Bu evlilik: aşk için değil güç için yapılmıştır. Baran&zehra bu kurgu onların hayatını anlatmaya çalışmıştır.

"Benden beslenecek misin? Bunun için mi beni karın yaptın?!" diye bağırdım gözlerinin karşısında. Bana çok yakın duruyordu, doğaüstü bir varlık tam gözlerimin önünde gözlerini benden ayırmadan bakıyordu. Boğazıma oturan yumru yüzünden yutkunmakta zorlandım, ondan çok uzaklara gitmek ve bu lanetli yere geri dönmek istemiyordum. Fakat o elini kaldırıp omuzlarıma dökülen dalgalı saçlarımın bir tutamını tutarak geriye attırdı. "Asla böyle bir şey yapmayı düşünmedim küçük Dolores," Rumen aksanı her zamankine göre sakin çıkıyordu. Sakin ve yumuşak. "Amacım sadece seni babandan kurtarmaktı ama bu yaşlı kalbim son günlerde seni gördüğü an fazla hızlı atmaya başladı." Gözlerini benden ayırmadan konuşuyordu. "Ben senin lanetinim ama sen benim cennetimsin, Dolores."

•Tüm hakları saklıdır. •Bu eserin hiçbir bölümü, yayıncının ve/veya yazarın yazılı izni olmaksızın, elektronik, mekanik, fotokopi, kayıt veya başka herhangi bir yolla çoğaltılamaz, dağıtılamaz veya iletilemez. •Kapak tasarımı şahsıma aittir. ❕ Bu eserde adı geçen kişi, kurum ve kuruluşlar tamamen hayal ürünüdür. Gerçek kişilerle, kurumlarla ve kurumsallaşmış olaylarla herhangi bir bağlantısı yoktur. ________________________________________________________________________ "Belkide gerçekten lanetlidir gözlerin.Lakin aşktan mı,lanetten mi bilmem ama tutulu verdim ben o gözlere.Hayat buldum ben o gözlerde." Aşkı uğruna yalanlar söyledi Güzce,yalanlar uğruna aşkı yaşadı Viran. Sevdi,sevdaya yandı;kaçtı,yakalandı;martaval etkisine kapılıp aşkı uğruna savaştı...En başında bir yabancının gözlerinde kendi yıkımını gördü,Güzce.En sonunda ise o yabancının gözlerinde kendi sonuna şahitlik etti. Her şeyden öte sevdi,sevdalandı.Lakin sevda onu cefaya mahkum etti.Yarayı açan,yara bandı oluverdi. Kadere yazılan,gurbete hapsolanın teslimiyetiydi. Bir kış günü,yağan ilk karla beraber yeni bir oyunun ilk perdesini aralandı. Sahne ışıkları yandı,perdeler açıldı ve seyircilerden gelen alkış tufanıyla beraber oyun başladı. Başrolller belliydi: Güzce Tunalı.Evet,aşkı uğruna yalanlar söyleyen. Kürşat Viran Kunter.Evet,yalanlar uğruna aşkı yaşayan. Zaman geçti,yeni bir oyunun satırları atıldı. Kürşat, yalnızca görevi gereği değil; vicdanının çağrısıyla Güzce`nin yanında kaldı. İkisi de suskunluklarına yenildi ama her bir ah,her bir vah biraz daha yakın etti onları. Yasın içinden filizlenen bu bağ, ne zaman aşka dönüştü, kimse anlayamadı. Ama bir askerin taşıdığı üniforma,bir kadının yüreğinde filizlendirdiği aşk,bu iki kalbin önüne duvar gibi dikildi. "Bazen en derin bağlar, en imkânsız yerlerden doğar. Ve aşk, en çok suskun bakışların içinden fısıldar."

Kitap adı gibi öylesine yazıldı... Zorla evlendiği kocasının ölümü ile daha da berbat olan hayatını düzene sokmaya çalışan Ceylan. Hayatına giren çıkanların sayısı sizi bile delirtiecekken bakalım Ceylan neler yaşayacak.

İhanetlerden ve sırlardan ibaret bir hayatta aşık olmak yasaktı. Hele düşmanına aşık olmak intihar demekti. Peki bu intihara göz yumarsak ne olurdu? İşte İnci Akın ve Ateş Kıvanç Arslan da bu sorunun birer cevaplarıydı.

Yaşam, bazen zorunlulukların içinde saklı kalan gerçek aşklarla örülüdür. Aden Dora, geçmişi silinmiş bir kadın... Ölen ablasının yerine geçerken, unutulan sırların ağırlığı omuzlarına biner. Uraz Efe ise kalbini yıllarca bir başka isme kapamış, geçmişin gölgesinde yaşayan bir adam. Bir arada olmaları kaderin bir oyunu mu, yoksa içten içe büyüyen duyguların başlangıcı mı? Geçmişin suskunlukları, sırlar ve yarım kalan hikâyeler, onları birbirine daha da yakınlaştırırken aynı zamanda yavaş yavaş yıpratır. Bir evin içinde saklanan gerçekler, unutulmuş isimler ve yasak aşklar... Peki, bir insan neye mecburdur? Aşka mı? Geçmişe mi? Yoksa kendine? Mecburum, unutulmuş kimliklerin ve sessiz kalmış yüreklerin hikayesi.

Artık bu evliliğin geri dönüşü yoktu çünkü kader iki yaralı kalbi çok önceden birbirlerine mühürlemişti. (Kitap kapağı yamuk oldu)

Babasının ölümü sonrası katilini aramış ve bulan Mafya lideri Boran intikam ateşi ile kavrulur. Babasının katili olduğunu düşündüğü adamın öldüğünü fakat geriye tek kızının kaldığını öğrenir. (...) "Lamia Lival, hemşireyim"

Zorla başlayan bir evlilik, öfke, korku ve merakla dolu bir yakınlaşmaya dönüşebilir mi? Aşiretler arası savaş sona ererken, Beril ve Baran’ın içsel mücadeleleri, aşk, onur ve töre arasında sıkışmış bir hikâyeye dönüşüyor. Dikkat:kitapta cinsel içerik vardır!

Zorla evlendigim kişi mafyayadı... Korkmayın onun en büyük zafı bendim

Meyra kendi halinde bir kız babasının ortağı meyraya aşık oluyor ve onun peşini bırakmıyor.

Her iz bir yaşanmışlıktır Perla turca -Russel Da Rossi

Afranin zoraki evlilikten kaçarken yüzbaşı ile tanışması...

Ilgaz`ın hayatı, bir kararın hiç de onun isteği dışında alınmasıyla altüst oldu. Zorla evlilik, özgürlüğünü elinden aldı ve kalbini tutsak etti. Ares... beklenmedik bir şekilde hayatına giren o isim. Aralarındaki ilişki, sevgi ve zorunluluk arasında sıkışan bir dengede şekilleniyor. Ilgaz, kendi yolunu bulabilecek mi, yoksa başkalarının çizdiği sınırlar içinde mi hapsolacak? Bu, sadece bir başlangıç... Sessiz çığlıklar, kırık umutlar ve cesaret dolu bir hikaye sizi bekliyor....

“Beni nereye götürüyorsun” “Seni ilgilendirmez” “Güvenli olup olmadığını bilmiyorum beni öldüreceks-“ “Güvenli bir yere gidiyorsun” “Nerden biliyorsun” “Çünkü yanında ben varım,benim yanımda olduğun sürece güvendesin şimdi sus başımı ağrıtıyorsun” “Susmazsam” “Sustururuz”

Eğlencesine gizli numaradan aradiginiz kisi bir mafyaysa ve siz bunu bilmiyorsanız ? Ilerleyen gunlerde onunla karsilasmayi tahmin etmemistiniz bile

Babasının ailesi yüzünden 14 yaşında evden kaçan nihali en büyük amcasının oğlu arslan ile evlenmeye zorladıkları için evden kaçmıştı, işin garip yanı ise arslanın nihale takıntılı aşık olmasıydı...

Gece ve Boranın zorla evlenmesi üzerine geçmişin izleri tekrar kanamaya başlar.

Şiddet gördüğü babası tarafından zorla AYAZ DEMİR ile evlenen NAZLI yeni arkadaşlıklar yelken açacağından ve yıllar önce ayrılmak zorunda kaldığı arkadaşlarını bulacağından habersizdi.

Ülkenin en tehlikeli mafyasıyla zorla evlenen Derin acaba şimdi ne yapacak?

Bazen hayatını oluşturmak için çok çabalarsın ama o hayat dediğin kıldan ince şey bir günde yok olur. Benimde böyle oldu. Ben Alara Vural…

Ateş:Bundan böyle benimsin,bu elbiseyi çıkarmassan seni altıma alırım bırakmam! "Eda, şiddetin ortasında hayallerine tutunan bir tıp öğrencisi. O ise ailesiz büyüyen, kalbi taş gibi sert bir mafya. Birbirlerini yok edecekler… ya da birbirlerinde kendilerini bulacaklar.” Küfür romantizm içerir.

Sabahları sessizlik severim ben. Ama bizim ev... sevmez. Kuş cıvıltısı, ayak sesleri, uzaklardan gelen mutfak telaşı... Sessizliğin üzerine ince ince serilen kaos örtüsü gibi. Alışıksın bir kere; Soner Konağı`nda huzur ancak tablolarda olur. Yatağımdan kalkarken telefonuma göz attım. Barış Abim`den tam dört arama. Aşağıda bir şeyler dönüyor belli ki. “Yine neyin peşindesin be abi,” dedim gülerek. Ama hayatımın değişiceni bilmiyordum. Belki gülmek yerine ağlardım...

Babam elini kaldırmıştı anlamıştım bana vurucaktı Bana tam vuracakken, arkadan bir ses yükseldi "Karımın saçına bile dokunursan seni öldürürüm"

Yeni yeni idrak edebilmiştim olayları ona rağmen aklımda binlerce soru dönüyordu. En önemlisi ise koca bir NEDEN babam doğduğumuzdan beri böyle bir insandı. Bakkal, manav, fırın akla kim gelirse onlardan borç yahut veresiye yazdırırdı. Zaman ilerledikçe eline iki kuruş geçerdi ya kadınlara ya da kumara harcamaya başladı bazen ikisine birden harcardı. Söz konusu o değildi benim için önemli olan asıl önemli olan yeğenimin hayatı. Evlilik benim için bir şey ifade etmiyordu ama şuan yaşadığım her şey saçmalıktı koca bir şaçmalık. İçimde her şey birbiriyle savaş halindeyken ağzımdan sadece “ neden “ sorusu çıktı. Arkamdaki uğutular netleşmeye başladı. Ablamın yalvarışlarıyla babamın yalancı sevgi gösterisi midemi bulandırıyordu. “dediğim gibi klişeleri severim “ dedi gülümseyerek. Bir insana gülümsemek bu kadarmı eğrelti dururdu. “ hayır “ dedim yanından geçerken kolumu tuttu. “ seni araştırdığımda bu kadar vicdansız olduğunu tahmin etmemiştim “ dedi arkamdan ablam bana bir şeyler atıyordu bıraksalar beni öldürecek gibi bir hali var. “vicdan “ dedim kahkaha attım. Kolumu sertçe ondan çektim “o duygu uzun zamandır kullanmıyorum “ dedim kapıdan çıktım.