Bazı hikâyeler kurgulanır. Bazıları ise yaşanır. Bu roman ikisinin arasında bir yerde duruyor. Yarı otobiyografik bir eserdir. YAR`IM "Ah sen, bir Ozan olursun bazen... sustukça sızlayan." Bazı insanlar hayatımıza gelmez. Yerleşir. Kök salar. Ve gittiklerinde geriye bir boşluk değil, eksik bir parçamızı bırakırlar. Ahsen ve Ozan`ın hikâyesi; aşkın yetmediği, sevmenin bazen korumaya da yetmediği bir hikâye... Bir gün birbirlerinin dünyası olan iki genç, bir gün birbirlerinin yarasına dönüşür. Yıllar geçer. Başka şehirler, başka hayatlar, başka insanlar girer araya. Ama bazı isimler kalpten çıkmaz. Bazı vedalar tamamlanmaz. Ve bazı aşklar... Mutlu sonlarla değil, eksik kalan cümlelerle yaşamaya devam eder. Çünkü herkesin içinde sustukça sızlayan bir "yarım" vardır. Belki bu hikâyede kendinizden bir parça bulacaksınız. Belki de yıllardır unuttuğunuzu sandığınız birini...

Bir insan vücudunda 2 tane kalp olur mu? Tıpta olmaz ama benim kalbimde bir üsteğmenin kalbi var ve işin kötüsü ben ne yapacağımı bilmiyorum. Ya o kalbi söküp eline vereceğim ya da içimde taşımaya devam edeceğim... *** Bu kitabın kurgusu tamamen şahsıma ait olup, içinde geçen olaylar, kurumlar ve kuruluşların gerçek hayatla hiçbir bağlantısı yoktur. Başlanma tarihi: 31/08/25

KARIŞAN 2 ÇOÇUK

Bir çift mavi göz, yeşil hareleri sarıp sarmaladı. Bir yanda dalgalı bir deniz, Bir yanda ıssız bir orman... Anlamadılar birbirlerine olan yakınlıklarını. Ama bir gün fark ettiler kalplerindeki sevdayı. Bazen bazı şeyler tesadüf olmazdı. Enes ve Gizem`in karşılaşması gibi...

Biri yaşatmak için yemin etmiş bir `Ahu`, diğeri ölümü göze alarak sınır bekleyen bir `Gölge`... Hakkari`nin dumanlı dağlarında, barut kokusunun çiçek kokularına karıştığı o buz gibi şafakta, iki kader ilmek ilmek birbirine bağlandı. Bir tarafta; meslek aşkıyla düştüğü pusuda, vatanı için kendi canını bir mühimmat odasında ateşe vermeye hazır Doktor Asena. Diğer tarafta; rüyalarında gördüğü o gizemli gözlerin peşinde, yüreğindeki korla dağları deviren Yüzbaşı Korkut. Biri ölümü bir kurtuluş, diğeri ise o bakışları bir yeniden doğuş sayıyor. Askeri disiplinin çelikten soğukluğu, imkansız bir aşkın yakıcı ateşiyle buluştuğunda; dağlar dile gelecek, sırlar açığa çıkacak ve buz tutmuş kalpleri sonsuza dek birleştirecekti. Bu, sadece bir kahramanlık öyküsü değil; bir rüyanın gerçeğe, bir feryadın zafere dönüştüğü, sınırın tam sıfır noktasında yazılan bir kader destanı.

"Hiçbir şey bulamamak çok büyük ama en can alıcı işarettir baba." Rengin, henüz 17 yaşındayken hayatının gerçekleriyle tanışırken, bununla birlikte gelecek hiçbir şeyin farkında değildi. Rengin… Henüz hiçbir şeyin farkında olmayan genç bir kız. Bir asker ve bir öğretmenin kızı… Evlat sahibi olma ihtimali olmayan bir çiftin dayanağı, tutunabildikleri tek dal. Hayatını farkında olmadan sürdürürken, bir anda gerçekler çarpıyor yüzüne. Henüz 17`sinde. Aile bildiği insanların aslında gerçek ailesi olmadığını öğreniyor. Gerçeğin peşine düştüğünde ise hiçbir şey sandığı kadar kolay olmuyor.

Lavinia: "Sence biz iyi insanlar mıyız? Kaan: "Bence artık doğru soru bu değil." Her oyunun bir kuralı vardır. Her kuralın bir istisnası. Her şahın bir zayıflığı. Ve her matın bir bedeli. Bu hikâye kazananların değil, bedel ödeyenlerin hikâyesi. ŞAH VE MAT

Uluslararası kanlı bir örgütü bitirmek için bir araya gelen ekip. ‘Kök’ümüz gökte, kalplerimiz bir. “Türk, yııldırımdır, kasırgadır, dünyayı aydınIatan güneştir.” Mustafa Kemal Atatürk

Siz: o şimdi asker canı neler ister Siz: uykuda mevlam beni ona gösterrr 0546*******: kimsin? Siz: sıkılan herhangi biri

" neden intihar etmek istedin?" Diye sordu. " Aslında bir çok nedenim var ama hepsi sana saçma gelecektir" dedim " Sen söyle bakalım" dedi yola bakarken. " Annem beni doğurunca çöpe atmış 10 yaşıma kadar yetimhanede büyüdüm. Sonra annem beni oradan aldı Ben pişman oldu diye düşündüm ama annem benim sürekli dövdü" yutkundum. " Daha sonra evlendi ama beni kocasına yeğeni olarak tanıttı" " Arkadaş ortamım çok kötü babam olmadığı için sürekli dalga geçilen oldum. Sevgilim desek az önce bir fotoğraf aldım en yakın arkadaşımın aldatmış" dedim zorla " Senin kadar güzel birini nasıl aldatabilirler" diye mırıldandı.

" Geçmiş acıdır Yarenim, o yüzden çabuk unuttum..." Siz hiç yenildiniz mi? Ben yenildim, hem de en acı şekilde... Ama durmadım, devam ettim... Çünkü geçmiş acıdır, bense o acıyı yaşayamayacak kadar güçsüz... Bu yüzden bıraktım, onun beni iyileştirmesine izin verdim... Bu sayede ayakta kaldım... Bu sayede yılmadım Bu sayede aşık oldum...

Romantik/ Aksiyon/ Askeri Karanlığın içinden bir ses yükseliyor…
“Gerçek bazen en tehlikeli yalandır.” Bir adım atılıyor.
 Bir silah doğruluyor.
 Bir isim fısıldanıyor. Ve bütün sırlar, tek bir kurşunla dağılmaya hazır. Aybüke’nin adımları, artık geri dönülmez bir yolun taşlarına vuruyor.
Dost bildikleri, düşmana dönüşüyor.
Gölgelerden çıkan her yüz, yeni bir ihanetin habercisi. Dost ile düşman arasındaki çizgi bulanıklaşırken, en yakınında duranların bile yüzleri maskelerle gizlenir. Bir karar, bir adım, bir söz… 
Her şeyin kaderi değişir. Bu defa sadece hayatlar değil; gerçekler de ölümle sınanacak.
Ve gerçeğe en çok yaklaşan, en çok kaybedecek. İhanetin gölgesinde, aşkın sınavında, ölümle yüzleşirken…
 Bir tek soru kalır:
 Kime güveneceksin? “Benim yolumdan gel, seni en büyük kralları bile yöneten bir soytarı yapayım. Tüm dünyayı da senin şaklabanın.” Zaman daralıyor…
Her şey yanıyor… Bir çığlık. Bir dua. Bir kahkaha…
 Ve gerçek, herkesin kanını akıtacak kadar keskin. “Burası başlangıç değil.
Burası sonun doğduğu yer.” Sonra yalnızca o cümle kalıyor: “Öldürsene beni, Elmas. Hadi, öldür.” Bu defa sadece bir timin değil, bir milletin kaderi yazılacak. Ve kaderin adı: Vazgeçtiklerimiz.

Adı lanetlenen bir krallığın altında yaşayıp giden halklar: gölgeler, ağlayanlar, mentisler ve yansımalar. Yiyip giden dünlerin ardında bir salgın baş gösterir. Ne salgındır ki krala bulaşır. Kraliyetin şüpheleri bir orduyla başlar ve korumalardan birini görevlendirir. Tüm soruların cevabını aramakla yola çıkan kahraman beraberinde yeni sorularla baş başa kalır. Kader ağlarını nasıl örerse Yansıma krallığı gizemlerini çözmek için seni bekliyor.

Yitip, giden canlar. Akıp, Albayrağı süsleyen kanlar... Yıllar önce aileleriyle beraber şehadet şerbetini içen bir tim. Göktürk timi. Çevirdik sayfaları. Geldik bugüne. Tim Göktürk. Abilerini, ablalarının izinde. Onların savaştıkları ile savaşmak için kuruldu. Operasyon adı: Bozkurt. Kurtuluşun destanı. Bu sefer masal değil kanla yazılacak olan bir gerçek. Bir operasyon hangi gerçekleri ortaya çıkarabilirdi? Tim Göktürk`ün ilk baskını kafalarında ki soru işaretlerini arttırmıştı. Gizem DALKILIÇ. Göz renginin huzurlu yeşili vardı. Vardı ama gözlerinde huzur yoktu. Güneşin parlak sarı rengini taşıyordu saçlarının her bir tutamında. Ama hayatında ışık namına bir şey yoktu. İstediği tek şey ölmekti. Çünkü kendi masumiyetinin yükü omuzlarına ağır geliyordu. Bu tamamıyla timin görevini anlatan bir yazım değil. Bir kız çocuğunun kurtuluşunu yazacak bir destan.

" Kuzgun... " sesim fısıldar gibiydi. Ürkmemle geri adım attım ve duvara çarptım. " Kuğum, zarifim... " dedi tok ve canıma okuyan bir tonla. " Yaşıyorsun Kuzgun! " dediğimde sesim inanamıyormuş gibiydi. " Yaşıyorum Kuğu, senin için yaşadım. " gözümden bir damla yaş düştü. " Öldü dediler Kuzgun, yok o artık dediler. Komuta artık hep senin dediler. İstemedim. Sensiz komutan olamam dedim. Olacaksın dediler. " Yanağımı okşadı. " Olacaksın. Ölmedim ama komuta sende kalmaya devam edecek Kuğu. " Alnını alnıma yasladı. " Benim için yok dedilerse yok olmaya devam edeceğim, komutan kalmaya devam edeceksin. " hızla başımı iki yana salladım. " Olmaz, yine gidemezsin. " " Gitmeyeceğim ki. Hep yanında olacağım. Her gece çatıya geleceğim. Orda seni gördükten sonra yok olmaya devam edeceğim Kuğu. " dedi ve nefesi nefesime karıştı...

Başkarakterimiz Yüzbaşı Asena Çağan, çocukluk hayalini gerçekleştirmiş, cesur ve idealist bir kadın askerdir. Görevi gereği tayin olduğu sınır bölgesindeki kışlada, kendi timine liderlik etmeye başlar. Yeni bir şehir, yeni sorumluluklar ve bir o kadar da ağır geçmişin yüküyle baş başadır. Askerî hayatın zorlukları, timin güvenliğini sağlama görevi ve acı dolu kişisel kayıplar Asena`nın ruhunda derin izler bırakmıştır. Fakat tüm bu karmaşanın içinde, güven ve bağ kurma ihtiyacı ağır basar. Asena, yalnızca bir komutan değil; aynı zamanda timindeki askerlerle güçlü bir kardeşlik bağı kuran bir abla, bir sırdaş olur. Askerî disiplinin katı sınırları içinde, duygular bastırılmak zorundadır. Ancak Asena`nın karşılaştığı kişiler arasında zamanla doğan çekim, gözle görülmeyen ama hissedilen bir bağa dönüşür. Bu ilişki, bir askerî kışlada, hem duygu hem de etik sınavları beraberinde getirir. İçsel çatışmalar, görev ile kalp arasında kalan duygular Asena`yı düşündürmeye başlar. Aşk, bu dünyada bir zaaf mı yoksa güç mü olacaktır?

İki kişiliği arasında kalmış, küçüklüğüyls konuşan ve bütün Timlerden kovulan ve son şansı olan Deli Ayaz`ın Timinde kendini benliğine kavuşan Hare Kurt yıllar sonra gerçek aşkla tanışır ve vatanından sonra kendini gerçekten bir yere ait hisseder.

Umayin beklenmedik bir kayıp yaşamasi ardında intikam almak için asker olması ve orada beklenmedik şeyler yaşamasını hikayeladim iyi okumlar Yorumlarınız benim için değerli bir şans verin kitabıma Bu kitap benim ilk kitabım hatalarım var olabilir yorumlarınız benim için değerli

"Hayat, bir anlık sessizlikle elinden alınanları geri vermez; ancak bazen en büyük yaraların üzerine, hiç beklenmedik bir şifalı el dokunur. Defne, abisinin kanatları altında yeğeniyle kurduğu sakin dünyasında, geçmişin izlerini silmeye çalışırken; vatanın en keskin kılıçlarından biri olan o adamla karşılaşır. Bir yanda görev ve sadakat, diğer yanda yaralı bir kalbin yeniden atma çabası... Sevdanın Rengi, sınırları aşan ve imkansızlıkları dize getiren bir tutkunun öyküsüdür."

Bazı yeminler vatan için edilir… Bazı sözler ise sevilen insan için verilir. Ama en zor savaş, ikisi arasında seçim yapmak zorunda kaldığında başlar.

Lara Alin… Küçük yaşta kaçırılmış bir kızın, yıllar sonra hiç beklemediği bir anda öz abisinin hayatına geri dönüşünün hikayesi. Duygusal, kırılgan… Ama gerektiğinde kendini savunacak kadar güçlü. Karşılaşma anı geliyor. Onu ilk gördüğünde hiçbir şey hatırlamıyor; Arin ise yıllardır özlemini çektiği kız kardeşine baktığını bilmiyor. Ama aralarındaki bağ, kelimelerden önce geliyor. O anda, yolu öz abisi ve dört yabancıyla kesişiyor: koruyucu bir yüzbaşı abi, duvar gibi duran soğukkanlı, gürültücü ama sıcacık iki abi ve baba gibi duran bir adam. Onların yanında ilk kez güvende hissediyor. İlk kez birinin “korkma, buradayım” deyişine inanıyor.Ve ilk kez “ev” kelimesinin ne demek olduğunu anlıyor. Bu; kaybolmuş bir kızın öz abisini bulma, ailesini tanıma, ve kendi gücünü keşfetme yolculuğu. Lara Alin… Bazen insanı hayata bağlayan, kan bağı değil; kalpten gelen bağlardır.

"Neden?" diye sordu Timur, boğuk bir sesle. "Neden vazgeçmiyorsun benden?" Hilal, başını kaldırıp Timur`un o yorgun ela gözlerine baktı. “Çünkü benim sinirimi bozan, o gıcık Yüzbaşıyı özledim,” dedi gözleri dolarak ama dudaklarında buruk bir tebessümle. "O adam öldü, Hilal." "Ölmedi," diye itiraz etti, başını kaldırıp dolu gözlerle ona bakarak. "Sadece saklanıyor. Ve ben, o saklandığın yerden seni çıkarana kadar buradayım. İster tersle, ister kov... Gitmiyorum Timur Kılıç."

Yıllar önce birbirine bağlanmış iki yürek yanlış bir anlaşılmanın kurbanı olmuştu. Birbirini dinlemeyen iki insan kendini yılların yalnızlığına mahkum etmişti. Yalnış anlaşılmalar zamanla yerini pişmanlığa bırakır. Gerçekler bir bir gün yüzüne çıkar. Bir yanda buruk bir kalp bir yanda hayal kırıklığı. -Üstümüze kar yağıyordu. Omzuma kartopu yiyince karın etkisinden çıkıp kar topunun geldiği yöne baktım. Görüntü hiç şaşırtmıyordu. Elinde kartopuyla bana gülerek bakan bir adet Barış duruyordu karşımda."Öyle mi?"dedim. "Öyle." Sen görürsün bakışı atıp yere eğildiğim gibi elime biraz kar aldım ve ona şekil verme gereği bile duymadan kafasına attım. Daha doğrusu fırlattım. Attığım kartopundan son anda kurtulmuştu. "Bakıyorum da geçen seneye göre paslanmışsınız Melis Komutanım!"bu dediğine güldüm. "Orası hiç belli olmaz Barış Komutanım."dediğimde güldü.

Yıllar önce yanlış adamı seçmenin bedelini, bugün baba evine elinde küçük bir çocukla dönmek zorunda kalarak ödüyordu Bahar. Zamanında komşularının oğlu Serdar`la değil de, doğrusunun o olduğuna inandığı adamla evlenerek en büyük hatayı yapmıştı. Şimdi nedamet vaktiydi genç kadın için, şimdi maziye dönme vaktiydi... Giderken son gördüğü de, döndüğünde ilk bulduğu da yine Serdar olacaktı. Artık savaş pilotu, binbaşı F-16 Çelebi olan Serdar...

Bitki genetikçisi bir kadının yaptığı araştırma, yabancı devletlerle işbirliği yapan şirketler tarafından duyulur ve her şey tam o anda başlar. Kitaptan Kesitler “Sana güvenmiyorum.” “Zaten güvenmeni istemiyorum, güvenmeni bekleyecek vaktimiz de yok.” Dedi. “Benden ne istiyorsun?” dedim üzerine basa basa. “Buradan canlı çıkmanı istiyorum. Sorgun bittiyse hadi gel.” Dedi elimden tutup kendiyle birlikte beni de kaldırırken. Elimi ondan kurtarmaya çalışsam da bırakmıyordu. “Ölmek istemiyorsan hızlı ol.” “İstediğin neyse vereceğim, bırak beni.” Dedim. “Sen benim istediğim şeyi veremezsin Ekin Hanım.” Dedi beni götürürken. “Neyin peşinde olduğunuzu biliyorum. Bak gerçekten şifreleriyle birlikte hepsini veririm.” dedim. “Bana vermeyeceksin onu.” Dedi. Bir anda kucağına alırken “Çok yavaşsın, birazdan süzgece çevirecekler bizi.” Dedi. “Bırak beni! Ne süzgeci, ne diyorsun ya, ne değişik bir adamsın sen!” dedim sinirle. “Kurşunlar havada uçuşunca arkama geçersin ama.” dedi alayla. ------- Bir anda direksiyonu kırmasıyla savrulurken resmen beynim uçmuştu. “Ne yapıyorsun sen! Diski al git diyorum gitmiyorsun, derdin beni öldürmek mi?” dedim sinirle. “Derdim seni öldürmek olsaydı altımdayken çoktan yapardım. Artık susarsan bir operasyona odaklanmaya çalışıyorum.” Dedi. “Sen kimsin de operasyon düzenliyorsun he? Sen fazla mafya dizileri izlemişsin, kafayı sıyırmışsın. Acınası haldesin.” Dedim. “Arkaya bak.” Dedi dediklerimi yok sayarken. “Fantezin arkaya bakan insanları öldürmek mi? Böyle mi öldüreceksin?” “Saçmalama da arkandaki çantanı al, o işimize yarayacak.” Dedi. ------- “Sen kimsin?” dedim sorusuna soruyla karşılık verirken. “Öğrenirsen bir daha beni göremezsin.” Dedi gülümseyerek. “Seni görmek isteyen kim?” dedim alayla. “Ben senin gibi zeki bir kadını görmek isterdim doğrusu.” Dedi. “Ben senin gibi mafya dizilerine özenti acınası bir adamı bir daha görmek istemezdim.” Dedim meydan okurcasına. ------- Hiçbir kurum ve kuruluşla bağlantılı değildir.