İlk görüşte aşk...

Defne, annesini doğumda kaybetmiş, uzun yıllar boyunca anneannesi ve dedesiyle ufak bir kasabada yaşamış genç bir kız. Dedesinin ölümünün ardından, hayatının bu aşamasında babasının yanında olması gerektiğine inanan anneannesi, Defne`nin babasıyla iletişim kurmaya karar verir. Babası Cem Bey ise uzun yıllar sonra kızıyla tanışmayı kabul eder. Cem`in korkaklığı Defne`nin hayalkırıklığı yaşamasına sebep olur. İki yabancı, aynı evi paylaşmaya başladıklarında, aralarındaki boşluğu doldurmanın zorluğunu hissederler. Geç kalınmış bir baba-kız ilişkisinin içsel bir yolculuğunu başlamış olur. Aynı zamanda Defne hem babasına ,hem de babasının yaşadığı çevreye adapte olmaya çalışır. Defne yeni hayatında arkadaşlığı,aşkı ve yeni birçok şeyi daha öğrenecektir.

Bir tane kızımız var bu kızımızın canından çok sevdiği kişiler vr. Bunlar işte ailesi ve arkds grubu ailesiyle çok iyi anlaşıyor. Birgün yine arkadaş grubu ile birlikteyken babası arıyor ve ona acilen Kara Hastanesine gelmesini söylüyor.

Miray İnci, soğuk yetimhane duvarlarının ardında büyümüş ruhu kırık bir kızdır. Defalarca intihar etmeye kalkışmış ancak günün sonunda hep hayata tutunmayı başarmıştır.Miray İnci, haplarla denediği son intihar girişiminde ise son derece ciddi bir komplikasyon geçirmiş,ve bunun sonucunda kalp yetmezliği tanısı konmuştur. Hayatı boyunca ölmeyi bekleyen Miray İnci bu haber karşısında hiçbir duygu hissetmemiştir. Peki ya ortaya ailesi çıktığında da bu kadar umursamaz ve sakin kalabilecek midir? "Siz bana çok geç kaldınız Meltem Hanım.Küçük Miray sizi 5. yaşından beri bekliyordu ve geleceğinize inanıyordu.Ama ben artık büyüdüm ve İnci oldum.Küçük mirayı ise kalbimin en derinlerine gömüp susturdum.Siz ve aileniz bana çok geç kaldınız."

-Bu şarkıyı hatırlıyor musun? -Yoo, hatırlamıyorum.. -Hatırlatırız o zaman. Birbirini tamamlayan ve birbiri için yaratılmış iki ruh. Ruhunda büyük bir boşluk hisseden Alara, ve o boşluğu tamamlayan çocukluk arkadaşı Atlas.

Yillarca ablasi Bellatrix Lestrange ile buyuyen Ophelia Lestrange’in hikayesi.

Merhametli düşman

Kadın, fırtınayı bekleyen değil; fırtınayı yön değiştiren güçtür.

Çağıl ve Parla… Yıllardır süren bir arkadaşlık. Ama herkes için bu sadece “arkadaşlık” değil. Ortak arkadaşlarıyla açtıkları iş yerinde, özellikle akrabalarının bitmek bilmeyen ısrarlarıyla sürekli sevgili sanılırlar. Ne kadar inkâr etseler de kimseyi inandıramazlar. Bir süre sonra bu yanlış anlaşılma, bir oyuna dönüşür.

Bir mektup. Bir gün batımı. Ve söylenemeyen bir gerçek… Bazı hikâyeler yarım kalmaz, sadece yanlış zamanda susar. O, yazdıkça hafiflediğini sandı. Ama her cümle biraz daha ağırlaştı. Çünkü bazı vedalar söylenmez, kalbin içinde büyür. Eğer bazı duygular zamanında dile gelseydi her şey farklı olur muydu? Yoksa bazı hikâyeler yarım kalmak için mi başlar? Bu, yarım kalan bir aşkın değil… Cesaret edilemeyen bir itirafın hikâyesi...🥀🍁🍂

Asena ailesinde gördüğü şiddete dayanamayarak İtalya’ya kaçar ve italyan mafyası Dante Vitale ile karşılaşır

Ayça, kimseyle paylaşmadığı, kendinden bile saklayıp hatırlamamaya çalıştığı anları "Nasıl olsa bir daha karşılaşmayacağız." düşüncesiyle şans eseri tanıştığı Çağan`a anlatır. Ancak bilmediği bir şey vardır ki karşılaşmaları o günle sınırlı kalmayacaktır. ... "İlk karşılaşmamızda aklımı, ikinci karşılaşmamızda kalbimi doldurdun... Şimdi bakıyorum da sadece aklım ve kalbim değil, bütün benliğim seninle dolu. Ve ben bu durumdan hiç olmadığım kadar memnunum."

İlk hikayem yanlişlarım hatalarım olabilir. Ama desteğiniz benim için çok önemli. Yorum ve beğenileriniz ile daha güzel şeyler çıkacağına inanıyorum. Birbirlerine kenetlenmiş dört cesur kadının hayatını konu alıyor ama hikayemiz daha çok Leyla karakteri üzerinden ilerliyor. Hakkımızda hayırlısi olsun bakalım iyi okumalar..

17 yıllık ailesi gerçek olmayan güneş biyolojik ailesine bir şans verir ve hikayesi başlar..

“Bir kabus kadar korkunç, bir rüya kadar gerçek…”

"Tek bir yasak var ölemezsiniz! O zaman başlıyoruz .Görev 1..." ---- Hızlı hızlı adımlarken kulağımda onun sesini duydum. Ölümcül bir saklambaçtı bu. O saydı ben nefes nefese tamamladım. Bir Ruhum kir İki Kayboldu seninki Üç Onu bulmak güç Dört Bütün günahları ört. Beş Seçtin onu eş Altı Gözlerimi kapattı Yedi Bekledi Sekiz Geçmişten eskiz Dokuz Artık sıkılmaya başlıyoruz On Son Bağlantı kesildi. Bu sefer gelen ses arkadaşımındı. "Sana tek başına gitmemeni söyledim. Budalalık bu!" "Çok geç!" Hızlı adımlarım karşımdaki kişiyi görmemle durdu. "Onu buldum!" Şaşkınlıkla dudaklarımdan firar eden kelimeler boğazımda düğümlenmişti. "Ne!" Birkaç saniyelik sessizlikten sonra endişeli bir ses tekrar kulağımı tırmaladı. "O burada..." "...çıkın ikinizde hemen oradan çıkın çabuk!" Sırılsıklam olmuş halimi umursamadım. Kulağımda bana bağıran arkadaşımın sesi artık çok uzaktan geliyordu. Yavaş yavaş ona yürürken ayaklarım beni zar zor tutuyordu. O da bana benimkinden daha hızlı adımlarla yaklaşmaya başladı. Aramızdaki sadece bir mesafe değildi yıllardı acıydı... Tam ortada buluşup göz göze geldiğimizde dudaklarından bir kelime döküldü lakin tam o sırada kaderin cilvesi olsa gerek büyük bir şimşek çaktı. Kelimesi fısıltıya dönüştü. Dudaklarını okuyamadım. Yağmur sesimizi bastıracak derecede yağıyordu. Ona ne dediğini soracakken gözlerimin önünde bir perde belirmişti. Başım döndü, dengemi sağlayamadım. Görüş alanım bulanıklaşmıştı. Bana neler olduğunu anlayamıyordum. Onun bakışları mı değişti? Çok bulanıktı ayırt edemiyorum fakat bu gördüğüm korku mu? Sırtımda bir sızı hissediyorum bedenim beni tutmuyordu yere düşerken beni tutan parmakları hissettim. Birlikte mi düştük? Sanırım bilincimi kaybediyorum. Ona sormam gerek ne demişti?

(Rivals to Lovers)★ Göz göze geldik ama fark etmedin, Ben sessiz kaldım, sen sınavların peşindesin. Kalbim çalıyor gizli bir melodi gibi, Kurtum yanımda, sen gitarıyla uzaklarda... Belki bir gün, fark ederiz, Rakip miyiz, platonik mi, kim bilir..." ᯓ★ İmkansızım:hatta dur sende şu hayatının aşkını böyle bulacağını sanan o çatlak Wattpad kızlarından mısın? Siz:tabikide hayır Siz:ayrıca ben klasik okuruyum. İmkansızım:Ne tesadüf,Bende. .

Bazen hayatınız bir telefonla değişir. Ama o telefon yanlış kişiye aitse, işler biraz karışabilir. Eylül… Yeni atanmış bir biyoloji öğretmeni. Gürültülü mahallesinden çıkıp İstanbul’da yeni bir hayat kurmaya çalışan, dili hızlı, aklı daha da hızlı çalışan biri. Ama uçakta yaptığı küçük bir hata her şeyi değiştirir: Yanlış telefonu alır. Sorun şu ki o telefon, ünlü basketbolcu Mete Eren Çetinkaya’ya aittir. Daha büyük sorun ise… Eylül’ün çoktan herkese Mete’nin sevgilisi olduğunu söylemiş olmasıdır. Bir yalan, bir telefon, ve kontrol edilemeyen bir kaos… Peki gerçek ortaya çıktığında ne olacak? Belki de bazı hatalar… Hayatın en doğru başlangıcıdır.

Savaşın ortasında, aşkın kıyısında kalanlar. Fırtınayla başlayan bir savaş, güneşli bir günle biter mi peki? O güneşli gün gelene kadar insan aynı kalır mı? Bu savaşta bazıları canından bir parça olanları kaybedecek belki. Bazıları ise savaşı durdurmak için geldiği yerden, yanına birini de alıp evine, yurduna dönecek belki.

Ablasının ihanetiyle hayatı alt üst olup, tamamen değişen bir kız... Kötü insanları temizleyen daha kötü bir çete... Sahte kimlikler, yalanlar, cinayetler ve ihanetler.... İyi okumalar...

"Bir can için bir can, bir ömür için bir ömür... Kalplerin rızası sorulmadan kesilen bu hüküm, ya iki hayatı kül edecekti ya da küllerinden yeni bir hikaye var edecekti." Mardin`in sert rüzgarları, iki yabancıyı "Berdel" adı altında aynı kaderin zincirine vurduğunda; ne töre aşkı tanıyordu ne de aşk töreyi. Bir yanda sessizliğini yemin bilen bir kadın, diğer yanda hükmünü yüreğiyle vermeye hazırlanan bir adam. Hüküm verildi, kalem kırıldı. Şimdi sıra yüreğin sesinde. . . . . . . . Mirza ve Dilan kaçınca, töre gereği ölüm fermanı verilecekken; Zerya`nın babası Reşat, oğlunu kurtarmak değil, kızından kurtulmak ve ağaya dünür olmak için berdel teklif eder. Hazar Ağa, sevdiği kadına kavuşacağını düşünerek (gerçek acısını bilmeden) bu teklifi kabul eder. Zerya ise abisinin hatasını canıyla ödeyeceğini düşünerek büyük bir korku ve babasından yediği son dayakların izleriyle konağa gelin gider. ZERYA VE HAZAR AGANİN AŞKI

"Biz altı kişiydik. Aynı bahçede dizlerimizi kanattık, aynı sofrada doyduk, aynı gökyüzünün altında büyüdük. Mavi ve Giray aşkın en saf halini yaşarken, Lidya ve Yankı bitmek bilmeyen fırtınalarıyla birbirlerini hırpalıyordu. Ben mi? Ben ise çocukluğumun en büyük sırrını, Uraz’ın gözlerinde saklıyordum. Ailelerimizin kurduğu bu kusursuz tabloda, her birimiz birer mısraydık. Ama benim mısram, henüz yazılmamış olandı."

İstanbul’un hırslı cerrahı Mısra Ece Sarmaşık, geçmişinden kaçmak için gittiği sınır karakolunda, çocukluğunun en büyük sızısıyla karşılaşır: Uraz Yankı Karahan. Ancak karşısındaki adam artık o gülen gözlü çocuk değil, barut ve öfke kokan bir Yüzbaşıdır. Ailelerin bitmeyen baskısı, revirdeki kıskanç bakışlar ve yılların biriktirdiği sessiz öfke... Mısra, dikiş atmayı bildiği her yarayı kapatabileceğini sanıyordu; ta ki Uraz’ın gözlerindeki o eski yangını görene kadar. Eskiden her şeyiydik, şimdi ise sadece iki yabancı. Ya da biz öyle sanıyoruz.

Ateş bazen yakmaz. Bazen insanı iki dünya arasında bırakır. Bir gecede alınan kararlar; bir avluda susan silahlar, yere düşmeyen kanlar ve bedeli başkalarının ödeyeceği evlilikler… Bu hikâye, aşk ile töre arasında sıkışanların, susarak hayatta kalanların ve kaderi başkaları tarafından çizilenlerin hikâyesi. Araf Ateşi, bir ölüm hikâyesi değil, yaşarken verilen en ağır cezaların romanı.

Sadece arkadaşımın exsini arayarak ana avrat çocuğa sövdüm en fazla ne olabilirki??? #mafya#rusya#genckızedebiyatı#aşk#takıntı#pisikopat