​"Bu ev bir kışla değil Yüzbaşı! Ve o elindeki oyuncak namluyu pembe peluş pijamama doğrultmayı hemen bırakmazsan, sabaha o çok sevdiğin tüfeğini mutfak robotuyla takas ederim, tamam mı?!" ​Otuz yaşındaki Mert Yüzbaşı için hayat, emir komuta zincirinden ve dağlardaki amansız operasyonlardan ibaretti. Ancak sivil hayatı tamamen unuttuğunu düşünen komutanı tarafından zorunlu "kafa iznine" gönderildiğinde, hayatının en zorlu görevine adım attığından habersizdi. Üstelik bu sefer düşman hattında teröristler değil; uyanık bir emlakçı tarafından dolandırıldığını öğrendiği sakin bir şehirdeki kiralık ev vardı. Mert, taktiksel geri çekilmeyi gururuna yediremeyip evi askeri üs ilan ettiğinde, karşısında hayatında gördüğü en dişli "tehdit unsuru" duruyordu. ​Yirmi iki yaşındaki Ezgi, üniversiteyi yeni bitirmiş, ailesinin baskılarından kaçıp kendi ayakları üzerinde durmak için tüm birikimini bu eve yatırmıştı. Acayip baskın, lafını esirgemeyen ve haksızlığa asla boyun eğmeyen yapısıyla, evini korumak için koskoca bir komandoya meydan okumaya hazırdı. Ne memlekete geri dönecek parası vardı ne de bu "dağ ayısına" boyun eğmeye niyeti! ​Aynı kontrata sahip iki inatçı karakter, ev arkadaşlığı hukukunu başlatıp salonun ortasına renkli bir elektrik bandıyla sınır çizgisi çektiğinde sivil hayatın en absürt savaşı resmen başladı. ​Bir tarafta her sabah 05:00`te uyanıp botlarıyla ve kucağında tüfekle koltukta nöbet tutan kuralcı bir Yüzbaşı... Diğer tarafta o sınır çizgisinin üzerinden adama bakıp elindeki elmayı kıtır kıtır yiyerek onun askeri ciddiyetiyle dalga geçen fırlama bir kız. ​Silahların patlamadığı, mafyanın olmadığı ama her gün yeni bir sabotajın, kelepçe krizlerinin ve bitmek bilmeyen diyalog savaşlarının yaşandığı bu evde tek bir soru vardı: İlk kim pes edip bayrağı çekecekti? ​Sivil hayatın kuralları, askeri disipline karşı! Bakalım bu evde son emri kim verecek?

Tek bir emriyle iş dünyasını sarsan, odaya girdiğinde insanları buz kestiren holding veliahdı Aras Soykan için hayat, hatasız çalışan soğuk bir makineden ibaretti. Siyah takım elbiseleri, peşinden ayrılmayan koruma ordusu ve o tehlikeli, ulaşılamaz aurasıyla tam bir "Buzlar Kralı"ydı. Ta ki dedesinin gizli vasiyeti, devasa servetini kurtarması için onu Karadeniz’in en yüksek, en sisli yaylasına mahkum edene kadar... ​Aras’ın planı basittir: Yaylaya çıkacak, dedesinin gizemli ortağına reddedemeyeceği bir para teklif edecek, imzayı alıp o çamurlu topraklardan ilk uçakla kaçacaktır. Ancak hesaba katmadığı, sert bir kayaya çarpacağı bir şey vardır: Karşısındaki gizemli ortak; paraya pula zerre tamah etmeyen, hırçınlığıyla ünlü yaylanın deli fişeği Damla Bekâr’dır! ​Aras, elinde milyon dolarlık çek defteriyle o meşhur tehditkar bakışlarını fırlatırken; Damla’nın cevabı net olur: "Ula uşuğum, gözlerini öyle pörtletme baa! Ben ha bu kağıt parçasıylan ineğime yem mi alayum? Sağa imza mimza yok!" ​Vasiyet gereği hile yapamayan ve o imzayı Damla`nın rızasıyla almak zorunda olan Aras, beş izbandut gibi korumasıyla birlikte yaylada mahsur kalır. Şehirli, "mafya kılıklı" bir iş adamı, bir Karadeniz kızının inadını kırıp o imzayı alabilecek midir? Yoksa o asık suratlı karizması; inek sağarken, çay toplarken ve köy teyzelerinin elinde mıncıklanırken parça pinçik mi olacaktır? ​"Yayla Gülü ve Sosyetik Bela"; kalbinizi eritecek kadar romantik, Aras`ın karizmasını yerle bir edecek kadar bol kahkahalı fırtınalı bir Karadeniz macerası!

Ya rastgele attığın torpil yoldan geçen arabanın içine düşseydi?

Üstüne üstlük arabanın sahibi abinin en yakın arkadaşı ve çalıştığın restoranın sahibi çıksaydı?

Bazen aşk, büyük planlarla değil; pijamalarla, bir fırın yolunda ve elde patlayan bir torpille başlar. Bizimkisi öyle başladı ve fırtınalarla devam ediyor...

"Tavır Her Şeydir", kişisel gelişimi sıkıcı olmaktan çıkaran, mizahi ve akıcı bir dille yazılmış bir rehberdir. Bu kitap, özgüvenli bir duruş sergilemenin, insan ilişkilerinde, iş hayatında ve sosyal ortamlarda nasıl fark yarattığını anlatıyor. Hayatta karşılaştığımız kapıları nasıl açacağımızı, nasıl etkileyici ve karizmatik olacağımızı, kendimizi ezdirmeden, güçlü ve saygın bir şekilde var olmayı öğretiyor. Okuyucuya pratik öneriler, gerçek hayat örnekleri ve eğlenceli hikâyelerle ilham vererek, kişisel dönüşüm yolculuğunda rehberlik ediyor. Eğer hayatında tavrın gücünü keşfetmek istiyorsan, bu kitap tam sana göre!

Wattpad’te 2.78 Milyon okunmaya ulaşmış olup bölüm güncellemeleri devam etmektedir. Sıcacık bir mahalle hikayesi ve elbette ki aşklar. Kenan, Duygu’nun abilerinin en yakın arkadaşıdır ve kız onu da abisi gibi görmektedir. Ancak bir gece Duygu rüyasında Kenan’ı öptüğünü görür ve bundan çok etkilenir. Daha sonrasında ise utanç ve panikten Kenan’dan kaçmaya başlar fakat o kaçtıkça Kenan kovalar.

Bütün patronların seksi olacağını da kim söyledi? Bazıları uğraştırır. Nefret ettirir. Sabrını sonuna kadar zorlar. Murat tam olarak böyle bir patron. İki kalp, iki farklı dünya ve aralarına sığmayan bin türlü his... Bu hikâyede bolca kahkaha, biraz drama, biraz iç sızısı ve hiç beklemediğin anlarda gelen sürprizler var. Çünkü bazı aşklar planlanmaz. Bazıları insanın başına gelir. “Ruhunu sevdiğim kadın olmanı istedim. Ruhuma şahadet okumanı değil.” — Kambersizyazar Tatlı mı tatlı, biraz kırık, çokça içten. Her şey hayal ürünüdür. Kalp kırıkları bile.

kurbagaprenses: Çirkin kızlar da sevilmek ister ve her öpülmeyi bekleyen kurbağa prens olmaz.

🐸

Sevilmenin kurallarını yeniden yazıyoruz. Burada ne badem gözler ne elma yanaklar ne bal dudaklar ne de fındık burunlar var. Tüm algıları yıkıyoruz ve heybetli bir çirkin köz kulesi örüyoruz. Bu arada saçlarımız da küt ve kıvırcık o yüzden kuleden salıp prensi yukarı çekemiyoruz.

Çirkef aşklar diyarına hoş geldiniz.

Mahallemiz de bol bol küfür, iç gıdıklayan aşk ve çay yanına bolca samimiyet var. Tek yapmanız gereken bir kase çekirdek ve bir bardak kola almanız. Sonrasında mahalle de koşturup maç yapacağız, bahçelere dalacağız, duvar üstünde çekirdek çitleyeceğiz, yeri geldiğinde kavga edeceğiz ve nihayetinde de müthiş bir aşkın ilk paragraflarını yazacağız.

Bu hikaye çirkin bir kızın içimize huzün bulutlarından yağmur yağdıracağı fakat aşkıyla yağmurdan sonra güneşi açtıracağı bir hikaye.

Günebakan mahallesine hoş geldiniz.

-Lale

Başlangıç: 04/08/2024

Başımla onu onayladığımda bakışlarını Asel`e çevirerek konuştu. "Ee, anlat bakalım. Sen neden kabul ettin benimle buluşmayı ? Yani, evliliği isteme sebebin ne ?" Bu kadar direkt sorması beni bi anlık afallatsa da yerimde kıpırdanarak dürüstçe onu cevapladım. "Aslında, ben her gelen teklifi direkt reddediyordum. Çünkü evliliği düşündürecek biri çıkmadı karşıma, evde rahatım, okulum daha yeni bitti. Ama artık annemin ısrarlarına dayanamadım ve sadece görüşmeyi kabul ettim." Alper dediğime gülerken utanarak bakışlarımı ellerime çevirdim. Adama resmen `şans eseri sen denk geldin, piyango sana vurdu.` demeye getirmiştim. Fakat o buna takılmış gibi durmuyordu. Hatta belki de karşıma evliliği düşündürecek birinin çıkmaması hoşuna gitmişti, bilmiyordum. İç çekerek bakışlarımı ellerimden çekip, başka söyleyecek bir şey bulamayarak sıramı savmak için bu sefer ben sordum. "Peki sen ? Sen neden kabul ettin ?" Alper, Asel`de olan dikkatini bana verirken kendinden emin bir şekilde cevapladı. Sanki bu soruya daha önce çalışmış gibiydi. "Çocuk istediğime karar verdim." Cevabıyla az önce utançtan kızaran yanaklarım olabilirmiş gibi biraz daha kızardı. Biraz olsun beni bırakıp giden heyecanım tekrar tüm bedenime hükmeder hâle geldi. Üzerime çöken sıcaklık yerimde kıpırdanmama sebep olurken yutkundum. Başımla onu onaylayıp dudaklarımı ıslatarak konuştum. Bu kadar dürüst bir cevabı beklemediğimden, bocalamama sebep olmuştu.

"SENİN DERDİN NE?" diyerek bağırdım karşımda beni sinir eden adama, ağlamamak için kendimle mücadele veriyordum. Ama nafile bir mücadele olmuştu. Çünkü, gözyaşlarım yine bana ihanet ederek, yanaklarımdan aşağıya süzülüyordu. Arkası dönük olan Melih, bir hışımla bana döndü ve "Ne dedin tekrarlasana" dedi. Sağ dudağı yukarıya doğru kıvrılmış, ela gözlerinde küçümseyici bir bakış vardı. "Senin derdin ne?dedim." dişlerimin arasından. aslında avaz avaz bağırmak istiyordum, ama sadece sinirden dişlerimi sıkmakla yetinmek zorunda kaldım. " Ben senin kölen değilim... Bana emirler yağdırıp durma. " Oldukça öfkeliydim ve ağzımdan çıkanı kulaklarımın duymasını isteyecek hiç değildim. Melih, hızlı adımlarla aramızdaki mesafeyi kapattı. "Ahu, hep unutuyorsun... Ben sana istediğim gibi davranırım." Ela gözleri, en koyu rengini almış tehlikeliyim diye bas bas bağırıyordu. "Davranamazsın" dedim. Cılız ve kısık bir sesle, cevap vermedi. Gözleriyle, gözlerimi işgal etmeye devam etti. Arkasını dönüp çıkışa doğru ilerledi. Nereden geldiğini bilmediğim bir cesaretle; "ASLA SENİN İÇİN GÜLMEYECEĞİM! YÜZÜMDE ASLA SANA AİT BİR GÜLÜMSEME OLMAYACAK!" diyerek haykırdım.Melih, olduğu yerde bir süre durdu. Bir anda bana dönüp, ateş saçan ela gözlerini, kahve gözlerime dikti. "Ben, bencil bir adamım Ahu. Benim için asla gülmeyecek bir kadının... Gözyaşlarını bile istiyorum." Ölüm kokan bir ses tonuyla "GÖZYAŞLARI BİLE SADECE BANA AİT OLSUN İSTİYORUM."

Terörle Mücadele Savcısı Hazan Hilal Türkoğlu Yüzbaşı Fırat Demir Korkmaz "Mevzu bahis vatan olduğunda her Türk bir askerdir." "Kitaptaki olayların gerçek kurum ve kuruluşlarla hiçbir ilişkisi yoktur. Herşey tamamen hayal ürünüdür."