Ana karakterimiz Asel Ekinci, ona takıntılı derecede aşık olan mafya liderimiz tarafından kaçırılır ve kayıp annesini bulma bahanesiyle anlaşmalı evlilik yaparlar. Ve Asel`in hayatı bu macerada alt üst olur...

- Gitmene izin vermeyeceğim! Benim seninle arama ancak ölüm girer. Başka hiç kimseye, hiç bir şeye izin vermem. Yüzümde alaylı bir tebessümle ona döndüm ama gözlerimden ciddiyet akıyordu. - Bizim aramızda zaten ölüm var sadece bedenleri bize ait değil. İlk kez bakışları değişti bileğimi tutan eli titredi ve gözlerini yumdu duymamış olmayı dileyerek, ardından korkar gibi son çare tekrar bana baktı, baktı ve gördü, gördü ve anladı. Artık bana nefes olamazdı. Boğulurdum yanında o da gördü bunu bakışlarını kaçırdı görmeye tahammül edemeyerek ve bir adım geri gitti. Arkamı döndüm dik durmaya çalışarak döndüğüm gibi tekrar bana baktığını hissettim ve o an son kez sesini duydum. - Burada bitmedi! bunu sende biliyorsun... *** "Kim olmak zorunda kaldın, kim sebep oldu bunlara, kim yıktı seni? Adın ne? Hayır, o değil; gerçek adın. Olmak istediğin kim, olmak istiyorsun? Haykır, izin vermeyenlere inat; bağır, susturanlara inat. Yak, yandığın kadar; yık, yıktıkları kadar; acı ver, çektiğin kadar; öldür, öldüğünden daha fazla. Aksın kanları, damarlarındaki son damlaya kadar; göz yaşların kuruyana kadar ağladın, kan ağlattılar sana. Bırakma, bir damla kanları bile kalmasın bedenlerinde. Unutma, hatırla: kimsin sen, adın ne?” ⚖️✨

​Belimdeki kollarını biraz daha sıkınca kalbim göğsümü parçalayacak gibi atmaya başladı. ​“Şaka yapıyorsun değil mi?” diye fısıldadım. ​Gölge hafifçe kıkırdadı. ​“Hatun... gece yarısı senin odana camdan girip yatağına gelen biri sence şaka mı yapıyordur?” Boğazım kurudu. ​“Sen... manyak mısın?” ​Başını omzuma yaklaştırdı. Nefesini boynumda hissedebiliyordum. ​“Yok. Sadece meraklıyım.” ​Kendimi kurtarmaya çalıştım ama kolları gerçekten çok güçlüydü. ​“Beni bırak.” ​“Birazdan.” Kitabımın tüm telif hakları bana ait kopyalanması yada izinsiz paylaşılması durumunda dava açacağım

"Bunları sen benim için ağla diye değil, benim gözümde kendi değerini anla diye anlattım birtanem. Bir şey başarmadığını düşündüğün her an, bana bak. Senin en büyük eserin, benim." Bu sözleri onun dudaklarından; her dinleyişimde kalbimin var olduğundan bile habersiz olduğum noktalarında birer kıvılcım alevlendiren sesinden duymak, kaç yıl geçerse geçsin hala gerçekmiş, sahiciymiş gibi hissettiriyor. Sanki ellerine hiç ailemin kanı bulaşmamış ve bu kanı içinde gizlediği Şeytan`ın İki Yüzü`nün ardına saklamamış gibi. Kitabın bütün hakları tamamiyle şahsıma aittir. Ve herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

Dudaklarında alaycı, bir o kadar da karanlık bir gülümseme belirdi."Yatağıma gir" dedi. Wattpad kitabı gibi hissettiriyor. Bir şans verip okuyun, asla pişman olmazsınız.

Üniversite amfisinde başını felsefe kitaplarına gömmüş olan Helia’nın sessizliği, ekrana düşen bir bildirimle bozulur. Kendi telefonu yerine yanlışlıkla annesinin telefonunu yanına aldığını o an fark eden Helia için asıl tehlike mesajın sahibidir Annesinin en sadık ve en tehlikeli müşterisi, APOLLO IRONSTARKOV...

Her şey o geri zekalının beni aldatıp bir de arkasına bakmadan İtalya’ya kaçmasıyla başladı. Ben de ne yaptım? Hattımı değiştirdim, yeni numarasını buldum ve başladım döşemeye... Saydırdıkça rahatlıyorum, heriften ses çıkmıyor ama ben hıncımı alıyorum sanıyorum. Meğer o mesajlar benimkine değil, İtalya`nın yer altını birbirine katan bir mafya bozuntusuna gidiyormuş. En son numaranın son hanesini yanlış girdiğini fark edince jeton düştü ama iş işten geçmişti. Bir yanlış numara, başıma ne kadar bela açabilirse o kadar açtı işte. Yanlış notaya bastık bir kere, bakalım bu senfoni nasıl bitecekti? ‼️ŞÖYLE BİR DURUM VAR: Kitapta öyle "çiçek böcek" bir ortam yok; argo, ş!ddet ve yet!şkin kısımlar havada uçuşuyor. Rahatsız olan, "Ben gelemem böyle şeylere" diyen varsa yol yakınken dönsün, sonra "Rana niye böyle?" demeyin. 🥰 İtalyan Mafya`m kurgusudur. Keyifli okumalarrr! 🎵 Kitap Şarkısı: Deniz Seki - Aşk

"Ölüyorsun." "Sizin kolarınızda ölmekse kaderim, bu ömrüm boyunca aldığım en güzel hediye olur Devin Hanım." Bir mafyayla anlaşmalı evlilik yapan Devin A Alaz ona verilen korumanın başına bela olacağını tahmin etmiyordu. Ondan kurtulmak için her şeyi yapacaktı. Ta ki onu yanında isyemeya başlayana kadar...

Annesinin ölümüne karşılık İspanya`nın en büyük mafya ailesi olan Morozov`ların en büyük erkek çocuğunu öldüren Valeska Arsen, asla tek bir intikam ile yetinmez. Öldürdüğü adamın erkek kardeşi Adrian Marozov, onun yeni avıdır. Ama Valeska avlayacak mı? Yoksa ava giderken avlanacak mı?

Belinay deli dolu bir kız, bir sonraki hamlesini asla bilemezsiniz. Bir günü İstanbul`un en sinirli ve ağır başlı yer altı adamı Demiralp ona yazar ve aşk başlar ama bir problem vardır Belinay ve inadı.... Demiralp ile Belinay`ın inat, aşk ikilisini yenme savaşı hem bizi aşka hüzne ama bir yanda da kahkahalara doyuracak Şimdiden iyi okumalarrr

Kılasik gerçek ailem kurgusu ufak tefek farklar var Umarım okunur ve beğenirsinizz

“İçimi yakan şey ne biliyor musun? Yaşadığım her şeyin boşuna olduğunu anlayıp yok olacağım zamanı hatırlamak…” Sura Efsun ve Aslan Karahan Telefonum elimdeyken notlarıma yazdığım cümle büyüdü. Sağ elimdeki telefonu bırakıp sol elimdeki sigarayı ağzıma götürdüm. Çakmakla sigarayı yaktım. Dudaklarımla buluşan sigara, çektiğim duman ile hafifçe sıyrılıp gitti. Gözümle gördüğüm kirli nefesim havada süzülüp yok oldu. Soğuk kaldırım taşına oturmuş, yanan sokak lambasının altında izlendiğimi hissederek sarı ışığın düşüncelerime karışmasına izin verdim. Karşımdaki bahçenin demir parmaklıklarının arkasında bir çift beyaz renk gözümde parladı. Bir gece Sura, rastgele oturduğu bir kaldırımda izlendiğini hissediyordu. Küçük bir akıl karışıklığıyla telefonunu oturduğu yerde unuttu. Telefonunu geri almak için geri döndüğünde, ummadığı bir hikâye onun için yazılacaktı. Zengin bir iş adamının manevi kızı ve mafyanın oğlu, MMA dövüşçüsünün hikâyesi…

Bazı hisler sevilmez. Bastırılır. Ama bastırılan her duygu, bir gün kanar. Karışık Hisler, doğruyla yanlışın, aşkla nefretin birbirine karıştığı bir evren. Burada herkes bir seçim yapar. Ve her seçim, bir bedel ister. Yorumlarınız hikâyenin yönünü etkileyebilir 🖤

Okumak için İtalya’ya giden cıvıl cıvıl bir kız ve yeraltı dünyasının büyük olan isimlerden bir mafya Michele nereden bilebilirdi villasının önünde gördüğü bu cıvıl cıvıl kızın kendisini değiştirebileceğini Ben bir şans verin derim bence ☺️

“Benden kaçabilirsin sanıyorsun, ama adımların nereye giderse gitsin, gölgen yine bana ait. Adını bile fısıldamadan yaşayamam; sen, kendini unutsan bile bende kalacaksın.” Alpay Aras Demirkıran “Onun karanlığında boğulmakla, onsuz yaşayamamak arasında kaldım… ve galiba ikincisi daha korkutucu.” Simay Altan Gazeteci olan Simay, kimsenin cesaret edip eline alamadığı dosya üzerinde çalışmaya başlar. Bu dosya, kimsenin dokunmaya cesaret edemediği mafya patronu Alpay Aras Demirkıran’ın dosyasıdır. Bunun hayatındaki en büyük haber olacağını sanıyordu. Oysa bu, hayatını geri dönüşsüz bir şekilde çalacak adamla tanışmasının başlangıcıydı. Sigara dumanı, yağmur kokusu ve tehlikenin çekici yüzü… Simay, her adımda daha çok karanlığa çekiliyordu. Ve bazen, en büyük hata; gerçeği ararken, onu koruyacak olanın aynı zamanda seni mahvedecek kişi olmasıydı. ~Kesit~ "Sana olan bu his," diye başladı, parmakları kucağındaki tenimi okşarken. "Bu, sadece bir aşk değil. Bu, benim varoluşumun tek nedeni. Sen, benim son sığınağım, ilk ve tek zaafımsın." Aras... Bu adam... O, bir mafyaydı. Kanlı elleri, karanlık sırları ve tüm dünyayı yönetme gücü vardı. Ama bana baktığında, o kehribar gözlerde gördüğüm şey... o, dünyanın en büyük zayıflığıydı. Ve o zayıflık, bendim. ​Bana "zaafım" demesi... Bu, bir milyon dolarlık mücevherden daha değerliydi. Onun için zaaf olmak, tüm o zırhının, tüm o kontrolünün tek çatlağı olmak demekti. O, hayatı boyunca düşmanlarının en ufak bir zayıflığını bile acımasızca kullanırdı. Ama şimdi, en büyük zaafını, tüm bu gücün merkezinde, bir kontrol odasında kucağına almıştı. ​Bu bir aşk değil, bu bir bağlılık yeminiydi. Beni, varoluşunun tek nedeni olarak görüyordu. O kadar saf, o kadar karanlık ve o kadar delice bir sevgi ki, beni boğuyordu. Nefesim daralıyordu ama bu boğulma, bana hayat veriyordu. ​Kendimi bildim bileli güven arıyordum. Ama Aras`ın sunduğu bu güven, normal bir liman değildi; bu, tüm dünyadan koparılmış, sensörlerle ve bir erkeğin yıkıcı aşkıyla korunmuş, yalıtılmış bir kaleydi. ​Onun laneti bendim... ​Eğer ben onun ilk ve tek zaafıysam, o da benim son ve tek sığınağımdı. Ve biliyordum ki, bir gün o zaafı için dünyayı yakarsa, ben o alevlerin içinde gülümseyerek yanacaktım.

"sen Nilüferin nasıl büyüdüğünü biliyormusun" Dedi. Sesindeki o yabancı tını hiç hoşuma gitmemişti. "Nerde büyürmüş nilüferler" dedim. Cevabını bildiğim bir soruyu sormuştum. "Bataklıkta, öyle güzel büyümüşsün ki bataklıkta değdiğin ilk çamurla çiçek açıvermişsin" sesinde ki bilmiş tavır sinir etmişti. "Sen ne bilirsin ki nilüferleri" kin içinde cevap verdim. "Nice nilüferler geçti bu diyardan tek yaşayan da sensin Asu" Tek yaşayan bendim. Ben Asu adı gibi berrak kalmak isteyen asuyum. Bu hikayede sadece temiz kalmak isteyen bir nilüferdim. Temiz kalan nilüfere çamur attılar. Bu nilüferler çamurdan doğdu. Bu nilüfer çamurda yaşamayı bildi...

"Kaça satın aldın özgürlüğümü?" "Babasının kızı olduğum için mi bana bunu yaptın Çakırca?" Gördüğüm kara gözlerde ne bir hüzün ne de bir pişmanlık vardı. Düşündüklerime ters düşecek, haklıdır dedirteceğim bir şeyler sunar diye düşündüm. Fakat dudaklarının sarf ettiği kelimeler kalbimin acısını körüklemekten başka bir şey yapmadı. "Evet." ... Atandığı yerde hain olduğunu kanıtlayıp içeri tıktığı yüzbaşının , gizli bir görevde kocası olduğunu öğrenince ne olacaktı? ❗Dikkat! Kitabın içeriğinde @rgo, tramva ve kuf*r bulunmaktadır, yetişkinlere uygundur, küçük yaşta olanların okuması tercih edilmez. Çalınması durumunda hukukî işlem başlatılacaktır. Tüm hakları bana aittir. `DAVA` kitabındaki hiçbir kurgusal karakter ve olayın gerçekle bir alakası yoktur, hepsi hayal ürünüdür.

Bir kelebek gördüm ne yapacağını bilemeyen yaşamak için birgünü olan kelebek öldü ve yeniden doğdu o kelebek sahte olan herşeye mahkumdu kendine bile

"Merhaba küçük hanım, sıcak yatağınızdan alıp sizi burada soğuk depoda bekletmek istemezdim ama babanız borcunu geri vermiyor; son çare sizi kaçırmak oldu." Korku dolu gözlerle yanımdaki uzun boylu erkeğe baktım.

Karanlığın ve Küllerin Arasında: Bir Giriş Bazı miraslar altınla değil, kan ve gözyaşıyla devralınır. Ankara’nın ayazında, görkemli malikanelerin soğuk duvarları ardında iki yaralı ruhun kaderi, bir yalanla mühürlendi. Bu, sadece bir aşkın değil; ihanetin, kaybın ve küllerinden yeniden doğmanın hikayesidir. 👤 Ateş Sancaktar: Şehrin Soğuk Çeliği O, yeraltı dünyasının sessiz hükümdarı, Sancaktar soyadının tek varisi. Sert bakışlarının ardında annesinin ve kız kardeşinin kaybıyla kavrulan bir cehennem taşıyor. Hayatını intikam ve güç üzerine inşa etmişken, merhameti zayıflık, sevgiyi ise bir pranga olarak gördü. Ta ki o gece, bir okul bahçesinde Nare ile göz göze gelene kadar. Ateş için Nare, önce bir intikam piyonu, sonra bir takıntı, en sonunda ise nefes alma sebebi olacaktı. 👤 Nare Soykan: Kırılmış Bir Piyano Teli Zarif, masum ve bir o kadar gururlu... Hayatı, babası Sarp Soykan’ın karanlık pazarlıkları arasında savrulan bir yapraktı. Bir gecede dünyası başına yıkılan Nare, kendini Ateş’in karanlık dünyasında alıkonulmuş bir tutsak olarak buldu. En büyük darbeyi en güvendiği yerden; babasından yediğinde ise içindeki o neşeli kız çocuğunu toprağa gömdü. Karanlığa hapsedildiğinde gözleri kapandı ama kalbi, celladının kokusunu tanıyacak kadar keskinleşti. 📖 Her şey bir pusuyla başladı. Ateş, Nare’yi babasının günahlarının bedeli olarak kaçırdığında, aslında kendi kalbini de o karanlık odaya hapsettiğini bilmiyordu. İhanetlerin silsilesi, annesinin hayaletiyle konuşan bir genç kadını ve onun acizliği karşısında devleşen bir adamı bir araya getirdi. Yangınlar çıktı, kimlikler değişti, mezarlar boş kaldı... Ama bir gümüş inci toka, tüm yalanların ortasında tek bir gerçeği haykırdı: "Ateş ne kadar yakarsa yaksın, Nare o küllerden vazgeçmeyecekti." Şimdi, sessizliği bozulmuş bir malikanede, gözleri dünyaya yeni açılmış bir kadın ve heybetinden ödün verip sadece sevdiği için eriyen bir adamın; Mirasın Gölgesinde verdikleri o İlk Temas`a şahitlik etmeye hazır mısınız?

En büyük sırları, ölü adamlar saklar. --- "Bu ev… İkimizin yuvası Yuna. Ama elbet bir gün ya senin ya da benim mezarım olacak." "Ve ben sensiz hiçbir yere gitmiyorum." Yaşadığım bunca zifiri karanlık ana rağmen, bir kere bile bakışlarımı sakınmama, kulaklarımı kapatmama ve çığlık atmama izin verilmedi. Katlandım, zihnimde yarattığım kendime ait dünyaya kapanarak, unutmaya çalıştım. Ama ne bir gece ne de bir gündüz oldu ki bu adam… Bana onun malı olduğumu, özgür bir iradem olmadığını veya olamayacağını anımsatmasın. Aciz bir köle, ucuz bir mal… Ben buydum. Onun gözünde de, ailemden kalan birkaç ufak anının içinde de. Hep buydum. Kendi Hezeyanında boğulan, cansız bir bebek. Kendi zihnine bile güvenemeyen, her gün deliliğin sınırında yaşayan bir kukla. Altın kafesin kapıları, büyük bir gürültü ile on yıl sonra ilk defa aralandı. İçeri girmeye cesaretin var mı ? Uyarı ! Bu kitap aşırı derecede şiddet, vahşet ve benzeri travmatik ögeler içermektedir. Yaşı küçük olan veya bu konularda hassasiyeti, travması olan okuyucuların okuması şiddetle önerilmez. Harici durumda sorumluluk kabul edilmemektedir. Ayrıca bu kitap tamamiyle Yazar Judgement Lane kaleminden çıkmış olup, izinsiz herhangi bir alıntıya veya çalıntıya izin verilmemektedir. Aksi halde yasal işlem başlatılacaktır. Tüm hakları saklıdır.

Zambak gurubunda işler karışık ! Yılar sonra kayıp kızlarını bulan taşkıran ailesi ve her şeyi bilip sesiz kalan lâl ailesiyle aynı gurupta olan lâl`ın sakladı sırlar çıkıçak mı ? Peki taşkıran`lar lâl`la anlaşabiliçek mi ?

İçerik Uyarısı: içinde uygunsuz sahneler bulunur. +1& içeriklidir. Gazeteci olan başak mafyanın peşine düşerken yaşadığı olayları ele alır.

Begüm & Karan "Sana bu evi dar edeceğim." deyip kapıya doğru ilerlemesiyle kolunu tuttum. "Benim babam senin kız kardeşini öldürmedi!" dedim. "Yani?" deyip bana doğru birkaç atım atmasıyla karşımda durdu. "Baban bir katil. Ve kız kardeşimi öldürmesi sonucunda benimle evleneceksin. Yoksa seni öldürürüm," demesiyle buz kestim. "Senin karın olacağıma," diye başladım cümleye. "Ölmeyi yeğlerim." diye tamamlamamla dudakları kenara kıvrıldı. "Ölmen kurtuluş olur, Begüm. Acı çekeceksin bu evde. Karım olmaya hazır ol," deyip evden gitmişti.

Daha anne karnındayken devlet alınan ve beş yaşına kadar laboratuvarda denek olarak kullanılan melez bir çocuk. T.C 2 deneyi. Laboratuvardakilerin ona verdiği isim buydu, beş yaşındayken, laboratuvardakilerin hepsini öldrüp ordan kaçmış, karnından aldığı yara yüzünden çok kan kaybetmiş ve duvara yaslanmıştı. Küçük bir kız çocuğu onu görmüştü. Henüz aşkın ne olduğunu ikisi de bilmiyordu ama kader çoktan onları birbirine bağlamıştı. Yıllar sonra, Timur iş yaptığı adamların birinin kızıyla tanışacaktı. Babasının işlerini devralan babasından daha zeki bir kadın. Onun gibi element gücüne sahip bir kadın. Herkes tarafından kara kurt olarak anılan Timur can bozkurt, taşlaşmış kalbinin duvarlarını sökecek olan kadınla tekrar karşılaşacaktı. - herkes hatta sen bile kendine canavar diyebilirsin Bozkurt ama ben içindeki insanı görüyorum. Buz tutmuş olsa da, içindeki kalbi hissediyorum. *fantastik ama çağımızda geçen bir kitap.