Diş hekimi Ela ve Mühendis aynı zamanda yer altında kirli işleri olan konseyin üyesi Alp in hikayesi. İyi seyirler bacıımmm

Bir çocuk, bir ev, dört kardeş… Ve kimsenin gönüllü olmadığı bir bağ. Can, bir gecede ait olmadığı bir ailenin içine bırakılır. Onu bu eve getiren şey sevgi değildir; ölen bir annenin geride bıraktığı son istektir. Bir vasiyet.

12 saat, 4 günahkar, devasa yalan! Yer altındaki ölümcül maskeli baloda oksijen bitiyor. Bu zihinsel labirentten çıkış yok!

"Artık bu işin içindesin çıkışın yok Aylin" "Bir gün hepinizin sonu olacağım, sizin sonunuz benim çıkış yolum olacak"

"Tek istediğim babamın intakımı" "Bende onu istiyorum dolunay kızı,güven bana" "Güvenemem,aileni benden koruyacaksın" "Asla" O bilmiyordu ama ben biliyordum...

Ülkeyi perde arkasından yöneten yedi dev hanedan; enerji, savunma ve teknoloji gibi hayati damarları ellerinde tutar. Bu düzenin sarsılmaması için güç, protokol gereği aile büyüklerinden varislere kan bağıyla aktarılır. Oktay ailesinin lideri Raşit Oktay`ın ani ölümüyle yönetimi kızı Derin`e bırakır. Ancak bu miras hırslı aile üyelerini harekete geçirir. Derin hem ailesine karşı hayatta kalmak, hem de bu devasa gücü korumak adına babasının son vasiyetini boyun eğmek zorundadır. Yedi aileden birinin oğluyla yapılacak, duygudan uzak, stratejik bir evlilik.

Ahh ki ahhh diyeceğim

Bir Anka misali, yanmış hayatımızın küllerinden doğduk. Birbirinden kopmuş beş kişi... Bir zamanlar aynı sokaklarda yürüyen, aynı hayalleri paylaşan bu beş kişi, şimdi birbirine yabancı, hatta düşman. Bir psikolog, başkalarını kendi karanlıklarıdan kurtarırken, kendisi karanlığın içine düşüyor. Bir polis, adaletin peşinde koşarken, aslında eski bir dostunun izini sürüyor. Bir mafya, intikamın kanlı yollarında yürürken, kendi ablasını hedef alıyor, aşktan yok oluyor. Bir ajan, gerçeği saklamakla görevlendirilmişken, eski bir ihanetle yüzleşiyor. Ve aralarında tüm bu karanlığı kahkahasıyla delen, geçmişin yükünü hafifleten biri... Aynı şehirde yeniden karşı karşıya geldiklerinde, hem sevgiler hem de silahlar çekiliyor. Dostlukla düşmanlık, aşkla nefret birbirine karışıyor. Herkesin gizlediği bir sır, herkesin içine işleyen bir yara var. Nihandan Gelenler, sadece kaybolmuş dostlukların değil, küllenmiş duyguların da hikayesi. Peki, bu beş kişi yeniden aynı yolda yürüyebilecek mi, yoksa nihanda yarım kalan geçmiş onları sonsuza dek birbirine düşman mı edecek?

- Çiğköfte, ayran, yanında şalgam Memlekette lakabım "Tarkan" İki çanta, girdim banka Bu kadar nakiti n`ap`ı`c`ı` banka ( 2.22) 0563 - ne anlatıyon birader gece gece?( 3.12)

Gayet normal bir hayatı olan Rabia, ve daha sonra bütün normalliğini zor bir hedefe bağlayan hayatı… Genel kurgu dediğine bakmayın kitap türlerine pek hakim değilim rastgele koydum

Hazel, on yedi yıl boyunca ait olduğunu sandığı bir hayat yaşadı. Bir ailesi vardı. Bir evi vardı. Hayalleri vardı. Sonra tek bir gerçekle her şey yıkıldı. Doğduğu gün hastanede başka bir bebekle karıştırılmıştı. Bir gecede ailesini kaybeden Hazel, gerçek ailesine kavuşacağını düşünürken kendisini hiç istemeyen insanların arasında bulur. Özellikle de varlığını kabul etmeyi reddeden iki abisinin... Bir zamanlar siyah kuşak bir tekvandocu olan Hazel, geçirdiği sakatlığın ardından en büyük tutkusunu geride bırakmak zorunda kalmıştır. Bunun yanında yıllardır vitiligosunu saklamaya çalışır. Saçlarında oluşan beyaz tutamları maviye boyar, insanların bakışlarından kaçmaya çalışır. Çünkü Hazel için farklı olmak hiçbir zaman kolay olmamıştır. Ama şimdi saklayamayacağı bir gerçek vardır. Kan bağı gerçekten aile olmak için yeterli midir? Kayıp kimlikler, aile sırları, kırık hayaller ve ait olma mücadelesiyle örülü bu hikâyede Hazel, yalnızca gerçek ailesini değil, kendisini de bulmaya çalışacaktır. Çünkü bazen insanın en çok aradığı şey bir ev değil, ait hissedebileceği bir kalptir. 17 yıl boyunca yanlış bir hayat yaşadı. Şimdi gerçeğin içinde kendini arıyor.

Daha beşikteyken birbirlerine söz verinlen iki çocuk... Yıllar geçer yolları tekrar kesişir. İkiside bu evliliği istemez. Fakat ailelerinin onuru,geçmişte verilen sözler ve bitmeyen töre baskısıonları aynı çatı altında yaşamaya mecbur bırakır. Nefretle başlayan bu yolculuk, zamanla birbirinin yaralarını görmelerine neden olur. Peki bu zorunlu bir evlilik gerçek bir aşka dönüşebilir mi? Bazı hikayeler kaderle başlar. Bazıları ise,kadere rağmen yazılır. Onlar birbirini seçmedi.. Ama zamanla sevdiler sevdanlandılar. 🖤🎀

"Sevmediğim bir adamla evlenmek mi? Aklımın ucundan bile geçmezdi."

19 yaşında evli bir kızın işkence çektiği ailesinin gerçek ailesi olmadığını öğrenir +1&

"Vefakâr sevgisi geçici olmayan kişiye denir, ben seni sevmekten bir an bile vazgeçmedim." Diye konuştu genç kız narin sesiyle. Yeşil gözleri karşısındaki adamın çakır gözlerini bulduğunda usulca yutkunup acı bir tebessüm kondurdu solgun dudaklarına. "Sen ise beni bir an bile sevmeyi düşünmedin Civan Mert." Başlama tarihi; 23/ 03/ 2025

<>

Okuduğunda kedini bulabileceğin bi yer kendini bulmaya davet ediyorum ❤

renklerini seven dilsiz bir kadın , renkli olan her şeyi hayatından silen kibirli bir savcı ...

Lina karalev ve Dante nerkobov

Urfa’nın sarp kayalıklarında rüzgâr, sanki bir infazın sessizliğini örtmek ister gibi uğulduyordu. Asena, elindeki son dımdızlak kalmış papatya sapını uçurumdan aşağı fırlatırken parmaklarının titremesine engel olamadı. Günlerdir konak etrafında, civar köylerde baktığı her faldan sonra burası onun son kalesiydi. Ama buradaki yaban papatyaları bile ona ihanet etmişti. Büyük bir hayal kırıklığı ve şok içinde arkasını döndü. Baran Kümnakşan, kayanın üzerinde kollarını göğsünde bağlamış, dudaklarındaki o ölümcül, zafer dolu alayla ona bakıyordu. "Mümkün değil, bu imkansız..." diye fısıldadı Asena. Sesi ilk kez bir ajan gibi değil, sıradan bir kadının çaresizliği gibi kırgındı. Baran, kolundaki pahalı saate alaycı bir bakış fırlattı. "Hava kararıyor sarışın. Yeter mi bu kadar? Anlaşmayı kazandığımı kabul et artık. Benim seni sevme ihtimalim bile yok." Asena öfkeyle ona doğru bir adım attı, buz mavisi gözleri alev alevdi. "Bunu nasıl başardın bilmiyorum ama bu mümkün değil! Bu senin oyunun... Hile yaptın Kümnakşan!" "Yoo," dedi Baran, sigarasından dumanı vadinin karanlığına üfleyerek. "Sadece seni sevme ihtimalim bile olsun istemedim." Asena oturduğu taşın üzerinde, gururu unufak olmuş bir şekilde kalakalırken gözlerindeki o devasa çaresizlik Urfa dağlarını bile susturmuştu. Baran yavaşça ona doğru yürüdü. Eğildi, Asena’nın platin sarısı saçlarının arasından çıplak kalan kolunu sertçe kavradı ve onu tek bir hamleyle ayağa dikti. Parmakları tenini ezecek kadar sıkıydı. Gözlerinin en derinine nefretle ve o dondurucu kibirle bakarak sesini alçalttı: "Ben ne kendime ne de sana, benim seni sevebilme ihtimalimi bile bırakmadım Asena! Biz o ölümcül anlaşmayı yaptığımız gün, adamlarım bu dağlardaki tüm papatyaların tek sayılı yapraklarını elleriyle yoldu. Sen o sıcak gülüşlerinle, o esprilerinle beni kolayca devirip diz çöktüreceğini sanıyordun. Ama bak şimdi kendine... Gözlerindeki o devasa hayal kırıklığıyla benim topraklarımda kendi dizlerinin üzerine çöktün." Asena nefesini tutmuş, kolundaki acıyı bile unutmuşken acıyla yutkundu. "Bunun için miydi?" diye fısıldadı. "Sırf bir falı manipüle etmek için koskoca bir şehrin doğasını mı katlettin? Bu kadar mı korktun beni sevmekten?" Baran’ın gözlerinde okuyucunun kanını donduracak, o güne kadar yazılmış tüm mafya ve güç repliklerini gömecek cinsten, siber bir acımasızlık belirdi. Kadının kolunu biraz daha sıkarak dudaklarının kenarını kıvırdı ve o şok edici cümleyi vadinin boşluğuna bıraktı: "Ben papatya katletmedim sarışın. Ben bu gece Urfa`daki tüm papatyalara birer yazılım attım. Her birinin köküne hile, yapraklarına kendi irademi kodladım. Sen beni zekanla alt etmek isteyen gizli bir ajansın, ben bunu ilk günden beri biliyorum. Ama unuttuğun bir şey var Asena... Devlet sana bu dağlardaki suçluları ve kaçakçıları indirmeyi öğretmiş olabilir; ama bir Kümnakşan`ın bölgesine sızarsan, ben senin sadece kaderini değil, tanrının senin için yazdığı matematiği bile baştan yazarım. Şimdi söyle... Telsizindeki amirlerine elindeki sıfır ihtimali nasıl rapor edeceksin?" Asena’nın buz mavisi gözleri şokla açılırken, Baran onun kolunu fırlatır gibi bıraktı ve arkasını dönüp cipe doğru yürüdü. Arkasında bıraktığı şey, kimliği çoktan deşifre edilmiş ama gururu yüzünden infazı zihninde yapılmış darmadağın bir ajandı...

Enemies to lovers minsung. Okuyup destek veren herekese teşekkür.

Aycan ,delikanlı bir doktordur. Gittiği bir konserde bir çift çikolata kahvesi gözlerle tanışır. Gözlerin sahibi Yıldız ise Aycan`dan yardım istemesiyle hayatlarına aldığı dehşetlerden bihabelerdir Hikayemize bide bu gözle bakın

Bir damla kan uğruna birleşen iki hayata intikam yemini dahil olursa. *** Düşman aşiretin kızıyla bir dama kan uğruna evlendiği için kızın konağa geldiği gün Mardini terk eden adam.. Düşman aşiretin oğluyla bir damla kan uğruna evlendiği gün evlendiği adam tarafından terk edildiği için intikam yemini eden kadın.. *** Başlama tarihi; 09.04.2025

Defne, geçmişiyle arasına mesafe koymayı öğrenememiştir. Bazı yaralar kapanmaz; sadece saklanır. Yeni hayatı, sandığı kadar temiz başlamaz. Aras, hiçbir şey söylemeden çok değiştiren bir yabancı gibi girer günlerine. Ege ise giderek uzaklaşan bir ses olur. Defne artık en basit soruyla baş başadır; insan en çok kendini mi yanıltır, yoksa güvendiğini mi? Ve bazı yaralar... hatırlamak için kalır.

"ya siz kafayı mı yediniz çocuk daha o çocuk iki gün önce papucu yırtıldı diye ağlayan kızı gelmiş bana koynuna al diyorsunuz o yetmezmiş gibi bide çocuk yap diyorsunuz çocukla çocukmu yapılır Allah aşkına" bütün konak sesiyle yankılanıyordu Xece hanım sürmeli gözlerini oğluna dikti"valla onu bunu bilmem evlenecen hep küçük olsunki sözün geçsin baktın bir kaç ay olmuyor alırsın yeni bir kadın koynuna halin kuvvetin yerinde çok şükür sana kadınmı yok" Aziz sakin olmaya çalıştıkça üstüne geliyordu hem oyuncakmı bu sıkılınca at köşeye anası durmadı devam etti sözlerine "hem sen olmasan amcanın oğlu istiyor babası kızını yamamak için zengin bir kapı arıyor" işte şimdi sinirleri tepesine çıktı amcasının oğlu kırk yaşındaydı iki karısı vardı yetmezmiş gibi küçük kızımı gözüne dikmişti zalimin tekiydi hem o acımazdı o garibana düşündü bir süre evlense hiç değilse kız rahat ederdi yanında alır elini sürmezdi okutur büyütürdü sonra boşanırlardı kıza güzel bir hayat sunardı hiç değilse zaten halindende belliydi ailesinden eziyet gördüğü öyle olmasa amcasının oğluna vermeye razı gelirlermiydi yüzünü sıvazlayıp " tamam " Xece hanım istediğini almıştı artık keyfine diyecek yoktu "kızlar bana kahvemi getirin"