Başka bir ihtimalde, sevilebilir miydim?

Bir haber küpürü başlatmıştı hikayemi. Gerçekliğim parçalanırken, hayatta kalmaya çalışan bendim.

“Kalbin çok hızlı atıyor bayım. Bir mermiden bile daha hızlı…” “Bende mermi etkisi yaratıyorsun demek ki…” ———————————— "Sen benim sadece bir parçam değil, sen benim her zerremsin. Her hücrem sensin. Ben tamamen senden ibaretim. Seninleyken adım gibiyim, yanıyorum. İçimde bir sen var... beni ısıtıyor hatta yakıyor. Ama seni de yakıyor." ———————————— Yalanların yaşadığı doğruların ölmeye yüz tuttuğu bir hikaye... Her şey ortaya çıkacak! Ateş`ten bu çember hepimizi yakıp yıkacak. Bizler küllerimizden doğacak olanlarız!🔥 ———————————— Hayatım bir korku filminden farksızdı zaten. Ruhum cinayete kurban gitmişti. Ama bir cinayete katilin en yakınıyla beraber tanık olmak! İşte bu her şeyin tamamen bittiği noktaydı o anda. Ama ne derler bilirsiniz `Her son bir başlangıçtır` ———————————— "Bir insan daha kaç yerden kırılabilir? Bir ruh daha ne kadar parçalanabilir? Ölü bir ruhu bile nasıl hala öldürmeye çalışabilirler!? Daha ne kadar sürecek bu eziyet, daha ne kadar çekeceğim ben bu hayatı. Dönüyor, durmuyor. Sanki beni her defasında daha da sert düşürmek için çabalıyor" diyebildim gözyaşlarımın arasında. "Düşmek bir yana dursun, ben olduğum sürece bir daha asla üzemeyecekler seni. İzin vermem buna. Parçalanmış kalbini iyileştiremem ama senin için kendi kalbimi söker takarım sana. Sen benim hem gündüzüm hem gecemsin. Ancak kalbim sende atarken ben nefes alabilirim. Sen benim her şeyimsin lan" diyerek kendine çekti beni. Sıkı sıkı sarıldı sanki bir daha hiç bırakmayacak gibi. Ona tutundum sadece. Yaşamak için aşık olduğum adama tutundum sadece. Nefes alabilmek için ona tutundum... ———————————— Tüm hakları saklıdır, bana aittir. En ufak bir parçasının, detayının (ç)alınması durumunda dava açarım, bilginize :)🪐

Bu bir “birbirini hemen seven kardeşler” hikâyesi değil. Bu, birbirine yabancı ama aynı kanı taşıyan insanların aynı evde yaşamaya zorlanmasının hikâyesi. Bir mezarlıkta başlayan bu yolculukta; saklanan gerçekler açığa çıkacak, nefret yerini suçluluğa bırakacak Bu kitap; terk edilmenin, suskunluğun ve mecbur kalınan bağların hikâyesidir. Bir annenin gidişiyle başlayan, bir babanın sessizce taşıdığı yükle devam eden ve çocukların omuzlarına bırakılan bir hayat… Bu sayfalarda kusursuz insanlar yok. Kırgın abiler, öfkeli ablalar, sevilmeyi hiç öğrenememiş çocuklar var. ve herkes, “aile” kelimesiyle yeniden yüzleşmek zorunda kalacak. Eğer bu kitabı okuyorsan, şunu bil: Burada sevgi yavaş doğar. Affetmek acıtır. Ve bazı bağlar, isteyerek değil zorunlu olarak kurulur. Gerçek aile... kan bağı mıdır, yoksa zorunluluk mu?"

Hiç geçmişiniz ile geleceğiniz arasında arafta kaldınızmı? Mutluluk ile hüzün , heyecan ile endişe ve en kötüsü... Delilik ile akıl arasındaki o ince çizgide.. O Araf noktasında... Hiç kaldınızmı?... Peki kalsaydınız... Nereyi seçerdiniz?..

Karahan Çakıroğlu ~Namı diğer Kara! Kıbrıs’ta işlettiği casinoların dev imparatoru. Yer altı dünyasının genç liderlerinden Çakıroğlu aşiretinin veliahtı. Bir gün hiç tanımadığı bir yabancı kendisini dolandırmaya çalıştığında bunun karşılığında kendisine bir kız sunulmasını beklemiyordu. Asi, hırçın, dediğim dedik ve inat. Zeynep Kalender belanın göbek adıdıydı.~ Zeynep Kalender ~Namı diğer yedi bela! Onun hiç bir şey yapmasına gerek yok, sabit dursa bile bela ona muhakkak uğrayıp kapısını çalar. Hayatı şimdiye kadar hep çekişmeler üzerinde gitmiş olduğu yeri bir türlü benimseyememiş ve hep yalnız kalmış. Peki kökleri Ardeşen’in yaylarına kadar uzanırsa ne olur? Farkında olmadan kendisini bir girdabın içerisinde bulduğunda istemeden köklerinede yakınlaşmaya başlar~ “Sende biraz lazlık var sanki ha?” Dedi suratıma bakarak. “Uy dema da!” Dedim az önce halasının sesini taklit ederek. İkimizde aynı anda gülerken bir anda kasıldı. “Güldürma da! Yaraliyim haburda. Canima kastın mi var yoksa?” Şivesi bir anda ortaya çıktığında donup kaldım. Her zaman İstanbul Türkçesiyle konuşan adam topraklarında özüne iniyor ve bunu göstermekten zerre utanmıyordu. Yaptığı kinaye karşısında bir şey diyememiştim. Yattığı yerden başını doğrultup pamuksu yumuşaklıkta ki dolgun dudaklarını dudaklarıma bastırdı. Bu… asla beklediğim bir şey değildi. Kalbimin çarpıntısı beni zamansız yakaladı. Gözlerim adeta yüzünde donakaldı. “Bugün hayatımı kurtardın. Teşekkür ederim.” Dedi pürüzlü bir sesle. “Seni vuran bendim.” “Ama beni iyileştirende sensin.”

Bu gerçek ailem kurgusu benim yazılarım gelişmedi yani acemi dilinden haberiniz olsun🫰🏻 Elina kendi halinde 17 yaşında yetimhanede kalan bir yke öğrencisi ama kimsenin daha doğrusu bir kişi (o şahısda en yakın arkı yani Alin) hariç kimse bilmiyor kendisi aslında hacker ve tanıdığı çok kişi var özellikle asker çünkü askeri alanda çalışıyor ama gizli oldupu için sadece üst rütbeler onu biliyor onlar bile sadece takma adını yani "Mad" o böyle tanınırdı(deli demek bu arada) rahatça işlerini yapabilirdi çünkü kimse karışmaz umutsamazdı taki hastaneden bir telefon alana kadar aslında Doğan ailesinden oldupunu öğrenene kadar...

En dibine kadar masumdum, masumduk...

Gerçek ailem kurgusudur.

“Üç yaşında kaçırıldı. Hafızasında silik hatıralardan başka bir şey yoktu. Gerçek ailesini, geçmişini, kim olduğunu bile unuttu. Ona öğretilen her şey mutlak gerçekti—ya da o öyle sanıyordu. Ama bir gün, hiç sormadığı sorular cevaplarını aramaya başladı. 22 yıl boyunca inandığı gerçekler sarsılınca, kendini tehlikeli bir oyunun içinde buldu. Peki, geçmiş onu kurtaracak mı, yoksa geri dönülmez bir karanlığa mı sürükleyecek?”

Vişneyi çok seven kızın vişneli maceraları..

Elvin, öz bildiği ailesinde sorunlar yaşayan yine de en büyük abisinin varlığının verdiği huzur ile o ailede yaşamaya devam eder daha ki abisini bir kaza da kaybedene kadar. Elvin Erçil, bu benim hayatım. 05.01.2025

17 yaşında hukuk fakültesini kazanmak isteyen hazal yetimhaneye üvey ailesi tarafından12 yaşında verilmiştir çalıştığı bir kafede gerçek ailesiyle karşılaşır ve olaylar başlar...

Kendi ailesinin katili olan bir kızı duydunuz mu hiç? Ben duydumda gördüm de, o kişi bendim Yudum Mahver. Aile... 4 harf tek kelime. Benim için aile kavramı sadece annemden ibaretti ve ben kendi ailemin katili olmuştum. Annemi kurtaramamış kaçmıştım. Ben ailemi ölüme terk etmiştim. Ya da ben öyle sanıyordum? Üvey babamdan kaçmak için yardım istedim, hayatımın tamamen değişip altüst olacağını nerden bilebilirdim? Ben bir aileye sahip olmak ne demek bilir miydim? Bilebilecek miydim? ..... "Ben sadece sizden bir aile istedim." "Ben size sevgi verdim, verdiğim sevginin karşılığını istedim." "Ben size küsmedim ben size kırıldım." "Ben sizin yerinizde olsam hiç bir insanı kırmazdım çünkü bir özür ile geçmez." "Söyleyin bana beni sevebilecek misiniz şimdi?"

“Dermanı kalmamış halime rağmen dudaklarımdan sessiz bir fısıltı yükseldi  "kızım, meleğim,Sare`m" Bartın’ın küçük bir kasabasında başlayan hikaye, uzak diyarlara uzanan bir aşkla boyut değiştiriyordu. Abla kardeşin karadenizle başlayan yolculuğu , beklenmedik karşılaşmalar dostluklar ve aileyle şekillenirken aralarındaki o büyük sevdayı anlatan bir aşk hikayesi İKİ YABANCI. Asel Sağlam & Eymen Sarıkaya

Lidya acılarla geçen 16 yılın ardından ölen ailesinin gerçek ailesi olmadığını öğreniyor ve bakalım başına neler geliyor?

Tahinim Kars`a çıkmıştı Bursa`da o kadar olay olduktan sonra uzaklaşmak en iyisiydi. Ailemle birlikte gidiyordum. Orada Gerçek aşkımı bulmaya gittiğimi bilmiyordum.

17 yıl sonra hastanede karıştığını öğrenen İnci`nin hikayesi. peki tüm yaşadıkları düzelicek miydi, ya da geçmişinden kaçabilecek miydi? iyi okumalar dilerim...

Doğduğum gün, hayatım yanlış bir kalbe teslim edildi. Bir hastane koridorunda karışan bebekler, iki aile ve bölünen kaderler. Yıllar sonra ortaya çıkan bir gerçek, bildiğim her şeyi sorgulamama neden oldu. Beni büyütenler mi ailemdi, yoksa kanımdaki yabancılar mı? Kalbim bir yerde kaldı, adım başka bir hayatta yazılıydı. Şimdi tek bir sorunun cevabını arıyorum: Aile kanla mı olur, yoksa kalple mi?

Ben aile sevgisi görmemiş bir kızdım. Sadece mutlu bir aileye sahip olmak istemiştim. Bir gece gerçek ailemin çöp konteynerine atması sonucu istediğim aileye sahip olmuştum. Ama ya kardeşim. Ben Derin Arya Aksoy zorlukların arasından savcı olup bütün kadınların yarasına ilaç olmak hayaliyle çıktım

Ilk kurgum yanlışlar ola bilr . Şimdiden özür dilerim

Defne Yıldızhan’ın hayatı bir günde öğrendiği gerçekler ve yaşadığı olaylar sonucu değişir.

Dağların korkulur rüyası Asena ve gerçek hayatı

" bir kağıt parçası nelere kadir be." " bir kağıt parçası dediğin DNA testi Büşra." " Ne o da Kağıt parçası değil mi? iyi yönünden düşünelim hayatım, bir kağıt parçası sayesinde kuzen çıktık kötü mü ayol?" " zaten tek iyi yönüde bu ayol." ☆ 14 yaşında öğrenilen iki gerçekten, iki çocukluk arkadaşının, iki kuzen çıkması. Dilek ve Büşra yan yana geldiklerinde o gün asla olaysız bitmezdi. Peki şimdi ikisi aynı evin içindeyken neler olacak? ☆ " Biz sizi kısıtlamıyoruz biz sizin yaşamanızı istiyoruz.Dirisine yeni kavuştuğumuz yavrularımızın ölüsünü görmek istemiyoruz.Ama siz de burnunuzun dikine gidip O adam için ailenizi bırakıyorsunuz" " O adam dediğin Ben baba diye çığlık attığımda Senin geleceğin yerde benim yanımda olan adam" ☆ " o sizi koruyabilecek mi Dilek ?Biz evlatlarımız için yapıyoruz Sizin için oradan uzaklaşıyoruz sizse bile bile o adamın yanına onunla birlikte ölmeye gidiyorsunuz." " O adam dediğin senin kardeşin baba bizim amcamız." ☆

Klasik Gerçek ailem kitabı canınız öyle cerezlik bilseler arıyorsa bekleriz içeriye