Bu kitap sevdiği kişiye kaybeden herkes için

Bazı aşk hikayeleri iki insanın birbirini bulmasıyla başlamaz. Bazıları, iki insanın birbirinden sakladığı sırlarla başlar

İnsanın yas tutabilmesi için illa birinin ölmesine gerek yoktu. İnsan, bir daha hiç görmeyeceğini bildiği birinin de yasını tutardı. Garipti aslında, her gün öpüp sarıldığı, gülüp ağladığı, hiçbir sınırının olmadığı insanı görmeme ihtimali, görüpte alıştığı rutinleri tekrarlamak yerine dumura uğrama ihtimalinin alabileceği isim ancak "yas” olabilirdi.

"korkuyorum senden Arslan." "İnsan korktuğu şeylerden zevk almamalı küçük meleğim"

Kuzeni ve arkadaşı ile İzmire taşınan Özge , her şey normal ilerlerken evlerinin önünde bir Ceset bulurlar . Aşk , hırs ve geçmişin iç içe geçtiği şehirde hiçbir sır masum değildir . Bazı sırlar kanla yazılır ... ama bedeli hayattır.

Rus konsolosluğunda Türk Ataşe olan İdil Soytürk ve Rusya`nın karanlık adamarından olan Boris Zharkov haberleri olmadan evlendirilirler. Neler olduğunu öğrenmek için birlikte hareket etmekten başka şansları yoktur. Oyunlar, sırlar ve bilinmeyen her şey onların peşindedir. Bu karanlığın savaşıdır, aydınlığın değil. `Gece!` dedim içeri doğru seslenerek. Ancak hiçbir yanıt almadım. İçeri doğru adımladıktan sonra yaşanacakları bilseydim değil adım atmak nefes dahi almazdım.

Dünyanın ne kadar berbat bir yer olduğunu anlayan afra insanlara yardım eder ilk yardım ettiği kişi ise "dünya"

Lise de olan bir cinayet ve sadece dört şüpheli

Roblox dizisi Çocukken aşık olduğum çocuk

Her hikâye bir isimle başlar. Onunki ise unuttuğu kendi adıyla değil, hatırladığı tek yabancı isimle başladı. Kanlı bir gelinlik, hafızasını paramparça eden bir kaza ve cevapsız kalan onlarca soru... Kendi geçmişinin peşine düşen genç bir kadın, her adımda unutulmuş sırlarla yüzleşirken, bazı anıların yalnızca hatırlanmayı değil, saklanmayı da hak ettiğini öğrenecek. Çünkü bazen en tehlikeli sır, insanın kendi içinde saklı olandır.

Bazı insanlar hayatımıza ansızın girmez. Önce alışkanlıklarımızın arasına karışır, sonra kalbimizin en sessiz köşesine yerleşir. Eftelya Arden, sevginin hiç eksik olmadığı bir evde büyümüştü. Zenginliğin gösterişten değil, aynı sofrada edilen kahkahalardan geçtiğine inanıyordu. Onun için aile, her şey demekti. Rüzgâr Alpkan ise dışarıdan soğuk ve ulaşılmaz görünse de, kalbinin en yumuşak köşesini ailesine ve özellikle küçük kız kardeşine saklıyordu. İnsanları kendinden uzak tutmayı seçmişti; ta ki yolları Eftelya ile kesişene kadar. İki güçlü aile. Tek bir ortaklık. Ve hiç hesapta olmayan bir tanışma... Bazen bir yaz, bütün hayatını değiştirebilir. Bazen en güzel hikâyeler, büyük tesadüflerle değil; fark edilmeyen küçük anlarla yazılır. Peki ya iki kalp, birbirine yaklaşırken en büyük sınav aşk değil de kaybetme korkusu olursa? Çünkü bazı hikâyeler mutlu bir başlangıçla değil, unutulmayacak bir yolculukla hatırlanır...

" Biz ülkenin cehenneminde cennetimizi bulmuşuz. Gerisi önemli değil."

Damla o gün sadece sıradan bir akraba nişanına gittiğini düşünürken orada aşık olacağını bilmiyor ve orada o kişiye Mahir`e kimseye hissetmediği duyguları hisseder ve bu hisler karşılıklıdır.bir süre birbirleri ile iletişim halinde kalırlar fakat Mahir aile sebebiyle mecbur kalıp şehirden ayrılır bakalım kader onlara ne gibi oyunlar oynayacak...

Herkes onun kelimelerini tanıyordu,fakat hiç kimse o kelimelerin ardındaki kadını bilmiyordu. Siyah Lale adıyla milyonlara ulaşan Lara,yıllardır insanların söylemeye cesaret edemediği gerçekleri yazıyordu.On milyon kişinin takip ettiği bu gizemli hesap,sadece bir sosyal medya hesabı değil;bir çok insanın sesi olmuştu. Fakat arkasında durduğu o güçlü Siyah Lale maskesinin ardında,karanlık geçmişinden kaçan bir kadın saklıydı.Yıllardır kimliğini bir sır gibi koruyan Lara`nın kurduğu bu güvenli dünya,hayatına aniden giren Yaman ile sarsılacaktı. Çünkü bazı sırlar,sonsuza kadar saklı kalamazdı...

Aralarındaki arzu karşı konulmaz,kavuşmalarını engelleyen duvar ise aşılmazdı.Birbirlerine her yaklaştıklarında ya tamamlanacaklar yada tamamen yok olacaklar. Peki bu yangından ikiside sağ çıkabilecek mi?

Polisiye de var birazcık. İyi okumalar.

bir yangın, iki hayat ve küllerin arasına gömülen sırlar

Ata ve Helin`in aşkı

Masum bir oyunla başlayan bu ilişkinin sonu yoktu belki.. Tek taraflıda olsa mücadele etmeye değerdi…

Aşk askılık gibidir. Bazen askıya bırakırsın bazen de boş olmadığını farkedersin. İnsanın içindeki his... Ama en sonunda kavuşursun

Başrollerde Arya Larin Aksoy ve Pars Theo Laurent var.Kızımız 25 yaşında ve ressam orta gelirli mütevazi bir ailede büyümüş. Çocuğumuz oldukça zengin tekstil şirketi olan bir ailede büyümüş.Annesi Derya Laurent bir Türk babası Lorenzo Laurent ise bir İtalyan.Pars işlerini halletmek için kısa süreli geldiği Türkiye’de tanıştığı Arya sayesinde bazı şeylerin farkına varır

SEVMEK BAZEN MUTLULUK DIŞINDA ACIDA VEREBİLİR...

Orta durumlu bir ailenin tek çocuğu olan Bengi lisenin son senesi zorbalığın fazla olduğu bir okul olduğundan dolayı rahatsız olur burs kazanarak karaşay kolejine gider ancak bilmediği şey bu okulun kara tarafıydı

Yaşadığı çocukluk travmalarından etkilenip 12 yaşından itibaren uçurum kenarına gider hislerini kaybettiği için kendini uçuruma benzetir hissiz ve derin bir boşluk...Ama bilemez ki hislerini tekrardan kazandıracak birinin ortaya çıkacağını bu kişi babasının ezeli düşmanın oğlu Alparslan`dır. Peki Efsun`nun hisleri gömüldüğü yerinden yıllar sonra çıkmışken tekrar gömmek zorunda mı kalacak yoksa boyun eğmeden hislerini korkusuzca yaşmayı başarabilecek midir?

~ABB Gözlerim birkaç metre benden ötede duran kadında oyalandı. Resmen kuşanmıştı kıyafetlere. Üzerinde siyah uzun bir palto vardı ve siyah atkısı boynunu tamamen sardığı için aynı zamanda yüzünün yarısını da kapatıyordu. Elleri paltosunun cebindeydi ve şapka da taktığı için neredeyse yüzünü görmek imkansızdı. Anlam veremiyordum... Bu kadın mı o mesajı atan kişiydi? Çünkü burada böylesine durup ciddi bakışlarla, merdivenlerin tepesindeki o başsız ve kolsuz, sadece kanatları olan devasa mermer heykele bakıyordu. Ama sanki o kadar kalın kıyafetler giymesine rağmen üşüyor gibiydi. Heykelin üzerindeki kumaş kıvrımları, kadının siyah paltosu gibi sarmıştı mermeri. Tam o an, siyaha bürünmüş kadının elleri cebinde kıpırdadı. Telefonunu çıkardı. Ekranın ışığı yüzünün o atkıyla gizlenmiş küçük bir kısmını aydınlatırken bal rengi gözlerini görebilmiştim sonunda. Telefona dikkatle bakarken, omuzlarının aniden gerildiğini, buz kestiğini gördüm. Belki de hayati bir mesajdı? Ya da önemliydi? İşle ilgiliydi? Ya da bir ihtimal... Telefonuna o heykelin önünde olmasının tesadüf olmadığını kanıtlayan bir mesaj düşmüştü? Bu kadar kalabalığın içinde sadece ikimizin heykelin önünde durmuş olmamız bir tesadüf gibi gelmiyordu. ~BZ "Bak tam karşında duran mermere. Başın yok, kolların yok... Dünyadan yüzünü, gözlerini gizledin, kendini sahte bir ölümle yok ettin. Ama o kanatların arkasındaki ruhun hala burada, bu müzede canlı. Geçmişinden kaçamazsın, Sahte." Elimde tuttuğum küçük dört köşeli metalin sanki elimden kaydığını hissettim. Bu mesajın arkasındaki kişi... Her şeyi biliyor muydu yoksa?