okuldan eve döndüğümde babamın bir adama borcu olduğunu duydum ve borç yerine beni verdiğini söyledi ve ne olduysa o günden sonra olmaya başladı

— "Allah`ım... Ailesini öldürdüğüm bir kıza nasıl bu kadar sırılsıklam aşık olabilirim?" — "Patron, belli ki kaderinde bu yazılıymış." — "Peki, bu kaderin gerçekleri gün yüzüne çıktığında Pınar da beni kabul edecek mi? Ailesinin katili olan bir adamı bağrına basacak mı?"

Biri buzun sessizliğinde, diğeri kendi karanlığında yaşıyordu. Karşılaşmamaları gerekiyordu. Yaklaşmamaları gerekiyordu. Ama bazen en yanlış an, en doğru hisle gelir. Glide To Strike, sınırların bulanıklaştığı, yasak bir yakınlığın yavaş yavaş kendini hissettirdiği bir hikâye. Küçük bir temasın, iki hayatı nasıl değiştirebileceğini anlatıyor.

“Bazı yaralar ise yalnızca doğru kalple anlam bulur; çünkü bazı acılar, ancak kesişen kaderlerde şifaya dönüşür.”

Karanlığın ortasında, herkesin korkuyla sustuğu yerde o kahkahasıyla yükseliyordu. Bir deli kadar umursamaz, bir mafya kadar acımasızdı. Düşmanlarının aklına bile gelmeyen oyunları kuruyor, zekâsıyla herkesi bir hamlede dize getiriyordu. Deliliğiyle alay edenler, onun gölgesinde kaybolup gitmişti. Çünkü o, kurşunların konuştuğu dünyada aklıyla hükmeden tek adamdı.Ve bütün bu kaosun içinde, karşısına bir kadın çıktı.O kadın ya onun sonu olcaktı, yada yeniden varoluşu.. Bu adam ressam değildi ama ilk defa çizdiği gözler bir kadının ona bıraktığı hatıraydı. Bir ressam size aşık ise sonsuza dek yaşarsınız ta ki sadece sizin gözlerinize sadık kalana dek...

İNTİKAM GÖLGESİNDE: ATEŞ VE BUZUN SENFONİSİ "Bazı günahlar kod satırlarına gizlenir, bazı intikamlar ise bir aşkın küllerinden doğar." On üç yıl önce, bir küçük kızın dünyası babasının zamansız ölümüyle karardı. O gün, masumiyetini babasının mezarında bırakan İnci, bugün siber dünyanın en karanlık, en zeki ve en tehlikeli hayaleti olarak geri döndü: Alaz. Onun tek bir amacı vardı: Babasının hayatını ve emeklerini çalan Sancaktar İmparatorluğu’nu, bizzat inşa ettikleri kulelerin içinde yakmak. Ancak planında hesaba katmadığı bir pürüz vardı: Furkan Sancaktar. Furkan; babasının çelikten iradesiyle yoğrulmuş, yenilgi nedir bilmeyen, sistemin efendisi ve Sancaktar isminin veliahtıydı. Berlin’in soğuk podyumundan İstanbul’un puslu sokaklarına uzanan bu düelloda, ikisi de birbirinin en büyük düşmanıydı. Alaz, intikamı için Furkan’ın kalesine sızdı. Furkan ise bu gizemli kadının buzdan duvarlarını yıkmaya yemin etti. Şimdi, klavyelerden dökülen her kod bir kurşun, her bakış bir savaş ilanıydı. Ama sırlar açığa çıktıkça ve geçmişin tozlu sayfaları aralandıkça, nefretin yerini yakıcı bir tutku almaya başlayacaktı. Bir yanda on üç yıllık soğuk bir intikam yemini... Diğer yanda çocukluk hatıralarının ışıklı balonlarına gizlenmiş yasak bir çekim... Sancaktar Kulesi’nde ışıklar söndüğünde, sadece tek bir gerçek kalacak: Ya birbirlerini yok edecekler ya da bu yangında el ele yanacaklar. "Kodlar asla yalan söylemez Furkan... Ama insanlar, yaşamak için en büyük yalanları kalplerine gömerler."

Ben Luna Bozdoğan, İstanbul’un günümüze inat, Türk sinemalarında görmeye alışkın olduğunuz, o samimi sıcak mahalle ruhunu hala korumayı başarabilmiş, mahallelerinden birinde, ailemle yaşıyorum. Biz iki kardeşiz. Abim Karan, Ankara’da yaşıyor ve doktorluğunun ilk senesi. Ondan uzak kalmaya hala alışamadım ve onu çok özlüyorum. Çocukluğum bu mahallede geçti ve o günlerden kalma iki dostum var. Efsun ve Fatih. Onları çok seviyorum ve aramızdaki bağı size hiçbir kelimeyle anlatamam. Efsun ve ben 24 yaşındayız. Efsun, kızıl kıvırcık saçlı, ela gözlü ve pozitif enerji yüklü canım arkadaşım. Ben hemşirelik o ise kamu yönetimi okudu. İkimiz de KPSS sınavına girdik ve atanmayı bekliyoruz. Bu sırada da mahallemizde yeni açılmış olan Kitap Deryası adlı kitapçıda çalışıyoruz. Efsun, kitapçının sahibi Atilla beye kör kütük aşık. Yine de Atilla beyden adım gelmediği için beklemede kalmak zorunda. Fatih ise benim karanlığımın ışığı, iyi günlerimin mutluluğu, kötü günlerimin güvenli limanı. Bizden 3 yaş büyük. Babasının mimarlık ofisinde iç mimar olarak çalışıyor. İki senedir bana karşı hisleri değişti. Eskiden kardeş, dost hisleri beslerken, şimdi bana aşkla bakıyor. Onun hislerine karşılık vermeyi çok denesem de çocukluktan beri onu kardeş gibi görmüş olmam buna engel oluyor. Ona hiç o gözle bakamadım. Onun bu hisleri ise benim vicdanıma bir ok gibi saplanıyor. Karşılık veremiyor olmak ise daha da canımı acıtıyor. Bir de benim kopamadığım tutkularım var. Birinci sırada kitaplar geliyor. Her tür romanı çok sevsem de polisiye ve gizem kategorisinin yeri bende apayrıdır. Kitabı okurken, kurgunun içine dalmak, kelimelerle hayali bir yolculuğa çıkmak, olağanüstü bir mucize. İkinci sırada ise, şarkı sözü yazmak ve evdeki emektar gitarımla bu şarkıya ses olmak benim tutkularımdan. Sesim çok güzel olmasına rağmen, bestelediğim şarkıları dostlarım dışında kimsenin yanında söyleyemiyorum. Çünkü ben kalabalık önünde konuşamayan, sesi titreyen, tüm gözler üzerindeyken panik olan biriyim. Evet maalesef ki yıllarca uğraşmama rağmen bunu yenmeyi başaramadım. Neyse ki Fatih var da o benim şarkılarıma ses oluyor. Mahallemizin daha hareketli olan kesiminde yer alan Gökyüzü kafede, pazar günleri canlı müzik Fatih’in sesinden kulaklarımızın pasını siliyor. Umarım bir gün bende kendi şarkılarımı herkesin karşısında söyleyebilirim. İşte benim hikayem, sıcak, samimi ve sıradan. Herkesin hikayesi gibiydi. Ta ki üst katıma yeni biri taşınana kadar. Ukala, öküz, hödük ve Allah’ın cezası biri. Onunla diyaloglarımız hep benim sinir harbimle sonuçlandı. Düşman başına dediğim, evlerden ırak olması gereken cinsten biri. Kumral, uzun boylu, yeşil gözlü (tonuna hala karar veremedim) bir adam. (Maalesef ki yakışıklı) Birde dudağının kenarıyla sırıtıp, eline cebine atıp poz kesmesi yok mu. Iyy nasıl gıcık oluyorum. Asla tipim değil. Bilmezdim. Bilemezdim. Aşka küsen bana, tekrar aşkı öğretecek birinin olabileceğini. Hele ki bunun üst kat komşum olduğunu söyleseler güler geçerdim. Rüyamda görsem “totom açıkta kalmış” derdim. Ama öyle olmuyormuş. Büyük konuşmamak lazımmış. Yaşayarak öğrendim. Onun gelişiyle tüm hayatım değişti. Tıpkı kalbimin atışının değişmesi gibi. İşte benim hikayem. Başlayalım mı?

Öldürdüğü mafyanın adamlarından saklanmak için onun düşmanını öpersin ne OLABİLİR ki kurgum a göz atın. 🤗 (mafya kurgusudur) Kitapım evet mafya kurgusudur tüm duyguları yansıtmaya çalıştığım bir çalışmamdır eylenceli bir kitap yapmaya çalışacağım bir şans verin derim :) İyi Eylenceler.

"Korkuyor musun benden?" diye sordu. Dürüst davranıp başımı salladım. Önce sessizlik oldu. Sonra çenemde elini hissettim. Yüzümü kendisine çevirip gözlerimi yeşilleriyle buluşturdu. Adem elması hareket etti. "Neden?" sessiz kaldım. "Cevap ver." yutkundum ve yeşillerini işaret ettim. "Siz kızınca çok korkunç bakıyorlar." "Söküp verirsem eline, geçer mi korkun?" dedi ciddi sesiyle. Başımı hızla iki yana salladım. "Hayır!" sonra gözlerimi kaçırıp utanarak devam ettim. "Gördüğüm en güzel gözler onlar." "Karar ver kız çocuğu, korkunç mu, güzel mi?" dedi sanki vereceğim cevap onun için önemliymiş gibi. Utansamda bakışlarımı yeşillerine çevirdim ve aklımdan geçeni dilimle kavuşturdum. "Korkunç güzel." Önce baktı sonra dudaklarını yavaşça kıvırdı. Cevabıma tepkisi daha da utandırdı beni. DİKKAT! Bu kitap; şiddet, argo, travma vb. unsurları içermektedir. Küçük okuyucu kitlesine uygun değildir. BU PLATFORMDA "ATEŞBAR" İSİMLİ İLK KİTAPTIR. TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR. KOPYALANAMAZ VE ÇALINAMAZ! • Bu hikâyedeki tüm karakterler ve olayların gerçek kişi ve kurumlarla ilgisi yoktur. Tamamen hayâl ürünüdür.

Karanlığın içindeki gizli kişinin de zaafları vardır belki.

Bu hikaye genel olarak ikinci oğlanı esas alır. Trabzon Sürmene çamlıdağ köyünde iki düşman aile nın oğulları İstanbullu bir kıza aşık olur bu klasik hikaye de ele alınan taraf ne esas kız ne de esas oğlan, ikinci  çocuk boran in gözünden anlatılacakdır.

Adile, küçük yaşta bir örgüte satıldığı için ailesine dair hiçbir anısı kalmayan bir kadındır. ikiz kardeşi Açanay´ın kendinden yaşça büyük ve takıntılı bir erkekle yaşadığı ilişkinin ardından hayatını kaybetmesi, resmî kayıtlara intihar olarak geçer. Ancak Adile, örgütte görevden dönerken kulak misafiri olduğu konuşmalarla bu ölümün ardında karanlık bir gerçek olabileceğini sezer. Gerçeği ortaya çıkarmak için örgütten habersiz bir şekilde Açanay´ın kimliğiyle üniversiteye kayıt olur ve kardeşinin sakladığı korkularla yüzleşirken, kendi silinmiş geçmişiyle de karşı karşıya kalır.

Umutsuzluk da bir umuttur...

Hiçbir dönüş kolay olmayacak

Düşmandık, pişmandık, aşıktık. Yanmakla kalmadık, birbirimizi yaktık.

Elimi belinde gezdirdim M:çok acıdımı D.K:hayır, kalbim kadar değil Beline Küçücük bir öpübücük kondurdum. Bedeni gerilerdi kocaman adam benim öpücüğümle titredi M: kalbin için ne yapabilirim bilmiyorum D.K: hep benim ol... ❤️

Gençliklerinin ritmiyle dans eden bir grup arkadaş: Fayaz, Hazar, Heva, Emre ve Ecrin. Lunapark geceleri, kahkahalar, ilk aşkların heyecanı ve dostluğun sıcaklığı... Ta ki geçmişin gölgeleri kapıyı çalana kadar. Fayaz’ın kalbi kırılır, ama ritim durmaz. Öfke doğar, intikam büyür. Çünkü bazı aşklar, bazı dostluklar, ateşte bile yanmaz. Kırık Ritimler… aşkın, kaybın ve intikamın ritmi. Ve o ritim, sonsuza dek çalmaya devam eder.

Bayram sabahıydı... Yeni ütülenmiş elbisemle, saçlarıma annemin özenle taktığı tokayla kapının önüne çıkmıştım ki, komşumuz Fadime Teyze elinde şeker tabağıyla çıkageldi. Gülümseyerek, "Seni torunuma alacağım, haberin olsun!" deyiverdi.O an sadece gülümsedim, belki biraz da utandım. Ama nereden bilebilirdim ki o laf, hayatımın tam ortasına düşen bir yıldırım olacak?Ben Kübra. Mahallenin sessiz, içine kapanık, kitaplara sığınan kızıydım. Oysa Berk... Fadime Teyze`nin şehir dışında okuyan, eli cebinde, dili sivri, ama gözlerinde bir şeyleri eksik bir çocuktu. İlk başta birbirimize sadece uzaktan baktık. Sonra baktıkça tanıdık, tanıdıkça değiştik.Bir anda nişan, düğün muhabbetleri havada uçuşurken, ben kendi içimde bir savaş verdim. Çünkü bu hikâyede sadece aşk yoktu... Aile baskısı, geçmişin izleri, iki farklı dünyanın çarpışması vardı.Ben neydim onun hayatında? Bir seçim mi, bir dayatma mı, yoksa gerçek bir şans mı?Bu kitap, bir lafla başlayan, ama her satırında cesaret, aşk, gözyaşı ve umut olan bir yolculuğun hikâyesi."Bir Bayram Sabahı" benim hikâyem.Belki senin de. kitap kendi şahsıma aittir kapak kendi sahasıma aitir

Baskıcı bir ailede büyümüştü Jisung. Annesinin eşcinsel olduğunu öğrenmesiyle birlikte hayatı daha da kararmıştı. Evlendirmeye çalışıyorlardı Jisung`u. Her ne kadar istemese dahi... Lee Minho,Jisung`un kuzeni. Uzun zamandır Jisung`a karşı hisler barındırıyordu. Son olanlarla birlikte ailesiyle konuşmuştu. Jisung`un hiç bir şeyden haberi yokken,nefret ettiği kuzeni onlarla kalmaya başlamıştı bile çoktan... Olacaklardan haberi dahi yoktu..

“Bu delilikse ben zaten deliyim. Onun için bir hiç olmaktansa cehennemi olmayı yeğlerim.” *** Liora Teniz, bir gece hayatında hiç görmediği bir adam tarafından kaçırılır. İlk ve ikinci hayatı onun ellerinde son bulur fakat yine kaçırılacağı o geceye geri dönmekten kurtulamaz. Üçüncü hayatında ise yaşayabilmek için yeraltı dünyasının frenkıranı ile sözleşmeli bir evlilik yapmak zorunda kalır. Bu kez ölmemek için öldürmeyi göze almalıdır.

iki kiralık katil ikisininde son görevi ama araya aşk girerse

Rüya, sıradan bir hayat yaşadığını sanırken bir gecede Rus mafyasının korunaklı duvarları arasına çekilir. Ona misafir denir; korunur, izlenir, sınırları çizilir. Ancak bilmediği bir şey vardır: Bu evde misafirlik diye bir şey yoktur. Ivan, kontrol etmeye alışık olduğu dünyasında Rüya’yı bir tehdit değil, saplantı hâline getirir. Onu öldüremeyecek kadar bağlı, serbest bırakamayacak kadar sahiplenicidir. Takıntılı bir mafya lideri tarafından adım adım şekillendirilen kız, zamanla gerçeği fark eder—kendisini esir alan adam, onu yok edemeyecek kadar saplantılıdır. Güç, kontrol ve kimlik arasında sıkışan bu hikâyede soru nettir: Gerçek tehlike mafya mı, yoksa ondan kaçamayan kalp mi?

Baktıkça kıyamamak mı? Yoksa baktıkça doyamamak mıdır aşk?

Babası ile arası kötü olan Asel`in başına birde babasının tefecilere olan borcu kalmıştır. Tam olarak aynı zamanlarda tanınan saygın bir ailenin çocuğu olan Arda`nın babası ise Arda`ya eğer evlenmezse mirastan pay alamayacağını söylemiştir. Bu yaşananların üzerine Arda ve Asel anlaşmalı bir evlilik yaparlar.

"Karanlık ışığı açamayan korkaklar içindir." Asena Akkurt