel, bir emanet değil, patlamaya hazır bir saatli bombaydı. Savcı Arda Can Keskin için ise adalet, sadece dosyalardan ibaret değildi. Bir gece, sarhoş bir zihnin ve geçmişin ağır mirasının gölgesinde atılan o imzalar, ikisinin hayatını geri dönülmez bir şekilde birbirine bağladı. Arda’nın düzeni, Arel’in kaosuyla çarpıştığında ortaya çıkan tek şey saf bir yangındı. Şimdi Arel, parmağındaki siyah simli yüzüğün anısına tutunurken; geçmişin karanlık gölgeleri hiç beklemedikleri bir anda kapılarını çalıyor. Geçmiş, yarım bıraktığı hesabı kapatmak; gelecek ise bu hesabı tamamen yakmak istiyor. Burası Pupilla; göz bebeğinin tam ortasındaki o görünmez boşluk. Baktığın yer mi karanlık, yoksa gördüğün mü? "Dünyayı yakacağımı söyledim. Ama kimse sormadı: Arel, sen o ateşin içinde yanmaya hazır mısın?"

Abimin arkadaşı kurgusu.

Adam, titrek bir sesle konuştu: "Beni affetmeyeceğini biliyorum. Zaten huzurunda durmam dahi büyük bir hadsizlik. Lakin affetmezsen – ki buna hakkın var – tek bir kelam dahi edecek değilim. Yine de, her şeye rağmen, sen affetmeyecek olsan dahi ben senden af diliyorum. Ne olur, beni affet!" Sesi giderek kısıldı, gözleri buğulandı. Fakat karşısındaki kadın susuyordu. O suskunluk ki, kelimelerle anlatılamayacak kadar derin ve keskin… Adam bu sessizliğin yükü altında ezilirken, daha fazla dayanamayarak sordu: "Bir şey söylemeyecek misin? Sen sustukça, içimdeki azap katlanarak artıyor. Lakin, bu elemle ölmekten korktuğumu sanma. Beni asıl dehşete düşüren, beni asla affetmeyecek olman ihtimalidir." Kadın nihayet dudaklarını araladı. Lakin kelimeler, bir hançer gibi keskin ve bir o kadar da soğuktu: "Cam kırıkları gibidir kelimeler… Bazen insanın ağzına dolar. Sussan acıtır, konuşsan kanatır." Sonra, duraksamadan ardına döndü ve yürümeye başladı. Adam, çaresizce ardından bakarken, kadının son sözleri gece kadar karanlık ve sert bir hüküm gibiydi: "Bundan böyle karşıma çıkmayın. Bunun münasip olmadığını elbette ki siz de pekâlâ bilirsiniz. Zira siz, benim için artık namahrem bir yabancıdan ibaretsiniz." Ve kadın gözden kayboldu. Adam ise, o cümlelerin ruhunda açtığı derin yarayla, olduğu yerde öylece kaldı…

Takıntı mı? Evet takıntılıyım ve ona sahip olacağım.

Bazı insanlar kalabalığın içinde kaybolur, bazıları ise kendi sessizliklerinde. Evan ve Daniele aynı okulda okuyan, birbirinden tamamen farklı iki kişidir. Henüz yolları kesişmemiş olsa da hayat onları yavaş yavaş aynı hikâyenin içine çekmektedir. Sırlar, dostluklar, kırgınlıklar ve değişen duygular arasında hiçbir şey göründüğü kadar basit değildir. Çünkü bazı sessizliklerin içinde söylenmemiş binlerce kelime vardır. 🖤 Ya da daha da kısa istersen: Aynı okul. Aynı koridorlar. İki farklı hayat. Evan ve Daniele’nin yolları henüz kesişmedi. Ama bazen kader, en beklenmedik insanları aynı hikâyenin içine sürükler. Çünkü bazı sessizliklerin içinde söylenmemiş binlerce kelime vardır. 🖤

"Herkesin üç kişiliği vardır; ortaya çıkardığı, sahip olduğu ve sahip olduğunu sandığı." — Alphonse Karr . New York`un ünlü modacısı , Naya evine gelip üstündeki ağır maskeyi çıkardığında sadece Naz kalır. Oyunda tanıştığı kişilerin, hayatının merkezi olacağını fark etmeyen bu kadın, egosunu tatmin edeceğini sandığı bu şirkette , fazla beklenmedik olan gerçeklerin araya bir duvar örmesiyle karşı karşıya kalır. Onu tekrardan Türkiye`ye götüren şey ile bütün her şey değişir ve Naya, bu döngüde 2. yüzünden sıyrılarak Naz olmak zorunda kalır.༄ 𓍼ALINTI𓍼 `Eğer o kristaller tenimi tahriş ederse, defilenin ortasında elbiseyi parçalarım, biliyorsun değil mi?` Adam hafifçe öne eğildi, aramızdaki o sessiz hırçın kavga tehlikeli bir boyuta indi. `İpek astar kullanılacak." Eski rahat konumuna geri giderken elindeki kalemin ritimi ile bir fırtınayı daha tetikliyordu." Ayrıca, insanlar seni konuşuyor Naya… ben ise sonucu konuşurum. Bakalım hangisi daha uzun sürüyor.`

​"Bir psikoloğun en büyük kabusu nedir? Kendi zihnine hapsolmuş bir katille karşılaşmak mı, yoksa o katilin aslında kendi yansıması olduğunu fark etmek mi?" ​Ateş İkra, insanların ruhunu iyileştirirken kendi geçmişini çelik bir kutuya kilitlemişti. Pamir ise o kutunun anahtarını değil, baltasını getirmişti. Onu unvansız, işsiz ve kimliksiz bırakana kadar durmayacaktı. Ancak Pamir’in hesaba katmadığı bir şey vardı: Bir kadını tamamen yıktığınızda, enkazın altından çıkan gerçekler sadece onu değil, sizi de ezip geçer. ​Kimin ateşi daha yakıcı, kimin gölgesi daha derin? Gerçekler birer birer sızmaya başladığında; kimin cellat, kimin kurban olduğunu anlamak için artık çok geç olacak. ​"Tabelası sökülmüş bir ofis, yağmurda ıslanan eski bir yetimhane fotoğrafı ve birbirinin yarasını isminden önce tanıyan iki yabancı..."

🖤 İlk fırça darbesi... İkinci fırça darbesi... Ve üçüncü fırça darbesi... Ben Nihan Sezin. Zengin bir ailenin el bebek gül bebek büyütülmüş biricik kızları Nihan Sezin. Anne ve babası tarafından hiçbir zaman anlaşılmamış Nihan Sezin. Soyadından nefret eden, bu evde doğmamayı dileyen Nihan. Sadece Nihan... Küçük bir atölyede ömrünü tamamlayan, yaşayan bir ölüden farkı olmayan Nihan... Kitap kapağı tasarımı: @lost_on_you

Ailemin eski evine apar topar kaçarken ne düşündüm bilmiyordum. Her şeyi gören bilen ben bu kasabada yaşanacak olanlara nasıl kayıtsız kalabildim olacak şey değildi

Şef Tarık Dibitutan ve Enise`nin romantik komedi evrenine hoşgeldiniz🥧 Tarık’ın kazara elindeki tuz dolu cam şişeyi düşürüp kırmasıyla Enise’nin sağ gözü seğirmeye başladı. Elindeki delik cüzdanın içini göstererek “yeter Tarık” dedi. Sabrının son damlasının da taştığı dağılmış topuzundan belli oluyordu. “Hafızanı kaybetmiş olabilirsin ama Maşallah iştahın yerinde! Bu kadar pahalı malzemeleri almak zorunda mıydın?” Tarık, sanki kulağında sinek vızıldıyormuşçasına omuz silkti. Bakışlarını çok beğendiği sunum tabağından ayırmayarak yanıtladı. “Kim olduğumu gerçekten hatırlamıyorum ama sanki dünyanın en güzel sosunu keşfetmişim gibi hissediyorum.” Yüzüne şımarık bir çocuk gülüşü takınarak ekledi. “Tadına bakmak istemez misin, Karamel?"

Zaman... Kimine göre ilaç ,kimine görede acıdan başka bir şey değildi. İnsan zamanla kim olduğunu anlardı, bende anlamıştım ama kim olduğumu değil, neye dönüştürüldüğümü anlamıştım... Bundan sonra sessiz kalmayacaktım, bu benim hikayemdi ve benim için yazılmış kaderi değiştirip sil baştan kendi istediğim gibi yazacaktım. Ben Ilgın Akdemir`dim kimseye benzemezdim ve benzemeyecektim.

Okuluna yeni atanan güzeller güzeli İngilizce Öğretmeni İzmir. Onun deli dolu ailesi, bir birinden çılgın ve farklı kuzenleri ve hayatının büyük kısmını kapsayan en yakın arkadaşı Pelin. Ayrıca her şeyden önemlisi yeni atandığı okuldaki Beden Eğitim Öğretmeni Tolga... Hem gülmeye hem eğlenmeye hem de muhteşem bir aşk hikayesine hazır mısınız? Bu süper ötesi eğlenceli romantik komediye sizleri de bekliyoruz.

Bazı köylerde olaylar yaşanır. Bu olaylara köy sakinleri araştırır...

" Belkide özgürlük bu dünya da değildir? Belki de özgürlüğüm ve kurtuluşum için hayatımı feda etmeliyimdir ?"

Ben Begüm ve savaşım şimdi başlıyor.

Açıklama yok üşendim sonra gelcek

İki gencin küçükken tanışıp sonradan yollarının ayrıldığı büyüyünce ikisininde ailesini kaybedip birbirlerini yeniden bulup hayat kurmaları

"Karahindiba gibisin." "Ne?" "Aynı karahindiba gibisin, herşeye rağmen yeniden açıyorsun."

Hayat bizi bazı seçimlere zorlar bu seçimler ya hayatımızı değiştirecek yada bu seçimlere göre alternatif sunacak peki biz ne kadar başarılı olacağız? Korkularımız bizi elemi geçirecek yoksa biz korkularımızla oyun mu oynayacağız?

"Sadece binalar yıkılmadı; o gece Aslı`nın geçmişi, kimliği ve inandığı tüm gerçekler de enkaz altında kaldı. Bir şehrin karanlığa gömüldüğü o uğursuz saniyeler, yeni bir hayatın değil, zorunlu bir varoluş mücadelesinin başlangıcıydı. Her şeyini kaybeden bir insan, kendi benliğini yeniden inşa edebilir miydi?"

Bu krallıkta düzen var ama adalet yoktur. Kurallar kesindir, hatalar affedilmez. Ve sadakat... korkuyla ölçülür. Thtta oturan kadın ise bir kurtarıcı değil, o merhameti zayıflık sayan bir kraliçe. Gülerken bile hesap yapar susarken bile hükmeder. Sarayın duvarları ve çevresinde enrikalar büyürken, her bakış bir tehdit her bir söz bir oyuna dönüşür. Çünkü bu krallıkta güç verilmez, alınır. Ve o gücü sadece taşımıyor.... Yönetiyor. Entrika, kaos ve saray olayları seviyorsanız tam yerine geldiniz bir kötünün ağzından dinleyip okuyacaksınız!!!!

Eyşan ile Mahir... bir bilinmezliğin buluşması. yara iken derman olmak, kara iken ak...