Doktor olan Yağmur birgün isten eve gidecekken siyah bir minibüs tarafından durdurulur. Siyah minibüs deki adamlar Yağmur`u Atlas Koral a götürmek için gelmiştir.

Geçmişin bir yalandan ibaretse, geleceğini kime emanet edersin? Elya, VGS tesislerinde yetişmiş ölümcül bir silahtı. Hafızası silinmiş, kimliği elinden alınmıştı. Kaçış planı Mert’in esaretiyle sonuçlandığında, Elya hayatta kalmak için bir şeytanla anlaşma yapmak zorunda kaldı: Victor Niko Kastrati. Bir yanda kurtarması gereken tek dostu, diğer yanda ona unuttuğu duyguları hatırlatan bir yabancı... Elya, 09 numarasından kurtulup kendi hikayesini yazabilecek mi? Yoksa Victor’un dünyası onu VGS’den daha mı derin bir karanlığa gömecek?

Sadece eve gitmek isteyen 6 oyuncu. . .

MİT`in gözdesi,düşmanlar sadece adı bile geçince korkuyu iliklerine kadar hisseder. Maraz, zor olan demek... Alev Tuna küçük yaştan itibaren eğitilmiş bir istihbarat ajanıdır. Vatan uğruna ailesini, arkadaşlarını ve son olarak nişanlısını toprağa gömen Maraz artık kimseyi o toprağın altına gömmemeye kararlıdır. Tüm sevdikleri sırasıyla ölürken Alev`in tek derdi vatanıdır. Ta ki ailesinin aslında onun Öz ailesi olmadığını öğrenene kadar... Alev artık ailesi bildiği kişilerin gerçek olmadığını aslında yer altının en ünlü mafyasının en büyük kızı olduğuyla yüzleşirken düşman bir mafyanın oğluyla yaptığı zoraki bir evlilik onun hayatını tamamen değiştirmiştir.

O bir varisti. Bilinen ama saklı olunandı...Bir elinde kalem diğer elinde de silah. Gündüz hayalini yaşarken karanlık çöktüğünde ölüm saçardı etrafa. Dipsiz bir uçurumdu görünende ama bu sadece görünendi...Taki kan bağının bir önemi kalmayana dek...

"Töreyle bağlı, güçle ayrılmış… Kuzenler, aşk ve sırların gölgesinde yüzleşiyor."

Hayat da aynen bu şekildeydi. Mutluluklar tozlu bir rafa kaldırılır, acılar ise her mevsimde yaşanırdı. Lavinya Durmaz, İstanbul`da stajyer savcıdır. Daha beş yaşında hayat ona ilk kumarın oynamış, kimsesiz bırakmıştır. Küçücükken önünde katledilen anne ve babasını, ve adını bile hatırlayamadığı ağabeyini ararken kendisini teşkilatta bulmuştur. Tam rahat olacağını düşünüp, şeytandan kaçarken aslında tam olarak da şeytanın inine girmiştir. Ya şeytandan kaçacak, ya da kartları yeniden dağıtarak şeytana kafa tutacaktır. Kaderini sil masum çocuk, ölüm sana benziyor...

Şehir gündüzleri sıradan görünür. Kalabalık caddeler, masum gülüşler, herkes kendi hayatında… Ama gece çöktüğünde ışıklar değişir. Müzik yükselir. Maskeler takılır. Ve gerçek yüzler ortaya çıkar. Neonların altında kurulan partiler, gizli anlaşmalar, fısıltıyla konuşulan sırlar… Bu dünya dışarıdan sadece eğlence gibi görünür. Oysa içeride güç savaşları vardır. Sadakat pahalıdır. İhanet ise her köşede pusuda bekler. Bir grup genç, kendini bu karanlık düzenin tam ortasında bulur. Kimin dost, kimin düşman olduğu belli değildir. Kalpler aşka kayarken, eller kirlenir. Çünkü bu imparatorlukta duygular zayıflık sayılır. Burada ya oyunu kurarsın… ya da başkasının oyununda harcanırsın. Gece herkesindir sanılır. Ama aslında gece, sadece hükmedenlere aittir. Gece İmparatorluğu’na hoş geldin. Tahta çıkmak kolay… hayatta kalmak zor.

Baykuş un doğusu Gece, Alaz’ın dünyasına ilk adımını atar. Büyük bir villa, her köşede korumalar ve meraklı bakışlar... Ama Gece kimseye boyun eğecek biri değildir. Çilek yiyerek tehdit savurur, Alaz’ın adamlarıyla tartışır ve herkese tek bir şey gösterir: Bu evde artık sıradan biri yaşamayacaktır. Fakat kimsenin bilmediği bir gerçek vardır. Gece gece yarısını beklemektedir… Çünkü gitmesi gereken bir yer vardır. Kafes.

Okumak için İtalya’ya giden cıvıl cıvıl bir kız ve yeraltı dünyasının büyük olan isimlerden bir mafya Michele nereden bilebilirdi villasının önünde gördüğü bu cıvıl cıvıl kızın kendisini değiştirebileceğini Ben bir şans verin derim bence ☺️

MAFYA VE AVUKAT İLİŞKİSİ SONUCU NE Mİ OLUR HADİ GELİN BAKALIM. UNUTMADAN MAFYA TAKINTILIYSA VE KIZ ÖLÜM KOKUYOSA ?

Dünya bizi kurban sanıyordu; celladın masasına bırakılmış bir yem. Yanıldıkları nokta şuydu; Biz o masaya kendi rızamızla oturmuştuk. Savaşımız buradaydı. Elimizde ne bir kalkan vardı, ne bir zırh. Sadece birbirimize verdiğimiz söz vardı. Mürekkebimiz bittiğinde hikayemizi kırmızıyla yazmaya yemin etmiştik. Çünkü bizim hedefimiz intikam, yeminimiz kandı.

Gerçek ailem kurgusudur.

Silahtan çıkan her kurşun öldürmez, sözlerin isabet etmesiden de kan akar. "Senin en âlâlı doğruların benim en koyu yalanlarımdı." Bir melek hayal edin; kanatları kanlı, elleri yaralı, ağzı mühürlü ve en çok da özgürlüğü varla yok arasında. Herkesin ruhu satılıktır, o da dâhil... Karanlık Cennet diye tanıtılan cehennem kuyusunda... Demir parmaklılar dost, özgürlük düşman felsefesi ile asimile edilmeyen nadir insanlardandı. Kadınlar köle, erkekler birer lord edildi bu kuyuda. Devri sona erdirecek "Devrimci" yanında bir Yardımcı`yı taşır. Ve bu iki köstebek, toprağın altından gün yüzüne çıkabilmek için tüm bariyerlere göğüs gereceklerdir.

Ülkü aden yeni bir boks maçına çıkmış,onuda emeğinin hakkıyla kazanmıştı.Ülkü 5 yaşından beridir boks ve kickboks yapıyodu.Bir telefon hersey değişti.

"Yedi farklı kadın... Yedi farklı hayat... Ama onları birleştiren tek bir gerçek var: yeraltı dünyası. Zenginlerin ışıltılı maskelerinin ardına sızıp, onlardan en değerli parçaları çalmaları gerekiyor. Her biri farklı bir geçmişe, farklı bir düşünce tarzına ve farklı bir hayata sahip. Peki bu kadar farklı kadın, aynı amaç uğruna gerçekten tek bir ekip olabilecek mi? Onların bu tehlikeli macerasına katılmaya hazır mısınız?"

4 arkadaş seri katiller fakat ufak bir sorun var. Oyuna yeni biri katılıyor, seri katillerimizin peşine bir seri jatil düşüyor. Burda katil herkes olabilir. Kimseye güvenmemeniz lazım(ben de çıkabilirim) iyi okumalarr

Sizce gerçekler acıtır mı? Kendi ailesinin katilini aramak isteyen Eflal Demirel için... (Kitabın tamamamı bana ait yazılanlar isimler dahil ve çalınması, kopyalanması olursa eğer hic düşünmeden YASAl İŞLEM BAŞLATACAGIM)

Başta yalnızca intikam meselesiydi her şey. Ancak Alev`nin gelmesiyle değişti onca şey. Şimdi her şey olduğundan ve göründüğünden çok daha fazlası. Bazı ihanetler ve bazı sırlar ortaya çıktı bile. Ama Mafya`nın Oğlu`nda sırlar asla bitmezdi. Ve bitmedi de. Bazılarının ölümü, kimisinin kaybı, bazılarının ise çaresizliği. Ekip giderek genişlerken, olaylarda giderek garip ve karışık bir hâl almaya başlıyordu. Ama bunca şey yaşanırken bazıları için aşk hep olacaktı... Mafya`nın Oğlu iki, tüm heyecanı ile sizinle. Peki siz buna hazır mısınız?

İşinde çok iyi olan kadın suikastçıya yeni bir teklif gelir ülkenin en büyük mafyasını öldürme görevi kadın bundan çok memnudur ama mafya fazlasıyla korunduğu için bu yolu cazibesiyle halledeceğini düşünür ama unuttuğu bir sey vardır"AŞK"

​"Sadece evime gitmek istiyordum. Ama o ara sokakta gördüğüm tek bir sahne, hayatımı bir saniyede infaz kararına dönüştürdü. Şehrin en acımasız adamlarından birinin elindeki kanı gördüm ve artık geri dönüşüm yoktu. ​Ölüm nefesimi ensemde hissederken, karşıma en az o katiller kadar karanlık bir adam çıktı. Beni öldürmek isteyenlerin korkulu rüyası, ama benim için de bir bilinmezlikti. ​Bana bir anlaşma sundu. `Seni yaşatırım,` dedi. `Ama bedeli, benim soyadımı taşımak.`

O gece her şey sıradandı. Televizyon açıktı, evde tanıdık bir sessizlik vardı… ama kimse gerçekten orada değildi. Sonra yer sallandı. Ve hiçbir şey eskisi gibi kalmadı. Bir evin içinde başlayan bu hikâye, aslında bir ailenin birbirine tutunma hikâyesi. Korkunun ortasında bile “buradayız” diyebilmenin, dağılırken bile birlikte kalabilmenin hikâyesi… Çünkü bazı geceler sabaha çıkmaz. Sadece devam eder. Ve insan, o geceden sonra aynı kişi olarak uyanamaz.

“Seni Öldürmeyeceğim”... “Öldürteceğim” Bir İtalyan Mafyası ve Adli Psikoloji mezunu olan, iki kişi`yi düşünün. İşkence dolu bir macera, bir serüven. Alessio D`Angelo, 32 yaşında geleceğin varisidir, fakat hayatında beklemediği bir olay gerçekleşti ; Efsun Sarca, Adli psikoloji mezunu olan, hayatı bütün insanlar gibi düzgün geçen bir kadındı. Fakat O Güne Kadar... Babasının Acı`sımı? Yoksa Geleceğin Yaşamı`mı? Alessio D`Angelo, geçmişini mi yıkacak yoksa geleceğini mi kuracak? *** Kül Saatinde Doğanlar ; size hiç beklemediğiniz bir macera yaşatacak! Kitabın Tüm Hakları Bana Aittir. Çalınması veya kopyalanması dahilinde adlı işlem başlatılır.

"HER YEMİN BİR MEZARDIR." Her şey yıllar önce Algazer ve Kansoy ailesinin düşmanlığıyla başlayarak ebedi düşmanlığın kapılarını aralamasıyla başladı. Peki şimdi o düşmanlığı ne biterecek ya da bitecek mi?

❝Ait olmadığın bir yerle savaşın bittiğinde, sonucu ne olursa olsun her zaman gitmen gerekir.❞ ~ "Gerçek özgürlük senin için hiçbir zaman bu taştan konak olmadı," dedi fısıltıyla. "Çünkü bu duvarların içinde sevgi dışında her şey var." Kulağıma değen saçlarımı geriye çekti. Nefesi bu kez boynuma çöktü. Sıcaklığı tenimde iz bırakır gibiydi. "Ve sen buraya özgür olmak için gelmedin. Esir olacağını bile bile geldin. Yine de özgürlük diye yanıp tutuşuyorsun." dedi, bu uğurda kendimi bile yakacağımdan habersiz. Sözleri kadar yakınlığı da kaçacak yer bırakmıyordu. Gözlerim kendiliğinden kapandı. Vücudumdan geçen ürperti korkudan çok tanıdık bir teslimiyet gibiydi. "Bir gün," diye mırıldandı, sesi umut kadar yumuşaktı, "sana özgürlüğün gerçekten ne olduğunu göstereceğim, komşu kızı." Sırtım tamamen göğsüne yaslanmıştı artık. Nefes almak bile zor geldi. "O gün geldiğinde, sana ‘özgürsün’ diyerek zincir takan herkes arkamızda kalacak. İntikamın için kinin en büyük silahın,” Bir an durdu. Nefesi kulağımın dibinde ağırlaştı. "Ben ise," dedi alçak bir sesle. Gözlerimi daha sıkı kapattım, açmaya korktum "o karanlıkta yürürken elini bırakamayacak kadar sana adanmış, sadece sana ait olan yoldaşınım." ~~ Onu tanıdım... Ya da en azından tanıdığımı sandım. Karanlığın içinde büyüyen bazı insanlar vardır; kim olduklarını anlatmaya gerek kalmaz, gözlerindeki boşluk her şeyi söyler. O da öyleydi. Bir bakışında terk edilişin izleri, bir gülüşünde işkencenin soğukluğu saklıydı. Hangi yüzüyle karşılaşacağını kimse bilemezdi. Bazen sessiz, ürkek, gözleri dolmuş küçük bir kız gibi konuşurdu. Sonra birden değişirdi; ses tonu sertleşir, bakışları buz keserdi. O an yanındaki insanın içini donduracak kadar soğuk olurdu. Sonra bir kahkaha atar, sanki az önceki hâli hiç olmamış gibi davranırdı. Kim olduğunu sormayın. Çünkü bir cevabı yok. Ya da belki çok fazla cevabı var... ~