SEVMEK BAZEN MUTLULUK DIŞINDA ACIDA VEREBİLİR...

Orta durumlu bir ailenin tek çocuğu olan Bengi lisenin son senesi zorbalığın fazla olduğu bir okul olduğundan dolayı rahatsız olur burs kazanarak karaşay kolejine gider ancak bilmediği şey bu okulun kara tarafıydı

Yaşadığı çocukluk travmalarından etkilenip 12 yaşından itibaren uçurum kenarına gider hislerini kaybettiği için kendini uçuruma benzetir hissiz ve derin bir boşluk...Ama bilemez ki hislerini tekrardan kazandıracak birinin ortaya çıkacağını bu kişi babasının ezeli düşmanın oğlu Alparslan`dır. Peki Efsun`nun hisleri gömüldüğü yerinden yıllar sonra çıkmışken tekrar gömmek zorunda mı kalacak yoksa boyun eğmeden hislerini korkusuzca yaşmayı başarabilecek midir?

~ABB Gözlerim birkaç metre benden ötede duran kadında oyalandı. Resmen kuşanmıştı kıyafetlere. Üzerinde siyah uzun bir palto vardı ve siyah atkısı boynunu tamamen sardığı için aynı zamanda yüzünün yarısını da kapatıyordu. Elleri paltosunun cebindeydi ve şapka da taktığı için neredeyse yüzünü görmek imkansızdı. Anlam veremiyordum... Bu kadın mı o mesajı atan kişiydi? Çünkü burada böylesine durup ciddi bakışlarla, merdivenlerin tepesindeki o başsız ve kolsuz, sadece kanatları olan devasa mermer heykele bakıyordu. Ama sanki o kadar kalın kıyafetler giymesine rağmen üşüyor gibiydi. Heykelin üzerindeki kumaş kıvrımları, kadının siyah paltosu gibi sarmıştı mermeri. Tam o an, siyaha bürünmüş kadının elleri cebinde kıpırdadı. Telefonunu çıkardı. Ekranın ışığı yüzünün o atkıyla gizlenmiş küçük bir kısmını aydınlatırken bal rengi gözlerini görebilmiştim sonunda. Telefona dikkatle bakarken, omuzlarının aniden gerildiğini, buz kestiğini gördüm. Belki de hayati bir mesajdı? Ya da önemliydi? İşle ilgiliydi? Ya da bir ihtimal... Telefonuna o heykelin önünde olmasının tesadüf olmadığını kanıtlayan bir mesaj düşmüştü? Bu kadar kalabalığın içinde sadece ikimizin heykelin önünde durmuş olmamız bir tesadüf gibi gelmiyordu. ~BZ "Bak tam karşında duran mermere. Başın yok, kolların yok... Dünyadan yüzünü, gözlerini gizledin, kendini sahte bir ölümle yok ettin. Ama o kanatların arkasındaki ruhun hala burada, bu müzede canlı. Geçmişinden kaçamazsın, Sahte." Elimde tuttuğum küçük dört köşeli metalin sanki elimden kaydığını hissettim. Bu mesajın arkasındaki kişi... Her şeyi biliyor muydu yoksa?

"Doğduğun ev bir suç mahalleliyse, adalet senin tek sığnağındır."

Mahalle ve askeri kurgu , düşman aileler,kan davası, düşmandan aşka, tim,

KARANLIKTA BIR SEN Herkes onun adini duydugunda korkuyordu. O, sehrin en tehlikeli adamlarindan biriydi. Kurallari vardi, düsmanlari vardi ve kimseye güvenmiyordu. Ta ki o kiz karsisina çikana kadar. Karanligin içinde yasamaya alismis bir Adam, hayatina giren tek bir kizla bütün kurallarini sorgulamaya baslayacakti. Ama bu dünyada ask, sandigi kadar masum degildi çünkü bazi sirlar ortaya çiktiginda sevdigin kisiyi korumak için kendinden bile vazgeçmen gerekebilir.

Her şey bir anda oldu sırlar üst üste açıklandı ama ben hala bir mafya tarafından tutuluyorum

Minsung yin ve Yang oluşu

- bu kitapta kuma yok - kadınları ezme ya da şiddet yok - olay örgüsü tamamen bana aittir kopyalayıp çalmayın aksi takdirde dava açarım SERENCAM Mardin`de bir kızın gözyaşı yere düşmez. Düşerse, ya kan olur ya da fırtına. Helin`in başına gelen tam da buydu. Sevdiği tarafından sırtından vuruldu. Ailesine söyleyemedi. Çaresiz kaldı. O çaresizlikte karşısına çıkan Cihangir Turanlı ise, herkesin korktuğu "acımasız ağa"ydı. Ama Helin`e uzattığı el, merhametten miydi... yoksa başka bir şeyden mi? *_Bu bir aşk hikayesi değil. Bu bir serencam. Ve her serencamın sonunda ya zafer vardır... ya da mezar._*

Geçirdiği bir kaza sonucu görme yetisini kaybeden Işık, geriye kalan hayatını görmek yerine bir şeyleri hissederek ve hayallerindeki gibi resim çizerek devam ettirir. Ancak bir gün babasının ortak olmak istediği holding sahibinin oğluyla evlenmek durumunda kalacağını öğrendiğinde hayatın akışı onu bambaşka bir noktaya sürükler.