Bazı insanlar gelir ve gider Bazıları gelir ve geride enkaz bırakır Gece geri döndüğünde, herkesin düzeni bozuldu. Özellikle de Ege’nin Çünkü sen geldikten sonra, hiçbir şey eskisi gibi olmadı

"Beni yazacağın en güzel söze sakla, Bulut."

Birce 3 yaşında yetimhaneye bırakılmıştır. Kendi engelinden dolayı ailesinin onu yetimhaneye bıraktıklarını düşünüyordur. Aslında olanlar çok farklıdır. Öztürk ailesi çocuklarının öldüğünü düşünerek acılarını kalplerine gömmüştür.

"Cildin altındaki morluğu saklamak için kaç maske takman gerekir?" Berat, herkesin gıpta ile baktığı bir vitrindi; başarılı, sosyal ve her zaman gülen o sarışın çocuk. Ama o vitrinin arkasında, babasının gölgesinde sakladığı derin kırıkları vardı. Baran ise o vitrini tek bir hamlede tuzla buz eden, 19 yaşındaki yaralı bir gençti. İndireceği son yumruk, Berat`ın morluğuna takıldığında, Baran geçmişindeki en büyük acıyla, koruyamadığı kardeşinin ruhuyla yüzleşti. Göz göze geldikleri o daracık mesafede, nefesleri birbirine karışırken ikisi de biliyordu: Bazı yaralar saklanmak için değil, kendisi gibi yaralı bir ruh tarafından bulunmak için sızlardı. Vitrin kırıldı, oyun bitti. Şimdi ruhların konuşma vakti.

"Ben seni her yönünle severim,Nilperi. Sen gönlümde açan en güzel çiçeksin ve soldurmaya da niyetim yok." & Nilperi ile Rüzgar`ın cıvıl cıvıl aşkı...

Rakip kulüplerden doğup yükselen bir aşk hikayesi.

Yıl 1972. Mevsim, insanı nefessiz bırakan Tokat kışı... Babasının şüpheli ölümünün ardından Kervansaray Köyü’ndeki iki katlı, sobalı o eski eve koca bir sessizlik çöker. Aykız ve hastalıklı annesi, el kapısında un sırasına girecek kadar sefalete mahkûm edilirken, adaletin kapıları yüzlerine bir bir kapanır. Ne arkalarından gelecek dağdaki bir abi ne de yollarını aydınlatacak bir ışık vardır. Aykız’ın önünde ise sadece yırtık ayakkabılarıyla yürümek zorunda olduğu o karlı, çaresiz yollar uzanmaktadır. Bir kadının analığının, evladının, gençliğinin ve nihayetinde nefesinin elinden alınışını iliklerinize kadar hissedeceğiniz; mutlu sonların uğramadığı, safi melankoli ve gerçekçi bir Anadolu trajedisi.

Okula yeni gelen Alev Ates ile arasında olan cekime karşılık vermek istemez ama aklı ona farklı şeyler söylüyordu. 😻🫶

Merhaba arkadaşlar; üzerinde çalıştığım bir roman denemesi var. Eğer okur ve gerçekten beğenirseniz, takip edip yorum yaparak bana destek olabilirsiniz. Bu hem beni çok mutlu edecek hem de hikayenin devamını getirmem için bana güzel bir neden verecektir. Şimdiden destekleriniz için çok teşekkür ederim.

Hep birlikte aynı mahallede büyüyen gençler ve hepsinin birbirinden sakladığı sırlar...

Yetimhanede büyüyen bir kız

Babaannesi tarafından eğitilen bir kadın işi yüzünden bir mafyayı düşman edinir 📢Tüm hakları gizlidir 📢Kitabımın herhangi bir konusu,içinde geçen herhangi bir grup ismi kopyalanması durumunda yasal işlemler başlatılacaktır... Keyifli okumlarr 👑

Her şey o gün başladı

İki isim, iki kader... Arya, yetimhane duvarlarında büyümüş, unutulmuş, yalnızlaşmış, kimsesiz... Luna ise hiç bilmediği bir geçmişin adıdır. Yaşanmamış bir aşkın, kaybolmuş bir hayatın izidir... Köklerini bilmeden büyüyen bir kızın, kim olduğunu bulma hikayesi bu... Bir ismin yüküyle yürürken, diğer ismin kaderine sürüklenen bir kızın hikayesi... Ve o gün... Arya ebediyen susturuldu, Luna konuştu...

Okulun voleybol takımı ile futbol takımının ortak saha kullanmak zorunda olmalarıyla başlayan bir hikaye, neşeli, komik ve herksle arkadaşlık kurabilen Defne. Hayatı boyunca bir kızla konuşmamış, kızlar konusunda oldukça uzak olan Aras. Cıvıl cıvıl yaz kitabı okumak isteyenleri beklerimm ✨ 0 stres... Bu ikilinin küçük atışmaları ve tatlı komik aşklarını okumaya hepiniz davetlisinizzz

0552 *** ** **: Beni bi` gör artık (00.00) 0552 *** ** **: Yolun yokuş ve zorlu (00.00) 0552 *** ** **: Yolun yok artık anla (00.00) 0552 *** ** **: Vazgeçmek yok kanım da (00.01) 0552 *** ** **: Tekrara düştü kafamda (00.01) 0552 *** ** **: Hayalin hayli doldu taştı (00.01) 0552 *** ** **: Kimi zaman kaçamam bundan (00.02) 0552 *** ** **: Ben. (00.02)

Bir görev için birbirleriyle evlenen Yağmur ve Gökalp bir binaya sızacaklar.Bina birden karantinaya alınacak binada bir virüs salgını baslicak.Bu virüs insanın iradesini elinden alacak ve onlara istemedikleri şeyler yaptırmak durumunda kalacak.Yagmur ve Gökalp bu virüs salgınına yakalanmamaya çalışırken aynı şekilde görevlerinide yapacaklar

Tek gecelik ilişkiniz hocanız çıksa ne olurdu? ... Verdigi tutkuluğu öpücüğü sonlandırdı. Aldigı derin nefesleri genç kızin dudaklarına uflemekten çekinmedi. "Umarım her hocaya bu performansı sergilemiyorsundur." Onun sorduğu bu küstah soru karşısında gulumsemesini tutamadi. Nefeslerinin arasına konustu: "Her hocamla deliler gibi sevişmiyorum""

Adım İz. Adım gibi İz bırakacağım.

Bazı yollar döner. Bazı kırıklar özgür kılar.

Yarım kalan bir aşk, onları yıllar sonra aynı koridorda yeniden karşılaştırdı. Ulaş gittiğinde her şey bitmişti. En azından Nilüfer öyle sanmıştı. Ama bazı hikayeler, bırakıldıkları yerde kalmazdı. Yıllar sonra yeniden başladığındaysa asla eskisi gibi olmazdı. Özellikle birisi asistan birisi doktorsa…

"sıra sende Zeynep Defne Atılgan" bir sesizlik ve büyük bir patlama ... " Ölemesin Defne , ölemesin .defyne yapraklarının birinci yaprağını dökemesin " o gün gururun gözünden üçüncü ve son göz yaşı düştü . ... Bir şaka bir ölüm,bir başlangıç ve son aynı anda mı? ................🤍 Bence bu kitaba bir şans verilmeli

Bir kadının sessizliğinden doğan adalet. Mardin`in sessiz sınır gecesinde bir tür baskını, bir kurşun, bir sessizlik... Bu gece mainin babası susturuldu. Ve o sessizlik bir kadının içindeki adalet ateşine dönüşecekti. Mai, doğduğu topraklardan binlerce kilometre uzakta İspanya`da büyüdü. Annesi eşini duyduğu aşkın ve kaybın izlerini taşıyarak kızını kendi kökenlerinde korumak istedi. Mai büyüten İspanyol bir anneanne ve dede ona yalnızca sevgisin değil; adalet,özgürlük ve cesaret kavramlarında öğrettim. Yıllar sonra, dünyanın en genç ve başarılı avukatlarından biri olduğunda, mai artık sessiz değildi. Doğduğu topraklara Mardin`e geri dönecekti, bu kez elinde silah değil yasalar vardı. Ama kalbinde hâlâ babasının kanı, adaletin suskunluğu, ve adı bile geçmişe mühürlenmiş bir adam Baran Acar Aşkım kazanacak ,yoksa Adalet mi? Bazı sessizlikler, mahkemelerde değil kalplerde yankılanır...

Duvarlar adeta üzerime geliyor, kan kokusunu artık benimsemeye başlamış başka bir koku alamıyordum. Annemin resmen bağımlısı olduğum kokusu gitmiş yerine baskın bir kan kokusu yerleşmişti. Yavaş yavaş sanırım deliriyordum, dudakları fazla kuruydu ama neden su içmiyorlardı? Üç gündür sadece uyuyorlardı, ama neden benimle konuşmuyorlardı? Beni artık sevmiyorlar mıydı? Yüzüme dökülen suyla nefessiz kalarak kabusumdan uyanmam ile uyurken gözlerimden yaşlar aktığının farkına varabilmiştim. Ardından yüzüme gelen sert tokat ile yine aynı kelimeleri duydum. Hisler yok, duygu yok, gözyaşı yok.

Sadece Bıdık odaklıyız bir süre :`) İki kere iki dört eder Bir hayat bin belaya bedel İhanetin arkası, hak ettiğine benzer Herkes yaptığı bir hata yüzünden, yüreğinde oluşturduğu rezillik veya vicdan temelli; hayata başka biri olarak başlamayı ister, ama böyle olduğunda da rezilliği baki hayatın getirilerini tahmin edemez. "Ben Toygar Akın ve kendimi bu geceye kadar hep talihsiz bir genç olarak tanımladım, fakat tanımların yetersiz talihin bahane olduğunu bir gece yarısı anladım"