defne 4 senedir murata aşıktır ama murat onun varlığının bile farkında değildir , muratı kaza gecirmesi sonucu defne Yusuf diye murata yazar , murat Yusuf bir oyun kurar ama asıl oyunu murata defne kurar bu hikayede canı yanan defne nin anonim bir şekilde Muratan intikamını okuyacağız peki ya defne murata kıyamaz ve murat defne ye aşık olursa

Bilinmeyen numara: Günüm gün olmaz seni görmeden Bilinmeyen numara: Gözlerim ayrılmaz penceremden Bilinmeyen numara: Gözlerimin karasına Bilinmeyen numara: Bak kalbimin yarasına Bilinmeyen numara: Dertlerimin arasına Bilinmeyen numara: Karıştın sen komşu kızı Siz: Sarhoş musun? Bilinmeyen numara: Ah senin sesini duyunca sarhoş olmamak ne mümkün… Bilinmeyen numara: Vicdansızsın komşu kızı. Bilinmeyen numara: O kafanı kitaplarından kaldırmıyorsun ki…

O gün tozlu raftan bir kitap aldım ve o bir mafya kurgusuydu. Belki de artık zamanı gelmişti tekrar yazmalıydım ama her şey değişecekti; Fanusun içindeki siyah gül dışarı çıkacaktı, her kelimenin sonu siyah gülün özgürlüğüne giden yol olacaktı, karanlık sona erecekti. Çünkü karanlıkta sesini duyuranlar olmuştu. Çünkü artık bu kitap bir mafya kurgusu değildi, bu kitap bir genç kurguyu temel almış ama aynı zamanda her yargın sesiydi…

Bir okul gezisinde bir grup arkadaş rasgele birine öylesine mesaj atar. Onsekiz artı veya küfür olabilir

Zeynep’in hayat mottosu basitti: Yanlış insanlarla sohbet etme. Yanlış mesajlar atma. Yanlış aşklara hiç bulaşma. Ama tek bir yanlış dokunuşla… Yanlış sohbete düştü. Sadece arkadaşına atılması gereken masum bir mesaj, okulun en rahat, en umursamaz ve kesinlikle en sinir bozucu çocuğuna giderse ne olur? Cevap basit: Utanç, kahkaha, bolca yanlış anlaşılma ve hiç planlanmamış bir yakınlık. Kerem için bu mesaj bir eğlenceydi. Zeynep içinse küçük bir felaket. Mesajlar sustuğunda, bakışlar konuşmaya başlar. İstemeden başlayan sohbetler, yavaş yavaş kalbe düşer. Ve bazen… Yanlış yere gönderilen bir mesaj, doğru kişiye götürür. Yanlış Sohbete Düştüm, gülümseten diyalogları, tatlı atışmaları ve “ben buna asla düşmem” denilen bir aşkın hikâyesini anlatıyor. Çünkü bazı hatalar… en güzel tesadüflerdir. 💌📱

Bazı yaralar görünmez, bazı hikâyeler yazarın kalbinden sessizce süzülür. Bu roman, iki gencin hayatında yaşanan kırılmaların, suskunlukların ve içlerinde büyüyen derin boşluğun hikâyesi. Yazarın kendi yaşamından izler taşıyan bu satırlarda, kaybedilen dostlukları, yarım kalan aşkları ve saklanan acıları bulacaksınız. Bir şehri değiştirmek mümkün olabilir, ama insanın içindeki boşluğu doldurmak, en zor yolculuktur. Ve bazen en büyük mücadele, kendinle baş başa kaldığın anlarda başlar. "Boşluk"; yaşanmışlığın en hüzünlü, en gerçek halinin kelimelere dönüşmüş şeklidir.

Nil Tiryal üniversite ikinci sınıf bir organizatördür. Yaklaşan spor festivali için de birtakım hazırlıklara girişip yine kendi düzeniyle ilerleyeceğini düşünmektedir ama hayat aynı fikirde değildir ve okulun popüler basketbol kaptanı ile iş birliği yapması gerekir.

Dertlerini anlatacak kimsesi olmayan Hayâl, bir gece rastgele bir numaraya para karşılığında dertlerini anlatmak için yazar. Kuzey`in hayâli...

Tek gecelik ilişkiniz hocanız çıksa ne olurdu? ... Verdigi tutkuluğu öpücüğü sonlandırdı. Aldigı derin nefesleri genç kızin dudaklarına uflemekten çekinmedi. "Umarım her hocaya bu performansı sergilemiyorsundur." Onun sorduğu bu küstah soru karşısında gulumsemesini tutamadi. Nefeslerinin arasına konustu: "Her hocamla deliler gibi sevişmiyorum""

Tahir uzun doğu görevini tamamlamış Rize`de ki karargaha tayin edilmişti.

Bir gün güller küllere ve çoğu zaman aşklar da ayrılığa döner. - 07/04/2024

Genç kadın evinde oturup kitap okuyorken aniden kapısı çaldı. Bakışları dış kapıya kitlendi ve hemen ayaklandı. Birisini beklemiyordu. Beklediği kişinin geleceğini zannetmiyordu doğrusu. Artık gelecek birisi de varmıydı bilmiyordu. Adımları hızlı hızlı kapıya gelip delikten bile bakmadan açtı. Karşısında duran iri cüsseli insan çok çok yakından tanıdığı biriydi ama aynı zamanda hiç ama hiç tanışamadığı kişiydi. Yeşil gözleri adamın üstüne sabitken konuşamayacağını anlayan adam omzunu kapı pervazına dayayıp karşısında kısa kalan kadına bakıp konuşmaya başladı. " istiyorum " dedi net bir şekilde. " seni tanımayı, seni görmeyi, senin hakkında olan her şeyi bilmek, duymak istiyorum" Genç kadının elleri kapı kulpunun üzerinde adeta uyuşmuş gibiydi. Ne diyeceğini hatta cümle kurabilir mi ondan bile emin değildi. Genç adam konuşamayacağını anlayınca omuzunu dayadığı yerden doğrulup koyu gözlerini kadının gözlerine kenetlemişti. " yalnızca ben " dedi ihtiyaç ve muhtaç şekilde. " ve yalnızca sen" İstiyordu, muhtaçtı ve ondan başkasıyla olamazdı. Tamamen kurgusal bir kitaptır. Kendi şahsıma aittir. Okunur okunmaz bilmiyorum ancak yazmaya bir şans verdim umarız sizde verirsiniz...

Ailesinin tüm yükünü taşıyan Lena Aksel ve aileye yeni katılan Harp Akay Aksel ile nasıl başa çıkacaktır ya da onunla beraber bu yolda beraber yürüyecek midir?Peki Agâh bu hikayenin neresinde yer edinecektir? Lena Aksel`in hayatı amcasının yıllardır sır gibi sakladığı ailesini yalıya getirmesiyle değişecek. Peki Lena Aksel, Harp ile nasıl başa çıkabilecek ya da anlaşabilecek mi?Agâh Karatay:Lena`ya takıntılı olan bir aşık,babalarının geçmiş zamanlardan bu yana düşman olması dahil,aynı zaman da Harp ile motor yarışlarında birbirlerine ezelî rakipler... + Bakalım Lena Harp`i mi yoksa Agâhı mı seçecek?Eminim okurken sizde en az Lena kadar kararsız kalacaksınız.

Taş gibi adam Taş gibi adamdı az konuşandı Çok enteresandı yandı, yandı... sonunda kafayı sıyırmıştım gülerek şiiri söylemeye devam ettiğimde karşımdaki adamın sabrını sınıyordum resmen - güzelim sakinleşmeye çalışıyorum ama sen sürekli sınırlarımda dolaşıyorsun - işaret parmağımla kendimi göstererek ben mi dedim - evet sen güzelim sinirlenmiştim bir tek senin sınırların mı var korkusavar benim de sınırlarım , kırmızı çizgilerim var sen onları ihlal edebiliyorsun ben artık sınırlarında olmak istemiyorum senin kalbinde olma... cümlenin devamını getirmeye cesaretim yoktu her neyse saçmaladım işte. yüzümde saklayamdığım kırgınlıkla baktım gözlerine keşke ikimizinde ortak sınırları olsa kesişim kümesi gibi.. korkut yüzüme uzun uzun bakıp iç geçirdi yanıma yaklaştı kulağıma fısıldadığı cümleler yüzünden vücudum sanki yaşam fonkiyonlarını yitirmişti - sınırlarımı yavaş yavaş yok ettiğinin farkında bile değilsin beni kendi sınırlarının içine aldın kardelen çiçeğim. belki de sana sınırsızım . not - -

"KENDİNİ KAYBEDENLERE" 🥲

Sadece seninle...

Hayalleriniz ne kadar büyükse bir o kadar yükselir çevrenizdeki sesler. Gerçekten yapamaz mıyım? Ben Çare balkan bu benim hikayem. Kalem benim elimde ve ben yazıyorum. Ağlıyorum, gülüyorum, seviyorum, nefret ediyorum, onaylıyorum ve hayır asla onay vermiyorum yine de ben yaşıyorum. Uyarı! Biraz

Birce Sağlam, Diyarbakır`da görev yapan bir Türk askeridir. Kendisine gelen telefonla, "Pençe" isimli özel bir time alındığını öğrenir. Görev için gittiği Hakkari`de hayatının aşkını bulacak, aynı zamanda geçmişten gelen bir gölgeyle savaşacaktır. "Bir ülkü uğruna geçen bunca sene, bir ülke uğruna çekilen bunca çile. Sen asker, bu bayrağın alltında nefes aldığın sürece, değişemezsin şu Türklüğünü hiçbir şeye." •Askeri romantizm •Aksiyon/ gerilim •Geçmişten gelen tanışıklık •Derin arkadaşlık ilişkileri

*wattpad’de de yayınlanmaktadır Artemis Evreni, 1. Kitap Bazen , hayatımın geri kalanını onu izlemeye ve öğrenmeye feda edebilir gibi hissediyordum. Aslında kendimi vazgeçirmeye çalıştığım gecelerde onun da herkes gibi olduğunu, sıradan güzel bir kız olduğunu kabullendirmeye çalışıyordum kendime. Ama olmuyordu. Ben, onun içindeki fırtınayı görmeden huzur bulamayacaktım. O fırtınanın yaktığı ışığı paylaşan tek kişi olmak istiyordum; onun gökyüzünü sadece benim tanımam gerekiyordu. "Ay ışığında edilen yeminler, güneş doğunca ihanete dönüşürler."

Burası neresiydi? Etrafımdaki bu insanlar kimdi? Ben kimdim? Hafızasını silip gençleri toplayan bir örgüt en fazla ne kadar ileriye gidebilir?

Arkadaşının Berrin’i onunla shiplemesiyle başlamıştı her şey.Onunla,Akkan’la

Acılarla dolu bir hayatta verilen savaşın, bilinmeyen aşkın hikayesi...

Ada 30`lu yaşlarına yaklaşan ancak hayatının tadını hala anlayamayan tarih öğrencisi genç bir kadındır. En yakın arkadaşı Leyla`nın kaybolması hayatının çöküşünün başlangıcı olur. Evine gelen bir kasetçalar ile zaman yolculuğu yapar ve hayatı sonsuza dek değişir. Ancak bilmediği çok şey vardır. Özellikle de yaşanmışlıklar konusunda.

Her şey normal düzeninde ilerler ama her normal bir gün anormale döner. 〄 Her şeyin bir düzeni vardır, bir ilki bir sonu vardır. Her durumun da bir açıklaması vardır. Öyle olmalıdır. Öyle olmalıydı. Elimde kaç dakikadır tuttuğumu bilmediğim kağıdı tekrar açıp okudum. Sertçe yutkundum. Bu el yazısı abime aitti, biliyordum ama neden böyle bir şey yazdığını ve nereye kaybolduğunu bilmiyordum. Benden yardım istiyordu, hayır benden değil. Benden birine ulaşarak yardım etmemi istiyordu. Saçmaydı. Ulaşmamı istediği kişi abimin yıllarca yakın arkadaşı olup daha sonra düşmanı olan kişiydi. Neredeyse 8 yıldır görmediğim o kişiydi. En yakın arkadaşı ama sonradan en azılı olan düşmanı... Kartlar yeniden dağıtılacaktı ya da çoktan dağıtılmış ve en sondaki zor olan bana kalmıştı.

Bazı evler vardır, içinde konuşulanlardan çok konuşulmayanlar yankılanır. Aynı masaya oturanlar aynı tarafta değildir. Aynı soyadı aynı kalbi garanti etmez. Bir sabah, her şey yerli yerindeyken bir şeyin eksik olduğu fark edilir: Sevgi, güven, bir insan. Aynı evde Neris baş kaldırmayı öğrenir, Meriç susmayı. Ve bazı bekleyişler, insanı değiştirmeye yeter. Bu roman gecenin suç ortaklığına, aile denilen yapının içindeki kırılgan iktidara ve gerçeğin en geç ama en ağır şekilde ortaya çıkışına dair.